آخر هفته گذشته یک آخر هفته بزرگ بود، آنقدر بزرگ که از فضا دیده می‌شد.
این آخر هفته جذابیت‌های جزئی‌تری دارد. جذابیت‌های دنج‌تر. صادقانه بگوییم، بسیاری از آن‌ها شبیه آشغال محض به نظر می‌رسند. اما چند بار این بازی‌ها واقعاً بهترین‌ها از آب درآمده‌اند؟
باشه، شاید نه چندان زیاد. اما ببینید، هنوز بازی لیدز و منچستر یونایتد را داریم. آن بازی خوب خواهد بود، مگر نه؟ و این احتمال وجود دارد که بازی برایتون و پالاس، اگرچه هنوز یک دربی واقعی نیست، حداقل لطف کند و با نتیجه ۵-۳ به پایان برسد.
و اگر در طول آخر هفته خیلی خوب و مؤدب باشید، آنگاه به عنوان پاداش، می‌توانید در روز دوشنبه شب تماشاگر این باشید که کاونتری بدبختی و ناامیدی بیشتری را بر تاتنهام تحمیل می‌کند.
بازی تماشایی: لیدز - منچستر یونایتد بیش از ۲۴ سال از آخرین باری که لیدز، منچستر یونایتد را در الد رود شکست داد، می‌گذرد. در این سال‌های بی‌ثمر، چند پیروزی قابل توجه در الدترافورد به دست آمده است، اما مطمئناً زمان آن رسیده است که این رکورد خانگی فلاکت‌بار در برابر یک رقیب منفور را کنار بگذاریم.
تصور اینکه لیدز چگونه و چه زمانی می‌تواند شانس بهتری از این داشته باشد، دشوار است. آن‌ها تیم بهتری نسبت به یونایتد هستند، در فرم بهتری قرار دارند. آن‌ها توسط یک مربی بهتر هدایت می‌شوند. آن‌ها در میانه هفته در سراسر واندا متروپولیتانو تعقیب نشده‌اند با چنان تأثیر خیره‌کننده‌ای که تنش درونی رختکن به طرز باورنکردنی عمومی شد . آن‌ها واقعاً باید آخرین میخ را بر دوران حکومت آشکارا محکوم به شکست مایکل کریک بکوبند.
حس کردید که «اما» در راه است، مگر نه؟ افسوس، لیدز باید بر تاریخ بیشتری نسبت به صرفاً وزن انتظار خود برای پیروزی در الد رود در برابر آن گروه غلبه کند. اپتا اطلاعات خوبی در این زمینه ارائه کرده است:
پس... مساوی ۱-۱، درست است؟
به نظر می‌رسد هر بازی منچستر یونایتد در حال حاضر به احتمال زیاد با نتیجه ۱-۱ به پایان می‌رسد. آن‌ها آشکارا مزخرف هستند، اما سطح بازیکنانی در آنجا وجود دارد که باعث می‌شود هنوز هم انتظار باخت هر هفته برایشان دشوار باشد. به همین دلیل است که ما واقعاً امیدواریم که وقتی کریک را جایگزین کنند - و آن‌ها او را جایگزین خواهند کرد، ما فقط در حال گذراندن زمان هستیم - آن‌ها به سراغ یک گزینه خسته‌کننده مانند ادی هاو نروند، بلکه روی یک گزینه انفجاری مانند آنتونیو کونته قمار کنند.
حتی مایکل کریک هم این تیم را به سمت خطر واقعی سقوط نخواهد برد. بهتر است کاملاً ریسک کنید. ترس باقی می‌ماند که یونایتد آنقدر خود را کوچک کرده است که ترجیح می‌دهند یک فرد مطیع و توانمند مانند کیران مک‌کنا را داشته باشند تا کسی که واقعاً همه چیز را به چالش بکشد.
با این حال. احتمالاً ۱-۱ خواهد شد. اما در حالی که هر بازی یونایتد در حال حاضر شبیه ۱-۱ به نظر می‌رسد، مهم است که این تساوی به نوعی ناامیدکننده باشد. به هیچ وجه نباید یک تساوی قابل قبول باشد. باید یک تساوی شرم‌آور باشد، مانند اورتون، فولام یا اسپرز.
