برد منچسترسیتی در لیورپول باید با یک علامت سوال همراه باشد؛ آیا بزرگترین تنبیه می‌تواند درست در همان نزدیکی باشد؟
نظرات خود را به theeditor@football365.com ارسال کنید.
تنبیه پیشنهادی: تعویض باشگاه‌های منچستر فکر می‌کنم مردم (هواداران یونایتد) می‌گفتند بدترین تنبیهی که سیتی می‌تواند دریافت کند، تعویض مالکیت با یونایتد است، اجازه دادن به گلیزرها که باشگاه را خشک کنند. من پیشنهاد بهتری برای شما دارم، چرا کل تیم را هم عوض نکنیم، کادر مربیگری، حتی کیتمن و آشپز. مربی پس از مربی، بازیکن پس از بازیکن، همه چیز در یونایتد خراب می‌شود. حتی دوران حرفه‌ای کریس رونالدو پس از بازگشتش رو به زوال رفت.
بیایید ببینیم هالند و یارانش با پیراهن قرمز چه می‌کنند. این نظریه من را ثابت می‌کند که چیزی در آب‌های کارینگتون وجود دارد که همه چیز را در یونایتد خراب می‌کند. راهیل، MUFC، هند (اسکوزی‌ها واقعاً ما را ناامید کردند، آنفیلد باید روحیه محاصره‌ای داشت، فکر می‌کنم ما یونایتدی‌ها در سال ۲۰۱۶ در آپتون پارک توسط همرزها با استقبال خصمانه‌تری روبرو شدیم، بدون هیچ رقابت واقعی طولانی‌مدت بین ما)
باید پیاده می‌شدند… لیورپول می‌توانست پیاده شود و همان نتیجه را بگیرد، اما با دلیلی برای بالا نگه داشتن سرشان. جى‌دى‌بى برد‌های منچسترسیتی باید با علامت سوال همراه باشد منچسترسیتی * ۳؛ لیورپول ۰ این همان چیزی است که شده است - یک علامت سوال لعنتی.
من طرفداران سیتی را که کورکورانه از باشگاه متقلب خود حمایت می‌کنند، درک نمی‌کنم. آنها بیش از هر کس دیگری باید خشمگین باشند.
وقتی گلیزرها آمدند، هزاران هوادارشان گفتند نه و باشگاه خودشان را راه‌اندازی کردند. و تنها کاری که گلیزرها انجام دادند، خرید اهرمی (کاملاً قانونی) بود که هنوز هم ۲۰ سال بعد باشگاه را با میلیون‌ها بدهی باقی گذاشته و به آنها اجازه می‌دهد میلیون‌ها از باشگاه خارج کنند.
سیتی برای تفریح تقلب کرد. هیچ اعتراضی با ورود یک دولت حاکم و تظاهر به حمایت از سیتی، این را تغییر نخواهد داد.
اولین نفر برای شکایت علیه تقلب باید هواداران سیتی باشند. به هر حال تمام دستاوردهای اخیر آنها با لایه ضخیمی از کثافت پوشیده شده است. تونی کلارک
…می‌دانستم که عصبانی خواهم شد، وقتی آنها را برای اولین بار از زمانی که آشکارترین موضوع به طور مستقل و رسمی تأیید شد، در آنفیلد دیدم. اما فراتر از آن زیاد فکر نکرده بودم.
چه احساسی نسبت به نتیجه بازی خواهم داشت، اگر می‌بردیم یا می‌باختیم؟ به این فکر نکرده بودم که اگر به خودمان افتخار می‌کردیم چه احساسی خواهم داشت. اگر جوان‌ترین بازیکن، لوئیس کوماس، که نه تنها دوید و جنگید، بلکه هوشمندانه جنگید و ورزشکاری واقعی را نشان داد، و می‌توانست بسیاری از دروازه‌بانان برتر را با یک شوت قدرتمند در نیمه دوم شکست دهد، باعث افتخار بود؟ اگر ویکتور مونوز مرا به این فکر انداخت که بین او و لوئیس کوماس، روحیه سگی رابو و دیوگو در این تیم پژواک دارد؟ اگر رایان خا‌ونبراخ دوباره به فرم قهرمانی خود بازگشت، فقط برای اینکه دو کارت زرد نیمه به نیمه در دقیقه ۶۰ به قرمز تبدیل شد؟
اگر همان داوری که با خوشحالی بازی بسکتبال اودگارد در آنفیلد را تماشا کرد و چیزی نداد، تصمیم گرفت یک هدیه دیگر به سیتی بدهد؟ اگر سیتی تیم نامشروع خود را برای آوردن بازیکنانی مانند دوکو و گواردیول به کار گرفت تا آنها را به پیشتازی ۳-۰ برساند؟ اگر هواداران، بازیکنان و مربیان سیتی با شکوه جشن گرفتند، هالند از آن بهره برد، چرکی آن را به رخ کشید، اگر نشان‌ها چسبانده شدند و موزها تکان داده شدند، و بنرهای آبی با نوشته CHEATS به سبک Oasis چاپ شد؟ اگر هواداران سیتی پشتشان را به دنیا کردند تا دوباره خود را در حماقت جشن پیروزی دزدیده شده خود غرق کنند، چه احساسی خواهم داشت؟ اگر به خودمان افتخار کردیم و با وجود این، شکست خوردیم، و دزدها با وقاحت پیروز شدند؟
می‌دانستم که عصبانی خواهم شد. نمی‌دانستم چقدر از منچسترسیتی، هواداران، بازیکنان، کارکنان، مالکان متنفر خواهم شد. البته آنها همیشه قرار بود «حلقه محاصره» را تشکیل دهند، به «ما در مقابل آنها» تکیه کنند، «ذهنیت محاصره» را اتخاذ کنند. اما دیدن آن، با دانستن آنچه می‌دانیم، با یافته‌هایی که اعلام شده است، آن را کاملاً ناپسند کرد. گناهکار ۱۰ سال تقلب پر زرق و برق و سیستماتیک. صحت ایمیل‌های هک شده مورد مناقشه قرار نگرفت.
