تراژدی: داستانی، شعر یا روایتی که سقوط مردی زمانی بزرگ را توصیف می‌کند .
روز ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ است. وینیسیوس جونیور آخرین جلسه تمرینی روز خود را زیر نظر کارلو آنچلوتی به پایان می‌رساند و سپس به خانه می‌رود تا استراحتی لذت‌بخش داشته باشد. دنیا در دستان اوست.
فردا او در یکی از بازی‌های مورد علاقه‌اش مقابل بارسلونا، در خانه در برنابئو بازی می‌کند. در کمتر از ۲۰ بازی مقابل دشمنان کاتالان رئال مادرید، وینی ۷ گل به ثمر رسانده و ۴ پاس گل داده بود، از جمله هت‌تریکی کمتر از یک سال قبل در فینال سوپرجام، پیروزی قاطع ۴-۱ مادرید در ریاض در راه کسب تمام جام‌های کلاسیکو در آن فصل. بهتر از آن، رونالد آرائوخو، بازیکنی که معمولاً وینی را در این دیدارها مهار می‌کرد، به دلیل مصدومیت طولانی‌مدت در تابستان از میادین دور بود و برای سایه انداختن بر برزیلی در دسترس نبود.
این بازیکن ۲۴ ساله از اعتماد به نفس بالایی برخوردار بود. تنها در اوایل همان هفته، وینی نقش کاتالیزور را در بازگشت مادرید در برابر دورتموند در لیگ قهرمانان ایفا کرد و پس از دو گل خورده، بازی را ۵-۲ برد و در این فرآیند هت‌تریک کرد. علیرغم اضافه شدن کیلیان امباپه، که وینی هنوز در حال یادگیری بازی با او بود، وینی همچنان بهترین بازیکن فصل سفیدپوشان محسوب می‌شد و تا آن زمان ۸ گل زده و ۴ پاس گل داده بود.
اما بهترین قسمت همه اینها دو روز پس از ال کلاسیکو فرا می‌رسید. پس از عملکرد نخبه‌ای که منجر به کسب دوگانه لالیگا/لیگ قهرمانان توسط رئال مادرید شد و پانزدهمین قهرمانی لیگ قهرمانان مادرید را به ارمغان آورد تا آنها را در قلمرویی غیرقابل دسترس‌تر قرار دهد. او پادشاه واقعی مادرید بود و شماره ۷ را بر تن داشت که زمانی متعلق به بزرگان بزرگی چون کریستیانو رونالدو، رائول و ماریانو دیاز بود. وینی در آن شب هنگام خواب نمی‌دانست که وقایع ۷۲ ساعت آینده، آغاز افولی را رقم خواهد زد که اگرچه او را همچنان یکی از شخصیت‌های اصلی بحث‌ها در مورد باشگاهش می‌بیند، اما در زمین در طول مسابقات او را به یک فراموش‌شده تبدیل کرده است.
سقوط
علیرغم غیبت رونالد آرائوخو، وینی در ال کلاسیکو، بازی‌ای که با شکست ۴-۰ مقابل بارسلونا به پایان رسید، گمنام بود. بارسلونا در آستانه دو قهرمانی متوالی لالیگا، بیانیه‌ای از قصد خود صادر کرد. روز بعد، اطلاع از پیروزی رودری در توپ طلا باعث تحریم مراسم توسط مادرید شد، زیرا سفیدپوشان احساس می‌کردند ستاره برزیلی‌شان از یک جام شایسته «محروم» شده است. اینکه او شایسته بود یا نه، از آن زمان تاکنون مورد بحث بوده است.
پس از از دست دادن توپ طلا، وینی بیانیه‌ای یک‌خطی در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد که در تاریخ ماندگار شد.
این پست به طور تقریبی ترجمه می‌شود: «اگر لازم باشد ۱۰ برابر این کار را خواهم کرد. آنها آماده نیستند.»
ما هرگز نفهمیدیم که «۱۰ برابر» به چه معناست. آیا به این معنی بود که او آن فصل را ۱۰ بار تکرار می‌کرد؟ آیا به این معنی بود که او فصلی ۱۰ برابر بهتر از آن فصل خواهد داشت؟ در هر صورت، هیچ‌کدام از این اتفاقات رخ نداد. همچنین به نظر می‌رسید که «آنها» مرموزی که او به آنها اشاره می‌کرد، در واقع برای تولیدات او در دو سال آینده آماده بودند.
در سال بعد، وینی مطمئناً عملکرد خوبی داشت. با این حال، علیرغم اینکه اعداد کلی او با فصل توپ طلای او ادامه داشت، این فصل ناامیدکننده‌ای برای برزیلی بود. به سختی به دو رقمی رسیدن در لالیگا و همچنین بازی‌های ناامیدکننده در لیگ قهرمانان مقابل سیتی، اتلتی و آرسنال، بسیاری از هواداران را ناامید کرد.
این، همراه با اولین فصل بدون جام مادرید از سال ۲۰۲۱، ناامیدی بزرگی بود. بسیاری از ناکامی کارلو آنچلوتی در ایجاد یک واحد منسجم در حمله بین وینی و امباپه سرزنش شد. اغلب، این دو فوق ستاره در دقیقاً همان موقعیت قرار می‌گرفتند، به سمت چپ می‌رفتند و در حرکات هجومی مزاحم یکدیگر می‌شدند.
