روز چهارشنبه، ۱۸ نوامبر، یک سال از یکی از بزرگترین شب‌های تاریخ اسکاتلند می‌گذرد: پیروزی ۴-۲ مقابل دانمارک که به طرز شگفت‌انگیزی صعود به جام جهانی تابستان بعد را قطعی کرد. بی‌بی‌سی با پخش مجدد کامل بازی در روز سه‌شنبه این موفقیت را جشن خواهد گرفت و بسیاری از هواداران اسکاتلند که شامگاه دوشنبه شاهد پایان ناامیدکننده کمپین لیگ ملت‌های خود بودند، آرزو می‌کردند که کاش به تماشای آن بازی بسنده می‌کردند.

چقدر سرنوشت اسکاتلند در ۱۲ ماه گذشته به طرز چشمگیری سقوط کرده است، زیرا شکست تحقیرآمیز ۴-۰ مقابل تیم دوم سوئیس که هیچ انگیزه‌ای برای بازی نداشت، سوالات جدی را در مورد دوران جدید تحت هدایت سباستین پوکونولی مطرح کرد. هنوز در مراحل اولیه هستیم – تنها شش بازی از زمان جدایی استیو کلارک گذشته است – اما پوکونولی تنها دو پیروزی را نظاره‌گر بوده است که هر دو مقابل مقدونیه شمالی به دست آمدند. پیشرفت کمی تحت نظر این مربی بلژیکی حاصل شده و نتیجه‌ای قاطع وجود نداشته است.

در شبی که برای اندی رابرتسون تاریخی بود، کاپیتان رکوردشکن، ارزیابی قاطعی از کار آنها تا کنون در اجرای رویکرد جدید پوکونولی ارائه داد. او گفت: «فکر نمی‌کنم در فوتبال ملی وقت داشته باشیم. آیا هوادارانی که همه جا سفر کرده‌اند به ما وقت خواهند داد؟ نه. آیا مردم داخل هامپدن به ما وقت خواهند داد؟ نه. آیا مردم بیرون هامپدن که قرار است انتقاد کنند، و به درستی، به ما وقت خواهند داد؟ نه.»

سباستین پوکونولی در شش بازی خود تنها دو پیروزی مقابل مقدونیه شمالی را نظاره‌گر بوده است (PA)

در نیمه اول در سنت گالن برخی نشانه‌های روشنی وجود داشت، اما سپس اسکاتلند تیمی بود که چیزی برای از دست دادن نداشت و به دنبال پیروزی بود که می‌توانست شانس دوری برای رسیدن به پلی‌آف صعود در لیگ ملت‌ها به آنها بدهد. در مقابل، سوئیس به عنوان قهرمان گروه صعود کرده بود. حریفان یک چهارم نهایی جام جهانی بسیاری از بازیکنان اصلی خود را در اختیار نداشتند، اما تیمی که به شدت تغییر کرده و بی‌تجربه بود، منسجم باقی ماند و در نیمه اول با گل به خودی لوئیس فرگوسن پیش افتاد.

تبدیل شدن به دروازه خودی لحظه وحشتناکی برای فرگوسن بود، اما نباید برای اسکاتلند فاجعه‌بار می‌شد. آنها در استراحت نیمه وقت فرصت داشتند تا بازی را برگردانند. اما شاید نگران‌کننده‌ترین جنبه تسلیم آنها در برابر سوئیس، بی‌دقتی آنها در شروع نیمه دوم و افت روحیه‌شان پس از دریافت دو گل در پنج دقیقه پس از شروع مجدد بود. این موضوع بازتاب خوبی برای پوکونولی نداشت که بازیکنانش اعتماد به نفس خود را از دست داده بودند.

همچنین قابل توجه بود که پوکونولی در پاسخ به سوالی ملایم پیش از بازی در مورد تاکتیک‌ها و سیستم ۳-۴-۳ خود، به نظر می‌رسید که به یک خبرنگار تند برخورد کرد. او می‌خواهد تیمش پیشرو باشد و با فشار بالا در زمین به حریفان حمله کند، اما برای همه آشکار است که اسکاتلند در ترکیب این رویکرد با خلاقیت در بازی باز و حفظ استحکام دفاعی مشکل دارد. اشتباهات در مالکیت توپ و در دفاع، پس از عقب افتادن، نشان‌دهنده عدم باور به سیستمی بود که سعی در اجرای آن دارند. اسکات مک‌تومینای در دو بازی تحت هدایت پوکونولی، در پست یکی از دو هافبک هجومی، در کنار جان مک‌گین، گمنام بوده است.

اسکاتلند این مشکلات را در دوران کلارک نیز داشت، به خصوص در اواخر دوره او و به ویژه در جام جهانی، اما در مقدماتی یا لیگ ملت‌ها همیشه این حس وجود داشت که می‌توانند در هنگام تردید بر چالش غلبه کنند. اسکاتلند حتی اگر در سوئیس پیروز می‌شد، ممکن بود پلی‌آف لیگ ملت‌ها را از دست بدهد – در واقع، اسلوونی با نتیجه ۳-۰ مقدونیه شمالی را شکست داد – اما شکست دادن حتی یک تیم بی‌تجربه سوئیس می‌توانست یک تقویت کننده باشد. فروپاشی به شکلی که آنها انجام دادند می‌تواند آسیب‌زننده‌تر باشد.

معنی این وضعیت برای یورو ۲۰۲۸

گویی برای تأکید بر نکته رابرتسون، قرعه‌کشی مقدماتی یورو ۲۰۲۸ در ابتدای دسامبر، پیش از میزبانی احتمالی این تورنمنت در خاک خود ۱۸ ماه بعد برگزار می‌شود. قرار گرفتن در جایگاه سوم گروه B لیگ ملت‌ها به این معنی است که اسکاتلند در گلدان ۳ قرعه‌کشی قرار خواهد گرفت. یک گروه چهار تیمی بالقوه می‌تواند آنها را در کنار اسپانیا و سوئد قرار دهد و تنها دو سهمیه صعود مستقیم در دسترس خواهد بود.

و در حالی که دو سهمیه صعود در ذخیره وجود دارد، اگر هر یک از میزبانان نتوانند مستقیماً صعود کنند، تنها دو سهمیه وجود دارد و به تیم‌هایی با بهترین رکورد صعودی تعلق می‌گیرد: اسکاتلند ممکن است مجبور شود برای صعود انگلیس، ولز و جمهوری ایرلند دعا کند.

اگر آنها در یک گروه پنج تیمی مقدماتی قرار بگیرند، اسکاتلند ممکن است در همان اولین وقفه بین‌المللی در ماه مارس، بازی‌های مقدماتی یورو ۲۰۲۸ خود را انجام دهد. لیگ ملت‌ها پیامدهایی داشت، اما مجموعه شش بازی در سپتامبر، اکتبر و نوامبر زمانی برای تثبیت پوکونولی بود. اکنون، سوالات بیشتری نسبت به پاسخ وجود دارد و ساعت به سمت یورو خانگی در حال تیک زدن است در حالی که احساس بی‌تفاوتی در میان ارتش تارتان رو به افزایش است.

در این زمینه، پیام رابرتسون حتی مرتبط‌تر به نظر می‌رسید. او تأکید کرد: «ما وقت نداریم. بازیکنان وقت ندارند. ما باید پیشرفت کنیم. اکنون یک وقفه طولانی تا ماه مارس داریم که چیز خوبی نیست. ما واقعاً باید دوباره پیشرفت کنیم زیرا در فوتبال ملی، وقت ندارید.»