بیایید چیزی را روشن کنیم. هیچ برنده‌ای از حکم گناهکار شناخته شدن منچستر سیتی به دلیل تخلفات مالی تاریخی وجود ندارد.
نه لیگ برتر، که پس از یک تحقیق طولانی و کمیسیون مستقل، سرانجام مجرمان را دستگیر کرد. نه باشگاه‌های رقیب، که با شادی از شرایطی که می‌توانست باعث فروپاشی سیتی شود، استقبال می‌کنند. قطعاً نه اردوگاه «من به شما گفتم»، که به قرار دادن علامت ستاره در کنار تمام دستاوردهای رکوردشکنانه سیتی‌زن‌ها در سال‌های اخیر افتخار می‌کنند.
با این حال، این استدلال وجود دارد که جایگاه یورگن کلوپ ممکن است به طور بازنگرانه افزایش یابد. این جبران کمی برای این آلمانی خواهد بود، که تیمش در رقابت برای عناوین بزرگ، لحظات بزرگی را از دست داد، اما با توجه به اینکه لیورپول آخر هفته در بازگشت لیگ برتر به مصاف منچستر سیتی می‌رود، این یک داستان جانبی جذاب است.
کلوپ در سال ۲۰۲۴ به عنوان یکی از بزرگان باشگاه، لیورپول را ترک کرد. او تمام افتخارات مهم ممکن را در آنفیلد کسب کرد و مردی بود که به انتظار ۳۰ ساله برای قهرمانی پایان داد. اما اگر سیتی نبود، شاید همه چیز خیلی بیشتر می‌شد.
برای کلوپ، نقطه شروع واضح، حاشیه کم پیروزی‌ها است. لیورپول در فصل‌های ۱۸-۲۰۱۸ و ۲۲-۲۰۲۱ به ترتیب با ۹۷ و ۹۲ امتیاز به کار خود پایان داد و هر دو بار عنوان قهرمانی را با یک امتیاز اختلاف به سیتی واگذار کرد. بین این دو فصل، آنها با ۹۹ امتیاز قهرمانی تاریخی خود را کسب کردند.
اوج تیم کلوپ بین فوریه ۲۰۱۹ و فوریه ۲۰۲۰ بود. در طول ۳۸ بازی لیگ برتر، معادل یک فصل کامل، لیورپول از ۱۱۴ امتیاز ممکن، ۱۱۰ امتیاز کسب کرد. تیم کلوپ ۳۶ بازی را برد، دو بازی را مساوی کرد و شکست نخورد.
این روند همزمان با موفقیت در لیگ قهرمانان در مادرید بود و فصل بعد به موفقیت قهرمانی مورد انتظار آنها منجر شد. هیچ تیمی در لیگ برتر در یک دوره ۱۲ ماهه تا این حد مسلط نبوده است.
این دستاوردها با وجود چالش غلبه بر سیتی به دست آمد، که متهم به افزایش ۸۳۰ میلیون پوندی ارقام درآمد بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ شده است. در طول دوران حضور کلوپ در آنفیلد، سیتی از نظر هزینه خالص در رده سوم لیگ برتر قرار داشت. لیورپول در رده نهم بود و کمتر از نیمی از سرمایه‌گذاری خالص سیتی را داشت.
یک تمایز در اینجا وجود دارد. یافته‌های مالی مربوط به دوره‌ای است که در سال ۲۰۱۸ به پایان رسید، قبل از هر دو شکست یک امتیازی لیورپول در کسب عنوان قهرمانی، و سیتی در حال تجدید نظر در این تصمیم است. این حکم ثابت نمی‌کند که عناوین بعدی از طریق سوء مدیریت مالی به دست آمده‌اند.
اما مزایایی که در یک دوره ساخته می‌شوند، لزوماً با پایان یافتن آن دوره از بین نمی‌روند. یک تیم که جمع‌آوری، تقویت و حفظ شده است، می‌تواند کیفیت خود را به فصل‌های بعدی منتقل کند. اگر یافته‌ها پابرجا بمانند، دلیلی به ما می‌دهند که قدرت رقابت کلوپ را دوباره ارزیابی کنیم، حتی اگر نتوانند به ما بگویند که آن رقابت‌های قهرمانی چگونه می‌توانستند پیش بروند.
اینجاست که سوال میراث او جالب می‌شود. یک عنوان قهرمانی لیگ برتر آنچه را که کلوپ برنده شد ثبت می‌کند، اما در مورد سطحی که لیورپول در پی کسب عناوین بیشتر به آن رسید، چیز کمی می‌گوید. این حکم ممکن است نحوه قضاوت ما را در مورد آن شکست‌های نزدیک تغییر دهد - و اینکه او برای کوچک نگه داشتن حاشیه پیروزی چقدر شایسته تقدیر است.
نه تنها کلوپ با تیمی که توسط تخلفات مالی تاریخی تقویت شده بود رقابت کرد و گاهی پیروز شد، بلکه شکست‌های نزدیک و دردناک تصویری از آنچه می‌توانست اتفاق بیفتد را ترسیم می‌کنند.
در فصل ۱۸-۲۰۱۸، زمانی که لیورپول با ۹۷ امتیاز که رکورد نایب قهرمانی بود، عنوان قهرمانی را از دست داد، قرمزها تنها یک بار در لیگ برتر شکست خوردند. آن شکست؟ یک بازی حماسی در اتحاد که سیتی با امتیازات بازی را به پایان رساند. مهار توپ در خط دروازه توسط جان استونز، شاید لحظه تعیین‌کننده در رقابت قهرمانی بود.
اگر لیورپول آن بازی را می‌برد، با تمام نتایج دیگر بدون تغییر، تیم کلوپ فصل را بدون شکست، به عنوان قهرمانان صدگانه، و قهرمان لیگ برتر و اروپا به پایان می‌رساند. حاشیه‌ها به این باریکی بودند.
کلوپ از تاریخی که قابل بازنویسی نیست، هیچ راحتی نخواهد داشت. هواداران لیورپول نیز که احساس می‌کنند سیتی مانع از رسیدن آنها به اوج‌های بزرگتر شده است، همینطور. اما خشم ناشی از سرخوردگی آن شکست‌های نزدیک وجود خواهد داشت.
یک دیگ آنفیلد در آخر هفته میزبان سیتی‌زن‌ها خواهد بود، در دیداری که فیلمنامه‌نویسان نمی‌توانستند آن را بهتر از این برای بازگشت لیگ برتر انتخاب کنند.