جیمز میلنر، بازیکن سابق برایتون، لیورپول و منچسترسیتی، در اولین ماه‌های بازنشستگی خود در ماراتن نیویورک شرکت کرد و زمان عالی ۳ ساعت و ۹ دقیقه و ۴ ثانیه را ثبت کرد. این زمان برای یک ورزشکار ۴۰ ساله که هیکلش بیشتر شبیه کشتی‌گیر است تا تازی، قابل توجه است. او ابراز تاسف کرد که مصدومیت‌های اواخر دوران حرفه‌ای‌اش مانع از ثبت زمان زیر ۳ ساعت شده است.
در سال ۲۰۱۲، ما ستونی درباره سریع‌ترین زمان‌های ماراتن فوتبالیست‌ها منتشر کردیم که در آن مازی ایزت، هافبک سابق لستر، با زمان ۳ ساعت و ۲۲ دقیقه و ۳۶ ثانیه در ماراتن لندن ۲۰۱۱ پیشتاز بود. این زمان قابل احترام اکنون توسط رکورددار بیشترین بازی در لیگ برتر شکسته شده است. بنابراین، ما تصمیم گرفتیم نگاهی به داستان‌های دیگر مردان و زنان فوتبالیست در ماراتن بیندازیم.
تلاش‌های اخیر فوتبالیست‌های فعال یا سابق در ماراتن، ایزت را در رده دوازدهم قرار می‌دهد، درست پشت سر آندره شورله که سال گذشته در برلین زمان ۳ ساعت و ۲۱ دقیقه و ۲۵ ثانیه را ثبت کرد، هرچند او به دنبال چالش بیشتری نسبت به ۲۶.۲ مایل بود. امسال، این بازیکن ۳۵ ساله ماراتن ۱۶۷.۷ مایلی شش مرحله‌ای سبلس را در ۵۱ ساعت و ۴۱ دقیقه و ۱۶ ثانیه به پایان رساند و در جایگاه ۶۷۵ قرار گرفت. او همچنین مون بلان را فتح کرد. اما بازگردیم به ماراتن‌ها، جایی که سریع‌ترین زمان ثبت شده برای یک فوتبالیست زن، ۳ ساعت و ۴۰ دقیقه و ۳۰ ثانیه توسط لورن هالیدی، هافبک سابق ایالات متحده است. او از نزدیک توسط دوستان خوبش از تیم ملی زنان ایالات متحده، لسلی آزبورن (۳ ساعت و ۴۱ دقیقه و ۳۳ ثانیه) و ابی وامباخ (۳ ساعت و ۴۴ دقیقه و ۲۵ ثانیه) دنبال می‌شود.
آلوارو آربلوا، سرمربی فولام، در لیست کلی ما در رده یازدهم قرار دارد (۳ ساعت و ۱۵ دقیقه و ۲۱ ثانیه، والنسیا ۲۰۱۹)، و کوین کیل‌بن، که همیشه به نظر می‌رسید بهاری ماراتن‌دو را در گام‌هایش دارد، در رده دهم با زمان ۳ ساعت و ۱۴ دقیقه و ۴۴ ثانیه (لندن، ۲۰۱۳) قرار دارد. اکنون کلاه خود را به دانی میلز، پدر جورج میلز، دونده المپیک بریتانیا، تقدیم می‌کنیم که میلز پدر در ماراتن لندن ۲۰۲۳ با سن ۴۵ سالگی در زمان ۳ ساعت و ۱۲ دقیقه و ۱۸ ثانیه دوید. در همین حال، دویدن میلنر ما را به رده هشتم می‌رساند، زیرا به برخی از جدی‌ترین دوندگان فوتبال نزدیک می‌شویم.