واقعاً دشوار است که در حال حاضر در لیدز این کار را انجام دهیم، زمینی که تقریباً هر تیمی در این فصل از گرفتن یک امتیاز در جیب عقب خود و بازگشت به اتوبوس خوشحال خواهد شد. بنابراین احتمالاً شامل این خواهد بود که لیدز با ۹ بازیکن بازی کند و در دقیقه ۱۰۴ گل مساوی را بزند یا چیزی شبیه به آن پس از اخراج دومینیک کالورت-لوین به دلیل کشیدن موهای لیساندرو مارتینز. شاید به این دلیل که DCL طرفدار پر و پا قرص جیسون ویلکاکس است، ما در این مرحله نمی‌دانیم.
تیم تماشایی: برایتون دروغ نمی‌گوییم، بسیاری از امیدهای ما برای این آخر هفته به بازی لیدز و منچستر یونایتد بستگی دارد، زیرا بقیه بازی‌های لیگ برتر این آخر هفته... الهام‌بخش نیستند.
بازی‌های زیادی بین باشگاه‌های بزرگ و باشگاه‌های کوچک وجود دارد و مطمئناً، حداقل یکی از آن‌ها جالب‌تر از آنچه انتظار دارید خواهد بود، به لطف مزخرف بودن اولی و چشمگیر بودن دومی. و در شب دوشنبه یک پیچش با بازی اسپرز و کاونتری وجود دارد که جالب خواهد بود دقیقاً به این دلیل که همه انتظار دارند مزخرف بودن اولی و چشمگیر بودن دومی را ببینند.
و صحبت از اسپرز شد، شنبه شب همچنین بازی (نیاز به کار دارد – ویراستار) بین نیوکاسل و استون ویلا را داریم که می‌تواند به روشی بدبینانه سرگرم‌کننده باشد. در حال حاضر احساس می‌شود که نیمی از لیگ (از جمله صدرنشینان بی‌نقص) یا در بحران هستند یا بسیار نزدیک به بحران، و بازنده آن بازی با مشکلاتی روبرو خواهد شد.
اما یک بازی چشم‌نواز دیگر نیز وجود دارد. این یک دربی نیست، آن‌ها باید وانمود نکنند که یک دربی است، اما بازی برایتون و کریستال پالاس باید یک تماشای خوب باشد اگر جذابیت‌های بازی لیدز و منچستر یونایتد مورد پسند شما نیست.
اولاً، انتظار گل داریم. برایتون بهترین گلزنان لیگ است و تنها چلسی، نیوکاسل و بورنموث بیشتر از پالاس گل خورده‌اند. و این با وجود این واقعیت است که آن‌ها هفته گذشته از یک نمایش دفاعی واقعاً وحشتناک در نیمه اول برابر ناتینگهام فارست با تنها یک گل خورده خارج شدند.
با این حال، فارست در شش بازی پنج گل زده است. برایتون ۱۸ گل زده است. هیچ شانسی وجود ندارد که پالاس بتواند از چیزی شبیه به مزخرفاتی که آخر هفته گذشته در دفاع ارائه دادند، در اینجا فرار کند.
حتی اگر آن‌ها دوباره سه گل بزنند - و برخی از بازی‌های هجومی آن‌ها در آخر هفته گذشته واقعاً خوب بود - فکر می‌کنم کافی نخواهد بود.
بنابراین در حالی که بازی لیدز و منچستر یونایتد به وضوح تیتر اصلی آخر هفته است، علی‌رغم اینکه در جایگاه ظاهری ۲ بعد از ظهر که به ضرر لیدز است قرار گرفته، ما قبلاً مشخص کرده‌ایم که با نتیجه ۱-۱ به پایان می‌رسد. این بازی به احتمال زیاد ۵-۳ به سود برایتون یا چیزی شبیه به آن خواهد بود.
در آن نقطه، همه ما به طور قراردادی موظف خواهیم بود که یک روایت «آن‌ها نمی‌توانند، مگر نه؟» لستر ۲۰۱۶ را در مورد آنچه در حال حاضر به نظر می‌رسد - به دلایل بی‌شمار - تنها تیمی که می‌تواند به طور قانونی آرسنال را در رقابت قهرمانی این فصل به چالش بکشد، آغاز کنیم.
مربی تماشایی: رجیس له بری تعداد زیاد تیم‌هایی که در حال حاضر در «بحران تماشا» هستند باعث شده است که شروع‌های واقعاً ضعیف نادیده گرفته شوند. دو تیم از این دست در یک بازی دیگر یکشنبه ساعت ۲ بعد از ظهر به مصاف هم می‌روند، زیرا ساندرلند سفر طولانی خود را به جنوب به مقصد بورنموث انجام می‌دهد.
