بیانیههای یوفا ممکن است حمایت «یکپارچه» از فیلیپ دیالو به عنوان نامزد ریاست فیفا را از سوی اعضای خود ادعا کرده باشند، اما در خفا چنین اتحاد یکپارچهای وجود ندارد. برخی از انجمنهای ملی و سایر ذینفعان معتقدند که هیچکس نباید وارد میشد تا کل فرآیند را نامشروع جلوه دهد.
در عوض، دیالو، رئیس فدراسیون فرانسه، ممکن است با شکست قاطعانه در برابر جیانی اینفانتینو روبرو شود. به گفته یکی از افرادی که ظاهراً از او حمایت کرده است: «او هیچ شانسی ندارد.»
یک «اگر» بزرگ وجود دارد. این ممکن است به طور قابل قبولی برای دیالو یا کوزو تاشیما، نامزد محترم ژاپنی، تغییر کند اگر محاسبه بزرگی از سوی آلکساندر چفرین، رئیس یوفا، نتیجه دهد. حداقل این احتمال وجود دارد که اقدام قانونی آنها، یا چهار ماه فشار سیاسی از سوی پیروزی دموکراتها در مجلس نمایندگان و بررسی تمام ارتباطات دونالد ترامپ، ممکن است مشکلاتی را برای اینفانتینو ایجاد کند. یا حداقل، تردید رأیدهندگان. همانطور که یکی از افراد داخلی گفت: «ما روی این حساب میکنیم – این میتواند یک تغییر دهنده بازی باشد.»
در حال حاضر، رئیس فعلی فیفا بسیاری از مشکلات را پشت سر گذاشته است. در هر سیاست عادی، رسوایی خصوصیسازی جام جهانی برای پایان دادن به کار کسی کافی بود. در فوتبال، سیستم حمایتی در واقع تضمین کرده است که اینفانتینو با گذشت زمان قدرت بیشتری کسب کرده است. به همین دلیل همیشه برکنار کردن یک فرد مستقر بسیار دشوار بوده است. آنها همچنان بر نحوه توزیع پول فیفا نظارت میکنند، صرف نظر از هیاهو.
در واقع، یکی از اثرات بحران تابستان، افزایش آن پول بوده است. این برای اکثر رأیدهندگان کافی است. حتی این تخمین وجود دارد که بین پنج تا ۲۰ کشور اروپایی در نهایت به اینفانتینو رأی خواهند داد، از همان نارضایتی از چفرین که آنها را از نظر سیاسی مجبور به اتخاذ مواضعی مانند حمایت «یکپارچه» از دیالو میکند. یکی از مدیران میگوید: «پول فیفا بالاتر از همه چیز است.»
به همین دلیل است که برخی منابع احساس میکنند که اصلاً نباید نامزدی وجود داشته باشد. اگر اینفانتینو واقعاً کسی را شکست دهد، با یک مأموریت جدید جسورتر خواهد شد.
در هر صورت، واکنش یوفا قرار نبود اینگونه به نظر برسد. آرسن ونگر مدتها بود که انتظار میرفت نامزد «فوق ستاره» آنها باشد و منابع میگویند که امانوئل مکرون حتی در تلاش برای متقاعد کردن او نقش داشته است. انتظار هفتهها طول کشید. برخی از رؤسای فدراسیونها از اینکه ونگر شرکت نکرد شوکه شدند. آنها احساس میکردند که او ممکن است بخواهد با رقابت با اینفانتینو به ارتباط خود با او پایان دهد.
با این حال، در سن ۷۷ سالگی، این مناسب نبود. ونگر احتمالاً شکست سنگین از اینفانتینو را در کارنامه خود نمیخواست، همانطور که برای سایر نامزدهای احتمالی اتفاق افتاده است. حتی نام زلاتان ابراهیموویچ نیز مطرح شد. با توجه به احتمال نامزدهای دیگری که یوفا نمیخواست، آنها احساس کردند که باید کسی را انتخاب کنند.
open image in gallery
فیلیپ دیالو با اینفانتینو رقابت خواهد کرد (رویترز)
بنابراین، آنها با کسی باقی ماندهاند که مکرراً به عنوان «هیچکس» توصیف میشود. دیگران اصرار دارند که دیالو «یک سیاستمدار واقعی» است که میتواند آرا را از آفریقای فرانسوی زبان جلب کند… اما این به نظر میرسد که پس از واقعیتگرایی باشد. همانطور که یکی از مدیران برجسته فوتبال به طور خلاصه درباره کل استراتژی یوفا گفت: «این یک فاجعه است.» و این ممکن است پیامدهای بیشتری برای این بازی داشته باشد.
در حال حاضر، فیفا بعید است که به هیچ اصلاحات واقعی نزدیک شود. و این در نهایت به این دلیل خواهد بود که یوفا هرگز به اصلاحات نزدیک نشده است: خود چفرین قدرت زیادی دارد.
این چیزی است که اغلب در هیاهوی قابل درک پیرامون بحران شرکت پیشگام فیفا پنهان شده بود. یوفا اصرار داشت که این در واقع درباره فیفا به عنوان یک نهاد است، اما این باید به آنها نیز گسترش مییافت. همان بحثها در مورد اینکه اینفانتینو از محدودیتهای دوره فراتر میرود را میتوان به چفرین نیز اعمال کرد. همان بحثها در مورد یک سیستم حمایتی غیر دموکراتیک در یوفا وجود دارد.
