به عنوان بخشی از سری همکاری‌های وان‌فوتبال با شوت میوزیک، با یک هنرمند درباره علاقه او به فوتبال مصاحبه می‌کنیم.
این هفته نوبت جک لئونارد از گروه دونفره الکترونیک چیپ‌کَتس است که از منچستریونایتد حمایت می‌کند، و فرَنکسی، خواننده/دی‌جی که هوادار چلسی است.
شما دو نفر از چه زمانی هواداری باشگاه‌های خود شدید و چرا؟
جک: من از اوت ۱۹۹۶، زمانی که دیوید بکهام آن گل را مقابل ویمبلدون زد، هواداری منچستریونایتد را شروع کردم. من اصالتاً اهل هادرزفیلد هستم، اما آن گل مرا به وجد آورد. احساس می‌کنم پنجره‌ای برای پیدا کردن تیم خود دارید؛ من ۹ ساله بودم که یونایتد را انتخاب کردم و این باعث شد دوران کودکی شادی داشته باشم. با نگاهی به گذشته فکر کردم «خدا را شکر که یونایتد را به هادرزفیلد ترجیح دادم، زندگی به اندازه کافی سخت است.» کاش می‌دانستم چه اتفاقاتی در راه است...#Glazersout.
فرَنکسی: من در سال ۲۰۰۲ به یک بازی خارج از خانه چلسی در آنفیلد رفتم. شب قبل از آن یکی از اولین اجراهای Audio Bullys خود را در Chibuku در Masque داشتیم. آن روز گروه خوبی از ما آنجا بودیم. آن زمان هنوز اسکووسرها لباس‌های ورزشی لاکوست می‌پوشیدند، دنیای متفاوتی بود. همچنین به یاد دارم که در سال ۹۷، دوست من سم پارکین را تماشا کردم که برای تیم جوانان چلسی در آنجا گلزنی کرد.
بهترین خاطره شما از دوران کودکی به عنوان هوادار باشگاهتان چیست؟
جک: تماشای فینال لیگ قهرمانان در سال ۱۹۹۹ در خانه با برادرم چارلی، که آن زمان هشت ساله بود. وقتی شرینگهام بازی را مساوی کرد، دیوانه شدیم. چارلی واقعاً نیاز به دستشویی داشت و نمی‌خواست برای دستشویی رفتن بازی را از دست بدهد، بنابراین در بهترین گلدان مادرم روی طاقچه رفت. مادرم وارد شد و داشت سر او فریاد می‌زد که درست در همان لحظه سولسشر گل پیروزی را زد. همچنین این واقعیت را دوست داشتم که دیوید می در عکس درست کنار جام، روی صندلی ایستاده بود - پدرم یک بار ماشین چمن‌زنی از او خرید. این تنها باری بود که چمن را کوتاه کردم.
فرَنکسی: راستش را بخواهید، من در کودکی هوادار آن‌ها نبودم. تنها فوتبالی که در کودکی بازی می‌کردم در زمین بازی بود. اولین بار که به استمفورد بریج رفتم در واقع برای یک پارتی در باشگاه آنجا در حدود سال ۹۷ بود. همه ما رفتیم و تعداد زیادی از بچه‌های Flex FM آنجا بودند. این یک مهمانی خوب در اوج دوران موسیقی گاراژ بود.
فصل خوب برای باشگاه شما در این فصل چگونه تعریف می‌شود؟
جک: باید قهرمانی در لیگ قهرمانان باشد. حتی اگر در حال حاضر در حال جنگ باشیم، باید ذهنیت یونایتد را پیدا کنیم و به پیش برویم. ما بازیکنان لازم را داریم و تیم باید در سطح بالایی نگه داشته شود.
فرَنکسی: البته ۴ تیم برتر. بعد از نتیجه مقابل تاتنهام، مطمئن نیستم چقدر واقع‌بینانه باشد، اما تلاش خواهیم کرد. قهرمانی در جام حذفی نیز عالی خواهد بود، زیرا هشت سال از آخرین قهرمانی ما در آن می‌گذرد.
جک - آیا فکر می‌کنی مایکل کریک می‌تواند مدت زیادی در این شغل دوام بیاورد؟ و اگر نه، فکر می‌کنی چه کسی می‌تواند جایگزین خوبی باشد؟
من می‌گویم با کریک بمانید. او قطعاً استعداد دارد. فصل گذشته بهترین نمایشی بود که در سال‌های اخیر داشتیم. فروپاشی اخیر نگران‌کننده است، البته، اما چه کس دیگری آنجاست؛ ادی هاو؟ آن مرد آلمانی که بعد از چند بازی توسط آلمان اخراج شد؟ ما دیگر مربی نداریم! ماهی از سر می‌گندد. Glazers OUT!
فرَنکسی - اولین برداشت شما از کاری که ژابی آلونسو تاکنون انجام داده چیست؟
پدرم همیشه به من می‌گفت بازیکنان بزرگ هرگز مربیان بزرگی نمی‌شوند. شاید وقتی به برخی از بهترین‌ها فکر می‌کنید، حق با او باشد. فرگوسن و مورینیو بهترین بازیکنان زمین نبودند، اما به اندازه کافی بازی کردند تا بازی را بشناسند و هنوز نکته‌ای برای اثبات داشتند.
با این حال، ما باید به چشم‌انداز ژابی اعتماد کنیم و به یک مربی پایبند باشیم. مربیان زیادی آمدند و رفتند، ما باید وفادار بمانیم.
پیش‌بینی شما برای بازی آخر هفته بین تیم‌های شما چیست؟
جک: آن‌ها امسال عالی به نظر می‌رسند، اما هر تیمی که تازه به تاتنهام باخته، باید احساس بدی داشته باشد، بنابراین من حدس می‌زنم یونایتد با نتیجه ۱-۰ پیروز شود.
فرَنکسی: امیدوارم آخر هفته یونایتد را له کنیم.
«Business» (با حضور فرَنکسی) از چیپ‌کَتس اکنون منتشر شده است. می‌توانید این آهنگ را در موسیقی متن رسمی EA SPORTS FC 27 گوش دهید.
شما می‌توانید هر دو را در اینستاگرام دنبال کنید: @cheapcuts // @franksy_london