«من عاشق اقیانوس هستم»، یوناس ایدوال می‌گوید و به پیاده‌روی در امتداد ساحل در دل مار اشاره می‌کند. «مردم بسیار آرام هستند، زندگی در اینجا با سرعت کمتری جریان دارد. من فرد بسیار ساده‌ای هستم. دوست دارم کتاب بخوانم، به باشگاه بروم و با همسرم و بچه‌هایم وقت بگذرانم، این تمام چیزی است که من نیاز دارم.»
سرمربی سابق آرسنال در دنیایی آرام‌تر به عنوان سرمربی سن دیگو وِیو (San Diego Wave) لذت می‌برد، اما این فقط سواحل نیستند که سطح استرس او را کاهش می‌دهند؛ تیم او در پنج بازی متوالی در NWSL پیروز شده و با یک امتیاز اختلاف با صدر جدول، دو بازی تا پلی‌آف، در رده دوم قرار دارد. پیروزی حس خوبی دارد و باشگاه هدفش کسب جام است، همانطور که او به گاردین می‌گوید: «این همه چیز را معنا خواهد کرد. هیچ تضمینی در پلی‌آف وجود ندارد، اما بخش هیجان‌انگیز این است که بگوییم: «ما نیز می‌توانیم تا انتها پیش برویم» – این برای ما یک احتمال است و ما باید باور داشته باشیم.»
موفقیت در ابتدا سرنوشت‌ساز به نظر نمی‌رسید، زمانی که سوئدی ۲۱ ماه پیش هدایت تیم را بر عهده گرفت، در زمانی که سن دیگو وِیو دوران خروج بازیکنان باتجربه را سپری می‌کرد؛ فروش ابی دالکمپر، مدافع ایالات متحده، به بِی اِف سی (Bay FC) در اوت ۲۰۲۴ و بازنشستگی الکس مورگان یک ماه بعد، با جدایی جیدن شاو، مهاجم ایالات متحده، به کارولینای شمالی کوریج (North Carolina Courage) و پیوستن هم‌تیمی ملی‌پوشش نائومی گیرما به چلسی در ژانویه ۲۰۲۵ همراه بود. بازسازی لازم بود.
به همین دلیل، در یک تماس ویدیویی در آن زمستان، زمانی که ایدوال برای اولین بار پس از به دست گرفتن هدایت تیم با بازیکنانش صحبت کرد، با نقل قولی از یک ضرب‌المثل شروع کرد: اگر می‌خواهی سریع بروی، تنها برو، اما اگر می‌خواهی دور بروی، با هم برو. او می‌گوید: «ایده‌های من هیچ ارزشی ندارند اگر ما به آنها باور نداشته باشیم و به طور کامل آنها را نپذیریم. ما همه چیز را بر روی ایجاد ارتباط به عنوان انسان متمرکز کردیم.» بحث‌های تاکتیکی دقیق در ابتدا به حداقل رسید. آنها – همانطور که او به یاد می‌آورد – حدود چهار هفته از شش هفته پیش‌فصل خود را کاملاً بر روی پاس‌دهی از عقب زمین متمرکز کردند تا سبک خود را توسعه دهند. سریع به امروز می‌رسیم و این نتیجه داده است، به طوری که کریستن مک‌نَب (Kristen McNabb) و کندی وسلی (Kennedy Wesley)، مدافعان وِیو، در این فصل دو بازیکن برتر لیگ در پاس‌های تکمیل شده هستند. اما نکته قابل توجه‌تر، توسعه بازیکنان جوان، مانند ملانی بارسناس (Melanie Barcenas) و کیمی آسکانیو (Kimmi Ascanio) ۱۸ ساله بوده است.
«از سال ۲۰۲۴، زمانی که باشگاه در زمین عملکرد خوبی نداشت و این منجر به بازسازی کامل شد، ما مجبور شدیم یک مزیت پیدا کنیم، بازیکنانی را پیدا کنیم که بتوانند با روشی که می‌خواستیم بازی کنیم، مطابقت داشته باشند»، ایدوال می‌گوید. «آن زمان با بسیاری از تیم‌های دیگر لیگ کمی متفاوت بود، زیرا NWSL به عنوان لیگی که تحت سلطه ورزشکاری و بازی‌های انتقالی بود، دیده می‌شد، که بدیهی است به بازیکنان بسیار سریع نیاز داشت و شاید بر برتری فنی اولویت قائل نبود.»
او اضافه می‌کند که این باشگاه بنابراین به دنبال بازیکنانی بود که «از نظر فنی واقعاً، واقعاً خوب باشند. ما در حال حاضر چند بازیکن جوان و با استعداد داشتیم – این به ما یک مزیت واقعاً خوب داده است زیرا ما توانسته‌ایم بازیکنان را در یک لیگ با سقف حقوق توسعه دهیم. این فوق‌العاده است، زیرا اگر فقط بازیکنان آماده بخرید، فضای سقف حقوق را به سرعت پر خواهید کرد.»
