مائوریسیو پوچتینو و منچستریونایتد ممکن است برنامه پنج مرحله‌ای آرسنال را کپی کنند، زیرا میکل آرتتا با موفقیت آن را اجرا کرد.

نظرات خود را به editor@football365.com ارسال کنید.

آنها هرگز بهبود نخواهند یافت این تصور اساسی در میان هواداران منچستریونایتد وجود دارد که در نقطه‌ای از آینده، باشگاه و تیمی از خاکستر برمی‌خیزند و برای قهرمانی لیگ برتر و حتی لیگ قهرمانان رقابت می‌کنند.

ما در سرزمین رویا زندگی می‌کنیم.

تمام شد.

هیچ مدیری قادر به تولید یک تیم قهرمان نخواهد بود. این کار بسیار گران خواهد بود. مردم از نیاز به یک مدافع یا مهاجم جدید صحبت می‌کنند، اما هیچ‌کدام از بازیکنان فعلی به اندازه کافی خوب نیستند. مطمئناً، می‌توانید چند نفر را نام ببرید که ممکن است خوب باشند، اما سپس آنها را با بازیکنان گذشته مقایسه کنید. رود، بکهام، گیگز، نویل، اشمایکل، کین، اسکولز، رونالدو، رونی و غیره و غیره...

حتی یکی از بازیکنان تیم که برای بازی بعدی بیرون می‌رود، نمی‌تواند شمعی برای آنها روشن کند.

و مالکان علاقه‌ای ندارند. گلیزرها این را گفته‌اند، آنها نیازی به بردن چیزی ندارند، قدرت برند باعث می‌شود پول به جیبشان سرازیر شود، پس چرا 500 میلیون پوند یا بیشتر خرج کنند. (تخمین محافظه‌کارانه)

در مورد راتکلیف، او خود را به عنوان یک مدیر در اداره یک باشگاه فوتبال به اندازه من در نظر گرفته است! غرور او ناشی از ساختن یک کسب و کار پتروشیمی آلاینده باعث می‌شود فکر کند که بیشتر از هر شرط‌بند دیگری فوتبال را می‌داند. او نمی‌داند. و گوش نخواهد داد زیرا فکر می‌کند بهترین را می‌داند. در واقع. فکر می‌کنم من بیشتر می‌دانم، زیرا یک گپ عالی با گری مک‌آلیستر داشتم که باعث شد بفهمم هیچ چیز نمی‌دانم (کمی سقراط در آنجا).

در مورد مدیرانی که در جذب مربیان نقش دارند، چرا آنها هنوز آنجا هستند؟ مطمئناً آنها عنصری از عملکرد در قراردادهایشان دارند؟

بنابراین این یک علت از دست رفته است. تمام شد. و هواداران یونایتد در آینده مانند هواداران ولوز خواهند بود که در اواخر دهه 50 از آنها حمایت می‌کردند و با یک عمر امید که به ناامیدی تبدیل شد، گیر افتاده بودند. تیم ممکن است خوب باشد مشکل پوچ این نیست که او در دراز مدت این وضعیت را تغییر نخواهد داد، او به طور کلی در هر جایی که بوده این کار را انجام داده است. در نهایت او منچستریونایتد را بهتر از رتبه 18 خواهد کرد. فوتبال بهتر خواهد شد، بازیکنان آماده‌تر خواهند بود، هواداران خوشحال‌تر خواهند بود.

مشکل این است که او در هر جایی که می‌رود شروع کندی دارد و یونایتد در نبرد سقوط قرار دارد . او باید سریعتر از آنچه معمولاً انجام می‌دهد کشتی را بچرخاند وگرنه فصل بعد در چمپیونشیپ مربیگری خواهد کرد.

