ژابی آلونسو در آستانه بحران قرار دارد. این یک آمار گیجکننده است: چلسی در رده هشتم قرار دارد اما اکنون بیشتر از منچستریونایتد بازیهای لیگ را باخته است. آنها توسط لیدز، که کاملاً شایسته اولین پیروزی خود در استمفورد بریج از زمان بازگشت به صدر جدول با پیروزی ۲-۰ در دسامبر ۱۹۹۹ بود، مورد آزار و اذیت قرار گرفتند و اگر به زودی خود را اصلاح نکنند، میتوانند منتظر فصل دیگری بدون فوتبال اروپایی باشند.
ارزش تمرکز بر این واقعیت را ندارد که گل دوم لیدز، یک پنالتی دومینیک کالورت-لوین در اوایل نیمه دوم یکطرفه، پس از اینکه مورگان راجرز به شدت به دلیل هند جریمه شد، به ثمر رسید. این یک جزئیات جزئی با توجه به تصویر گستردهتر بود. لیدز، با مربیگری عالی دنیل فارکه و پس از دو گل دقیق از نوآ اوکافور، ششمین گل فصل کالورت-لوین و یک ضربه دیرهنگام از برندن آرونسون، آنقدر مسلط بود که میتوان نتیجه گرفت که آنها حتی بدون کمک داوران پیروز میشدند.
شاگردان فارکه از نظر تاکتیکی برتر، بهتر مربیگری شده و بسیار مصممتر از حریف ضعیف خود بودند. چلسی، که به طور خلاصه از طریق امانوئل امگا پیش افتاد، به طور کامل بازی را واگذار کرد و نمیتوانست از سوتهای پایان بازی در پایان پنجمین شکست خود در ۱۱ بازی شکایت کند.
اینها دوران نگرانکنندهای برای آلونسو است. چلسی مویزس کایسدو را به دلیل مصدومیت زودهنگام از دست داد و از زمان انتصاب آلونسو راه بازی مشخصی را توسعه نداده است - مگر اینکه، البته، هویت باید حول یک دفاع کاملاً معتاد به فاجعه باشد.
کار سختی بوده است که دقیقاً بفهمیم آلونسو چه میخواهد چلسی باشد. آیا آنها یک تیم پاسکار هستند یا یک تیم ضدحمله؟ آیا آنها ترکیب میکنند و هر دو را انجام میدهند؟ یک کیفیت غایب در شکست آنها مقابل ساندرلند، فیزیکی بودن بود. چلسی در ورزشگاه نور بلعیده شد و از بین رفت و کمبود جریان اخیر با غیبت مداوم ژائو پدرو در حمله کمکی نکرده است.
چیزی متفاوت لازم بود و در ابتدا احساس متعادلتری در چلسی وجود داشت و امگا، که اولین بازی خود را از زمان پیوستن از استراسبورگ انجام میداد، خط حمله را رهبری میکرد. آنها شروع سریعی داشتند اما تعادل آنها با کنار رفتن کایسدو برای جردن هندرسون پس از مصدومیت کمرش در برخورد با جیمز جاستین مختل شد. تغییر در حرکت فوری بود و در خلاف جریان بازی بود که لیدز در دقیقه ۲۵ با یک ضربه دقیق از امگا عقب افتاد.
میزبان در هوا تهدید کرده بود، کالورت-لوین یک ضربه سر را به تیرک افقی کوبید و دیگری را مستقیم به سمت امیلیانو مارتینز فرستاد، اما آنها با دفاع ضعیف در انتهای دیگر بازی را واگذار کردند. هیچ چیز هوشمندانهای از چلسی وجود نداشت، صرفاً یک ضربه امیدوارکننده به سمت چپ، و لیدز خوب بود اگر جاستین ضربه سر خود را به درستی زمانبندی کرده بود. در عوض، پاکسازی مدافع به راجرز برخورد کرد و به خوبی برای مهاجم چلسی دوید تا امگا را آزاد کند، که ضربه شدید او از کنار جیمز ترافورد در نزدیکی دروازهبان عبور کرد.
