یک باشگاه نماینده فوتبال جدید است، یک نهاد کلیدی در بازسازی بحث‌برانگیز بازی گرد توپ استرالیا ۲۱ سال پیش. این یک برند بود که برای گرد هم آوردن قبایل ورزشی ملبورن طراحی شده بود. واقعیت چیز دیگری بود.
باشگاه دیگر می‌تواند ریشه‌های خود را به دهه ۱۹۵۰ بازگرداند، و یک تاریخ پر افتخار از جمله چهار عنوان قهرمانی در لیگ ملی فوتبال که اکنون منحل شده است، در هم تنیده با غرور و جامعه مهاجرت پس از جنگ اروپا. این باشگاه بسیاری از معنادارترین روزهای فوتبال استرالیا را رقم زده است. یا، همانطور که برای برخی در دهه‌های اخیر به نظر می‌رسید، خاطرات محو شده.
ممکن است ساوت ملبورن «فوتبال قدیمی» نامیده شود، اما این باشگاه چیزی جز اخبار دیروز قبل از فینال جام استرالیا مقابل ملبورن ویکتوری در روز شنبه نیست. انتظار می‌رود جمعیتی در حدود ۲۸۰۰۰ نفر در AAMI Park برای دیداری که اهمیت زیادی دارد، حضور یابند.
جدایی مسیرهای آنها با تحقیر، حسادت و بدتر از همه، بی‌تفاوتی آلوده شده است. اما این گردهمایی برای آنچه که نمایشگاهی فوق‌العاده از فوتبال استرالیا خواهد بود، بزرگترین قدرت ورزش را آشکار کرده است: ارتباط.
جیسون دیویدسون، کاپیتان ویکتوری، بازیکن سابق سوکروز را در نظر بگیرید که پدرش آلن سال‌های اولیه خود را در ساوت گذراند قبل از اینکه دوران حرفه‌ای موفقی در اروپا و در سطح بین‌المللی داشته باشد. دیویدسون جوان روز جمعه گفت: «همه ما تاریخچه او در ساوت ملبورن و معنای آن برای او و خانواده دیویدسون را می‌دانیم. بنابراین او هیجان‌زده است، همانطور که من هستم.»
هری ساویر، مهاجم ویکتوری، بازیکن سابق ساوت ملبورن، که ۲۰۰ متر با مردی که ممکن است روز شنبه توسط او علامت‌گذاری شود، زندگی می‌کند. مارکو یانکوویچ، کاپیتان هلاس، پسر میلان یانکوویچ، بازیکن سابق رئال مادرید است که در دهه ۱۹۹۰ به کوئینزلند مهاجرت کرد.
یانکوویچ جونیور گفت که او با ساویر که سه سال در ساوت گذراند، دوست صمیمی است و این آماده‌سازی با شوخی همراه بوده است. رقابت دوستانه در سوپرمارکت محلی به اوج خود رسید، زمانی که یانکوویچ دید که مهاجم به سمت یخچال رفت. یانکوویچ با لبخند گفت: «او به سراغ کومبوچا می‌رفت، بنابراین من فقط مطمئن می‌شدم که او می‌داند که چگونه آن در معده‌اش جا می‌گیرد، این خیلی نزدیک به بازی است.»
این مسابقه پیروزی مفهوم جام استرالیا است که در ۱۲ سال وجود خود به خوش‌بینان لیگ ایالتی امید داده است اما هرگز وارد آگاهی گسترده‌تر ورزشی ملی نشده است. تا الان.
این پر تماشاچی‌ترین فینال این تورنمنت خواهد بود، حتی اگر یکی از تیم‌های آن در لیگ‌های A بازی نکند. این نشانه‌ای از آنچه ممکن است در آینده ورزش در استرالیا ممکن باشد، است، زیرا این بازی فراتر از محدودیت‌های لیگ‌های A به سمت پذیرش عملگرایانه کلیسای وسیع خود نگاه می‌کند. و این یادآوری است که چرا این ورزش در سراسر جهان اهمیت دارد و چگونه هویت را نمی‌توان از حمایت فوتبال جدا کرد.
این مسابقه همچنین شانس واقعی یک شگفتی را ارائه می‌دهد، تا حدی به دلیل جمعیتی که انتظار می‌رود به طور مساوی بین دو باشگاه تقسیم شود. تیم‌های NPL سیدنی یونایتد ۵۸ و هایدلبرگ در گذشته به فینال رسیده‌اند، اما هیچ کدام جام را بالای سر نبردند. دیویدسون گفت که این اولین بار خواهد بود که حمایت ویکتوری در یک بازی در ملبورن به چالش کشیده می‌شود. او گفت: «این نشان می‌دهد که شب فردا چقدر ویژه و تاریخی خواهد بود، این برای فوتبال استرالیا شگفت‌انگیز است.»