آیا او زمان و بازیکنان لازم برای انجام این کار را خواهد داشت؟

و به کسانی که می‌گویند کریک باید در تابستان استخدام می‌شد: یک رهبری شایسته و بی‌رحم می‌دانست چه اتفاقی در راه است و کریک را کنار می‌گذاشت. سیتی این کار را با پلگرینی انجام داد وقتی پپ در دسترس بود. مشکل واقعی یونایتد جام جهانی بود. خب، و اینکه آنها جرأت یا هوش لازم برای تصمیم‌گیری درست را نداشتند. اشموند

اهداف: ایجاد فرهنگ / غیرقابل مذاکره / استانداردهای مه آلود. کف را بالا ببرید، از شر بازیکنان مشکل‌دار/قدیمی/بیش از حد حقوق‌بگیر خلاص شوید. دوباره به اروپا/CL برگردید.

فصل 20-21 (هشتم شد) 343 کسل‌کننده بازی کرد، الگوها و استانداردها را تعیین کرد.

ورودی‌ها: پارتی، گابریل، اودگارد، پابلو ماری، ویلیان، سدریک – منصفانه است که بگوییم این یک موفقیت و شکست بود! اما 2 مورد عالی در آنجا وجود داشت.

خروجی‌ها: امی، گوئندوزی، مخیتاریان، موستافی، اوزیل، سوکراتیس – برخی بازیکنان بسیار بد، بسیار آزاردهنده و بسیار بیش از حد حقوق‌بگیر که نیاز به رفتن داشتند.

فصل 21-22 (پنجم) فوتبال خوبی بازی کرد، برای CL در پست مغلوب شد.

ورودی‌ها: بن وایت، رمزیل، تومی، لاکونگا، تاوارس – پنجره ترکیبی، وایت و رمزیل هر دو فصل‌های درخشانی داشتند.

خروجی‌ها: ویلوک، اوبا، کالوم چمبرز، ویلیان، دیوید لوئیز، کولاشیناک – بازیکنان بیشتر بیش از حد حقوق‌بگیر و بالای سن از در خارج شدند، بسیاری با انتقال رایگان رفتند اما باید دارو را مصرف کرد. برداشتن گلزن برتر خود یک حرکت جسورانه بود.

برای یونایتد، این شامل خلاص شدن از شر بازیکنانی مانند برونو، مگوایر، مارتینز و غیره می‌شود. آنها سمی هستند. بازیکنان جوان و گرسنه در رده سنی 22 تا 25 سال را بیاورید که می‌خواهند آنجا باشند.

فاز 2

اهداف: معرفی ذهنیت پیروزی. سقف را بالا ببرید، به خلاص شدن از شر بازیکنانی که به اندازه کافی خوب نیستند ادامه دهید. دوباره به CL برگردید.

فصل 22-23 (دوم) چالش قهرمانی غافلگیرکننده، فوتبال عالی بازی کرد، توسط غول سیتی شکست خورد.

ورودی‌ها: ژسوس، زینی، ویرا، لئو، کیویور، جورجینیو – پنجره مناسب، به وضوح به دنبال ذهنیت پیروزی.

خروجی‌ها: لنو، ماوراپانوس، هکتور، لاکا، په په – بازیکنان بیشتر بیش از حد حقوق‌بگیر که به وضوح به اندازه کافی خوب نیستند اجازه رفتن پیدا کردند، باز هم انتقال‌های بسیار کمی اما بهتر است فقط خلاص شوید.

برای یونایتد، به خلاص شدن از شر تمام بازیکنان بی‌ارزش ادامه دهید، در صورت لزوم رایگان، برنده بیاورید، بازیکنان تیم‌های برتر 6 که نمی‌توانند بازی کنند اما مایل به پیوستن به یونایتد هستند. این ممکن است کثیف به نظر برسد اما اینجاست که شما در فرآیند قرار دارید.

فاز 3

اهداف: دوباره سقف را بالا ببرید، پول مهم نیست. شروع به بازیافت بازیکنان ذخیره کنید. برای قهرمانی رقابت کنید. تلاش برای رسیدگی به مشکل از دست دادن انرژی در فصل قبل.

فصل 23-24 (دوباره دوم) فوتبال عالی بیشتری بازی کرد، 89 امتیاز گرفت، در روز آخر توسط سیتی شکست خورد.

ورودی‌ها: دک، کای، تیمبر، رای – تمام زمان یک پنجره.