سپس طوری رفتار کنند که گویی با پیروزی ۳-۰ مقابل باشگاهی که از نظر اخلاقی به آن آسیب رسانده‌اند، تبرئه شده‌اند، پس از بازی با هواداران طوری جشن بگیرند که گویی یک پیروزی حماسی در یک رقابت قهرمانی عادلانه بوده است (به سختی می‌توان به یاد آورد که آن چگونه به نظر می‌رسد)؟ این توهین‌آمیز بود. بنابراین بله، خشم، انزجار… و سپس احساس غالب، احساسی که مرا شگفت‌زده کرد، نیهیلیسم سرد بود.
پرسیدم چرا لیگ برتر اهمیتی دارد وقتی بازیکنان سیتی به دوربین خیره می‌شدند؟ چگونه هر چیزی در این لیگ می‌تواند معنایی داشته باشد؟ چه کسی دیگر می‌تواند اهمیت دهد؟ من کاملاً از یک چیز مطمئن هستم پس از گذراندن آن تجربه «سوپر ساندی»: علاقه مداوم من به لیگ برتر در تعادل است، در بهترین حالت.
فکر می‌کردم که حتی این رسوایی هم در نهایت مرا دور نمی‌کند، که همیشه برای چیزهای بیشتر بازمی‌گردم. اشتباه می‌کردم. دیدن منچسترسیتی که گل می‌زند، مانند قربانیان سرکش جشن می‌گیرد، هواداران پر سر و صدا و پشیمان… من کشف کرده‌ام که اینقدر مرا بیمار می‌کند که تا زمانی که به درستی مجازات نشوند، نمی‌توانم از نظر احساسی در رقابتی که آنها در آن حضور دارند، سرمایه‌گذاری کنم.
این برای هیچ‌کس جز من مهم نیست، اما من خط شخصی خود را برای توانایی مداوم خود در تحمل لیگ برتر پیدا کرده‌ام. آنها باید تعداد امتیازاتی را از دست بدهند که تضمین می‌کند امسال در هر صورت سقوط کنند. آن پوزخندها را از صورتشان پاک کنید. آنها شایسته جشن گرفتن در صدر جدول در آنفیلد یا هر زمین دیگری نیستند. این حداقل فوری است.
آنها سپس باید منچسترسیتی را از لیگ برتر اخراج کنند و آنها را برای حداقل ۱۰ فصل از صعود مجدد به این لیگ محروم کنند. بنابراین هر کاری که EFL انجام دهد، آنها اجازه نخواهند داشت برای مدت بسیار طولانی رقابت لیگ برتر را لکه‌دار کنند. احتمالاً باید ممنوعیتی به همان مدت که این رژیم مالکیت در قدرت بوده است، اعمال شود، آن را جریمه‌ای برای تقلب مرکب بنامید. من خواستار فروش اجباری مالکیت فعلی هستم.
و من نیاز به جریمه‌ای دارم که آنقدر بزرگ باشد که وقتی اولین بار عدد را می‌شنوید شوکه شوید. امیدوارم هر طرف دیگری که ادعایی علیه سیتی دارد، شکایت کند، اما لیگ برتر نمی‌تواند آن را کنترل کند. من اکنون کاملاً مطمئن هستم که نمی‌توانم در مورد رقابتی که منچسترسیتی در آن حضور دارد اهمیت دهم تا زمانی که این موارد و موارد بیشتر اتفاق بیفتد. من فقط یک هوادار هستم، چه کسی به آنچه من می‌خواهم اهمیت می‌دهد، من مهم نیستم. فقط امیدوارم میلیون‌ها هوادار دیگر در آنجا باشند که همین احساس را داشته باشند و به کمتر از این راضی نشوند. اگر نه، حدس می‌زنم باید یک سرگرمی جدید پیدا کنم. روب، LFC، نیویورک
…بنر سیتی که در ذهن من می‌ماند این است: «مورد نفرت، مورد علاقه، اما هرگز نادیده گرفته نشده».
