«هنوز ایستاده‌ام...
تنها دو چیز در زندگی قطعی است - مرگ و مالیات، مصدومیت ریس جیمز و اخبار مربوط به سرمربی واتفورد - و کارت بخت‌آزمایی «فوتبال دیلی» در روز جمعه با هر دو روشن شد. اما در حالی که بیانیه چلسی در مورد جراحی موفقیت‌آمیز زانوی بازیکن راست خود که دچار مصدومیت شده بود، یک کپی پیست از آخرین باری بود که جیمز آسیب دیده بود، نقل قول‌های السیو دینیزی، سرمربی واتفورد، بسیار هیجان‌انگیزتر بود، عمدتاً به این دلیل که حاوی عذرخواهی واقعی از التون جان و خبر قابل توجهی بود که مالکان عجول باشگاه هنوز ایتالیایی را به سرنوشت سیب در خانه مایکل اونن دچار نکرده‌اند.
با توجه به اینکه از تابستان ۲۰۱۲ که خانواده پوتزو مالکیت باشگاه را بر عهده گرفتند، چهار انتصاب سرمربی در سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۸ انجام شده است، مالکان خویشتن‌داری غیرمعمولی از خود نشان داده‌اند، علیرغم اینکه واتفورد تنها سه بازی از ۲۱ بازی اخیر چمپیونشیپ را برده است (حتی آکسفورد یونایتد در آن زمان با وجود سقوط به لیگ یک در ماه آوریل، پیروزی‌های بیشتری در این لیگ کسب کرده است). فشار بر دینیزی اکنون افزایش یافته است، پس از آنکه جان - که به نظر می‌رسد راهی نامناسب و دست‌کم گرفته شده برای اشاره به یکی از با استعدادترین و پر زرق و برق‌ترین خوانندگان پاپ تمام دوران است - اعتراف کرد که از فرم تیم در پستی که اکنون در شبکه‌های اجتماعی حذف شده، «ناراحت» است.
«به عنوان یک حامی مادام‌العمر واتفورد اف سی، من از افت اخیر در چند هفته گذشته بسیار ناراحت و ناامید هستم - من واقعاً برای هوادارانی که مجبورند این را تماشا کنند، متأسفم»، التون پس از شکست ۴-۰ خانگی مقابل برنلی خواند. «من راننده را صدا زدم، ای فرصت‌طلب کوچولو»، او اضافه نکرد. اوضاع برای دینیزی در روز سه‌شنبه با پیروزی ۵-۱ مقابل کاردیف که هورنتز را در منطقه سقوط چمپیونشیپ قرار داد، بدتر شد و برخی گزارش دادند - که اشتباه بود، همانطور که معلوم شد - که این ایتالیایی در طول بازی اخراج شده است. اما علیرغم گزارش‌های تأیید نشده از مرگ او، دینیزی همچنان در پست خود باقی است.
«خبر خوب، خبر بد یا احتمالاً خبر جعلی وجود دارد. در این مورد برای لحظه، این خبر جعلی است [که من اخراج شده‌ام] اما من تصمیم نمی‌گیرم»، او روز جمعه با بی‌میلی به بی‌بی‌سی گفت. «برای التون جان، متأسفم چون او را نمی‌شناسم. اما فوتبال شگفت‌انگیز است چون همه [نظر خود را] بیان می‌کنند. من ۱۴ سال مربی بوده‌ام و این طبیعی است. در گذشته من لحظات منفی و مثبت وجود داشته است. در حال حاضر لحظه منفی است. در داخل زمین تمرین فقط یک ذهنیت وجود دارد، فقط یک راه برای همه.» کاملاً اشک شوق، السیو. از این بابت ممنون. ما از جاده مرموزی که از آن صحبت می‌کنی اطلاعی نداریم - ویکارج؟ جاده‌ای به سوی هیچ؟ - اما باید ببینیم که آیا دینیزی آخرین سرمربی واتفورد خواهد بود که با درِ جلویی که با برچسب «برو گمشو» مشخص شده، به خیابان انداخته می‌شود، پس از دیدار روز شنبه با چارلتون اتلتیک.
نقل قول روز
«فکر می‌کنم فرشته‌ای روی شانه من است. در واقع خوش شانس هستم که زنده مانده‌ام. ۲۰ ساله بودم و برای دورتموند بازی می‌کردم که سه بمب لوله‌ای درست کنار اتوبوس ما در راه مسابقه لیگ قهرمانان منفجر شد. بسیاری از جوانان احتمالاً حتی باور نمی‌کنند که این اتفاق افتاده است، یا چقدر بد بوده است، اما همه ما را تحت تأثیر قرار داد. صدای کر کننده ای شنیده شد، و سپس به یاد می‌آورم که اتوبوس تقریباً واژگون شد. به پشت سرم نگاه کردم و خون روی زمین دیدم. دود، فریاد. به یاد می‌آورم که بعد از شب در بیمارستان بودم و منتظر مارک بارترا بودم که مچ دستش به شدت بریده شده بود. روز بعد، کسی به من گفت که تکه بزرگی از ترکش در پشت سری صندلی کنار مارک گیر کرده بود. صندلی معمول من. آن روز، صندلی خالی بود. پاهایم کمی احساس سفتی می‌کرد و صندلی‌های جلو خم می‌شدند. بنابراین من آنجا نشستم، و این ممکن است جانم را نجات داده باشد» - مایکِل مرینو به یاد می‌آورد که چگونه تغییر صندلی در آخرین لحظه در اتوبوس بوروسیا دورتموند که در سال ۲۰۱۷ در راه بازی رفت نیمه نهایی لیگ قهرمانان مقابل موناکو مورد اصابت انفجار قرار گرفت، ممکن است جان او را در مصاحبه‌ای گسترده‌تر با «پلیر تریبون» نجات داده باشد.
نامه‌های فوتبال دیلی
اگر نامه‌ای دارید، لطفاً به the.boss@theguardian.com ارسال کنید. نامه امروز بدون جایزه به... کریس رید تعلق دارد. شرایط و ضوابط مسابقات ما، زمانی که آنها را برگزار می‌کنیم، در اینجا آمده است .