خروجی‌ها: بالوگان، زاکا، ماری، تیرنی، ای‌ام‌ان – همه کمی متوسط.

این زمانی است که یونایتد می‌تواند دوباره بزرگ بازی کند، برای بهترین بازیکنان لیگ رقابت کند.

فاز 4

فصل 24-25 (دوباره دوم، اوله، اوله) فصلی فراموش نشدنی، فوتبال کسل‌کننده، مصدومیت‌های زیاد، کارت‌های قرمز زیاد.

ورودی‌ها: کالا، مرینو – پنجره آرام، بازیافت بخشی از هزینه‌های هنگفت تابستان گذشته، در حال حاضر ارتقا (موضوعی تحت میک، به دروازه‌بانان نیز مراجعه کنید) مدافع چپ از 2 تابستان پیش، اگر به اندازه کافی خوب نیستی، خداحافظ.

خروجی‌ها: ای‌اس‌آر، ادی، رمزیل – 2 فارغ‌التحصیل آکادمی و دروازه‌بان سابق تیم فصل، نشان‌دهنده بی‌رحمی میک.

برای یونایتد، وقت بی‌رحم بودن است! مهم نیست که آیا آنها بازیکنان آکادمی مانند مینوی هستند، اگر به اندازه کافی خوب نیستند، آنها را کنار بگذارید!

فاز 5

اهداف: زمان سلطه، پنجره پیروزی باز است. کف را دوباره بالا ببرید، هیچ بی‌عرضه‌ای نباشد. لیگ برتر را ببرید، سعی کنید لیگ قهرمانان را ببرید. رسیدگی به مشکل مصدومیت‌های فصل قبل.

فصل 25-26 (اول) پس از 22 سال سرانجام برنده شد، فوتبال کسل‌کننده‌تر، بدون کارت قرمز!

ورودی‌ها: زوبی، ویک، ازه، نونی، هینکاپی، موسکرا، کپه – به وضوح تیم را برای اطمینان از رقابت در تمام جبهه‌ها پر می‌کند.

خروجی‌ها: پارتی، تیرنی، زینی، جورجینیو، کیویور، تاوارس – خلاص شدن از شر بازیکنان ذخیره از فازهای قبلی که ارتقا یافته‌اند.

فصل 26-27 (؟) مدعیان قاطع برای تکرار آن.

ورودی‌ها: برونو، کنس، تسولیس – بازیکنان برنده اکنون.

خروجی‌ها: مارتینلی، تروس، ژسوس، ویرا – پاکسازی برای مهاجم نخبه‌ای که هرگز نرسید.

برای یونایتد، این به معنای پر کردن تیم با بازیکنان آماده است.

همانطور که می‌دانیم هر باشگاه متفاوت است و چالش‌های متفاوتی دارد، یونایتد بیش از هر باشگاه دیگری. و تنها چیزی که قطعاً نیاز دارید این است که همه در یک جهت از مالک تا مدیران اجرایی، تا مربیان و مربیان، تا بازیکنان و هواداران در حرکت باشند.

اگرچه سرزنش در یونایتد اغلب بر عهده مدیران اجرایی است، میک در طول دوره خود تحت نظر رائول، ادو، برتا و دیگران کار کرده است. من معتقدم مدیریت رو به بالا یک کیفیت بسیار دست کم گرفته شده برای مربیان در باشگاه‌های برتر است که میک به وضوح فراوان دارد.

شما همچنین باید در طول مسیر بی‌رحم باشید. در فازهای اولیه خلاص شدن از شر استوارها و بازیکنان مورد علاقه باشگاه که دیگر نمی‌توانند ادامه دهند دشوار است اما باید انجام شود، این شامل بازیکنانی با توانایی مناسب اما نه شخصیت مناسب است، من به تو برونو نگاه می‌کنم! شما باید در فازهای میانی بی‌رحم باشید، دوباره احتمالاً خلاص شدن از شر بازیکنان جوانی که هواداران دوست دارند، یا خریدهای فازهای قبلی، مانند رمزیل و زینی در آرسنال.

