در پرجمعیت‌ترین شهر استرالیا، دربی «ای‌لیگ» بین ملبورن ویکتوری و ملبورن سیتی، شنبه شب طعم و عطر منچستری پررنگی خواهد داشت.
خوان ماتا، بازیکن پیشین یونایتد و یکی از سهام‌داران فعلی ویکتوری، پس از اینکه تصمیم گرفت این فصل به بازی در این باشگاه ریشه‌دار «ای‌لیگ» ادامه ندهد، مورد تقدیر و خداحافظی قرار خواهد گرفت. این مسابقه همچنین نخستین بازی خانگی سیتی از زمانی است که مشخص شد باشگاه مادری آن‌ها قوانین مالی لیگ برتر را نقض کرده است.
با این حال، این حواشی همگی در حاشیه رویداد اصلی قرار دارند. کارولین کارنگی، مدیر اجرایی ملبورن ویکتوری، که اببایی از ابراز تمایل خود برای پر شدن ورزشگاه در این دربی ندارد، می‌گوید این دیدار مهم هم «ویترینی» برای «ای‌لیگ مردان» و هم «نمایشگاه» فوتبالی این رقابت‌هاست. او می‌گوید: «هر چیزی کمتر از ورزشگاه پر، کمتر از آن چیزی است که دوست داریم ببینیم.»
تعداد تماشاگران دربی ملبورن در سال ۲۰۱۵ و در جریان پیروزی ویکتوری در مرحله نیمه‌نهایی به بیش از ۵۰ هزار نفر رسید؛ در نخستین سالی که حریفانشان رنگ قرمز «ملبورن هارت» را با آبی آسمانی «سیتی» عوض کردند. از زمان شیوع کرونا، حضور تماشاگران قوی بوده اما به روال گذشته نبوده است و تنها در فینال سال ۲۰۲۵ شاهد تکمیل ظرفیت ورزشگاه بوده‌ایم. کارنگی می‌گوید: «این فرصت بسیار خوبی برای ماست تا مردم را بیاوریم تا ببینند ما چه در چنته داریم و سپس امیدواریم بتوانیم آن‌ها را به افرادی تبدیل کنیم که به تماشای سایر بازی‌ها می‌آیند.»
ویکتوری تحت هدایت سرمربی جدید خود، جیووانی ساوارسه، پس از شکست شوکه‌کننده مقابل تیم نیمه‌حرفه‌ای ساوت ملبورن در فینال پرتماشاگر جام استرالیا و شکست در هفته نخست لیگ در ولینگتون، گیج و سردرگم است. مقامات «ای‌لیگ» با این مربی ونزوئلایی مهربان نبوده‌اند و برنامه‌ای را با زودهنگام‌ترین دربی از سال ۲۰۲۲ تاکنون برای ویکتوری تدارک دیده‌اند.
متی لکی، مهاجم کهنه‌کار سیتی، از مصدومیت همسترینگ که در جام جهانی متحمل شده بود، به موقع بهبود یافته تا در این بازی حضور داشته باشد و عزیز بهیچ و آور مابل، هم‌تیمی‌هایش در تیم ملی استرالیا (ساکروس)، نیز او را همراهی خواهند کرد. این سه بازیکن باسابقه، تکمیل‌کننده استعدادهای نوظهوری مانند مدین ممتی، کویین مک‌نیکول و کاویان رحمانی خواهند بود و بر جایگاه این باشگاه به عنوان یکی از مهم‌ترین کارخانه‌های استعدادیابی استرالیا تأکید می‌کنند. لکی می‌گوید: «پسران جوانی که داریم از بهترین‌های کشور هستند. بنابراین این انتظار از آن‌ها وجود دارد که جلو بروند و کارهای بزرگی انجام دهند.»
مدل سیتی ترکیبی از بازیکنان بین‌المللی اثبات‌شده و فرصت‌دهی به جوانان است. بر اساس سیستم «ترانسفر روم»، سه نفر از چهار بازیکن باارزش «ای‌لیگ مردان» در این باشگاه حضور دارند و ارزش ممتی، رحمانی و مکس کاپوتو، مهاجم تیم، هر کدام حدود ۱.۵ میلیون دلار تخمین زده می‌شود. لکی می‌گوید: «وقتی به تیم ما و سن بازیکنان نگاه می‌کنید، فکر می‌کنم وقتی باشگاه به دنبال استعداد و بازیکنان جدید برای جذب است، طبیعتاً به دنبال استعدادهای جوان استرالیاست.»