این بازی‌ای نیست که هیچ‌کدام از طرفین به خصوص به نظر برسد که می‌توانند ببازند؛ به نظر می‌رسد شانس بسیار خوبی وجود دارد که هر کسی که ببازد، وضعیت نادیده گرفته شده خود را خیلی سریع از دست بدهد.
ساندرلند سه بازی آخر لیگ برتر خود را باخته است. بورنموث، که تمام فصل بردی در لیگ نداشته است، دو بازی آخر خود را باخته است. آن‌ها در ۱۲ بازی ۲۵ گل بین خودشان دریافت کرده‌اند.
مارکو روز به اندازه کافی در دوران مربیگری خود در بورنموث زود است که تصور می‌کنید او هنوز وقت دارد تا این وضعیت را برگرداند. به خصوص با توجه به نشانه‌هایی که آن‌ها در بازی‌های برابر برنتفورد و نیوکاسل از خود نشان داده‌اند، اما همچنین با خاطرات نسبتاً تازه از چگونگی آغاز دوران حرفه‌ای آندونی ایراولا در بورنموث.
رجیس له بری، از طرف دیگر، به طور ناگهانی در معرض خطر «سندروم فصل دوم» قرار گرفته و خود را در معرض خطر قربانی موفقیت خود قرار داده است.
و یک لایه اضافی از جذابیت در این واقعیت وجود دارد که ما همچنین دو تیم داریم که سعی می‌کنند خود را با ریتم‌های ناآشنای پنجشنبه-یکشنبه فصل لیگ اروپا تطبیق دهند.
له بری و ساندرلند در هر جنبه‌ای برای این تلاش خاص از سمت بازنده بیرون آمده‌اند، مجبور شده‌اند پنجشنبه شب به پرتغال سفر کنند و سپس برای شکست دادن تیمی از لیگ ۲ قبل از یک روز طولانی دیگر در بعد از ظهر یکشنبه، به یک گل پیروزی در لحظه آخر نیاز داشتند. در همین حال، بورنموث از ۳-۰ پیروزی خانگی راحت در برابر اشتورم گرات لذت برده است .
همه افراد درگیر در اینجا ممکن است به زودی متوجه شوند که یک عنصر نادیده گرفته شده از مبارزه پنجشنبه-یکشنبه می‌تواند این واقعیت باشد که همه مبارزات پنجشنبه-یکشنبه برابر نیستند.
بازیکن تماشایی: کای هاورتز صدرنشینان بلامنازع لیگ برتر، آرسنال، این آخر هفته به یکی دیگر از آن باشگاه‌هایی سفر می‌کنند که به شدت به وضعیت نادیده گرفته شده خود چسبیده‌اند. در واقع، وضعیت نادیده گرفته شده ناتینگهام فارست آنقدر عمیق است که حتی آقای ماریناکیس متوجه نشده است که آن‌ها در شش بازی فقط یک برد داشته‌اند و عمل شرم‌آور شکست دادن اسپرز را مرتکب شده‌اند. این تنها توضیحی است که چرا او حداقل دو بار اولیور گلاسنر را اخراج نکرده است.
فارست با توجیه قابل قبولی به این واقعیت اشاره خواهد کرد که شکست آخر هفته گذشته مقابل کریستال پالاس از نظر ذهنی یک شکست بود . واقعاً مایه تأسف است که هیچ‌کس واقعاً به بازی‌ای که مستقیماً قبل از بازی لیورپول و منچسترسیتی اتفاق افتاد، توجه نمی‌کرد، بازی‌ای که همیشه محکوم به یکی از «توجه‌برانگیزترین» بازی‌های تاریخ لیگ برتر بود.
اگر چند چشم بی‌طرف بیشتر به آن توجه می‌کردند، شاید ما تعداد بیشتری پیرو این واقعیت داشتیم که این اتفاق در واقع فقط برای باشگاه شما اتفاق نمی‌افتد. همه باشگاه‌ها قادر به انجام کارهای پوچ هستند، حتی در غیرمنتظره‌ترین لحظات.
با این حال، تأثیر آن شکست برای فارست این است که آن‌ها اکنون در خطر بسیار جدی قرار دارند که شروع ناامیدکننده آن‌ها به یک روند باخت واقعی تبدیل شود. اگر بازی‌هایی را به کاونتری و کریستال پالاس ببازید، نمی‌توانید واقعاً شکایت کنید وقتی که برنامه بازی‌ها آرسنال را در مقابل شما قرار می‌دهد.
