هفته‌ای دیگر از عذاب کشیدن بر سر وضعیت اسفناک منچستریونایتد آماده شوید. اسطوره‌های قدیمی خشمگین خواهند شد، کلیپ‌هایی از گری نویل خشمگین در شبکه‌های اجتماعی دست به دست خواهد شد، امواج رادیویی با شکایات هواداران خشمگین طنین‌انداز خواهد شد و تا زمانی که یونایتد دوباره بازی کند، این احتمال وجود دارد که یک مربی جدید در نیمکت حضور داشته باشد.
بازتاب‌هایی از آخرین بازی اریک تن هاگ در حالی که دیوارها در اطراف مایکل کریک در استمفورد بریج بسته می‌شدند، به چشم می‌خورد. یونایتد در حالی که بازی مساوی بود، چندین فرصت طلایی را از دست داد، درست همانطور که تن هاگ یک روز قبل از اخراجش در دو سال پیش به وستهام باخت، و چلسی پس از ارائه نمایشی چنان بد که نگران پروژه نوپای ژابی آلونسو بودید، از این فرصت استفاده کرد.
چلسی در نیمه اول نمی‌توانست بدتر از این باشد. این به این دلیل بود که حریفانشان در حال بخشش بودند. یونایتد فرصت‌هایی داشت تا تصمیم خود را برای دادن فرصت به کریک، به جای نتیجه سردرگمی در سطح اجرایی، هوشمندانه جلوه دهد، اما تمام‌کنندگی آن‌ها وحشتناک و دفاعشان حتی بدتر بود. آن‌ها تماشا کردند که مورگان راجرز برای زدن گل اول بازی در اوایل نیمه دوم به راحتی عبور کرد و هفتمین شکست آن‌ها در ۱۳ بازی با اخراج لیساندرو مارتینز برای پنالتی‌ای که به کول پالمر اجازه داد چلسی را به رتبه چهارم برساند، قطعی شد.
این نشان‌دهنده افول یونایتد تحت خانواده گلیزر و سر جیم رتکلیف بود. مارتینز اخیراً حرف‌های زیادی برای گفتن داشته است، اما آرژانتینی باید مدت‌ها پیش فروخته می‌شد. اینکه او هنوز نرفته است، نشان‌دهنده جذب ضعیف یونایتد است. آن‌ها بسیاری از بازیکنان بی‌مصرف را حمل می‌کنند و بعید است که مشکلاتشان با تغییر مربی حل شود. کریک صرفاً یکی از مشکلات متعدد است. او احتمالاً تا زمانی که یونایتد سه‌شنبه با رم بازی کند، رفته است و هر کسی که مسئولیت را بر عهده بگیرد، تیمی را به ارث خواهد برد که به سمت نبرد سقوط می‌رود.
این یک کشتی شاد نیست. پایان کار شبیه به شکست هفته گذشته مقابل بورنموث بود. کریک در پایان بازی تشویق شد. آن‌ها نام او را سر دادند و وقتی بازیکنان یونایتد با شرمندگی به سمت سکوی تماشاگران رفتند، هو کردند.
کانون توجه نیز بر روی آلونسو بود، شکست مقابل تاتنهام در لیگ و لیورپول در جام اتحادیه کارابائو باعث انتقاد از انتخاب بازیکنان شد و او با دادن اولین بازی فصل به استواو ویلیان در لیگ، تیمش را بالا برد.
استواو که در آنفیلد نادیده گرفته شده بود، پس از تنظیم آلونسو بدون ژائو پدرو مصدوم در خط حمله، در سمت راست خطرناک بود. پدرو نتو به جای دنی ول‌بک در سیستم ۴-۲-۳-۱ خط حمله را رهبری کرد، اما این یونایتد بود که ابتدا تهدید کرد. دیوگو دالوت با ماتئوس کونیا در سمت چپ ترکیب شد و آندری سانتوس که تابستان گذشته چلسی را به مقصد یونایتد ترک کرد، شوتی را از فاصله ۲۰ یاردی به بیرون زد.
