شب بزرگی برای اورتون با تصمیمی بزرگ از سوی دیوید مویس و نمایشی بزرگ از سوی بازیکنانش همراه بود. به جز جک گریلیش، آن‌ها مویس را ناامید نکردند. فلیت‌وود تاون در مرحله یک چهارم نهایی جام اتحادیه منتظر آن‌هاست، پس از آنکه اورتون با نمایشی بالینی و متعهدانه در مقابل نخست‌وزیر اندی برنهام، امیدهای نیوکاسل برای پنجمین حضور متوالی در جمع هشت تیم برتر را از بین برد.

جیمز گارنر، هیدن هکی و تئیرنو بری همگی گلزنی کردند و تیم مویس از ضعف دفاعی نیوکاسل بهره برد و در مقابل فشار مداوم میهمانان مقاومت کرد. جردن پیکفورد در مقابل دشمنان قدیمی خود درخشید.

هواداران اورتون خواهان فرصت دادن بیشتر مویس به هکی، تایلر دیبلینگ و تایریک جورج بودند، اما حضور این سه نفر قبل از شروع بازی کاملاً تحت‌الشعاع قرار گرفت. خبر – که خود اورتون اعلام کرد – مبنی بر غیبت گریلیش در مهم‌ترین بازی فصل تا کنون به دلایل انضباطی، ضربه‌ای زودهنگام به شانس‌های جام حذفی تیم وارد کرد.

گفته می‌شود گریلیش بدون اجازه تمرین روز دوشنبه را از دست داده است. با وجود اهمیت بازی و گزینه‌های محدود در اختیار مویس، و بازگشت متعاقب بازیکن به تمرینات، مویس نشان داد که هیچ بازیکنی بزرگتر از باشگاه نیست و بازیکن ۳۱ ساله را از بازی کنار گذاشت. او و اورتون دلیل خوبی برای احساس ناامیدی از سوی پرمخاطب‌ترین و پردرآمدترین بازیکن تیم داشتند. و گریلیش پس از شروعی ضعیف در دومین دوره قرضی خود، در انتظار یک نمایش قابل توجه برای اورتون در این فصل بود.

اورتون می‌توانست از توانایی گریلیش در حفظ توپ و کاهش فشار در زمانی که نیوکاسل در ابتدای بازی به دروازه پیکفورد حمله می‌کرد، بهره‌مند شود. پیش افتادن دو گله برای میزبان در نیمه اول غیرقابل تصور به نظر می‌رسید، زیرا میهمانان ۲۰ دقیقه اول را کنترل کردند و بارها تیم مویس را تحت فشار قرار دادند.

پیکفورد با دفع ضربه سر هاروی بارنز که به نظر می‌رسید از کنار دروازه دور می‌شود، احتیاط کرد. نیکو گونزالس با یک ارسال بلند، وینگر نیوکاسل را پشت مرلین روهل پیدا کرده بود. مدافع راست اورتون سپس در نبرد با لوئیس هال ناکام بود و باعث شد بارنز وارد محوطه جریمه شود و موقعیت روشنی برای جیکوب رمزی ایجاد کند. ضربه او به طرز فوق‌العاده‌ای توسط ویتالی میکولنکو دفع شد و اورتون در نهایت توپ را دور کرد. فابیان شار نیز از راه دور پیکفورد را آزمایش کرد و باعث شد بازیکن ملی‌پوش انگلیس از عدم حمایت در مقابل خود خشمگین شود. با این حال، او نمی‌توانست از تمایل مدافعانش برای فداکاری دریغ کند، زیرا نیوکاسل به حمله ادامه می‌داد.

به نظر می‌رسید که تیم ماتیاس جیسله دیر یا زود پیش بیفتد، اما اورتون به تدریج بازی را برگرداند. پایان دادن به ارسال‌های بلند بی‌اثر به بری، زمانی که او توسط دن برن مهار شده بود، به آنها کمک کرد، اگرچه یک دفع توپ بلند از پیکفورد به نیمه زمین نیوکاسل منجر به گل اول شد. عمار ددیچ به دنبال دریافت توپ ارسالی دروازه‌بان بود اما توسط جورج از مالکیت توپ خارج شد. توپ به هکی رسید که به گارنر پاس داد و هافبک اورتون را دعوت کرد تا اولین گل فصل خود را از گوشه دور دروازه لوکاس هورنیسک به ثمر برساند.

پیکفورد مورد تمسخر هواداران نیوکاسل قرار گرفت، که تعدادشان پس از اختصاص ۱۵٪ از استادیوم به آنها توسط اورتون، به نزدیک ۸۰۰۰ نفر رسید. او بهترین پاسخ را داد؛ با کمک در گل دوم که بخش بزرگی از تماشاگران میهمان را دلسرد کرد.

دروازه‌بان اورتون زمانی که حمله دیگری از نیوکاسل در محوطه جریمه‌اش ناکام ماند، به سرعت واکنش نشان داد و یک پرتاب سریع و بلند به سمت کیرنان دیویس-هال در مرکز زمین انجام داد. دیویس-هال قبل از شروع یک حرکت مصمم به سمت دروازه نیوکاسل، از برن دور شد که با خطای رمزی متوقف شد. داور، فارای هالام، از مزیت بازی به خوبی استفاده کرد زیرا توپ به بری در محوطه جریمه میهمانان رسید. با این حال، نیوکاسل ظاهراً منتظر ضربه آزاد بود و زمانی که بری توپ را به عرض دروازه فرستاد تا هکی از فاصله نزدیک آن را به والی تبدیل کند، مجازات شد. این اولین گل بازیکن سابق میدلزبورو در لباس اورتون بود و بازگشت چشمگیر تیم مویس را تکمیل کرد.

تعویض سه‌گانه در نیمه وقت توسط جیسله نشانه آشکاری از نارضایتی از نمایش بی‌اثر نیوکاسل در هر دو انتهای زمین بود. در نیمه دوم تهدید بیشتری از سوی میهمانان وجود داشت و یوان ویسا، بازیکن تعویضی، فرصت زودهنگامی از روی ضربه چیپ جو ویلوک داشت و ضربه ددیچ با برخورد به پاشنه هکی به بالای دروازه رفت. اما با ایستادگی پیکفورد و دفع توپ‌های هوشمندانه از هال، آنتونی الانگا و رمزی، و ویسا که با یک فرصت خوب تقریباً به پرچم کرنر برخورد کرد، ناکامی نیوکاسل در استفاده از فشار خود ادامه یافت.

میهمانان به شدت مجازات شدند، زمانی که اورتون بازی را با سبکی ویرانگر به پایان رساند. گارنر، با نفوذ فزاینده، پاس ددیچ را قطع کرد و دیویس-هال عالی را پشت دفاع ثابت نیوکاسل رها کرد. این هافبک با یک پاس عالی به بری، که زمان کافی برای کنترل و زدن ضربه نهایی زیبا از کنار هورنیسک داشت، دن برن را از معادله خارج کرد.

برن در نهایت با ضربه سر دیرهنگام از روی سانتر ویلوک مقاومت اورتون را شکست. درگیری بین گلزن، پیکفورد، جیمز تارکوفسکی و ژوئلینیو در حالی که برای توپ می‌جنگیدند رخ داد – هر چهار نفر کارت زرد گرفتند – اما هیچ فرار معجزه‌آسایی برای نیوکاسل وجود نداشت. در عوض، ارتش کاد منتظر اورتون است.