هیچ بازیکنی از به اصطلاح «بیگ سیکس» لیگ برتر در تیم منتخب ما حضور ندارد.
لیدز یونایتد سه نماینده دارد، در حالی که برنتفورد تنها دو بازیکن از تیمی پر از ستاره‌های دست کم گرفته شده دارد. ما به دلایلی که توضیح خواهیم داد، تمایلی به استفاده بیش از حد از بازیکنان برنتفورد نداریم.
برایتون، در همین حال، « همین حالا خیلی خوب » است که بازیکنان دست کم گرفته شده‌ای داشته باشد. پاسکال گروس و ماکسیم دکویپر قبلاً اینطور بودند، اما دیگر نه. اصلاً.
به هر حال، این یازده بازیکن لیگ برتر ما هستند که از دست کم گرفته شده‌ترین بازیکنان این رقابت‌ها تشکیل شده‌اند.
دروازه‌بان: کائومhin Kelleher (برنتفورد) تمایلی به گنجاندن بازیکنان زیاد برنتفورد وجود نداشت، اما هیچ نامزد بهتری برای پست دروازه‌بان جز کلر وجود ندارد.
نقاط ضعف بسیار کمی در بازی او وجود دارد، اما او هنوز هم اعتباری را که شایسته آن است دریافت نمی‌کند.
پس از سال‌ها بازی در زیر نظر آلیسون در « لیورپول »، کلر با پیوستن به برنتفورد ریسک کرد و بیش از حد انتظار عمل کرده است. او به راحتی می‌توانست زیر فشار له شود، اما در اولین دوره خود به عنوان شماره ۱ بدون چون و چرا، درخشان بوده و به نظر می‌رسد که بهتر هم می‌شود.
مدافع راست: جی‌دن بوگل (لیدز) یکی از سه بازیکن لیدز یونایتد در این یازده نفر، بوگل اخیراً توسط گری نویل به عنوان نامزد تیم ملی انگلیس معرفی شده بود، اما هنوز به اندازه کافی سروصدا ایجاد نکرده است تا از آستانه دست کم گرفته شدن عبور کند.
لیدز در ماه اوت قرارداد بوگل را تا سال ۲۰۳۰ تمدید کرد و او فصل را با آمادگی عالی آغاز کرده است.
مدافع میانی: جیمز هیل (بورنموث) هنوز منتظر اولین دعوتش به تیم ملی انگلیس است، هیل از ابتدای فصل گذشته در قلب دفاع بورنموث درخشان بوده و شایسته جایگاه خود در تیم منتخب ماست.
هیل اخیراً برای عملکردش « در مقابل منچستریونایتد » امتیاز ۹.۴۷ از WhoScored را کسب کرد، دو دفع توپ از روی خط دروازه، هفت دفع توپ، هفت تکل و چهار قطع توپ انجام داد. آیا توماس توخل ماه آینده او را صدا خواهد زد؟
مدافع میانی: تاریک موهارِموویچ (لیدز) « یکی از خریدهای فصل تا به اینجا »، موهارِموویچ اگر به مسیر فعلی خود ادامه دهد، مدت زیادی در لیدز نخواهد ماند، اگرچه وایت‌ها باشگاهی با پتانسیل بالا و جاه‌طلبی بازگشت به اروپا هستند. اگر ساندرلند فصل گذشته توانست این کار را انجام دهد، چرا لیدز نتواند؟
مدافع میانی: کریس ریچاردز (کریستال پالاس) ما سه مدافع میانی را گنجانده‌ایم زیرا پیدا کردن بیش از دو مهاجم ظاهراً غیرممکن بود. کریستال پالاس نیز به نظر می‌رسد باشگاهی باشد که باید چند بازیکن دست کم گرفته شده داشته باشد.
ریچاردز احتمالاً بازیکنی است که ما در مورد گنجاندن او بیشترین تردید را داریم، اما او از زمان پیوستن از بایرن مونیخ در سال ۲۰۲۲ یک بازیکن ثابت برای پالاس بوده است.
او از انتظارات فراتر رفته و کار قابل قبولی در اطمینان از اینکه پالاس پس از جدایی مارک گوئهی، کاپیتان باشگاه، سقوط نکند، انجام داده است.
مدافع چپ: نکو ویلیامز (ناتینگهام فارست) ویلیامز آنقدر طولانی دست کم گرفته شده است که شروع به تعجب کرده‌ایم که آیا او واقعاً دیگر دست کم گرفته شده است یا خیر. چند مدافع چپ در رقابت هستند، « برخلاف تیم منتخب ما از بازیکنان زیاده‌خواه »، با کین لوئیس-پاتر از برنتفورد و لوئیس هال از نیوکاسل یونایتد نیز گزینه‌های مناسبی هستند.
اما این ویلیامز است که به عنوان ثابت‌ترین بازیکن ناتینگهام فارست از ابتدای فصل ۲۵-۲۰۲۴، دوره‌ای که او پنج سرمربی مختلف را تجربه کرده است، انتخاب می‌شود.