هر دو تیم آسیب‌پذیری‌هایی را به نمایش گذاشتند. چلسی غایبان زیادی داشت - بیماری اردن هندرسون را در خط میانی از دور خارج کرد - و دفاعشان بدون مکسنس لاکروآ متزلزل بود. یونایتد، هرچند که هرگز کاملاً امن نبود، اما در ضدحملات چلسی احساس خوش‌بینی می‌کرد.
میهمانان زمانی که سن لامن شوت نتو را دفع کرد و استواو در آفساید توپ را وارد دروازه کرد، نجات یافتند، اما کریک در نیمه اول مربی خوشحال‌تری بود. برونو فرناندز، که پس از صحبت‌های روشن‌کننده با کریک بازگشته بود، در نقش شناور از سمت چپ درخشید. برایان امبوئمو و کونیا پرانرژی بودند، هرچند نگرانی یونایتد این بود که برتری خود را به نتیجه برساند.
فرناندز در پایان یک ضدحمله روان، با شوت از بالای پاس امبوئمو، بی‌احتیاطی کرد. آماد دیالو، که در مقابل مارکو پالسترا خطرناک بود، برای زدن دو ضربه به سمت دروازه به داخل آمد و چلسی که نه مالکیت توپ داشت و نه کنترل بر سانتوس و کارلوس بالبا، مجبور به حالت اضطراری شد.
لوی کولویل زمانی که کونیا از دفاع عبور کرد، مداخله کرد و وسلی فوفانا پس از چند اشتباه معروف از سوی هواداران میزبان مورد انتقاد قرار گرفت. امبوئمو و دیالو پس از اشتباهات فرانسوی، فرصت‌ها را از دست دادند، هرچند که ارزش دارد تاکید کنیم که نیمه ضعیف چلسی یک تلاش تیمی بود. آن‌ها زمانی خوش‌شانس بودند که گل اول کونیا به دلیل آفساید توسط VAR رد شد.
سکوی تماشاگران شعارهای ضد هیئت مدیره را سر دادند و از گلیزرها خواستند بفروشند و صلاحیت جیسون ویلکاکس را به عنوان مدیر فنی زیر سوال بردند و یونایتد از مجازات شدن برای اتلاف فرصت‌هایش می‌ترسید. چند جرقه از چلسی وجود داشت؛ مویسس کایسدو ضربه سر فوفانا را به تیرک دروازه کوبید و نتو پس از لغزش هری مگوایر، شوتش را به بیرون زد.
چلسی در شروع نیمه دوم جسورتر بود و پیش‌بینی فروپاشی یونایتد آسان بود. آن‌ها زمانی که امبوئمو در میانه میدان دچار مشکل شد، مجازات شدند. کایسدو مسیر او را مسدود کرد، لاویا توپ را از بالبا گرفت و راجرز ادامه داد. با عدم مقاومت، پیشروی بازیکن ۱۱۷ میلیون پوندی در میانه میدان، شکست یونایتد در تقویت دفاع را کاملاً آشکار کرد.
این شبیه گلی بود که در پایان یک بازی پنج نفره معمولی بین گروهی از پدران که برای اولین بار از سال ۲۰۱۹ بازی می‌کردند، دیده می‌شود. مگوایر به سختی پایش را بلند کرد، مارتینز خیره شد و راجرز توپ را از بالای لامن برای زدن گل اول عبور داد.
چالش یونایتد این بود که عمیق‌تر شود، قد علم کند. با آن موفق باشید. لاویا اکنون میانه میدان را برای چلسی می‌دوید.
وقتی مارتینز در یک کرنر به صورت فوفانا ضربه زد، حس تسلیم شدن بازیکنان قرمزپوش وجود داشت. آرژانتینی قبلاً کارت زرد داشت و وقتی پیتر بنکس حادثه را بررسی کرد، او اخراج شد و به پالمر اجازه داد تا با زدن گل دوم از روی نقطه پنالتی، ۱۰ نفره شدن یونایتد را قطعی کند.