اگر این بازی پرشور به رقابت قهرمانی تبدیل شود، آرسنال بسیار جلوتر از چلسی سه امتیازی خود به نظر میرسد. تیم ژابی آلونسو جرقه و انرژیای داشت که قهرمانان را تحت فشار قرار داد، اما آنها واقعاً هافبک نداشتند و این به معنای عدم کنترل بود که منجر به اولین شکست آلونسو شد. این کنترل است که آرسنال را متمایز میکند، پس از پیروزی ۲-۱ که رکورد ۱۰۰ درصدی آنها را پس از سه بازی حفظ کرد. یکی از برداشتهای اصلی از این پیروزی این بود که تیم میکل آرتتا بازتر و هجومیتر از آن چیزی بود که لیگ برتر به آن عادت کرده بود، که عمدتاً تحت تأثیر نحوه حمله چلسی به آنها بود. آرسنال کلاس خود را برای ثبت پیروزی مهم مقابل چلسی نشان داد (PA) این بخشی از آن است، اما چیز دیگری نیز وجود دارد، چیزی که برای بقیه رقابتها کمی شومتر است. ماشین آرسنال اکنون آنقدر خوب روغنکاری شده است که میتواند با سرعت بیشتری حرکت کند. گل فوقالعاده مارتین اودگارد که پیروزی را رقم زد، نمونهای مناسب از آن بود، زیرا حرکت تقریباً مشابه گل او مقابل منچسترسیتی در جام خیریه بود. بدیهی است که آن حمله از پیش تعیین شده نبود. این یک حرکت دقیق و از پیش تمرین شده بود، هر بازیکن دقیقاً میدانست که در چه زمانی باید به کدام منطقه برود. تنها عنصر شگفتانگیز بازی دلیل نیاز آنها به گل دوم بود، پس از گل اول کای هاورتز. مشخص بود که آرسنال از گل ۷۷ ثانیهای مورگان راجرز غافلگیر شده بود. ماشین هنوز گرم نشده بود. مورگان راجرز شروعی عالی برای چلسی رقم زد (PA) با ارسال یک ضربه ایستگاهی، دفاع به طرز عجیبی نیمهجان و نامنسجم بود و به راجرز اجازه داد تا اولین گل بازی را به ثمر برساند. شاید بخشی از آن به دلیل سازگاری ازری کنس با همتیمیهای جدیدش باشد، اما او همچنین با سرعت قابل تحسینی این کار را انجام داد. در نیمه دوم، با برتری ۲-۱ آرسنال، او یک تکل عالی روی راجرز زد تا چلسی را مهار کند و امارات را به وجد آورد. آرتتا با خنده گفت: «خیلی انگلیسی». گل راجرز که اولین گلی بود که آرسنال در این فصل دریافت کرد، شاید سوختی بود که آرسنال به آن نیاز داشت. ۵۰ دقیقه بعدی یکی از کاملترین نمایشهای آنها بود. آرتتا گفت: «تیم به طرز چشمگیری واکنش نشان داد. «زیبا بود.» آنها توپ را با سرعتی در گردش درآوردند تا جایی که چلسی را به تدریج در تنگنا قرار دادند. مهاجمان آلونسو اطمینان حاصل کردند که همیشه تهدیدی وجود دارد، اما این مانند آن چیزی نبود که امیلیانو مارتینز در انتهای دیگر با آن روبرو بود. کای هاورتز اولین گل آرسنال را به ثمر رساند (گتی) جایی که چلسی بازیکنان خلاق فردی را میدید که به دنبال اتفاقی بودند، آرسنال همه حرکات تیمی و تعویضهای ناگهانی بود. ممکن است مهمانان شکایت کنند که میزبانانشان گاهی اوقات کمی پرانرژی بودند. گابریل خوش شانس بود که داوران تماس او با سر مارتینز را یک لگد عمدی تلقی نکردند. با توجه به اینکه در آن زمان چلسی ۱-۰ پیش