یک باشگاه نباید از بازیافت بازیکنان نیز بترسد، بازیکنی که برای فاز 3 به اندازه کافی خوب است ممکن است برای فاز 5 به اندازه کافی خوب نباشد. حتی برخی از بازیکنانی که آرسنال تابستان گذشته خرید، مانند ویک و زوبی، در حال حاضر به اندازه کافی خوب تلقی نمی‌شوند و نمی‌توانند بازی کنند. این ذهنیت بی‌رحمانه است که باشگاه را به جلو می‌راند. همانطور که می‌بینید آرسنال اغلب یک یا دو فصل با جایی که می‌خواستند باشند فاصله داشت اما آنها به آن پایبند بودند و جرأت می‌کنم بگویم آنها به فرآیند اعتماد کردند و اکنون در حال برداشتن پاداش هستند.

آیا پوچ مرد مناسبی برای این شغل در یونایتد است؟ زمان خواهد گفت که آیا او توانایی، اقتدار و بی‌رحمی لازم برای انجام آن را دارد. ای‌بی میدنهد من به احمق ترحم می‌کنم موتاما گیتونگا، نایروبی کنیا، نکته جالبی را در مورد اینکه آیا باید به یونایتد بخندیم یا نه مطرح می‌کند.

شخصاً ترجیح می‌دهم مورد تمسخر قرار بگیرم تا مورد ترحم.

در مدرسه و دانشگاه در دوران اوج یونایتد بودم، خیلی از طرفدارانشان اذیت شدم، و می‌دانم که در استخوان‌هایم آنها به زودی برمی‌گردند... بنابراین من برای الان به خندیدن ادامه خواهم داد. آیدان، ال‌اف‌سی (فراموش شدن بدترین چیز خواهد بود) گلیزرها در مورد گلیزرها خیلی نوشته شده است، اما من نمی‌توانم به یاد بیاورم که چیزی در مورد تأثیر تمام حیله‌گری‌های مالی آنها در یک مکان دیده باشم. بنابراین، با کمک Gemini AI، این هم.

در سال 2005 آنها یونایتد را با حدود 790 میلیون پوند خریدند و حدود 270 میلیون پوند از پول خود را مشارکت کردند. همانطور که همه می‌دانند، 520 میلیون پوند بر روی باشگاهی بدون بدهی بارگذاری شد. این بدهی بیش از 1 میلیارد پوند هزینه بهره و کارمزد تأمین مالی برای باشگاه داشته است، و هر کسی که در نهایت سهام باشگاه را بخرد، این بدهی را نیز برای رسیدگی به آن دریافت می‌کند.

علاوه بر این، آنها بیش از 200 هزار پوند سود سهام و کارمزد مدیریت را استخراج کرده‌اند. آنها همچنین حدود 1.3 میلیارد پوند برای فروش برخی از سهام خود به سر اینئوس دریافت کردند.

در سمت مثبت، آنها شاهد افزایش گردش مالی از حدود 180 میلیون پوند به بیش از 650 میلیون پوند در سال‌های اخیر بوده‌اند. چشمگیر به نظر می‌رسد، اینطور نیست؟ اما نه وقتی هزینه‌های باشگاه‌های دیگر لیگ برتر را در همان دوره در نظر بگیرید. در اوایل دهه 2000، یونایتد به طور منظم در سطح جهانی رتبه اول را از نظر درآمد داشت، اما اکنون به رتبه 8 سقوط کرده است و تیم‌هایی مانند سیتی و لیورپول از آن پیشی گرفته‌اند.

در طول مالکیت گلیزرها، سرمایه‌گذاری خالص در تیم حدود 1 میلیارد پوند است. در حد تیم‌هایی مانند سیتی و چلسی، اما در حالی که پول آنها برای این هزینه از سرمایه‌گذاری مالک تامین می‌شد، هزینه یونایتد کاملاً از منابع داخلی تامین می‌شد.

بنابراین، برای سرمایه‌گذاری اولیه 270 میلیون پوند، آنها تا کنون بازدهی حدود 1.5 میلیارد پوند داشته‌اند و مالکیت سهامی را حفظ کرده‌اند که در حال حاضر حدود 3.5 میلیارد پوند ارزش دارد. با فرض اینکه هنگام فروش این را دریافت کنند، بازدهی 5 میلیارد پوندی، بازده خالص 1752٪ خواهند داشت و 1 میلیارد پوند بدهی را برای اداره باشگاه به زمین می‌گذارند.

