تماشای مغلوب شدن meekly منچستریونایتد در برابر کومو و بورنموث، سوالات و مقایساتی را با گذشته به ذهن متبادر کرد. دو دوره مشهور یونایتد بر اساس بازیکنان جوانشان ساخته شده بودند: «بسکبی بیبز» و «کلاس ۹۲». آیا این لحظه‌ای برای مایکل کریک است تا به با استعدادترین محصولات آکادمی خود فرصتی معنادار بدهد؟
در فوریه ۲۰۲۵، یونایتد را دیدم که در جام حذفی جوانان در ورزشگاه امارات، آرسنال را ۳-۲ شکست داد. جک و تایلر فلچر برای یونایتد خوب بازی کردند و هری امس، خرید از واتفورد، نیز همینطور. مکس داون، با استعدادی نسل خود، برای آرسنال درخشید.
حتی یک نفر از تیم یونایتد در تیم اصلی خود را تثبیت نکرده است. امس، مدافع چپ، امسال دو بازی به عنوان جانشین داشته است. شیا لیسی، وینگر، که بخشی از همان تیم زیر ۱۸ سال بود، چهار بار به میدان رفته و یک بازی در جام اتحادیه را آغاز کرده است.
هواداران، به خصوص در اولدترافورد، بازیکنان آکادمی را دوست دارند. دو محصول جوان یونایتد که بازیکنان ثابت هستند، کوبی مینوی و مارکوس رشفورد، به خوبی تثبیت شده‌اند. من به برخی از خریدهای بزرگ باشگاه نگاه می‌کنم و می‌پرسم: آیا آنها خود را بازیکنان واقعی منچستریونایتد می‌دانند؟ با محصولات تیم جوانان، روحیه و هویت را به دست می‌آورید - غرور عمیق به پیراهن. این کافی نیست، اما برای ارزیابی واقعی آنها، به یک فرصت واقعی نیاز دارند.
شما باید به یک بازیکن حداقل سه بازی متوالی فرصت دهید تا ببینید آیا پتانسیل تبدیل شدن به بازیکن ثابت را دارد یا خیر. برخی از بازیکنان در یونایتد و جاهای دیگر، یک بازی گاه به گاه در جام اتحادیه را تجربه می‌کنند و همین.
جالب است که جی جی گابریل، بازیکن ۱۶ ساله با رتبه بالا در یونایتد، و مشاورانش به نظر می‌رسد که فکر می‌کنند ممکن است در جای دیگری بهتر باشد. بازیکنان جوان انگلیسی دیگر نیز حرکات مشابهی انجام داده‌اند. به عنوان مثال، نونی مدوئکه در ۱۶ سالگی تاتنهام را به مقصد آیندهوون ترک کرد، بازی کرد و بازگشت تا برای چلسی و سپس آرسنال قرارداد امضا کند.
این یک مسئله گسترده‌تر از آنچه در یونایتد می‌گذرد است. هدف یک سیستم جوانان باید تولید بازیکن برای تیم اصلی باشد - نه یک پست تجاری، راهی برای جمع‌آوری وجوه برای خرید بازیکنان اغلب متوسط از خارج.
تاتنهام در حدود ۳۰ سال گذشته بازیکنان ملی‌پوش از جمله سول کمپبل، لیدلی کینگ، هری کین و آندوس تاونزند را معرفی کرده است. امسال تنها بازیکن بومی آنها که در لیگ برتر بازی کرده، مایک مور است و او در ماه اوت به صورت قرضی - این بار به کلن - بازگردانده شد.
سیستم قرضی می‌تواند مفید باشد - به کین نگاه کنید. من او را در لیتون اورینت در اولین قرضی خود از اسپرز دیدم و مطمئن نبودم که سرعت لازم برای بالاترین سطح را دارد. وقتی او پس از مصدومیت از قرضی در نورویچ بازگشت، کار توانبخشی او، از جمله تمرینات وزنه در باشگاه، باعث شد او احساس آمادگی و سرعت بیشتری کند.
