در هفتههای بلافاصله پس از فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۲۶، یک سوال وجود داشت که میکل آرتتا را وسواس کرده بود، تا جایی که شادی قهرمانی مجدد در لیگ برتر را تقریباً مبهم میکرد. این سوال، البته، این بود که چگونه آرسنال قهرمان اروپا میشود. یا به عبارت دیگر، چگونه پاریس سن ژرمن را شکست میدهید. این معمولاً سوال اصلی در بازگشت لیگ قهرمانان برای سومین فصل خود از زمان گسترش به ۳۶ تیم بود، در میان چشمانداز دستیابی پروژه تحت مالکیت قطر به دستاورد تاریخی کسب سومین جام متوالی. اما شاید سوال باید کمی متفاوت باشد. لزوماً این نیست که آیا پیاسجی بهترین تیم مطلق است، که احتمالاً هست، بلکه این است که آیا فرمت فعلی به طور ناخواسته مزایایی را برای قهرمانان فوق باشگاهی از لیگهای تکتیمی مانند لیگ ۱ یا بوندسلیگا تضمین میکند. این بحثی است که بسیاری از موضوعات فعلی در مورد لیگ قهرمانان را گرد هم میآورد، تا جایی که آیا قدرت مالی انگلیس به درستی در مراحل پایانی منعکس شده است. جز اینکه، دقیقاً به دلیل تفاوت با آن مراحل پایانی است که هیچکدام از اینها در حال حاضر مهم به نظر نمیرسد. تصویر در گالری باز شود پیاسجی در تلاش است تا سومین قهرمانی متوالی لیگ قهرمانان را کسب کند (گتی) پیاسجی، به تنهایی، به سختی تا فوریه به لیگ قهرمانان توجه میکند. در طول دو فصل دو پیروزی خود، آنها به ترتیب در رده پانزدهم و یازدهم در مرحله گروهی اولیه قرار گرفتند، به این معنی که مجبور شدند از مرحله پلیآف «تنبیه» عبور کنند. آنها میدانند چگونه در زمان لازم به این سطح، که برای بسیاری دیگر دستنیافتنی است، صعود کنند. هیچکدام از اینها برای تکرار بحثی که اکنون در این صفحات رایج است، و برای ابراز تأسف از اینکه مرحله افتتاحیه به چه چیزی تبدیل شده است، یا صحبت از اینکه چگونه این یک «سوپرلیگ» تحریفکننده مالی به نامی دیگر است، نیست. یکی از دلایلی که ما به ندرت شاهد تازهواردان شگفتانگیز هستیم این است که جایزه نقدی - و به خصوص جایزه نقدی بیشتر امروز - به شدت به ایجاد یک سیستم باشگاهی طبقهبندی شده کمک کرده است. این نکات همچنان پابرجاست. اگر با وجود این، غمانگیزانه اجتنابناپذیر است که مرحله گروهی نمیتواند حس «رویداد» دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ را داشته باشد، بدیهی است که هنوز هم میتوان در این دور لذت برد. هر دور مسابقه درام و داستانهایی را به همراه دارد، و لذت خاصی در دنبال کردن سفر اکتشافی تازهواردانی مانند کومو، لاسک، وایکینگ و صباح وجود دارد. منچستریونایتد جادوی رقابتی را که با آن پیوند معنوی دارد، در بازگشت به اولدترافورد احساس خواهد کرد، در حالی که ژوزه مورینیو امیدوار است سرانجام عنوانی را برای رئال مادرید به ارمغان بیاورد و سومین قهرمانی خود را پس از ۱۶ سال کسب کند. این، در همین حال، اولین فصل بدون پپ گواردیولا از سال ۲۰۱۲ است. آیا منچسترسیتی از آن اثر نسبتاً رایج جدایی بزرگ و آزاد شدن موقت برای رفتن به آن مرحلهی دورتر لذت خواهد برد؟ آیا آندونی ایراولا از لیورپول، در اولین کمپین لیگ قهرمانان خود، میتواند رویکرد خود را با الزامات فیزیکی سخت این تقویم تطبیق دهد؟ خستگی ممکن است به روش دیگری عمل کند. نظم فوتبال تقریباً آن را شبیه یک لیگ داخلی واقعی میکند. یا، شاید مناسبتر، «فوتبال کاغذ دیواری». همیشه آنجاست، هرچند فوتبال کاغذ دیواری با چیزهای زیادی در جریان، همیشه چیز جدیدی برای جلب توجه شما. شما تقریباً باید آن را همانطور که هست، یعنی مقدمه طولانی برای اکشن واقعی، در نظر بگیرید. این لزوماً به معنای زیاد برای نحوه پایان رقابت نیست، فراتر از شکل دادن به براکت حذفی. تصویر در گالری باز شود میکل آرتتا تیمی ساخته است که قادر به رقابت در لیگ برتر و لیگ قهرمانان است (گتی) این دومین فصلی است که یوفا مسیر ثابت تنیسمانند را انتخاب کرده است، اما حتی این نیز تابع شانس این است که باشگاههای ثروتمند چقدر مرحله هشت بازی گروهی را جدی میگیرند. حتی این حس فزایندهای در میان چنین تیمهایی وجود دارد که ممکن است ارزش داشته باشد بهترین تیمهای خود را برای بعداً ذخیره کنند؛ که بهتر است در وضعیت بهتری برای یک بازی سختتر باشید تا اینکه به خستگی کمک کنید تا مسیری آسانتر را فراهم کنید. برخی از این موارد را میتوان در تجلی اصلی قدرت انگلیسی مشاهده کرد، که نحوه تسلط آنها بر ردههای بالای این جدول است. هیچکدام تاکنون در مرحله گروهی حذف نشدهاند و حتی تاتنهام، که فصل گذشته یک کمپین مدرن تاریخی بد را تجربه کرد، سال گذشته در رده چهارم قرار گرفت. آنها بهترین تیم چهارم اروپا نبودند، همانطور که اتلتیکو مادرید چهاردهم به وضوح تا زمانی که در نهایت در مرحله یک شانزدهم با هم روبرو شدند، ثابت کرد. یک عنصر حیاتی این است که اسپرز در آن مقطع درگیر نبرد سقوط بود، که به یک عارضه کلیدی برای باشگاههای انگلیسی اشاره دارد. لیگ برتر در مقایسه با هر لیگ بزرگ دیگر از نظر رقابت - و همچنین ثروت باشگاه پایین تا بالا - شیب بسیار پایدارتری دارد که تضمین میکند رقابتیتر است. تصویر در گالری باز شود آیا آندونی ایراولا میتواند خواستههای لیگ برتر و لیگ قهرمانان را با لیورپول متعادل کند؟ (رویترز) شاید بزرگترین اهمیت مرحله گروهی جدید این است که چگونه به عنوان یک اصلاحکننده ناخواسته برای نگرانی بزرگ قدرت لیگ برتر عمل کرده است. این همچنین در میان سیاستهای گستردهتر فوتبال - تا جنگ سرد فیفا-یوفا - رخ میدهد که در آن بسیاری از بزرگترین باشگاههای اروپایی دائماً به دنبال مقابله با قدرت لیگ انگلیس هستند. سوپرلیگ به عنوان یکی از موانع در نظر گرفته شده بود. این لیگ قهرمانان گسترش یافته به عنوان یک جایگزین عمل میکند، زیرا این تنها رقابت باشگاهی است که با حقوق پخش تلویزیونی لیگ برتر مطابقت دارد. بنابراین، افزایش رقابت همچنین به عنوان تجاوز به لیگ برتر عمل میکند، هم از نظر زمان بازیها و هم حتی الزام