یانکوویچ اذعان کرد که تجربه یک استادیوم مدرن و پر از تماشاگر برای اکثر هم تیمی‌هایش جدید خواهد بود. او گفت: «فقط چند بازیکن در تیم ما هستند که احتمالاً بیش از ۱۰,۰۰۰ [تماشاگر] بازی کرده‌اند.» «با این حال، رفتن به پرستون، رفتن به هایدلبرگ، مکان‌هایی مانند این که حصار یک متر با خط کنار زمین فاصله دارد و شما توسط ۱۰۰۰۰ نفر مورد توهین قرار می‌گیرید، این نیز آسان نیست.»
مسیر به یاد ماندنی جام ساوت ملبورن با پیروزی بر آدلاید یونایتد در دور ۳۲ در ماه جولای آغاز شد، قبل از اینکه آنها در ضربات پنالتی از فریمنتل سیتی پیشی بگیرند. گل دیرهنگام آرون کوکس، هلاس را از رقبای سنتی پرستون لیونز در مرحله یک چهارم نهایی عبور داد. آن بازی در حومه شمالی ملبورن ۶۶۷۳ نفر را به خود جلب کرد، رقمی بالاتر از میانگین تماشاگران چهار باشگاه لیگ مردان A در فصل گذشته. پیروزی شایسته ساوت در نیمه نهایی مقابل کوئینزلند لیونز، قهرمانان NPL آن ایالت، زمینه را برای برخورد آب دهان‌انداز روز شنبه فراهم کرد.
تیم ساوت ملبورن مملو از استعداد در سطح لیگ A است، از جمله سباستین پاسکالی، که برای ملبورن ویکتوری و وسترن یونایتد بازی کرده است، و همچنین دوره‌ای به عنوان بازیکن جوان در غول هلندی آژاکس و هم تیمی او پائولو رتره، بازیکن ۳۳ ساله که بیش از ۲۰۰ بازی در لیگ A انجام داده است.
مهاجم بول جوآچ سال گذشته بهترین گلزن لیگ برتر ویکتوریا برای هایدلبرگ بود قبل از اینکه به ساوت ملبورن منتقل شود و در نیمه نهایی مقابل لیونز هت تریک کرد. اگرچه آنها امسال در نیمه نهایی لیگ برتر ویکتوریا شکست خوردند، اما بخش عمده‌ای از تیم به اندازه کافی خوب بودند که سال گذشته قهرمانی استرالیا را به دست آورند.
ملبورن ویکتوری برای عبور از وسترن سیدنی وندرز در مرحله یک هشتم نهایی جام استرالیا به ضربات پنالتی نیاز داشت، اما در مرحله یک چهارم نهایی مقابل آپیا لای هارت یا در نیمه نهایی مقابل سیدنی اف سی گلی دریافت نکرد. آن پیروزی مقابل اسکای بلوز تا حدی شکست مرحله حذفی فصل گذشته را جبران کرد که پایان دوران آرتور دایلز، مربی سابق، بود که جایگزین او جیووانی ساوارزه ونزوئلایی شد.
اگرچه تیم ویکتوری امسال به دلیل تصمیم خود برای عدم بازگشت به باشگاهی که اکنون بخشی از آن است، خوان ماتا، قهرمان جام جهانی اسپانیا را در اختیار ندارد، دنیس ژنو، هافبک، یکی از با استعدادترین بازیکنان لیگ‌های A است و گیومری می، مهاجم، در خارج از فصل از اوکلند جذب شد. مدافعان فیلیپ زیرس و تام لاکیر پس از دوران طولانی در اروپا به این تیم پیوسته‌اند.
با این حال، این سابقه ساوت ملبورن را مرعوب نکرده است و سرمربی سینیسا کوهادزیچ و کاپیتان او روز جمعه مطمئن به نظر می‌رسیدند. این گروه از یک فصل طولانی سخت شده است و با حریفی روبرو است که هنوز در فصل طولانی خارج از فصل خود قرار دارد.
یانکوویچ گفت که صرف نظر از نتیجه، این بازی ویژه خواهد بود. او گفت: «دیدن تعداد افرادی که پست می‌گذارند و پیام‌های حمایتی می‌فرستند، باورنکردنی است.» «این نه تنها آنچه را که اکنون انجام می‌دهیم، بلکه به کجا می‌رویم در آینده، به کجا می‌تواند این باشگاه برود را نشان داده است.»