این تمام چیزی است که آنها همیشه می‌خواسته‌اند - پایان دادن به بی‌اهمیت تاریخی عمومی خود. و این آنها را می‌کشد که پس از هر تنبیهی، برای مدت طولانی صحبت نخواهند شد.
از نظر بازی، هیچ احساسی نداشتم. بی‌معنی بود. یک بازی پوتِمکین در یک لیگ جعلی در حالی که سیتی در آن حضور دارد. تفسیر طوری بود که انگار همه چیز طبق معمول است - سورئال. هالند حرکات تحریک‌آمیز خود را انجام می‌داد - نوئل و آلفی طوری به نظر می‌رسیدند که در آستانه اوج‌گیری هستند. موزها. فقط عجیب. هر روز هفته آهنگ سلری چلسی را به من بدهید.
از بقیه تور خداحافظی لذت ببرید. استرالیایی قرمز همه چیز دیگر بی‌معنی است اگر نتایج مقابل شهر جعلی حساب نشود، کارت‌ها چطور؟ آیا گل‌ها و پاس گل‌ها در مقابل آنها برای جوایز فردی حساب می‌شود؟
بعد از آن بازی، احساس ناامیدی که معمولاً با یک باخت بد تجربه می‌کردم را نداشتم. بیشتر شبیه احساسم بعد از خواندن اخبار بود. افسرده‌کننده است که متقلبان بردند، اما ما همه به این روزها عادت کرده‌ایم، حدس می‌زنم. جاش (شاید جانی نیک درست می‌گفت) جى‌اچ‌بى
…سیتی برد و هیچ‌کس اهمیت نداد.
در عوض تنها چیزی که می‌بینم هواداران منچستریونایتد و بسیاری دیگر هستند که می‌پرسند چرا داور اینقدر به سیتی سوگیری داشت. برخی همان داورانی را که در فصل‌های قبل تصمیمات مشکوک دیگری به نفع منچسترسیتی گرفته بودند، بالا می‌کشند و یادآوری می‌کنند که منچسترسیتی گروهی از متقلبان هستند.
اما تمام این توطئه دلیل این است که این فصل از این به بعد فاجعه‌بار خواهد بود. این حکم سیتی و زمانی که طول کشید به علاوه زمان اضافی که طول می‌کشد تا در نهایت مشخص شود، فقط بیشتر و بیشتر به آتش دامن می‌زند. نخست‌وزیر ظاهراً قبل از اینکه بفهمد چقدر بد به نظر می‌رسد، سعی کرد مداخله کند، اما حتی در آنجا هم آسیب وارد شده است. او می‌تواند دوباره بیان کند، اما تصمیم‌گیرندگان تأثیرگذار می‌دانند که اولویت واقعی او چیست. یک استدلال جالب نظریه بازی در مورد چگونگی استقلال بانک‌های مرکزی واقعاً مستقل نیستند زیرا می‌توانند توسط یک دولت از پست خود برکنار شوند… همان استدلال برای PL و وکلا صادق است که در حال بررسی تجدیدنظر هستند و می‌دانند نخست‌وزیر واقعاً چه نتیجه‌ای می‌خواهد.
اگر سیتی قهرمان لیگ شود چه اتفاقی می‌افتد؟ بدیهی است که هیچ‌کس اهمیت نخواهد داد زیرا هیچ‌کس هرگز اهمیت نداده است، اما این فقط به شوخی که لیگ به آن تبدیل شده است، اضافه می‌کند.
همه ما وقتی ۱۴ ساله بودیم WWF را تماشا می‌کردیم و متوجه شدیم که مردان بزرگسال با شورت‌های کوچک که داستان‌های خود را می‌نویسند، راهی غم‌انگیز برای سرمایه‌گذاری وقت و پول ما بود. لیگ در این وضعیت فعلی زمان زیادی برای جبران خود ندارد و روزهایی مانند امروز به پرونده آن کمکی نمی‌کند. مینتی، LFC
…خیلی وقت‌ها نمی‌نویسم، اما همه اینها خیلی غم‌انگیز است، اینطور نیست؟ فکر می‌کردم کل ماجرا نمی‌تواند بدتر شود، اما تصویر میک مک‌کارتی را اینجا قرار دهید چون تماشای هوادار سیتی که بنر تولید شده با هوش مصنوعی را بالا گرفته بود و می‌گفت «به کال‌دون اعتماد داریم» واقعاً کیک بیسکویت را به جاده انداخت. وحشتناک برای فوتبال، وحشتناک برای لیگ برتر و وحشتناک برای همه واقعاً. فصل را کاملاً خراب کرد و صادقانه بگویم، آنچه را که فرض می‌کنم اساس خوشحالی بسیاری از مردم است، تلخ کرده است. هواداران سیتی هم به همین ترتیب، که پاسخ‌های منتخب آنها احتمالاً طیف احساساتی را که باید تجربه کنند، نشان نمی‌دهد.