و این یک تیم آرسنال است که به نظر می‌رسد کای هاورتز پس از یک نمایش تقریباً مسخره‌کننده و بی‌اثر دیگر از ویکتور ژیوکرس فقیر در لیگ قهرمانان در طول هفته، آماده است تا از ابتدا خط حمله را رهبری کند پس از یک نمایش تقریباً مسخره‌کننده و بی‌اثر دیگر از ویکتور ژیوکرس فقیر .
تغییر پس از تعویض در آن بازی، که در آن حمله آغازین با حس و حال مشخصاً ذخیره برای یک ساعت تلاش کرد قبل از اینکه بازیکنان اصلی - «بازیکنان باهوش» آرسنال، همانطور که آلی مک‌کویست در تفسیر گفت - وارد شدند و در ۳۰ دقیقه آخر تمسخر کردند، چشمگیر بود.
فارست مطمئناً باید با بوکایو ساکا، هاورتز و مارتین اودگارد برای مدت بسیار بیشتری نسبت به ۳۰ دقیقه‌ای که برای لیل در هفته بیش از حد بود، مقابله کنند.
هاورتز، که حتی منتقدانش نیز باید اذعان کنند که قطعاً یک بازیکن باهوش است، اکنون به یک چهره به طرز شگفت‌انگیزی محوری برای آرسنال تبدیل شده است. او بهترین بازیکن آن‌ها نیست، اما بیشتر و بیشتر شبیه مهم‌ترین بازیکن آن‌ها می‌شود. بازیکنی که وقتی نیست بیشتر از همه دلتنگش می‌شوند.
این حرف زیادی درباره بازیکن خوبی که او شده است می‌زند. اما همچنین به ناچار شاید حرف بیشتری درباره جانشین گران‌قیمت او می‌زند.
بازی لیگ فوتبال تماشایی: میدلزبورو - کاردیف قبل از شروع فصل چمپیونشیپ، از قبل صدای غرغر هواداران همه تیم‌های دیگر را در مورد تعداد دفعاتی که وستهم این فصل در تلویزیون پخش خواهد شد، می‌شنیدید. این اساساً همان غرغر دو سال پیش بود، اما با کلمات «وستهم» به جای کلمه «لیدز».
پس کلاه از سر برمی‌داریم برای برنامه‌ریزان بازی‌های تلویزیونی موذی این آخر هفته که بازی وستهم را وقتی که اول و سوم هستند پخش نمی‌کنند و ما مطمئناً می‌توانیم همه موافق باشیم که انتخاب خوبی بود.
بین صدرنشین سوانسی و وستهم که هم مدعی صعود و هم پرگل اما با دریافت گل زیاد هستند (کلمه‌ای نیست) فشرده شده‌اند، میدلزبورو، مدعیان همیشگی صعود، قرار دارند که فرصت بزرگی برای پیشروی قبل از بعد از ظهری دارند که حداقل یکی از تیم‌های اطراف آن‌ها باید امتیاز از دست بدهد.
آن‌ها با تیم کاردیف روبرو هستند که پس از شروع فصل پر از تساوی، شروع به تناوب بردن و باختن کرده‌اند (این یک باخت بعدی است، طرفداران الگو).
بازی اروپایی تماشایی: بایرن مونیخ - لایپزیگ این حرف زیادی درباره بایرن مونیخ و فوتبال آلمان می‌زند که آن‌ها می‌توانند در چنین موقعیت دشواری باشند، در حالی که هنوز در این فصل شکست‌ناپذیر هستند و تنها دو هفته از پیروزی ۷-۰ در لیگ گذشته است.
اما در حالی که مطمئناً در نهایت همه چیز خوب خواهد شد - حداقل از نظر بوندسلیگا - همچنین واضح است که در حال حاضر همه چیز خوب نیست.
آن‌ها عادت کوچک اما آزاردهنده‌ای برای تساوی‌های احمقانه در رقابت‌های داخلی و قاره‌ای پیدا کرده‌اند و اکنون یک دوره چالش‌برانگیز را با یک بازی دشوار در بوندسلیگا آغاز می‌کنند که خارج از محدوده «آسان» معمول برای چنین وظایفی قرار دارد، قبل از یک برخورد میانی هفته با آرسنال و سپس بازی‌های متوالی لیگ در برابر دو تیمی - فرایبورگ و دورتموند - که در حال حاضر بالاتر از آن‌ها در جدول لیگ قرار دارند، قبل از یک شب دیگر لیگ قهرمانان با درجه سختی بالا در اتلتیکو مادرید.
هرگونه امتیاز از دست رفته در روز شنبه و آن دوره قبل از وقفه بین‌المللی به طور فزاینده‌ای مهم و چالش‌برانگیز به نظر می‌رسد.