چقدر می تواند بد باشد، واقعاً؟ تخلف از مقررات مالی پیچیده چقدر می تواند جدی باشد، واقعاً؟ حسابداری چقدر می تواند مخرب باشد؟ حتی پس از افشای روز جمعه مبنی بر اینکه منچستر سیتی در تمام اتهامات وارده از سوی لیگ برتر به جز یکی مجرم شناخته شده است، شاید درک مقیاس این موضوع دشوار بود. پس از انتشار یافته های کمیسیون مستقل، هیچ شکی باقی نمی ماند: کمیسیون دریافت که منچستر سیتی تقلب کرده است، که آنها این کار را عمداً انجام داده اند و با کمپین اطلاعات نادرست محاسبه شده، سعی در پنهان کردن آن داشته اند. سیتی همچنان بر بی گناهی خود اصرار دارد و بیانیه ای صادر کرده و اعلام کرده است که "این نظر حاوی اشتباهات مادی آشکار، در قانون، اصل و واقعیت است و ناامن است". این بیانیه مجدداً به "بدنه جامع شواهد غیرقابل انکار که در حمایت از تمام مواضع آن وجود دارد" اشاره کرد و مجدداً اصرار داشت که "باشگاه به مدت هشت سال با رعایت کامل روند قانونی عمل کرده است، با این فرض که هیئت مدیره و مدیران لیگ برتر به عنوان یک تنظیم کننده مستقل، بی طرف و منصف عمل خواهند کرد، عاری از نفوذ جناحی". فرن سوریانو، مدیر اجرایی، ویدیویی منتشر کرد که بسیاری از نکات مشابه را تکرار می کرد و قول داد که باشگاه تجدید نظر خواهد کرد - تا روز جمعه فرصت دارد این کار را انجام دهد - و "تمام مسیرهای قانونی دیگر" را برای اثبات بی گناهی خود دنبال خواهد کرد. او اتهامات لیگ برتر را "تئوری توطئه" خواند - و به طور مشخص به کمیسیون مستقل به عنوان "کمیسیون لیگ برتر" اشاره کرد - و ادعا کرد که آنها بر اساس "یک اتهام دروغین واحد" مبنی بر انحراف وجوه از مالک به باشگاه تحت پوشش پرداخت های اسپانسرینگ بوده اند. او گفت که این "نمی توانست اتفاق بیفتد و... اتفاق نیفتاد". دیدگاه کمیسیون، منصفانه است که بگوییم، بسیار متفاوت است. هرگونه مجازاتی به طور جداگانه در جلسه دیگری با کمیسیون مستقل مورد رسیدگی قرار خواهد گرفت، اما خواندن این حکم بدون فکر کردن به اینکه باید بسیار شدید باشد، غیرممکن است. اورتون در مجموع هشت امتیاز را برای دو پنجره حسابداری به دلیل تخلف ناخواسته از قوانین سودآوری و پایداری به مبلغ حدود 20 میلیون پوند، با همکاری در تحقیقات، از دست داد. دقیقاً میزان تخلف سیتی هنوز محاسبه نشده است، اما حکم نشان داد که آنها درآمد را حدود 855 میلیون پوند و هزینه ها را حدود 66 میلیون پوند بیش از حد اعلام کرده اند. و این یک اشتباه نبود، بلکه تلاشی محاسبه شده برای دور زدن قوانین بود. این حکم شگفت انگیز است. اعتبار و تمامیت گروه ابوظبی متحده، مالک 81 درصدی سیتی، در حال نابودی است و با زبان حقوقی دقیق و سنجیده تکه تکه شده است. پیوست ها، در صورت انتشار عمومی، ممکن است اوضاع را بدتر کنند. حتی اگر برخی از ایرادات فنی برای کاهش مجازات پیدا شود، جایگاه آنها قطعاً قابل بازیابی نیست. یافته ها نشان می دهد که این بزرگترین کلاهبرداری است که تا کنون در فوتبال