کریستین دیلی، مدافع سابق داندی یونایتد و وستهام، در ماراتن لندن ۲۰۱۳ زمان بسیار چشمگیر ۳ ساعت و ۶ دقیقه و ۲۶ ثانیه را ثبت کرد. دیلی پس از مسابقه گفت: «در سال ۱۹۹۰، من از فوتبال جوانان در ماه مه به اولین بازی‌ام در داندی یونایتد در آگوست رفتم. ما در ساحل بودیم و ناگهان من از میان دریا در سنت اندروز یا بالا و پایین تپه‌های شنی می‌دویدم. وقتی به پیش‌فصل در داندی یونایتد رسیدم، پرواز می‌کردم و از همه جلوتر بودم.» دیلی پس از پایان دوران فوتبال خود به مربیگری دو و میدانی روی آورد. ما انتظار نداشتیم که یک دروازه‌بان در میان جمع پیشتازان باشد، اما لی گرانت، دروازه‌بان سابق دربی کانتی و شفیلد ونزدی، امسال در لندن با زمان ۳ ساعت و ۰ دقیقه و ۳۳ ثانیه دوید.
و بنابراین ما به قلمرو مقدس ماراتن زیر سه ساعت و گروه کوچکی متشکل از پنج نفر می‌رسیم. رائول گونزالس، اسطوره رئال مادرید، به وضوح از سوی تماشاگران تشویق می‌شد زیرا ماراتن خانگی خود را در سال ۲۰۱۹ در زمان ۲ ساعت و ۵۹ دقیقه و ۲۲ ثانیه دوید. او گفت: «این فقط دومین ماراتن زندگی من بود. من می‌خواستم زیر سه ساعت باشم و از آنچه به دست آوردم بسیار خوشحالم.» آرون رمزی، سرمربی آکسفورد یونایتد، از جوانی نسبی خود در ۳۵ سالگی استفاده کرد تا تابستان امسال ماراتن استکهلم را در دقیقاً ۲ ساعت و ۵۹ دقیقه بدود. آرین روبن به خاطر سرعت خیره‌کننده‌اش در مسافت‌های کوتاه در دوران حرفه‌ای درخشانش شناخته شده بود، اما او نشان داد که می‌تواند سرعت را با استقامت ترکیب کند و در سال ۲۰۲۳ در روتردام با زمان ۲ ساعت و ۵۸ دقیقه و ۳۳ ثانیه مسابقه داد.
لوئیس انریکه، قبل از شروع دوران مربیگری خود، مانند یک شیطان برای ماراتن فلورانس تمرین کرد و تلاش‌های سخت او نتیجه داد و او با زمان ۲ ساعت و ۵۸ دقیقه و ۸ ثانیه به پایان رساند. او از آن زمان رژیم تناسب اندام خود را ادامه داده و در رویداد آیرون‌من فرانکفورت و ماراتن سبلس شرکت کرده است.
اما مدال سریع‌ترین فوتبالیست سابق که ماراتن دویده است به آلکسی اسمیرتین می‌رسد. این بازیکن همه‌کاره سابق چلسی و روسیه، پس از بازنشستگی در سال ۲۰۰۸، دویدن استقامتی را جدی گرفت و در سال ۲۰۲۰، در سن ۴۵ سالگی، در ماراتن کازان به اوج ۲ ساعت و ۴۸ دقیقه و ۱۷ ثانیه رسید. این سرعت باورنکردنی ۶ دقیقه و ۲۵ ثانیه در هر مایل است. او از آن زمان تلاش کرده است تا با افزایش سن به مسافت‌های طولانی‌تر روی بیاورد، اما معتقد است که هنوز ممکن است یک یا دو ماراتن سریع دیگر در او باقی مانده باشد. او اخیراً گفت: «من به سمت اولتراها گرایش پیدا کرده‌ام. یکی از دلایل این است که سرعت با افزایش سن کاهش می‌یابد. فکر می‌کردم هرگز نمی‌توانم رکورد شخصی خود [۲:۴۸:۱۷] را بهبود بخشم... [اما] چند سال دیگر برای بهبود سرعت خود فرصت دارم.»
بگذارید جوهر خشک شود
«آیا می‌دانید به زودی‌ترین زمان اخراج یک مربی پس از تمدید قرارداد چه زمانی بوده است؟» دیو اسمیت می‌پرسد. آدام کلارک اولین پیشنهاد را با عجله ارائه می‌دهد: «لم ریچاردسون، که در آن زمان در ویگان اتلتیک بود، در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۲ قرارداد سه ساله تمدید کرد و ۱۶ روز بعد در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۲ اخراج شد. ویگان سپس کولو توره را با قراردادی سه و نیم ساله جذب کرد که متعاقباً فقط ۹ بازی دوام آورد.»
