متأسفانه، طالع برای پیر سیج، سرمربی کریستال پالاس، خوب نیست. درست زمانی که او به یک نتیجه مثبت نیاز داشت، اخراج ژان فیلیپ ماتتا در اوایل بازی، تیمش را در سومین شکست متوالی در لیگ ناکام گذاشت و موقعیت سرمربی را در هاله‌ای از ابهام قرار داد.
گل‌های آرچی گری و یان پل فن هکه تضمین کردند که تاتنهام برای اولین بار در ۶۱۶ روز، سومین پیروزی متوالی خود را ثبت کرد و به نیمه بالای جدول صعود کرد. برای درک بهتر این موضوع، تاتنهام از آن زمان تاکنون سه سرمربی تمام وقت داشته است، بنابراین جای تعجب نیست که روبرتو دی زربی در پایان بازی بسیار خوشحال به نظر می‌رسید.
در مقابل، آینده سیج در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، با توجه به این انتظار که در صورت باخت در این بازی ممکن بود اخراج شود. در حالی که اخراج ماتتا به او کمکی نکرد و پالاس خود را شرمنده نکرد، آنها اکنون خود را در سه تیم پایین جدول می‌یابند. تنها استیو پاریش، رئیس باشگاه، در مورد سرنوشت او تصمیم خواهد گرفت، با بازی بعدی در خانه مقابل لیورپول قبل از وقفه بین‌المللی. شان دایچ و توماس فرانک در صف انتظار هستند. با توجه به اینکه تاتنهام در تمام سال گذشته تنها دو بار در لیگ در خانه پیروز شده بود، هواداران تاتنهام پس از پیروزی‌های متوالی مقابل کاونتری و چلسی دلیل خوش‌بینی داشتند. اما در حالی که دی زربی از یادداشت‌های برنامه خود برای تشویق بازیکنانش به عدم رضایت استفاده کرد، هیچ شکی در نشانه‌های شتاب وجود ندارد.
در حالی که آنها تا کنون در لیگ تحت هدایت سیج با مشکل مواجه بوده‌اند، پالاس در مسابقات جام حذفی بسیار بهتر عمل کرده است. پاداش اسکار مینگزا برای عملکرد عالی مقابل فولام در اواسط هفته، اولین حضور او در لیگ برتر در سمت راست بود.
با این حال، پس از یک شروع امیدوارکننده که در آن ماتتا مستقیماً به آنتونین کینسکی شوت زد، فاجعه در دقیقه ۱۳ رخ داد. ماتتا هرگز قرار نبود قبل از میکی فن ده ون به توپ برسد، زیرا او توپ را به دروازه‌بان خود پاس داد و میخ‌های کفش او به پشت مدافع تاتنهام برخورد کرد. مایکل اولیور، داور، در ابتدا کارت زرد را نشان داد، اما زمانی که VAR او را به اتاق داوری هدایت کرد، نتیجه اجتناب‌ناپذیر بود. برخی از هواداران میزبان هنگام تماشای پخش مجدد آهسته در صفحه‌های غول‌پیکر نفس خود را حبس کردند، اگرچه این باعث شد که صحنه بدتر به نظر برسد.
سیج با دیدن ماتتا که به سمت تونل می‌رفت، سرش را تکان داد. این اولین بار در این فصل نبود که پس از اخراج اکسل دیساسی مقابل ایپسویچ در ماه گذشته، پالاس با ۱۰ نفر و با بیشتر بازی باقی‌مانده، خود را در موقعیت دشواری یافت. آنها مدتی توانستند تاتنهام را مهار کنند اما دوباره در سقوط خود نقش داشتند. هیچ‌کس گری را که در پست عقب از یک کرنر عمیق محمد کودوس، اولین گل خود را برای اسپرز مقابل پالاس در یک پیروزی نادر تحت هدایت توماس فرانک در سال گذشته به ثمر رساند، در پست عقب پوشش نمی‌داد و او بدون مزاحمت سر زد. دوربین‌های تلویزیونی به پاریش در جایگاه که کمتر تحت تأثیر قرار گرفته بود، بریده شد.
اگر گری از یک روال کرنر مشابه که دوباره پالاس را غافلگیر کرد، استفاده بیشتری می‌کرد، می‌توانست بدتر شود، اگرچه دی زربی از فرصت‌هایی که تیمش با وجود برتری عددی ایجاد کرد، راضی نبود. راه‌حل او جایگزینی گری در نیمه اول با پدرو پورو بود. تاتنهام در ابتدای نیمه دوم توانست اوضاع را بهبود بخشد، زیرا متئیس تل، متئوس فرناندز و عمر مارموش همگی در حالی که پالاس بیشتر عقب‌نشینی می‌کرد، شانس خود را امتحان کردند. فن هکه پس از یک کرنر دیگر از فاصله نزدیک باید بهتر عمل می‌کرد اما توپ را به سمت جمعیت شوت کرد.
برای کاهش فشار، سیج ادی انکتیا، مهاجم سابق آرسنال را به سمت هواداران اسپرز پرتاب کرد. دوایت مک‌نیل فرصت نادری برای گلزنی داشت که مسدود شد اما پالاس تقریباً تاوان داد زیرا تاتنهام به سمت زمین حمله کرد و هندرسون به خوبی برای نجات توپ زمانی که مارموش ضربه هندرسون را برای دفع توپ تیریک میچل مسدود کرد، پایین آمد.
هر امیدی که پالاس برای ربودن چیزی داشت، زمانی پایان یافت که فرناندز فن هکه را پیدا کرد و هلندی، روی زمین، هوشمندانه توپ را از روی خط با سر زد پس از اینکه هندرسون اولین ضربه سر او را به تیرک دروازه کوبید. شوت درخشان دژان کولوسفسکی که به بالای تیرک دروازه رفت، می‌توانست بعد از ظهر کاملی را برای دی زربی تکمیل کند، که ثابت می‌کند نمونه دیگری از چگونگی تغییر سریع اوضاع در فوتبال است.
این گزارش به‌روز خواهد شد…