رویکرد سیتی بازتاب‌دهنده تغییر گسترده‌تر «ای‌لیگ» به سمت استعدادیابی است؛ تغییری که از وعده اولیه آن به عنوان یک محصول سرگرمی انبوه در رقابت با غول‌هایی مانند AFL و NRL فاصله گرفته است. درآمد سالانه حاصل از نقل‌وانتقالات باشگاه‌های استرالیایی در فصل ۲۰۲۳-۲۰۲۴ بیش از سه برابر شد و بین ۱۰ تا ۲۰ میلیون دلار در سال تثبیت گشته و فشار اقتصادی وارد بر مالکانِ مواجه با کاهش درآمدهای حق پخش تلویزیونی را تعدفیل کرده است.
این پویایی به‌طور اتفاقی با انگیزه‌های شبکه سیتی یعنی «گروه فوتبال سیتی» (CFG) همسو است. پاتریک بیچ، دروازه‌بان ساکروس، در فصل نقل‌وانتقالات به یکی دیگر از باشگاه‌های CFG یعنی تروا پیوست و کای تروین، هم‌تیمی‌اش در جام جهانی، در ابتدای سال به نیویورک سیتی اف‌سی ملحق شد. ملبورن سیتی در میان شکوفایی جهانی فوتبال زنان، رکوردهای متعددی در زمینه فروش بازیکنان «ای‌لیگ زنان» به ثبت رسانده است که آخرین مورد آن انتقال لتیسیا مک‌کنا به ناتینگهام فارست با رقمی نزدیک به ۲۰۰ هزار دلار بوده است.
سرمایه‌گذاری ملبورن سیتی بر روی توسعه متمرکز است. مالکان این تیم هنگام ورود به استرالیا ۲ میلیون دلار برای یک زمین تمرین هزینه کردند و یک آکادمی جدید با ارزشی نزدیک به ۲۰ میلیون دلار در سال ۲۰۲۴ افتتاح شد (که حدود نیمی از آن توسط بودجه دولت محلی تأمین شده بود).
استیو روسیچ، مدیر اجرایی اپراتور «ای‌لیگ» (APL)، گفت سیتی یک باشگاه «بسیار مهم» در این رقابت‌ها و برای حضور فوتبال در ملبورن «بنیادین» است. او می‌گوید: «سیتی همچنان به پرورش تعداد زیادی از بازیکنان ساکروس و ماتیلداس ادامه می‌دهد و ما به‌ویژه از سرمایه‌گذاری آن‌ها در برنامه زنان قدردانی می‌کنیم. آن‌ها زیرساخت‌های پیشرفته‌ای دارند و در منطقه سرمایه‌گذاری کرده‌اند. آن‌ها آکادمی‌ای دارند که بیش از ۵۰ بازیکن «ای‌لیگ» را پرورش داده که این یک رهبر بازار است.»
ملبورن و نیویورک نخستین ایستگاه‌ها در روند راه‌اندازی مالکیت چندباشگاهی سیتی بودند و ارتباطات CFG در سراسر فوتبال استرالیا موج می‌زند. یکی از مدیران روسیچ، یعنی سایمون پیرس، عضو هیئت مدیره APL، یکی از طراحان جدایی «ای‌لیگ» از فدراسیون فوتبال استرالیا در سال ۲۰۲۱ بود و همچنین نایب‌رئیس ملبورن سیتی است. این مدیر روابط عمومی در انگلستان متولد شد اما پیش از نقل‌وانتقال به ابوظبی در استرالیا زندگی می‌کرد. او در آنجا پیش از آنکه این شخصیت برجسته اماراتی به عنوان رئیس منچسترسیتی منصوب شود، با خلدون المبارک همکاری کرد. پیرس از آن زمان به سیدنی بازگشته تا در آنجا زندگی کند.