بود، این میتوانست یک لحظه کلیدی باشد. هیجانی در بازی وجود داشت که در درگیریها مشهود بود. کول پالمر و دکلان رایس خطاهای محتاطانهای را رد و بدل کردند. یکی دیگر از لحظات تعیین کننده درست در پایان فرا رسید. استواو با بازگشت به بازی واقعی و ارائه شاید بهترین لحظه خود در کل بازی، تأکید کرد که چلسی چقدر قدرت هجومی دارد. بازیکن برزیلی به راحتی پیرو هینکاپی را دور زد و توپ را به سمت گوشه بالایی چرخاند. با این حال، دست soaring دیوید رایا مانع از ورود توپ شد. به نظر میرسید که این یکی از بهترین سیوهای فصل باشد، قابل مقایسه با سیو مقابل برایتون در فصل گذشته. دیوید رایا در اواخر بازی یک سیو خیرهکننده انجام داد تا سه امتیاز را حفظ کند (رویترز) این همچنین یکی از لحظات مطمئن رایا بود. هر بار که او با ضربه آزاد یا کرنر روبرو میشود، میتوانید آن را حس کنید. مربی ضربات ایستگاهی چلسی، آستین مکفی، برای ایجاد انرژی در تلاش بود. اما در میان آن، رایا همه چیز را امن کرد. او آرام است. و اگر تمرکز بر روی یک دروازهبان در بازیای با این همه کیفیت در بازی - جایی که کریستوس تزولیس و پدرو نتو در طول بازی دویدند - نامتناسب به نظر میرسد - این همچنین نمادی از این است که آرسنال چقدر خوب کار میکند. خطاها یا نقصها بیشتر برجسته میشوند زیرا بسیار نادر هستند. همه چیز آنقدر خوب کار میکند، محصول بلندمدت فرآیندهای آرتتا در طول شش سال. این تفاوت با چلسی در این بازی همچنان آشکار بود، که شاید اجتنابناپذیر است. حتی حمله که فصل گذشته اغلب مورد انتقاد قرار میگرفت، به نظر میرسید که یک سطح بالاتر رفته است. اودگارد واقعاً در فرم است. آرتتا گفت: «اعتماد به نفس او به بالاترین حد خود رسیده است و او پس از فصل گذشته چیزی برای اثبات دارد. «او به این نقطه میرسد چون از فوتبال خود لذت میبرد.» مارتین اودگارد نمایشی دیگر از کاپیتانی خود را ارائه داد (گتی) این تصادفی نبود که آرسنال اولین بار در بازی با مشکل مواجه شد، زمانی که آرتتا نروژی و گلزن دیگر، هاورتز را بیرون کشید. این شاید نشاندهنده یک مشکل بزرگ باقیمانده باشد که موضوع تابستان بوده است: عمق (یا عدم وجود) در حمله. این ممکن است در لیگ قهرمانان، اگر نه در انگلیس، به آنها آسیب برساند. در اینجا، مهاجمان حاضر در زمین تفاوت دیگری با چلسی نشان دادند. در حالی که رایا بسیار مطمئن بود، هاورتز شاید تمایل مارتینز به خطا را آشکار کرد. او دروازهبان خوبی با ویژگیهای فراوان است - حتی شخصیت تند او ارزشمند میشود - اما کاملاً استوار نیست. هاورتز احتمالاً باید برای گلزنی هاورتز بهتر عمل میکرد، هرچند خوب بود. امی مارتینز تمایل خود به خطا را نشان داد (گتی ایمیجز) آرتتا همچنین از این بازیکن آلمانی هیجانزده بود و به اینکه «احساس خوشبختی میکند» و در بهترین شرایط خود برای مدت طولانی است، اشاره کرد. آلونسو با وجود کمبود در خط میانی، چلسی را در وضعیت خوبی قرار داده است.