تنها زمانی که احمق‌ها از خانواده گلیزر به کسی برای انتخاب درست مربی (ادی هاو) سپرده‌اند، خانواده گلیزر آنها را وتو کرده و یک احمق دیگر (MoPo) را انتخاب کرده‌اند. نمی‌توان این مزخرفات را ساخت.

تنها خبر خوب برای هواداران یونایتد این است که این ممکن است آخرین فاجعه‌ای باشد که گلیزرها بر آن نظارت می‌کنند. آنها نمی‌توانند برای همیشه یونایتد را به زمین بکوبند، مگر نه؟ مطمئناً میانه‌روی پایدار کشتی پوچ به پایان دوران گلیزر منجر خواهد شد؟؟؟؟؟ بن افسانه ثروتمندان صندوق پستی عزیز،

گلیزرها و جیم رت‌چاف تاکنون کار زیادی در یونایتد انجام نداده‌اند که بتوان آن را «بهترین در کلاس» توصیف کرد، فکر می‌کنم اکثر مردم با آن موافق باشند. کاری که آنها در نتیجه انجام داده‌اند این است که به هر کسی که در فوتبال علاقه‌مند است نشان دهند که ثروتمندان مغزهای پیشگامی نیستند که ما را به باور آنها وادار می‌کنند.

وقتی می‌گویم «وادار به باور» – خیلی چیزها برای باور کردن وجود دارد. رسانه‌ها بیلبوردها را به طور بی‌پایان «ایجادکننده شغل» توصیف می‌کنند. عبارت «فرشتگان سرمایه‌گذار» نیز مطرح می‌شود. ستایش طولانی مدت آقای الونگیتد ماسکرات به عنوان نوعی نابغه مرد آهنین از آینده.

دلایل پشت این موضوع کاملاً واضح است – ثروتمندان می‌خواهند مردم را متقاعد کنند که آنها موجودات بسیار برتری نسبت به بقیه ما هستند، و بنابراین شایسته است که تمام پول جامعه را تخلیه کنند به جای اینکه به درستی مالیات بپردازند. برای رفع اقتصاد با مالیات دادن به آنها بخش کوچکی از ثروت عظیمشان، توسل به آن خط مورد علاقه مفسران سیاسی و دیگر مزدوران است، «سیاست حسادت». آنها نابغه هستند و سزاوار این هستند که هر روز صبح صدها هزار پوند بهتر از خواب بیدار شوند، در حالی که (به طرز چشمگیری) در خواب هیچ کاری انجام نداده‌اند.

بی‌کفایتی و طمع گلیزرها و جیم به تضعیف این کمپین تبلیغاتی خاص کمک زیادی کرده است، و من کاملاً برای آن اینجا هستم. برای شروع، مدل کسب و کار: بارگذاری یک کسب و کار موفق با بدهی برای جلوگیری از هرگونه ریسک شخصی، سپس جیم را برای اخراج انبوه بیاورید. این دقیقاً «ایجادکننده شغل» به نظر نمی‌رسد، اینطور نیست؟ البته، این ایده که میلیاردرها «ایجادکننده شغل» هستند، بر این فرض استوار است که اگر آمازون تأسیس نشده بود، هیچ‌کس اکنون کالاها را نمی‌خرید یا نمی‌فروخت، یا در آن بخش کار نمی‌کرد. اما این است – آنها شغل جدیدی ایجاد نمی‌کنند، آنها مشاغل مستقل را با نقش‌هایی جایگزین می‌کنند که امنیت شغلی کمتر، دستمزد کمتر و شرایط بدتری را ارائه می‌دهند. و در مورد تمام چای‌سازان در اولدترافورد، حتی آن نقش‌ها نیز جایگزین نمی‌شوند.