جیمز جانسون، مدیر اجرایی فدراسیون فوتبال در زمان «تفکیک» ای‌لیگ‌ها، مدتی را در خانواده سیتی گذراند، همان‌طور که تعدادی از مدیران فعلی و سابق نیز چنین کرده بودند. سیلور لیک، سهام‌دار اقلیت CFG، نیز در سال ۲۰۲۱ مبلغ ۱۴۰ میلیون دلار در ای‌لیگ سرمایه‌گذاری کرد.
در حالی که رسوایی منچسترسیتی ممکن است فوتبال انگلیس را درگیر کرده باشد، در آن سوی کره زمین نگرانی‌های مبرم‌تری وجود دارد. لکی می‌گوید این موضوع مطرح شده اما در رکن رختکن ملبورن سیتی مفصل درباره آن بحث نشده است. او می‌گوید: «هر اتفاقی بیفتد، کاری از دست ما ساخته نیست. فقط باید بازی کنیم.»
چشم‌انداز برای روسیچ نیز به همین شکل است؛ کسی که در مراسم آغاز فصل از پاسخ به سوالات پیرامون سیتی خودداری کرد و هم‌اکنون نیز دغدغه‌های زیادی دارد. توافق با فدراسیون فوتبال در اوایل ماه جاری از بروز اختلاف با داوران جلوگیری کرد و توافق بر سر دستمزد جدید بازیکنان نیز رو به اتمام است. باشگاه‌ها حتی پیش از امضای توافق نهایی، انتقال افزایش‌های توافق‌شده در جریان مذاکرات را آغاز کرده‌اند.
کار در فصل نقل‌وانتقالات، انباشتی از کارهای عقب‌افتاده را پاکسازی کرده است — مواردی که عمدتاً به جدایی APL از فدراسیون فوتبال مربوط می‌شد — و این امر به آغاز فصل، از جمله دربی این هفته در ملبورن، جانی تازه بخشیده است. به گفته روسیچ، «میزان مخاطبان» پخش تلویزیونی هفته اول در شبکه ۱۰، که شامل دربی سیدنی بود، بالاترین رقم از سال ۲۰۲۱ تا کنون بوده است. این پنج مسابقه بالاترین میانگین تماشاگر را برای یک هفته افتتاحیه از سال ۲۰۱۹ به ثبت رساندند، حتی با وجود تعداد تماشاگر ۳,۴۴۱ نفری مک‌آرتور.
اما اشتهای واضحی برای انجام کارهای بیشتر جهت رشد لیگ، آن هم به شکل فوری، وجود دارد. اورلیو ویدمار، سرمربی سیتی، روز جمعه خواستار گسترش رقابت‌ها با افزودن چهار باشگاه در سریع‌ترین زمان ممکن برای طولانی‌تر کردن فصل شد. روسیچ استراتژی‌ای را با عنوان «کوتاه‌مدت» به تأیید پیرس و همکارانش در هیئت مدیره رسانده است که اکنون به باشگاه‌ها ارائه خواهد شد. این سند بر محبوبیت ای‌لیگ در میان هواداران زیر ۳۵ سال، پتانسیل ای‌لیگ زنان، پایه مشارکت گسترده فوتبال، و نحوه بهره‌برداری از این مؤلفه‌ها برای دستیابی به دستاوردهای فوری، به‌ویژه در زمینه جذب هوادار، تمرکز خواهد کرد.
در این بستر، دربی ملبورن آموزنده خواهد بود. کارنگی می‌گوید سرمایه‌گذارانی مانند ماتا (سهام‌دار اقلیت ویکتوری) و تونی بلوم از برایتون، کویینز پارک رنجرز — که مالکان آن یعنی شرکت «توتال ساکر هولیدینگ» مجوز سنترال کوست مارینرز را در اختیار دارند — و بیل فولی، میلیاردر آمریکایی آکلند اف‌سی، نشان می‌دهند که «بنیادهای زیربنایی» ای‌لیگ از قبل وجود داشته‌اند. «آنچه نیاز داریم این است که مردم بیایند و حمایت کنند، و از آنجا به بعد همه‌چیز به شکل تصاعدی رشد خواهد کرد.»