یوفا و فیفا آینه یکدیگر هستند، تا جایی که به نحوه اداره لیگ قهرمانان اروپا تحت یک نهاد تجاری جدید با باشگاههای فوتبال اروپا (EFC) مربوط میشود. و با وجود اینکه یوفا اصرار دارد که این «شخصی» نیست، رابطه خصمانه اسلوونیایی با اینفانتینو به خوبی شناخته شده است، تا جایی که او رهبری این مقاومت را بر عهده داشته است. چفرین قبلاً به استفاده از مقایسههای نامطلوب با ایده اینفانتینو برای – تا حدودی بیاحترامی – تحقیر افراد در جلسات شناخته شده است. در آنجا، او همچنین به عنوان چهرهای به طور فزاینده تهاجمی و حتی «بیادب» دیده میشود.
منابع از این صحبت میکنند که چگونه فشار شدید بر اینفانتینو در واقع او را جسورتر کرده است. این در وضعیتی رخ میدهد که چفرین به طور فزایندهای توسط «مردان بلهگو» احاطه شده است، زیرا هر کسی که با او مخالفت کند، کنار گذاشته میشود.
open image in gallery
اینفانتینو در یک سفر جهانی برای جلب نظر بوده است (AP)
صداهای مختلف ممکن بود مشاوره جایگزینی در این مبارزه ارائه دهند. در عوض، بسیاری از رویکرد خود چفرین لنگر انداختهاند، در حالی که بسیاری میگویند استراتژی بلندمدت نقطه قوت او نیست. دیگران اضافه خواهند کرد که حس بازی نیز نقطه قوت او نیست. یک منبع با تجربه او را «ضعیفترین حلقه در زنجیره قدرت» توصیف میکند.
و اکنون این احتمال وجود دارد که همه اینها چفرین را از دو زاویه مختلف غافلگیر کند. از یک طرف، اینفانتینو ممکن است به راحتی پیروز شود. از طرف دیگر، خطری برای آنچه یوفا هست وجود دارد. سومین چهره کلیدی در فوتبال در حال حاضر ناصر الخلیفی، رئیس پاری سن ژرمن و رئیس EFC است. قطری حتی به عنوان رقیب خود اینفانتینو معرفی شد، اما «The Independent» قبلاً گزارش داده است که امیر قطر این را نمیخواست. با این حال، این ایالت ممکن است در نهایت نفوذ زیادی داشته باشد.
این صفحات به طور مکرر گزارش دادهاند که الخلیفی رابطه بسیار نزدیکی با چفرین دارد، که تقریباً در نحوه اداره لیگ قهرمانان اروپا منعکس شده است. تفاهمنامه بین دو نهاد این هفته موضوع شکایت قانونی اتحادیه باشگاههای اروپا (UEC) بر سر تشکیل انحصار بوده است که قدرت باشگاههای بزرگ را تثبیت کرده است. نحوه پاسخ کمیسیون اروپا میتواند پیامدهای قابل توجهی داشته باشد.
این همه در حالی بود که گلن میکالف، کمیسر، خود مدل جدیدی از ورزش اروپا را ارائه کرد که قرار است ایده رقابت باشگاههای فوتبال از هر کجا را تشویق کند. این هفته بزرگی در سیاست فوتبال بوده است.
open image in gallery
الخلیفی، رئیس PSG، یک بازیکن قدرتمند فزاینده است (رویترز)
دوستی با الخلیفی در این میان عمیقتر از دوستی با آندرهآ آنیلی، رئیس سابق یوونتوس، که چفرین را پدرخوانده یکی از فرزندانش کرد، دیده میشود. آنها دیگر صحبت نمیکنند، پس از اینکه چفرین به نحوی در مورد سوپرلیگ که آنیلی پیشگام آن بود، کور شد.
و صحبت فعلی در بازی باشگاهی چیست؟ الخلیفی خود اعلام کرد که «اکنون زمان ایجاد باشگاههای فوتبال جهان است»، و EFC را گسترش داد، در همان هفتهای که بیشتر مردم درگیر رسوایی منچسترسیتی بودند. EFC این را رد خواهد کرد اما این به طور گستردهای به عنوان اولین قدم به سمت تفاهمنامه مشابه با فیفای اینفانتینو، و در نهایت ایجاد رقابتهای جهانی که به طور منطقی میتوانند رقبای لیگ قهرمانان اروپا باشند، دیده میشود.
به جز این بار، آنها جداییطلب نخواهند بود. آنها کاملاً نهادی خواهند شد، به دلیل همین سیاستها در طولانی مدت. علاوه بر این، یوفا ممکن است به طور غیرمستقیم نهادی را تأمین مالی کند که در نهایت بر قدرت آن تأثیر میگذارد. الخلیفی، که مسئولیت نهایی او به امیر است، به گونهای «بازی در تمام طرفها» دیده میشود که با استراتژی دولت قطر سازگار است. همانطور که خاویر تباس، رئیس لالیگا، در مجمع عمومی UEC در بروکسل در این هفته گفت: «او مرا فریب نمیدهد.»
باز هم، چهرههای مختلف درگیر قطعاً این تفاسیر را رد خواهند کرد. دیگران اصرار دارند که همه اینها با عدم وجود استراتژی که یوفا را در این وضعیت قرار داده است، سازگار است. آنها چهار ماه فرصت داشتند تا آماده شوند اما زمان در عوض متحد اینفانتینو بوده است.
یک دیدگاه این است که آنها باید زمانی که اینفانتینو آسیبپذیرترین بود، جلسه شورای فیفا را مجبور میکردند. دیگران معتقدند که تغییر در فیفا تنها از طریق دادگاهها حاصل میشود. یوفا، به طور کنایهآمیزی، ممکن است با وضعیت مشابهی روبرو شود. باز هم، همه اینها مشکل یکسانی است.