«فرشتگان سرمایه‌گذار» – عبارتی که نشان می‌دهد فوق ثروتمندان از سر لطف قلب خود سرمایه‌گذاری می‌کنند تا به استارتاپ‌ها کمک کنند تا به پتانسیل کامل خود برسند. البته هیچ ربطی به سهم سود در ابدیت ندارد. گلیزرها نشان داده‌اند که سرمایه‌گذاران اشتباه چقدر می‌توانند برای هر کسب و کاری سرطانی باشند (من می‌توانم آن را بگویم، بازمانده مرحله 3 (فعلاً) در اینجا)، تمام سود را تخلیه کرده و مکان را به زمین بکوبند.

منچستریونایتد در 20 سال گذشته نمونه‌ای برجسته از کاری است که فوق ثروتمندان می‌توانند با کسب و کارها و جامعه انجام دهند. در حالی که من مالکان شایسته‌تر و کمتر خون‌آشامی را ترجیح می‌دهم، آنها حداقل کار خوبی در مقابله با مزخرفاتی که رسانه‌های جمعی پخش می‌کنند انجام می‌دهند. بنابراین این چیزی است. یک مدافع چپ نیز خوب خواهد بود.

تا و تا-را، دن، ورتینگ اطلاعیه برای توپچی‌ها من آن را ساده نگه می‌دارم، و به صورت لیست برای کسانی که سخت فکر می‌کنند:

1) من می‌دانم که 99٪ از هواداران آرسنال ادعا می‌کنند که اهمیتی نمی‌دهند که آرتتا هفته به هفته چه مزخرفاتی را ارائه می‌دهد زیرا شما در حال پیروزی هستید و قهرمان/قهرمانان منتخب هستید. خوب، من از شما خوشحالم.

2) در مورد 1)، پس چرا همه شما در مورد ایمیل‌های من غر می‌زنید؟ نمی‌توانید هر دو راه را داشته باشید. من فقط می‌گویم: "بله، ما تماشای وحشتناکی داریم، اما ما قهرمان هستیم". این واقعیت که بسیاری از شما به قلاب برمی‌خورید به من می‌گوید که شما کاملاً به نحوه بازی و آنچه دیگران در مورد آن فکر می‌کنند اهمیت می‌دهید.

3) من متوجه می‌شوم که فرماندهی روایت رسانه‌های اجتماعی مرکزی گونر به همه شما «ما قبلاً عالی بازی می‌کردیم و می‌باختیم، حالا زشت بازی می‌کنیم و می‌بریم» را داده است. خوب، اما مدیران نخبه واقعی می‌توانند هر دو کار را انجام دهند. بسیاری با منابع قابل توجهی کمتر از آرتتا. من آرسنال اولیه ونگر را دوست داشتم، به عنوان مثال، زیرا ونگر می‌توانست حمله کند و دفاع کند و پیروز شود.

4) به جز مدیران دیگر که به طور بالقوه تشویق می‌شوند رویکرد آرتتا را کپی کنند، من اهمیتی نمی‌دهم چه کسی لیگ برتر را می‌برد، و این بخش بعدی برای من واقعاً مهم است: من فقط می‌خواهم فوتبال خوب تماشا کنم. نوشتن ایمیل در مورد نارضایتی من از اینکه آرتتا به طور معمول از ارائه این موضوع کوتاهی می‌کند، فقط برای من تسکین‌دهنده است.

5) در نهایت، حتی یک نفر از شما نتوانسته است به هیچ یک از نکات واقعی من (به جز تکرار 3) پاسخ دهد، بنابراین شما به توهین متوسل می‌شوید. که به من می‌گوید درست می‌گویم و شما را عصبانی می‌کند. آر‌اچ‌تی/تی‌اس ایکس (از یک عوضی نفرت‌انگیز به نویسنده پیام‌های تکان‌دهنده در دو ایمیل، تقریباً مانند این است که برخی چیزها مهم‌تر از این هستند که آیا من از برداشت آرتتا از فوتبال خوشم می‌آید یا نه، هان استو؟ شما به طور کامل و واقعی من را به خاطر مادرتان همدردی می‌کنید – سرطان یک بیماری وحشتناک است)