به جایی رسید که تیم شروود، هماهنگ کننده فنی تاتنهام، برای فرصت دادن به کین در تیم اصلی اصرار می‌کرد. او این فرصت را به دست آورد، از آن استفاده کرد و این هفته توپ طلا را برد.
اغلب به عنوان یک بازیکن آکادمی، شما به یک مربی دلسوز و یک حامی قوی نیاز دارید. سه بازیکنی که اسپرز برای آکادمی خود جذب کرده بود، تابستان امسال فروخته شدند: آلفی دیواین به پرستون و ویل لنکشیر و اشلی فیلیپس به میدلزبورو. آیا آنها شایسته فرصت نبودند؟
لیورپول از سال ۱۸۹۲ هر فصل یک بازیکن اهل لیورپول را به میدان فرستاده است، اما در ماه اوت یک تیم ۲۵ نفره لیگ برتر را بدون هیچ بازیکنی متولد شهر نامگذاری کرد. آنها بازیکنان جوان انگلیسی دارند و دو نفر - ریو نگوموها و تری نیونی - امسال بازی‌های غیر از جام اتحادیه را آغاز کرده‌اند، اما با نگاهی به لیگ برتر، نگرانم که ذخیره استعدادهای تیم ملی ما در حال فرسایش باشد.
سیستم آکادمی نیاز به تجدید دارد. در اصل، فوتبال زیر ۲۱ سال باید لغو شود. ۱۸ ساله‌هایی هستند که فقط برای اینکه باشگاه‌ها تیم کافی برای حمایت از آن بازیکنی که می‌تواند به یک الماس تبدیل شود، حفظ می‌شوند. یک پسر باید حداکثر در ۱۸ سالگی آزاد شود. کسانی که می‌مانند باید در تیم اصلی یا قرضی باشند.
بازیکنان جوان به زودی به رقابت فوتبال بزرگسالان نیاز دارند. فوتبال آکادمی منظم و بسیار فنی است اما شباهت کمی به بازی پرهیجان و فیزیکی بزرگسالان دارد. همچنین این موضوع را آزمایش نمی‌کند که آیا یک پسر از نظر ذهنی توانایی کنار آمدن در یک رختکن سخت را دارد که در آن بازیکنان مسن‌تر نمی‌خواهند شما جای آنها را بگیرید. من به عنوان یک بازیکن جوان در ناتینگهام فارست، در تمرین از یک هم‌تیمی مسن‌تر دریبل زدم که هشدار داد: «دوباره این کار را بکنی، پسرم، پایت را می‌شکنم.» دیگر اینطور نیست، اما شما به یک شخصیت خاص نیاز دارید.
بسیاری از بازیکنان بالای ۱۸ سال از آکادمی‌های لیگ برتر آزاد می‌شوند و خواهان باشگاهی در EFL هستند بدون اینکه رزومه لازم را داشته باشند. آیا آنها از نظر فیزیکی می‌توانند کنار بیایند؟ آیا می‌توانند توسط مربی‌ای که زمان کمی برای موفقیت دارد یا با اخراج روبرو می‌شود، مورد اعتماد باشند؟
مدیران برتر نیز تحت فشار برای پیروزی هستند و بنابراین ممکن است در دادن فرصت به جوانان اکراه داشته باشند. حداقل آنها باید بازی‌های آکادمی را در صورت امکان تماشا کنند و بپرسند: «چه کسی را دارید که بتواند بازیکن ثابت تیم اصلی شود؟» برخی از مدیران خود را از آکادمی جدا می‌کنند، گویی که باشگاه دیگری است.
کریک که این هفته بازی‌های زیر ۲۱ سال یونایتد را تماشا می‌کرد، نشان داد که علاقه دارد. اکنون لحظه او برای شجاع بودن است.