ادی هاو آماده است تا هدایت منچستریونایتد را از مایکل کریک بر عهده بگیرد، اما یونایتد تحت هدایت او چگونه خواهد بود؟
فلسفه مدیریتی هاو بر شدت استوار است و تیم‌های بورنموث و نیوکاسل او در لیگ جزو بالاترین پرس‌کننده‌ها بودند و همیشه در صدر جدول مسافت‌های طی شده قرار داشتند.
برای دستیابی به این هدف، او عمدتاً از سیستم ۴-۳-۳ با یک هافبک دفاعی عمیق استفاده می‌کرد. معمولاً این نقش را برونو گیمارش بر عهده داشت که ۱۳۲ بار در پست هافبک دفاعی در نیوکاسل بازی کرد. بعدها او با ساندرو تونالی در پست هافبک دفاعی، به پست هافبک هجومی (شماره ۸) منتقل شد.
هاو همچنین به بال‌هایی نیاز دارد که سریع باشند و بتوانند سانتر کنند یا خودشان شوت بزنند. سرعت آنتونی گوردون به خصوص مورد علاقه هاو بود و بازیکن فعلی بارسلونا، دومین مهاجم پرکاربرد هاو بود.
هاو همچنین به قدرت بدنی اهمیت می‌داد. جیکوب مورفی تنها بازیکنی در بین ۵ بازیکن پرکاربرد هاو است که قدش زیر ۱۸۳ سانتی‌متر است. تغییر پست جوئلینگتون از مهاجم به هافبک یکی از بهترین دستاوردهای تاکتیکی هاو در سنت جیمز پارک بود.
سوال این است که آیا او بازیکنان لازم برای انجام این کار در منچستریونایتد را دارد و آیا آنها به حرف او گوش خواهند داد؟ در نیوکاسل، آنها ستاره‌های تثبیت شده‌ای نداشتند، بنابراین سر و کله زدن با غرور بازیکنان به اندازه یونایتد دشوار نبود.
هنگام مذاکره برای این شغل، هاو باید اطمینان حاصل کند که خط دفاعی تقویت می‌شود، زیرا این واضح‌ترین منطقه‌ای است که فاقد بازیکنان مورد نظر اوست.
مدافعان میانی یونایتد، با وجود قد بلند و قدرت بدنی، بسیار کندتر از بازیکنان هاو در نیوکاسل هستند. این موضوع به خصوص در بازی مقابل کومو مشهود بود، جایی که ماتیس دلیخت و هری مگوایر فضاهای زیادی را در مقابل مهاجمان سریع باز گذاشتند.
لیاندرو مارتینز برای یک مدافع میانی معمولی هاو بیش از حد کوچک است و اگر او را به پست هافبک دفاعی منتقل کنند، تعجب‌آور نخواهد بود.
دیوگو دالوت بازیکنی است که می‌تواند تحت هدایت هاو سود زیادی ببرد، اگر بتواند همان نظم دفاعی را که کیرن تریپیر داشت، بیاموزد و در عین حال تمایل به پیشروی را حفظ کند.
از نظر خط میانی، نکاتی وجود دارد که هاو می‌تواند با آنها کار کند.
کارلوس باله‌با به خوبی می‌تواند نقش برونو گیمارش را ایفا کند و هاو از توانایی او در بهبود کوبی مین و آندری سانتوس در این پست نیز استقبال خواهد کرد.
از نظر هافبک مرکزی، برونو فرناندز احتمالاً خلاق‌ترین بازیکن در اختیار هاو خواهد بود، اما او به عنوان یک شماره ۱۰ که هاو تمایلی به استفاده از آن ندارد، بسیار مؤثرتر بوده است.
هاو احتمالاً مجبور خواهد بود فرناندز را با بازیکنی که بتواند وظایف دویدن بازیکن پرتغالی را انجام دهد، جفت کند که ممکن است مشکل‌ساز باشد.
یوری تیلمانس خیلی کند است، مانوئل اوگارته تا آوریل مصدوم است و بازیکن خوبی نیست، در حالی که میسون مونت بیش از حد مستعد مصدومیت است که بتوان به او تکیه کرد. یک گزینه می‌تواند جلو بردن مین باشد.
در خط حمله، نیوکاسل می‌خواست بنجامین سسکو را جذب کند، بنابراین واضح است که هاو احساس می‌کند می‌تواند با او کار کند. در بال‌ها، آماد دیالو بازیکن ایده‌آلی برای هاو به نظر می‌رسد تا او را به بازیکنی شبیه گوردون تبدیل کند.
در همین حال، متئوس کونیا و برایان امبوئمو بال‌های واضح هاو نیستند، اما به اندازه کافی با استعداد هستند که او بتواند با آنها کار کند. اگر سسکو در خط حمله بماند، سخت است که بفهمیم چگونه هر دو در ترکیب قرار می‌گیرند، اما او می‌تواند کونیا را در چپ و امبوئمو را در راست قرار دهد.