انگلیس انجام شده است. این نقض دستمزد حداکثر و دستگیر شدن نیست، در حالی که بیشتر باشگاه ها کارهای مشابهی انجام می دادند، که در قلب سه رسوایی مالی عظیم قبلی در سطح اول فوتبال قرار داشت: منچستر سیتی در سال 1906، لیدز سیتی در سال 1919 و ساندرلند در سال 1957. این یک فریب در مقیاس بزرگ بود. قراردادهای اسپانسرینگ به عنوان "صوری" برای پنهان کردن سرمایه گذاری توصیف شده اند و در طول نه سال مورد نظر به مبلغ 830 میلیون پوند بیش از حد اعلام شده اند، به عنوان بخشی از "طرحی برای پنهان کردن تأمین مالی سهامداران... به عنوان 'درآمد شریک تجاری'". توافقنامه فوردام، ترتیبی که یک نهاد حقوق تصویر بازیکن را خریداری کرد، "چیزی بیش از یک پوشش" بود. تلاش ها برای ادعای اینکه لیگ برتر نحوه کار قراردادهای اسپانسرینگ را اشتباه متوجه شده بود، "توضیحی بود که باشگاه مدتها پس از واقعه برای پنهان کردن و مبهم کردن واقعیت های طرح تأمین مالی پنهان شده، ساخت". سطح دروغگویی شناسایی شده خارق العاده است. در رابطه با ترتیبات اسپانسرینگ "صوری"، "اقدام عمدی" برای "پنهان کردن ماهیت واقعی درآمدهای و بدهی ها/هزینه های خاص، برای ایجاد ظاهری از به حداقل رساندن وابستگی مالی باشگاه به ADUG" و ایجاد "تصویری گمراه کننده در صورت های مالی باشگاه که موقعیت مالی باشگاه بهتر از آنچه در واقع بود، به نظر می رسید". پس از متهم شدن، سیتی "تلاش های هماهنگی برای توقف و ناکام گذاشتن تحقیقات لیگ برتر انجام داد". هیئت دریافت که "شهادت ارائه شده توسط تعدادی از شاهدان کلیدی که برای شهادت به نمایندگی از باشگاه فراخوانده شده بودند، در تعدادی از جنبه های کلیدی دروغ بود" و "برخی از آن شاهدان کلیدی در جلسه شهادت داده اند که می دانستند دروغ است و بنابراین صادق نبوده اند". در مواردی، هیئت نتیجه گرفت که "نباید نظر یک کارشناس را بپذیرد"؛ دلایل دقیق آن در یک پیوست ذکر شده است، اما در این زمینه، می توان استنباط کرد. تنها اتهامی که سیتی در آن مجرم شناخته نشد، نقض "وظایف همکاری" با لیگ برتر در رابطه با یک بخش از اتهامات بود. این، به وضوح، آنطور که بسیاری از هواداران سیتی از روز جمعه امیدوار بودند، راه فرار نیست. این حکم مخرب است. لیگ برتر متشکل از 20 باشگاه تشکیل دهنده آن است. سیتی به هر یک از 19 باشگاه دیگر خیانت کرده است. آنها به طور مداوم و عمدی دروغ گفته اند. انکار مداوم این حس را تقویت می کند که این باشگاهی است که هیچ احترامی برای مقررات قائل نیست. اکنون باید استدلال بسیار خوبی برای اخراج وجود داشته باشد. سیتی، حداقل تحت مالکیت فعلی، چگونه می تواند دوباره مورد اعتماد قرار گیرد؟ چگونه می توانند حتی در این فصل به بازی ادامه دهند، در حالی که تظاهر می کنند همه چیز خوب است، منتظر تجدید نظر و مجازات هستند، در حالی که در اتهامات با چنین مقیاسی مجرم شناخته شده اند؟ وقتی باشگاه اینگونه رفتار کرده است، چگونه می توان ادامه حضور آن در لیگ برتر