«من کاملاً مطمئنم که وقتی واتفورد گلن رودر را در سال ۱۹۹۶ اخراج کرد، او حدود دو هفته قبل قراردادش را تمدید کرده بود؟» داز پیرس پیشنهاد می‌دهد. نکته خوبی است، داز: واتفورد هنوز در دوران اخراج ماهانه مربیان خود نبود، اما رودر - که در ابتدا در سال ۱۹۹۳ در ویکارج روود منصوب شد - فقط ۱۰ روز پس از امضای قرارداد تمدید یک ساله در فوریه ۱۹۹۶ توسط واتفورد اخراج شد. رودر گفت: «من مطمئن هستم که از این تجربه درس گرفته‌ام.» او پنج سال دیگر شغل مربیگری پیدا نکرد و از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ دوران موفقی را در وستهام گذراند.
تمدید قرارداد نبود، اما انتصاب کوین کالیس در سوانزی سیتی در سال ۱۹۹۶ فقط هفت روز طول کشید. کالیس که هرگز به صورت حرفه‌ای بازی نکرد، تنها سابقه مربیگری تیم جوانان کرولی تاون در لیگ غیرحرفه‌ای را داشت و بعداً در سال ۲۰۰۳ به جرم کلاهبرداری زندانی شد و شروع خوبی در ولز نداشت، به طوری که گفته می‌شود بازیکنان سوانزی در نیمه دوم بازی مقابل بلکپول در دومین بازی خود تاکتیک‌های او را نادیده گرفتند. کالیس کمی بعد استعفا داد.
در جاهای دیگر، دیو باسِت کمتر از چهار روز در کریستال پالاس در سال ۱۹۸۴ دوام آورد، مارسلو بیلسا در سال ۲۰۱۶ پس از فقط دو روز در سمت خود از لاتزیو استعفا داد و دوره ۱۰ دقیقه‌ای لروی روزنیور در توره یونایتد افسانه دانش است. شما می‌توانید اطلاعات بیشتری در مورد آن را اینجا بخوانید.
موج سواری
ما پاسخ‌های جدیدی به بایگانی دانش هفته گذشته دریافت کرده‌ایم که شامل برخی پاسخ‌های سال ۲۰۱۶ به این سؤال است: « اولین باشگاه فوتبال که وب‌سایت رسمی داشت چه بود؟
آلن ترلپ (و دیگران) با تردید نوشت: «هفته گذشته، مارتین آموس گزارشی از وب‌سایت هواداران ایپسویچ که در سال ۱۹۹۰ شروع به کار کرد، ارائه داد، اما تاریخ نشان می‌دهد که اولین وب‌سایت شناخته شده در آگوست ۱۹۹۱ آنلاین شد، بنابراین اگر این درست باشد، او شهرتی فراتر از دانش دارد. یک سایت هواداری که در سال ۱۹۹۳ فعال بود ممکن است قدیمی‌ترین سایت باشد.»
مارک فرانکوم، همکار خواننده که در یک ارائه‌دهنده خدمات جهانی فناوری اطلاعات کار می‌کند، بنابراین باید در مورد این موضوع چیزهایی بداند، ایمیل می‌فرستد که «هواداران لوتون تاون «WHOSH» («Worldwide Hatters On The Super Highway») را داشتند که مربوط به سال ۱۹۹۴ است»، در حالی که «میل‌وال نیز «You’ll Never Make The Station» را از حدود همان زمان داشت. هیچ سندی برای تأیید شایعه اینترنت مبنی بر اینکه مدیران میل‌وال به همتایان لوتونی خود هک کرده و HTML را پاره کرده‌اند، وجود ندارد.»