مقام دوم وینی در توپ طلا در سال ۲۰۲۴ در سال ۲۰۲۵ به رتبه ۱۶ سقوط کرد و در جستجوی فصلی برای بازگشت در سال ۲۰۲۵/۲۶، از اوایل اکتبر تا فینال سوپرجام در ژانویه، یک رکورد گلزنی صفر گل را تجربه کرد، یک دوره طولانی ۱۹ بازی برای سفیدپوشان بدون گل. این دوره از فصل همچنین با نبرد بین وینی و سرمربی تازه منصوب شده، ژابی آلونسو، مردی که جانشین بلندمدت کارلو آنچلوتی و آینده رئال مادرید تلقی می‌شد، برجسته شد.
سبک‌های آلونسو و وینی از ابتدای حضور اسپانیایی در برنابئو با هم تضاد داشت و احساسات در ال کلاسیکو در ماه اکتبر به اوج خود رسید، زمانی که برزیلی پس از تعویض در دقیقه ۷۲ صحنه‌ای ساخت و به دنیا اعلام کرد که معتقد است او کسی است که همیشه در هر بازی زود تعویض می‌شود و تهدید به ترک باشگاه کرد. علیرغم پیروزی ۲-۱ مادرید، تنها پیروزی آنها در ال کلاسیکو در هفت تلاش از زمان ورود کیلیان امباپه، این همچنان آغاز پایان برای ژابی آلونسو بود.
پس از یک دوره فوق‌العاده ضعیف در نوامبر و دسامبر، که در آن مادرید از پنج امتیاز برتری در لالیگا پس از ال کلاسیکو به چهار امتیاز عقب‌نشینی کرد، تنها هفت هفته بعد، و همچنین شکست مقابل بارسلونا در فینال سوپرجام، ژابی آلونسو در اوایل ژانویه ۲۰۲۶ اخراج شد. سرمربی‌ای که مادرید سال‌ها به دنبالش بود و او را به عنوان راه‌حل بلندمدت این پست انتخاب کرده بود، پس از تنها شش ماه از سمت خود کنار رفت.
در حالی که عملکرد ضعیف عاملی در اخراج زودهنگام آلونسو بود، دلیل اصلی مورد توافق گسترده، فروپاشی روابط با ستاره‌ها بود، وینی در صدر آنها قرار داشت. هنگامی که ستاره‌هایی مانند کیلیان امباپه شروع به اعمال نفوذ بیشتری در رختکن نسبت به سرمربی خود کردند، و کلیپی پس از فینال سوپرجام منتشر شد که در آن بهترین گلزن سفیدپوشان، تیم را پس از شکست از زمین خارج می‌کرد، علیرغم اینکه آلونسو از تیم خواسته بود برای احترام به حریفان خود بمانند. همه به جز دو بازیکن از زمین جده خارج شدند. آلونسو کمتر از ۲۴ ساعت بعد اخراج شد.
تحت سرمربی موقت آلوارو آربلوا، وینی فرم خود را بازیافت و فصل را با آماری مشابه سال قبل به پایان رساند. با ورود به جام جهانی، وینی شروعی فوق‌العاده داشت و در مرحله گروهی چهار گل به ثمر رساند و برزیل را به پیروزی در گروه هدایت کرد. با این حال، در مرحله حذفی، گلزنی او متوقف شد و در حالی که برزیل در مرحله یک هشتم نهایی توسط نروژ حذف شد، گلی به ثمر نرساند. نکته مهم پیرامون وینی، اجازه دادن به برونو گیمارائش برای زدن یک پنالتی حیاتی در نیمه اول بود، پنالتی‌ای که بد زده شد و مهار شد و اگر گل می‌شد، می‌توانست بازی را حداقل به وقت اضافه بکشاند.
وینی همچنان برای عملکرد خود در آن فصل در لیست توپ طلا قرار گرفت و ممکن است جایگاه ۱۶ خود را در سال ۲۰۲۵ بهبود بخشد، اما قطعاً پس از دومین فصل متوالی بدون جام با مادرید و برزیل، برنده این جایزه نخواهد شد.
پس از جام جهانی، درام پیرامون وینی تنها افزایش یافت. این وینگر پس از حذف برزیل، جراحی «هارمونیزاسیون چانه» انجام داد و همچنین ریشی گذاشت که او را غیرقابل تشخیص کرد. اما مهم‌تر از آن، برزیلی درگیر یک حماسه شد، یک «می‌آید یا نمی‌آید» پیرامون تمدید قراردادش، با احتمال انتقال به آرسنال اگر تمدید نمی‌کرد. پس از دو هفته درام، بازیکن ۲۶ ساله قراردادی شش ساله امضا کرد که سالانه ۵۰ میلیون یورو تا دو هفته قبل از تولد ۳۲ سالگی‌اش دریافت خواهد کرد. سفیدپوشان رسماً سهام خود را روی شماره ۷ خود سرمایه‌گذاری کردند، که با توجه به خرید ۱۴۰ میلیون یورویی یان دیوماندو چند روز قبل از امضای قرارداد و نیاز آشکار آنها به یک هافبک به جای یک مهاجم دیگر، عجیب بود.
