باورنکردنی است که به جز آرسنال، تمام باشگاه‌های بیگ سیکس در سال جاری سرمربی خود را تغییر داده‌اند.

اما این همچنین به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا به نظر می‌رسد توپچی‌ها به طور اجتناب‌ناپذیری به سمت قهرمانی پیش می‌روند. بقیه باشگاه‌ها مشغول ساختن تیم‌هایی برای رسیدن به آن‌ها هستند (که زمان می‌برد)، در حالی که آرسنال بر موفقیت قهرمانی در لیگ بنا می‌کند.

البته، آن‌ها هیچ ستاره‌ای ندارند که بتواند ۱۵ تا ۲۰ گل در فصل به ثمر برساند، اما به عنوان یک جمع، آن‌ها به همکاری برای دفاع از هر موقعیتی به گونه‌ای که انگار جانشان به آن بستگی دارد، تکیه می‌کنند.

آیا آن‌ها با خریدن مهاجمی مانند وینیسیوس جونیور قادر به انجام این کار بودند؟ ممکن بود پویایی تیم را بر هم بزند.

حتی بدون جذب بازیکن برزیلی، میکل آرتتا کاری را انجام می‌دهد که از زمان ورودش به آرسنال دائماً انجام داده است: تکامل تاکتیک‌هایشان.

پس امسال چه کاری متفاوت انجام می‌دهد؟ و آیا عمق، بزرگترین دارایی آن‌هاست؟

فول‌بک‌های اینورته و بالا این ممکن است یک دیدگاه بحث‌برانگیز باشد، اما اگر توجه کنید، ریکاردو کالافیوری بهترین بازیکن آرسنال در این فصل بوده است.

آرتتا در حال هل دادن هر دو فول‌بک به میانه زمین است.

دکلان رایس بین مدافعان میانی گابریل و ازری کونسا عقب‌نشینی می‌کند، که به آرسنال اجازه می‌دهد وینگرهای خود را به کناره‌ها بکشند.

فقط به ریکاردو کالافیوری نگاه کنید

تیم‌ها برای این آماده نیستند زیرا آرسنال ناگهان بازیکنان اضافی در میانه زمین دارد.

این فضا را برای وینگرها و گزینه‌های پاس بیشتر فراهم می‌کند، و همچنین فشار را از روی بازیکنانی مانند مایلس لوئیس-اسکلی یا مارتین اودگارد که می‌توانند روی ساخت بازی یا عقب‌نشینی عمیق‌تر تمرکز کنند، برمی‌دارد.

فول‌بک‌های آرسنال حیاتی هستند

اگر فول‌بک‌های شما به هافبک تبدیل شوند، بخشی از بار تهاجمی از روی هافبک‌های شما برداشته می‌شود.

در مقابل استون ویلا، پیشرفت آرسنال زمانی حاصل شد که کالافیوری به فضای بین فول‌بک و مدافع میانی یورش برد.

با پیوستن بازیکن ایتالیایی و بن وایت به حمله، آرسنال شش بازیکن در مقابل خط دفاعی ویلا داشت.

مقاومت استون ویلا سرانجام شکسته شد

کالافیوری سانتر می‌کند و ساکا گل می‌زند

این به سادگی انداختن مردان به جلو نیست؛ شما باید در مورد نحوه موقعیت‌یابی حرکات بازیکنان هوشمند باشید.

با حضور فول‌بک‌های آرسنال در میانه زمین، شروع به جذب مدافعان در موقعیت بالا می‌کند، مانند مت کش و جان مک‌گین، و بقیه حمله آرسنال را آزاد می‌کند.

سپس گلی که آرسنال مقابل لیدز یونایتد به ثمر رساند وجود دارد . فضاها تنها زمانی شروع به باز شدن کردند که کالافیوری به کناره‌ها رفت و سپس پاس به برونو گیمارش در لبه محوطه جریمه برگشت.

احساس می‌شد که آرتتا از این واقعیت که آن‌ها با تیم در حال عقب‌نشینی، توپ بیشتری خواهند داشت، محتاط بود، بنابراین برنامه این بود که چگونه فضا را در حالی که مالکیت توپ را در اختیار داریم، پیدا کنیم.

این چیزی است که تقریباً هر مدیری در یک باشگاه بزرگ باید روی آن کار کند و آن را کامل کند.

عمق و دفاع از برتری‌ها همه ما می‌توانیم بنشینیم و نوشته‌های خنده‌داری در مورد «یکنواختی» و فقدان درخشش تهاجمی آرسنال بنویسیم ، اما در پایان روز آن‌ها دفاع خود را تا حدی کامل کرده‌اند که نیازی به تلاش زیاد برای گلزنی بیشتر از حریفان ندارند.

در مقابل لیورپول، زمانی که قرمزها بیشتر نیمه دوم را در اطراف محوطه توپچی‌ها اردو زده بودند، این آن‌ها نبودند که نفوذ می‌کردند و به تساوی نزدیک می‌شدند؛ آن‌ها دقیقاً همان جایی بودند که آرسنال می‌خواستشان.

آرسنال در مقابل لیورپول راحت بود

در فاصله نزدیک، آن‌ها تقریباً هیچ کاری نکردند.

اگر تیمی تمام وقت خود را نزدیک جعبه شما می‌گذراند اما شما تمام وقت راحت دفاع می‌کنید، بازیکنان فکر می‌کنند که می‌توانند برتری را در مقابل هر کسی حفظ کنند (و عملاً می‌توانند).

احتمالاً خوب بود که وینیسیوس جونیور در تابستان نیامد. آرسنال ستاره‌های تهاجمی ندارد و این یک نقطه قوت است.

آرتتا می‌تواند ترکیب را تغییر دهد. گاهی اوقات نونی مدوئکه را بازی می‌دهد، میکل مرینو را به زمین می‌آورد، ابری ایزه را می‌آورد.

وقتی او در یک نقطه حساس به چیزی متفاوت نیاز دارد، می‌تواند به نیمکت خود تکیه کند زیرا همه آن‌ها مشتاق به دست آوردن دقایق و ایجاد تفاوت هستند.

همچنین قابل توجه است که هیچ شکایتی از اعضای تیم وجود ندارد؛ همه آن‌ها از مشارکت در تیم برای منافع جمعی به عنوان یک کل راضی هستند.

اینکه آرسنال آرتتا در ابتدا با بوکایو ساکا و گابریل مارتینلی به عنوان وینگر منفجر شد، بسیار عجیب است. او اکنون تاکتیک‌ها را کاملاً تغییر داده است به طوری که آن‌ها معمولاً نیاز دارند یک گل در بازی بزنند و بقیه بازی را بگذرانند.

آرسنال برای اولین قهرمانی خود مجبور شد به شدت تلاش کند. پپ گواردیولا و منچسترسیتی حتی زمانی که او در آخرین فصل خود در حال ساختن یک تیم جدید بود، آن‌ها را به شدت تحت فشار قرار دادند.

پپ اکنون رفته است و سیتی یک ابر واضح بالای سر خود دارد. اما درست مانند سیتی، که به سختی می‌توان بدون بحث در مورد اتهامات از آن‌ها نام برد، لیگ برتر آرسنال را بالای سر هر تیم دارد.