بایگانی دانش
«لباس جدید پورتسموث نام سربازان کشته شده را دارد. آیا نمونه‌های دیگری از باشگاه‌ها وجود دارد که قربانیان جنگ را روی لباس خود تشخیص دهند؟» سایمون کوک در آگوست ۲۰۱۴ پرسید. اندرو واکر ما را به لباس خارج از خانه رِیت روورز برای فصل ۲۰۱۴-۱۵ هدایت می‌کند که برای ادای احترام به هنگ ۱۶ سلطنتی اسکاتلند طراحی شده است، گردانی متشکل از ورزشکاران که هفت نفر از آنها از باشگاه کیرکالدی بودند. سه بازیکن روورز - جیمی تاد، جیمی اسکات و جورج مک‌لی - در طول درگیری کشته شدند.
تورنبول هاتون، رئیس رِیت، به دیلی کوریر گفت: «ما می‌خواستیم برای فصل آینده کاری کاملاً متفاوت از نظر رنگ لباس انجام دهیم، اما در عین حال هیئت مدیره در حال بررسی راهی مناسب برای گرامیداشت این صدمین سالگرد به شیوه‌ای مناسب بود، بنابراین ما این دو جاه‌طلبی را با لباس جدید سبز و سیاه خود ترکیب کرده‌ایم. «امیدواریم که تخیل عموم فوتبال اسکاتلند را به خود جلب کند و از طریق صفحات ورزشی فصل آینده، اطمینان حاصل کنیم که فداکاری‌های بازیکنان ما و بسیاری دیگر ۱۰۰ سال پیش را واقعاً به یاد می‌آوریم.»
و در ولز، ابريستويث تاون نیز صدمین سالگرد آغاز جنگ جهانی اول را جشن می‌گیرد. « ما تامین‌کننده لباس باشگاه فوتبال ابريستويث تاون در لیگ برتر ولز هستیم،» می‌نویسند افراد خوب در RM Teamwear، «و امسال لباس خانگی آنها را تولید کردیم که به مناسبت صدمین سالگرد جنگ جهانی اول ادای احترام می‌کند، به طور خاص بر روی آستین‌ها نام بازیکنانی را داریم که برای باشگاه بازی کرده‌اند و جان خود را در جنگ بزرگ از دست داده‌اند. نام، درجه و هنگ آنها بر روی بازیکنان ۱ تا ۱۴ در پست بازیکن کهنه‌سرباز جنگ که قبلاً بازی می‌کرد، قرار دارد. دیگران «به یاد بازیکنان این باشگاه که در جنگ بزرگ جان باختند» را دارند، همانطور که در عکس پیوست دیده می‌شود.»
می‌توانید کمک کنید؟
استیون تال اشاره می‌کند: «نه تنها بازی‌های رنجرز مقابل داندی یونایتد و منچسترسیتی مقابل بارنزلی در فصل ۲۰۰۴-۰۵ تنها بازی‌های لیگ انگلیس بودند که در آن فصل با نتیجه ۷-۱ به پایان رسیدند، بلکه دروازه‌بانان حریف نیز در هر دو بازی حضور داشتند. «رونالد واترئوس برای رنجرز و منچسترسیتی بازی کرد در حالی که نیک کولگان برای داندی یونایتد و بارنزلی بازی کرد. آیا نمونه‌های دیگری از دروازه‌بانان حریف وجود دارد که دو بار در یک فصل برای تیم‌های مخالف با هم روبرو شوند؟»
کرک سوج می‌اندیشد: «پس از پیروزی ۳-۱ کوونتری سیتی مقابل ساندرلند، من یک آمار بالقوه منحصر به فرد را متوجه شدم که شامل لوک اونین است که اکنون در هر چهار دسته لیگ انگلیس در شکست مقابل کوونتری بازی کرده است. آیا این اولین بار است؟»
روپرت شِرد می‌پرسد: «آیا تا به حال یک گل سرزده به عنوان بهترین گل فصل انتخاب شده است؟» «من می‌توانم چند گل زیبا را به یاد بیاورم، اما جوایز معمولاً به گل‌های شوت شده می‌روند.»
«کدام تیم باشگاهی بیشترین کاپیتان‌های بین‌المللی را همزمان در اختیار داشته است؟» MH Zahid می‌پرسد. «برعکس، کدام تیم ملی بیشترین کاپیتان‌های باشگاهی را در ترکیب اصلی خود در یک زمان داشته است؟»