منچستریونایتد در شب چهارشنبه درسی بیرحمانه اما کاملاً قابل پیشبینی را از تیم سسک فابرگاس، کومو، دریافت کرد و از آن زمان اینترنت مملو از گزارشهای متناقضی درباره اینکه چه کسی قرار است جایگزین مایکل کریکِ محکوم در اولدترافورد شود، بوده است.
ما تلاش نخواهیم کرد که واقعیت را از خیال جدا کنیم و به احتمال زیاد رسانههای مختلف توسط منابع مختلفی که مسیری (تقریباً) مستقیم به سمت زمزمههای اینئوس دارند، هدایت شدهاند. اما مشخص است که سرنوشت کریک رقم خورده است.
هرگز این حجم از دود بدون آتش وجود ندارد و مربیان به سادگی از میان ناآرامیهای رختکن که ابتدا توسط لیساندرو مارتینز در اظهارنظرش پس از بازی با اتلتیکو مادرید علیه جیسون ویلکاکس، و – مهمتر از آن برای آینده کریک – خود کاپیتانش که تاکتیکهای او را پس از شکست از کومو زیر سوال برد ، نشان داده شد، جان سالم به در نمیبرند.
مانند جیمی کاراگر ، اکثریت خواهند پذیرفت که در حالی که کریک به هیچ وجه بزرگترین مشکل در یک باشگاه فوتبال نیست، در حالی که پولپرستان بلندمدت، گلیزرها، همچنان در پسزمینه پشت سر جیم راتکلیف، که رهبری هیئت مدیرهای از به اصطلاح کارشناسان فوتبال را بر عهده دارد و شیاطین سرخ را به ورطه نابودی میکشاند، باقی ماندهاند، اما مدیر منچستریونایتد در واقع مشکلی است که باید از رنجش خلاص شود.
پیشنهاد این بود که در پایان دوران موقت که او منچستریونایتد را با قدرت به لیگ قهرمانان بازگرداند، در بهترین شرایط ممکن برای دستیابی به آن هدف، نتوانستند نقش تمام وقت را به او ندهند.
اما ما و بسیاری دیگر به طور مداوم درباره خطرات انتصاب مربیای هشدار دادیم که پس از جدایی روبن آموریم، صرفاً به دلیل "حس آشنایی با باشگاه"، بازی دادن به کوبی ماینو و استفاده از برونو فرناندز در بهترین پستش، افزایش قابل توجهی در نتایج ایجاد کرد.
به طور کنایهآمیزی با توجه به کیفیت هدایت خودش در مرکز خط میانی، ما هرگز منچستریونایتد مایکل کریک را در کنترل یک بازی فوتبال ندیدهایم.
با وجود این، پل مرسون از اینئوس خواسته است که با کریک بمانند، زیرا او چرخه دائمی امید و شکست در منچستریونایتد را با بازی مار و پله مقایسه کرد.
مرسون در اسکای اسپورت گفت: "این شوکهکننده نیست. انتظار نداشتم آنها در آخر هفته لیدز را شکست دهند. انتظار نداشتم امشب کومو را شکست دهند. آنها در این وضعیت هستند، اما ما در این چرخه گیر افتادهایم که