هافبک دفاعی: بووباکار کامارا (استون ویلا) شاید دست کم گرفته شده‌ترین بازیکن لیگ برتر، کامارا کار خود را بسیار آرام اما بسیار مؤثر انجام می‌دهد.
این بهترین راه برای فعالیت به عنوان شماره ۶ است، یا حداقل اینطور بود که کلود ماکله‌له نقش خود را به دست آورد، نقشی که شاید مهم‌ترین نقش در فوتبال مدرن شده است. کامارا یکی از بهترین مجریان نقش ماکله‌له در لیگ برتر است، اما او به ندرت اعتباری را که شایسته آن است دریافت می‌کند. « طرفداران ویلا اهمیتی نمی‌دهند؛ در واقع، آنها احتمالاً خوشحال خواهند شد، زیرا این امر مانع از رسیدن پنجه‌های کثیف کارتل قرمز می‌شود.
هافبک دفاعی: ویتالی یانلت (برنتفورد) برنتفورد بازیکنان دست کم گرفته شده متعددی دارد، اما از آنجایی که آنها یک باشگاه بسیار سیستم‌محور هستند، تمایل کمی برای زیاده‌روی و گنجاندن چهار یا پنج بازیکن از مردان کیت اندروز وجود دارد. یانلت به راحتی می‌تواند با کین لوئیس-پاتر، ناتان کالینز و کوین شاده همراه شود. اگر توماس فرانک، کریستین نورگارد، یوان ویسا و تا حدی برایان امبوئمو چیزی برای گفتن داشته باشند، چمن همیشه سبزتر نیست.
یانلت همچنان در تیم ما در کنار کامارا انتخاب می‌شود. او فصل را بسیار خوب شروع کرده است، حتی با در نظر گرفتن اخراجش مقابل لیورپول، و در ماه اکتبر برای اولین بار دعوتنامه آلمان را دریافت کرد، اگرچه یورگن کلوپ دو تیم را برای تعطیلی چهار هفته‌ای لیگ ملت‌ها انتخاب کرد. با این حال، او اولین بازی ملی بزرگسالان خود را مقابل صربستان انجام داد و کاملاً شایسته آن بود.
آن شناخت بین‌المللی باعث شده است که افراد بیشتری در مورد یانلت صحبت کنند، اما این بازیکن ۲۸ ساله همچنان به عنوان یکی از مؤثرترین هافبک‌های لیگ برتر نادیده گرفته می‌شود.
هافبک هجومی: الکس ایووبی (فولام) بهترین بازیکن فولام در حال حاضر، ایووبی واقعاً در حال رسیدن به اوج خود است و ثابت کرده است که یکی از معدود بازیکنانی است که تحت نظر سرمربی جدید، آلوارو آربلوا، می‌درخشد، پس از اینکه سطح بازی خود را تحت نظر مارکو سیلوا به سطح بالاتری ارتقا داد.
فارغ‌التحصیل آکادمی آرسنال همیشه بازیکن تمیزی بوده است، اما شاید « بیش از حد » تمیز بود، فاقد آن برش و کیفیتی بود که برای به دست گرفتن بازی‌ها لازم است. به نظر می‌رسد ایووبی اکنون قادر به انجام این کار است و فولام به آن نیاز دارد.
هافبک هجومی: آنتون اشتَخ (لیدز) عدم سروصدا در مورد آینده اشتَخ در تابستان پس از فصل فوق‌العاده ۲۶-۲۰۲۵، اولین فصل او در فوتبال انگلیس، تعجب‌آور بود. ما طرفدار این نیستیم که تیم‌های بزرگ به سراغ بهترین بازیکنان هر باشگاه بروند، اما علاقه انتقالی نشانه خوبی از پیشرفت است.
ارزش اشتَخ به اندازه پایان فصل گذشته نیست، اما او اکنون بازیکن بدتری نیست و طرفداران لیدز از اینکه او در تابستان نرفت، خوشحال خواهند شد.
مهاجم: نیکولاس جکسون (استون ویلا) جکسون به لطف عملکردش برای استون ویلا، که او را پس از اینکه چلسی او را مازاد بر نیاز اعلام کرد، در تابستان دوباره با سرمربی سابقش در « ویارئال ، اونای امری، متحد کرد، به سرعت برچسب دست کم گرفته شده را از دست می‌دهد.
جکسون را در محیط مناسب قرار دهید و او تعریف یک دردسر برای یک مهاجم نوک است. او بی‌وقفه می‌دود، توپ را خوب حمل می‌کند، سرعت انفجاری دارد و در حالی که بهترین تمام‌کننده جهان نیست، همچنان گل می‌زند.
او نیروی محرکه‌ای بوده است که ویلا برای شروع فصل خود پس از شروعی کند به آن نیاز داشت.