به هر حال. ویرتز، هان؟ او وحشتناک است، اینطور نیست؟ استو، AFC، ایلینوی ایرولا مرد لیورپول نیست من احساس وحشتناکی دارم که تمام سر و صدای شهر جعلی ممکن است در واقع حقیقت سرد و سختی را پنهان کند که هیچ هوادار قرمزی حاضر به پذیرش آن نیست - ایرولا مرد نیست، او لیورپول را به عقب می‌برد. صحبت از مشکلات کلوپ در ابتدای دوران او یک مزخرف است. کلوپ قهرمان بوندسلیگا، فینالیست لیگ قهرمانان و شخصیت الهام‌بخش در کل بود. آیا ایرولا هیچ یک از اینهاست؟
او حتی برندان راجرز هم نیست. تام ویلوک چگونه می‌توانی بگویی لیورپول شکست خورد؟ مایکل لی کیست و چگونه می‌تواند به سادگی بگوید لیورپول نتوانست به موقعیت صعود کند در مقاله صفحه اول؟!!
لیورپول بهترین از ۲ تیم برابر در آن نقطه بود. همه ما می‌دانیم که خا‌ونبراخ نباید اخراج می‌شد، کارت زرد اول به سادگی یکی نیست. دومی ۵۰/۵۰ است، بنابراین هر چه.
فکر می‌کنم غایب بودن ایساک، گاکپو، سوبو و بردلی از ترکیب اصلی و همچنان اندکی بهتر بودن تیم با ۱۱ بازیکن در زمین، نشان‌دهنده صعود به موقعیت است… اما خب، من سعی نمی‌کنم کلیک تولید کنم.
این بعد از ۳ هفته انتظار برای بازگشت فوتبال واقعی، به سختی قابل تحمل بود. یک داور بد می‌تواند آخر هفته شما را خراب کند. پاتریسیو دل تورو
…بازی به عنوان هوادار لیورپول خوب پیش می‌رفت تا اینکه خا‌ونبراخ اخراج شد (عجیب است که هالند و انزو برای درخواست کارت زرد جریمه نشدند، در حالی که آراوخو قبلاً شده بود، اما خب). فکر می‌کنم داور آنقدر مشتاق بود که نشان دهد از جو نمی‌ترسد که مسیر را عوض کرد. تا آن زمان ما مقداری بازی خوب انجام داده بودیم و اگر هر یک از مهاجمان گلزن ما در دسترس بودند، شاید کمی بیشتر کار می‌کردیم. ویرتز و بارکولا نسبتاً خوب بازی کردند، اما آنها با آن قیمت بر اساس منحنی «خوب بازی کردن» درجه‌بندی نمی‌شوند.
بعد از آن همه چیز کمی زشت است. افتادن توپ به هالند در محوطه جریمه بدشانسی است و دوکو گل معمول خود را در گوشه بالا مقابل ما به ثمر رساند (بخشی به این دلیل که آراوخو رزرو شده بود، بنابراین کمی بیشتر از حد انتظار عقب ایستاده بود). گل چرکی کمی خاص بود، اینطور نیست؟ فریپونگ همه جا بود - فقط گومز را در دفاع راست بازی بده.
یک چیزی که به ذهنم رسید این است که اگر در دسامبر سیتی تنبیهی دریافت کند که عملاً آنها را سقوط دهد چه اتفاقی می‌افتد؟ آنها فقط در بازی‌های PL تلاش نمی‌کنند و خود را برای جام‌ها و CL مانند PSG ذخیره می‌کنند. تیم‌هایی که سپس با آنها بازی می‌کنند کار بسیار آسان‌تری نسبت به کسانی که در حال حاضر با آنها بازی می‌کنند خواهند داشت و این پیامدهای انصاف جدی خواهد داشت - این یک سردرد عظیم دیگر برای لیگ است. تام، اندوور منچسترسیتی عالی است، البته در حالی که منچسترسیتی ۱۷ تا ۸ سال پیش ظاهراً بزرگترین شوخی در تاریخ ورزش است، منچسترسیتی امروز در زدن فوتبال بسیار خوب است. دنی، برایتون