گل باید اعصاب چلسی را آرام میکرد. با این حال، لیدز آرام ماند و ظرف سه دقیقه بازی را مساوی کرد. چلسی هیچ رهبری در دفاع ندارد، به خصوص با غیبت مکسنس لاکروآ به دلیل مصدومیت همسترینگ. وسلی فوفانا در هوا بیش از حد آشفته میشود و در گل تساوی تا حدی مقصر بود. او یک ضربه سر معمولی را به منطقه خطرناک بازگرداند و لیدز در کسب و کار بود که این اشتباه با اشتباه جاش آچهپونگ در زمانبندی پرش او دنبال شد و به کالورت-لوین اجازه داد تا از وسط زمین عبور کند و به نوآ اوکافور فرصت داد تا یک شوت کم را از کنار مارتینز عبور دهد.
واکنش چلسی ضعیف بود. زمانهایی بود که لیدز به سادگی از آنها عبور میکرد. تاریک موهاروویچ از سمت چپ، دور از پالمر تنبل، حمله کرد و دید که ضربه او توسط کالورت-لوین به بیرون زده شد. آئو تاناکا نزدیک بود، کالورت-لوین یک ضربه سر دیگر را از دست داد و موهاروویچ پس از اینکه گلش به دلیل آفساید رد شد، صورتش را در هم کشید.
ایتان آمپادو در میانه زمین برای لیدز بازی را اداره میکرد. چلسی دوباره در حال از دست دادن قدرت بود. آنها تمام ۵۰-۵۰ ها را از دست میدادند و لوی کولویل، با اعتماد به نفس کم از زمان بازگشت از مصدومیت طولانی زانو، به نظر میرسید که میخواهد زمین او را ببلعد وقتی یک پاس ساده را برای اوت کرد.
چلسی در نیمه اول با سوتهای پایان بازی روبرو شد. کولویل در مقابل کالورت-لوین تقلا میکرد و لیدز در شروع نیمه دوم به سلطه خود ادامه داد و وقتی مایکل اولیور تصمیم گرفت برای خطای دست و پا گیر مارتینز روی کالورت-لوین پنالتی نگیرد، خشمگین شد.
شانس زیاد طول نکشید. لیدز برگشت و با یکی از پرتابهای بلند آمپادو باعث هرج و مرج شد. توپ افتاد، جیدن بوگل آن را به سمت دروازه کوبید و این بار اولیور پس از تصمیمگیری مبنی بر اینکه راجرز شوت وینگبک را با بازو مسدود کرده بود، نقطه را نشان داد.
این یک تصمیم بحثبرانگیز بود با توجه به اینکه راجرز بازوی خود را نزدیک بدنش نگه داشته بود و توپ به نزدیکی شانه او برخورد کرد. با این حال، این تصمیم پابرجا ماند و لیدز وقتی کالورت-لوین مارتینز را از نقطه پنالتی اشتباه گرفت، پیش افتاد.
لیدز بیامان بود و برای گل سوم زیاد منتظر نماند. آمپادو یک پرتاب بلند دیگر را تحویل داد. چلسی خود را جمع کرد و شان لانگاستاف توپ را به آمپادو که بدون چالش ضربه را به اوکافور بدون یار رساند تا به راحتی مارتینز را شکست دهد، بیرون انداخت.
مراحل پایانی برای چلسی ناگوار بود. کول پالمر نامربوط بود، استوان ویلیان در سمت راست افتضاح بود و لیدز در وقت اضافه فشار را افزایش داد. آرونسون، تعویضی دیرهنگام، در سمت راست سرعت گرفت، از مالو گوستو عبور کرد و ضربهای را از دست مارتینز عبور داد تا تحقیر را کامل کند.