این فقط سقف حقوق نیست که در NWSL، در مقایسه با مشاغل قبلی ایدوال در آرسنال و روزنگارد (Rosengård)، متفاوت است. رقابت گسترده لیگ آمریکا به این معنی است که، علیرغم اینکه سن دیگو دوم جدول است، این فصل تقریباً به اندازه سه فصل آرسنال ایدوال در لیگ برتر انگلیس، بازی باخته است و او می‌گوید: «این برای من جدید بود. در لیگ‌های اروپایی، تیم‌های برتر به ندرت دو بازی متوالی را بدون پیروزی پشت سر می‌گذارند. در اینجا، حتی تیمی که لیگ را می‌برد ممکن است دوره‌هایی را سپری کند که امتیاز کسب نمی‌کند، بنابراین نحوه مدیریت این لحظات بسیار مهم می‌شود.»
«تمرین [در اینجا] نیز یک چالش است – گاهی اوقات به دست آوردن ۲۲ بازیکن بسیار دشوار است زیرا شما اندازه تیم محدودی دارید. لحظه‌ای که شروع به مصدومیت می‌کنید… سیستم آکادمی تیم دوم واقعی مانند آنچه در اروپا داریم وجود ندارد، جایی که همیشه می‌توانید تعداد بازیکنان مورد نظر خود را داشته باشید. در اینجا ممکن است اینطور نباشد، در اینجا شما دوست دارید ۱۱ در مقابل ۱۱ بازی کنید، اما ۱۸ بازیکن دارید و فقط باید در نحوه مربیگری خلاق باشید.»
تلاش برای بازی سرگرم‌کننده، هدفی در فصلی بوده است که در آن آنها در حال حاضر رکوردهای جدید باشگاه را برای پیروزی‌های فصل عادی و گل‌های زده ثبت کرده‌اند. آنها این کار را با دومین سهم مالکیت توپ بالا در لیگ، شوت‌های بیشتر به سمت دروازه نسبت به هر تیم دیگری و در حالی که با کمترین شوت به سمت دروازه روبرو شده‌اند، انجام داده‌اند.
«این رضایت‌بخش‌ترین بخش است، نتایج از طریق هویت به جای کسب نتایج به روش دیگر»، ایدوال می‌گوید. «هویتی که ما داریم این است که به بازیکنان اجازه دهیم خلاق باشند.»
ما حدود دو سال پس از استعفای ایدوال از سرمربیگری آرسنال در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، پس از شروع ناامیدکننده آن فصل، صحبت می‌کنیم. در سه فصل کامل خود در شمال لندن، او دو جام اتحادیه را برده بود، به نیمه نهایی لیگ قهرمانان رسیده بود و در سال ۲۰۲۲ مقام دوم لیگ برتر را کسب کرده بود – اما نتوانسته بود WSL را ببرد. او با تأمل در مورد آنچه از آن دوره آموخته است، می‌گوید: «ما انعطاف‌پذیری زیادی در نحوه بازی بازیکنان کناری خود در آرسنال داشتیم، که گاهی اوقات گزینه‌های مرکزی بسیار کمی ایجاد می‌کرد. بنابراین، چگونه اتصالات مرکزی بهتری برقرار کنیم؟ چگونه بازیکنان بیشتری را در مرکز زمین داشته باشیم؟ این یک تأمل طولانی مدت در زمان حضورم در آرسنال بود. و این همچنین منجر به برخی تغییرات تاکتیکی شده است که ما در اینجا با سن دیگو انجام داده‌ایم.»
جنبه‌ای از دوران حضورش در آرسنال وجود دارد که او مصمم است در سن دیگو از آن الهام بگیرد، زیرا تیمش یک بازی یک چهارم نهایی پلی‌آف خانگی را در استادیوم ۳۵۰۰۰ نفری اسنپ‌دراگون (Snapdragon Stadium) خود تضمین کرده است.
این مربی ۴۳ ساله به یاد می‌آورد که اولین بازی پر از تماشاگر برای یک مسابقه زنان در استادیوم ۶۰۰۰۰ نفری امارات (Emirates Stadium) آرسنال، برای نیمه نهایی لیگ قهرمانان آنها مقابل وولفسبورگ (Wolfsburg) در سال ۲۰۲۳، با استقبال گرمی روبرو شد: «ما می‌خواهیم استادیوم اسنپ‌دراگون را پر کنیم و برای انجام این کار باید دقیقاً همان کاری را که در آرسنال انجام می‌دادیم، انجام دهیم – باید تجربه‌های ویژه‌ای را در استادیوم ایجاد کنیم»، او می‌گوید. «این همان چیزی است که مردم را به آنجا می‌کشاند. بله، فوتبال هیجان‌انگیز بازی کنیم، اما همچنین باید بازی‌هایی را انجام دهیم که حضور در آنها اهمیت زیادی دارد. اثر موجی آن، بسیار بزرگ است.»