یک روز عادی در لالیگا، تنها چیزی که آنها می‌خواهند. برای درک اهمیت «بیانیه رسمی» رئال مادرید در بعدازظهر جمعه گذشته، نیازی به اسپانیایی روان نبود. بیانیه‌ای که در آن از خاویر تباس، رئیس لالیگا، در کنار یوزف گوبلز و «وزیر تبلیغات رژیم نازی» نام برده شده بود، نشان‌دهنده تشدید شدید درگیری طولانی‌مدت آنها با لیگ اسپانیا و رسیدن تنش‌ها با رقبای بارسلونا به اوج خود پیش از ال‌کلاسیکوی این آخر هفته در نیوکمپ بود.
در این بیانیه، رئال مادرید خواستار استعفای تباس شد، پس از آنکه او انتقاد باشگاه از داوران را از طریق کانال تلویزیونی داخلی خود به «تکنیک‌های تبلیغاتی» مورد استفاده نازی‌ها در طول جنگ جهانی دوم تشبیه کرد. قهرمان ۱۵ دوره لیگ قهرمانان، زبان تباس را «عمیقاً توهین‌آمیز» و «از نظر اخلاقی منزجرکننده» خواند. تباس نیز در دومین پست طولانی خود در شبکه‌های اجتماعی در آن روز، با متهم کردن رئال مادرید به «ارعاب» و تلاش برای «نابودی» لیگ اسپانیا، تا حد زیادی موضع خود را تقویت کرد.
بارسلونا نیز، بدون تعجب، نظر خود را اعلام کرد و خوان لاپورتا، رئیس باشگاه، رئال مادرید را به «حمله مداوم» به لالیگا متهم کرد. لاپورتا همچنین از تباس به عنوان «مقابله‌ای» در برابر اتهامات مادرید تمجید کرد که بعید است آتش در حال شعله‌ور شدن در برنابئو را خاموش کند. هواداران مادرید در پیروزی آخر هفته گذشته مقابل سویا، با رونمایی از بنری که با شعار بازاریابی لالیگا بازی می‌کرد و پیامی با این مضمون داشت: «این فوتبال نیست، این تباس و نگریرا است».
یک بار دیگر، پرونده نگریرا احتمالاً برجسته خواهد شد، زیرا بارسلونا این آخر هفته در « ال‌کلاسیکو » میزبان رئال مادرید خواهد بود. رئال مادرید خواستار «توضیح کامل» در مورد دلیل پرداخت ۷.۳ میلیون یورو (۶.۵ میلیون پوند) از سوی بارسلونا به خوزه ماریا انریکز نگریرا، نایب رئیس سابق کمیته فنی داوران فدراسیون فوتبال اسپانیا، بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۸ شده است. اوایل این ماه، رئال مادرید یک پرونده «۵۰ هزار صفحه‌ای» از اسناد را به یوفا ارسال کرد که به گفته آنها مربوط به «تمامیت رقابت و اعتماد به سیستم داوری» است.
بارسلونا و نگریرا هرگونه تخلفی را رد کرده‌اند و در سال ۲۰۲۳ توسط بازرسان یوفا تبرئه شدند. لاپورتا گفت که این پرداخت‌ها مربوط به کار مشاوره‌ای و ارائه گزارش در مورد داوران بوده است – اما فلورنتینو پرز، رئیس رئال مادرید، در ماه مه با متهم کردن بارسلونا به «دزدیدن» هفت عنوان قهرمانی لیگ از باشگاهش، فشار را افزایش داد. روابط بین رقبای تاریخی معمولاً پرتنش است، اما زمانی که بارسلونا سرانجام در ماه فوریه از سوپرلیگ اروپا خارج شد و رئال مادرید را به عنوان تنها عضو موسس این پروژه که در این پروژه باقی مانده است، ترک کرد، این روابط بیشتر تیره شد.
بنابراین، زمان جالبی برای اولین ال‌کلاسیکوی فصل است، به خصوص که نیوکمپ از یکی از سرسخت‌ترین حریفانش استقبال خواهد کرد: ژوزه مورینیو.
« برای «جنگ» آماده شوید؟
۱۵ سال از اوج‌گیری احتمالی رقابت مدرن بارسلونا و رئال مادرید می‌گذرد: زمانی که « ال‌کلاسیکو تضاد پپ گواردیولا و ژوزه مورینیو و تقابل سبک‌هایشان را ارائه می‌داد، دو بهترین مربی جهان در کنار خط، به اندازه بهترین بازیکنان جهان در زمین، لیونل مسی و کریستیانو رونالدو، جذابیت داشتند. مورینیو بازیکنانش را برای «جنگ» آماده می‌کرد، تاکتیکی که در نیوکمپ فراموش نخواهد شد و اکنون که رئال مادرید تلاش می‌کند تا تیم بارسلونا را که در ۱۲ بازی اول فصل ۵۰ گل به ثمر رسانده است، متوقف کند، دوباره مورد استفاده قرار گیرد. تیم هانسی فلیک ۱۱ بازی اول خود را برد، تا اینکه در لیگ قهرمانان اروپا در روز سه‌شنبه مغلوب پاری سن ژرمن شد و با شش امتیاز در صدر جدول لالیگا قرار دارد. مورینیو دیگر نمی‌تواند شکست بخورد.
مورینیو پس از بازگشت به اسپانیا، مدت زیادی طول نکشید تا در روایتی قرار گیرد که رئال مادرید با چیزی بزرگتر از بارسلونا روبرو بوده است. پس از متحمل شدن اولین شکست فصل خود در مقابل رئال بتیس، مورینیو در کنفرانس مطبوعاتی پس از شکست ۲-۱ جنجالی در دربی مقابل اتلتیکو مادرید، با در دست داشتن چاپ‌هایی از «دو کارت قرمز واضح» که تیم دیگو سیمئونه باید در نیمه اول دریافت می‌کرد، حاضر شد. با توجه به توجهی که مورینیو به دو حادثه کشید – یک تکل از روبرو از سوی کریستین رومرو بر روی زانوی جود بلینگهام و برخورد لی کانگ-این با مچ پای فدریکو والورده – هرگونه تکل دیرهنگام در ال‌کلاسیکو که رئال مادرید احساس کند بیش از حد سهل‌گیرانه یا بیش از حد قوی با آن برخورد شده است، می‌تواند مسابقه‌ای باشد که دینامیت را جرقه می‌زند.
در میان این جنجال‌ها، فراموش کردن اینکه نقطه فروش « ال‌کلاسیکو واقعاً باید در مورد چه چیزی باشد آسان است: ستاره‌ها. لیگ برتر ممکن است غالب‌ترین رقابت داخلی در جهان باشد، اما هیچ دیداری وجود ندارد که بتواند با استعداد فردی در نمایش، زمانی که کیلیان امباپه با لامین یامال روبرو می‌شود و نبرد میانی توسط بلینگهام یا رودری تعیین می‌شود، مطابقت داشته باشد. چشم‌انداز یامال که لحظه اوج خود را در نیوکمپ، یک شب قبل از مراسم توپ طلا در لندن و در مقابل تیمی از رئال مادرید که دو سال پیش از دست دادن جایزه توسط وینیسیوس جونیور، آنها را خشمگین کرد، تجربه می‌کند، یک خط داستانی خوشمزه دیگر به ترکیب اضافه می‌کند. اما لبه تیز بزرگترین دیدار باشگاهی فوتبال جهان نیز بازگشته است.