کریستوفر آیر بخش قابل توجهی از تعطیلات بین‌المللی را به پاسخگویی به سوالات درباره وضعیت ذهنی هم‌تیمی نروژی خود، ارلینگ هالند، گذراند و شاید در هفته‌های اخیر نکاتی را نیز در مورد تمام‌کنندگی آموخته باشد. دو دقیقه پس از اینکه ضربه جان مک‌گین با برخورد به ساق پای آیر وارد دروازه شد، این مدافع میانی به محوطه جریمه ویلا نفوذ کرد و سه مدافع را در فاصله بازو نگه داشت و سپس گل تساوی را به ثمر رساند. ضربه او نیز پس از برخورد با ویکتور لیندلوف، مدافع دیگر، وارد دروازه شد.
برای دومین بار در بازی، یک تیم در عرض دو دقیقه دیگری را خنثی کرد، تنها ۸۸ ثانیه بین گل اول یهور یارمولیوک که از پرس جیدن آنتونی روی تیرون مینگز به ثمر رسید و گل تساوی ساده نیکولاس جکسون. این یک بازی عجیب، پرنوسان و پرآشوب بود و برای آیر که اواخر بازی نیز به دلیل زیر سوال بردن تصمیم داور، کریگ پاووسون، که موفق به جلب خشم هر دو گروه هواداران شد، کارت زرد دریافت کرد، بازی پرکاری بود.
اونای امری از کلمات توهین‌آمیز برای روشن کردن اینکه از عملکرد قبلی ویلا در خانه رضایت چندانی ندارد، استفاده کرده بود و نمایش تیمش در شکست مقابل ناتینگهام فارست را «بسیار افتضاح» توصیف کرده بود. شکست تیمش در حفظ برتری مقابل برنتفورد، رکورد بدون برد آن‌ها را از زمان بازسازی ویلا پارک که تنها سه سکو در آن فعال بود، ادامه داد.
این تساوی پرهیجان همچنین رکورد خوب و بدون شکست کیت اندروز در مقابل امری در چهار دیدار را حفظ کرد، اگرچه مهمانان نیز فرصت‌هایی برای ربودن پیروزی داشتند، ارسال‌های الحاج مالک دیوف، مدافع چپ، از کناره‌ها مدافعان ویلا را هوشیار نگه داشته بود و ایگور تیآگو، مهاجم برزیلی، تهدیدی دائمی بود.
برنتفورد با فشار آنتونی روی مینگز و پاس اشتباه او، پیش افتاد و کوین شاده، تیآگو را پیدا کرد که سانتر او توسط لیندلوف به بالای محوطه جریمه دفع شد. یارمولیوک توپ را زد اما ویلا به سرعت پاسخ داد. ضربه امی بوئندیا به یانیک شوستر برخورد کرد و جکسون از پشت آیر گذشت تا بدون مارک از محوطه شش‌قدم گلزنی کند. بوئندیا فرصت پیش افتادن در نیمه اول را از دست داد و پس از اینکه مایکل کایوده، که به تازگی از گلزنی در اولین بازی ملی خود برای ایتالیا در تعطیلات بین‌المللی بازگشته بود، ضربه کم‌ارتفاع یوهان مانزامبی را به طرز فوق‌العاده‌ای مسدود کرد، به زانو درآمد.
کاویمین کلر در آستانه نیمه وقت با یک واکنش عالی و غریزی، جکسون و سپس مک‌گین را مهار کرد و پس از پایان نیمه اول، شماره او نیز در یک مهار خوب به کار گرفته شد، زایون سوزوکی ضربه والی شاده را به بیرون هل داد. امری هر دو مشت خود را گره کرد و لحظه‌ای از شادی گلزنی ویلا در دقیقه ۷۷ لذت برد. مانزامبی خونسردی خود را حفظ کرد و مک‌گین را پیدا کرد که با بالا کشیدن شورت خود تا بالای کمر در پاسخ به شعارهای تماشاگران از سکوهای دور، جشن گرفت. اما آیر، مدافع بلندقامت و سرگردان، حرف آخر را در پایان زد.