تنها نگرانی، کمبود عرض در سمت چپ با توجه به سن لوک شاو خواهد بود.
روی کاغذ، یونایتد بازیکنان لازم برای کار هاو را دارد، اما همانطور که در مورد مدیران ناموفق قبلی صدق می‌کرد، سوال واقعی این است که آیا آنها ایده‌های او را می‌پذیرند و شدت لازم را برای کار تیم‌های هاو ارائه می‌دهند.
دروازه‌بان: سنه لامنس
انتخاب بین لامنس یا کارل دارلو و تام هیتون است. واضح است.
مدافع راست: دیوگو دالوت
اینکه دالوت بیش از ۲۵۰ بازی برای باشگاه انجام داده، نقطه دردناکی برای هواداران یونایتد است، اما او همچنان بهترین مدافع راست فعلی آنهاست.
بازیکن پرتغالی باید به تریپیر به عنوان الگویی از آنچه که می‌تواند تحت هدایت هاو به دست آورد، نگاه کند.
مدافع میانی: لنی یورو
خط دفاعی برای هاو یک مشکل بزرگ است، زیرا بسیاری از بازیکنان فعلی فاقد قدرت بدنی یا سرعت لازم برای مؤثر بودن در سیستم او هستند.
یک بازیکن با این ویژگی‌ها یورو است که احتمالاً انتخاب اول هاو خواهد بود.
مدافع میانی: ماتیس دلیخت
دلیخت احتمالاً بهترین گزینه از بین گزینه‌های نه چندان خوب برای هاو است.
مارتینز بیش از حد کوچک و سبک است، مگوایر ۳۳ ساله است و به اندازه کافی متحرک نیست، در حالی که ریسک دارد که آیدن هیون ۲۰ ساله را با یورو که همسن اوست، جفت کرد.
دلیخت احتمالاً شانس خود را به دست می‌آورد، اما یونایتد نیاز به سرمایه‌گذاری در این بخش دارد.
مدافع چپ: لوک شاو
به جز هری اماس، یونایتد واقعاً مدافع چپ دیگری ندارد، بنابراین شاو در ترکیب باقی می‌ماند.
هافبک دفاعی: کارلوس باله‌با
باله‌با تقریباً بازیکن ایده‌آلی برای کار هاو است. او بسیاری از کارهایی را که برونو گیمارش به خوبی انجام می‌داد، انجام می‌دهد و در ۲۲ سالگی، اگر به حرف‌های مدیرش گوش دهد، می‌تواند پیشرفت زیادی کند.
هافبک میانی: برونو فرناندز
فرناندز تحت هدایت اموریم در پست عمیق‌تر چندان موفق نبود، اما نکته کلیدی این است که او را از وظایف دفاعی آزاد کرد.
در حالی که او از اشاره و پیشنهاد اینکه تیم به اندازه کافی پرس نمی‌کند لذت می‌برد، خودش زیاد این کار را انجام نمی‌دهد و میانگین هشت استارت در بازی او را در ۱۰٪ پایین لیگ قرار می‌دهد.
ترفند این است که استعدادهای هجومی او را به حداکثر برسانیم بدون اینکه از او بخواهیم زیاد دفاع کند، که به این معنی است که هم‌تیمی او در خط میانی بسیار مهم خواهد بود.
هافبک میانی: کوبی مین
اگر هاو قرار است فرناندز را از وظایف دفاعی معاف کند، او به یک هافبک متحرک در کنار خود در پست جوئلینگتون نیاز دارد و مین به نظر کاندیدای خوبی است.
او در این فصل در ۵٪ برتر از نظر مشارکت دفاعی در لیگ قرار دارد، اما او نیاز به تحرک بیشتری دارد با میانگین فقط چهار استارت در بازی.
بال راست: برایان امبوئمو
امبوئمو بسیاری از ویژگی‌هایی را دارد که هاو از کار با آنها خوشحال خواهد شد. او سریع است و می‌تواند به داخل بزند، اما او واقعاً نیاز به کار روی تمام‌کنندگی خود دارد.
تنها تیرنو بری در این فصل فرصت‌های بزرگ بیشتری را از دست داده است.
مهاجم: بنجامین سسکو
هاو سال گذشته به دنبال سسکو بود و بنابراین به وضوح او را به عنوان یک قطعه بالقوه در سیستم خود ارزیابی می‌کند.
کنترل مصدومیت‌های او کلیدی خواهد بود.
بال چپ: آماد دیالو
آماد و گوردون نرخ کار بالایی را که هاو از بال‌های خود می‌خواهد، دارند، اگرچه بازیکن یونایتد فاقد تمام‌کنندگی گوردون است.
هاو به سرعت نیاز دارد، به خصوص در سمت چپ با حضور شاو در عقب، بنابراین احتمالاً در دراز مدت آماد را به بازیکنی مانند کونیا ترجیح می‌دهد، اما او قطعاً می‌خواهد پیشرفت را ببیند.