کفِ دره
این ما را به این فصل می‌رساند، فصلی که به نظر می‌رسد تا کنون بدترین فصل برای این وینگر است. در ۱۱ بازی برای رئال مادرید تا کنون در این فصل، وینی تنها یک گل به ثمر رسانده و به آرامی شاهد اتمام صبر هواداران مادرید و همچنین مدیرش، ژوزه مورینیو، بوده است. بدترین لحظات این برزیلی شامل یک فاجعه ویروسی مقابل هند با برزیل، تعویض‌های زودهنگام مداوم او، و همچنین دوره ۹ بازی بدون گلزنی با مادرید است، اما بدترین لحظه او تا کنون در بازی مقابل ویارئال در اولین بازی پس از وقفه بین‌المللی رخ داد.
پس از صحبت در مورد نیاز به اعتماد به نفس در طول وقفه، و ورود به بازی در دقیقه ۵۲ پس از نیمکت‌نشینی برای اولین بار در تمام فصل، به نظر می‌رسید وینی پس از گلزنی مقابل ویارئال و پیش افتادن ۲-۰، مسیر خود را تغییر داده است. کل تیم برزیلی را احاطه کردند، از جمله مورینیو که از منطقه فنی خود به سمت وینی دوید. با این حال، تا زمانی که مربی بازگشت، داور ایزیدرو دیاز پشت صفحه VAR بود تا گل را بررسی کند. نه تنها گل رد شد، بلکه وینگر به دلیل کشیدن موی ناتان سلیبا، هافبک کانادایی در جریان بازی، اخراج شد.
وینیسیوس به دلیل رفتار خشونت‌آمیز با محرومیت چهار بازی از لالیگا مواجه شد و او را تا بازگشت از وقفه بین‌المللی نوامبر، محدود به بازی‌های لیگ قهرمانان کرد. در سه بازی پس از محرومیت وینی در زمان نگارش این مطلب، مادرید هر سه را برده و ۱۲ گل به ثمر رسانده است. نه گل از این گل‌ها بدون حضور وینی در زمین به ثمر رسیده است.
آینده
یکشنبه، رئال مادرید در بزرگترین ال کلاسیکوی فصل به مصاف بارسلونا می‌رود. وینی کمتر از نیمی از دقایق مادرید را در سه بازی اخیرش بازی کرده است و سفیدپوشان بهترین فرم خود را تا کنون در آستانه رویارویی با رقبای معروف خود به دست آورده‌اند. وینی، که هنوز سه بازی از محرومیت لیگ خود را باید سپری کند، مانند بقیه ما، از روی مبل خود شاهد این دیدار خواهد بود.
گزارش‌ها، شاید زود هنگام، ایده جدایی وینی از سفیدپوشان در ژانویه را مطرح کرده‌اند. اگرچه زود هنگام است، اما اگر فرم این برزیلی به زودی بهبود نیابد، می‌تواند نشانه‌ای از اتفاقات آینده باشد.
آنچه اوضاع را بدتر می‌کند، خرید یان دیوماندو، آینده بال ۲۰ ساله و گران‌قیمت رئال مادرید است. کدام بال؟ خب، به نظر می‌رسد که آردا گولر ۲۱ ساله به طور فزاینده‌ای بخشی جدایی‌ناپذیر از این تیم مادرید است و سال‌ها بال راست را رهبری خواهد کرد، که تنها یک جای دیگر برای دیوماندو باقی می‌گذارد. متأسفانه برای وینی، این سمتی است که بازیکن ۲۶ ساله در پنج سال گذشته آن را متعلق به خود می‌دانسته است.
تا کنون، دیوماندو بسیار بهتر از وینی در این فصل عمل کرده است. این بازیکن ساحل عاجی در هنگام حضور در زمین، در ساخت بازی و خلاقیت بیشتر نقش داشته است و در ۳۰۰ دقیقه کمتر، هفت مشارکت در گلزنی را به ثمر رسانده در مقابل چهار گل وینی در این فصل. اگر این روند ادامه یابد، دشوار است که دیوماندو در آینده نزدیک به بازیکن اصلی تبدیل نشود.
پس آینده برای وینی چه خواهد بود؟ پاسخ به نحوه پیشرفت بقیه این فصل برای او بستگی دارد. اگر این فصل همانطور که پیش می‌رود ادامه یابد، وینی ممکن است فصل ۲۰۲۷/۲۸ را به عنوان ذخیره مادرید آغاز کند. اگر بتواند فرم خود را بازیابد، که من معتقدم در نهایت اتفاق خواهد افتاد، می‌تواند این روند نزولی را متوقف کند و فصل را مثبت به پایان برساند، مشابه فصل گذشته.
وینی یک فوتبالیست فوق‌العاده احساسی است. وقتی اوضاع برای او خوب پیش نمی‌رود، بدتر هم می‌شود. با این حال، او یک بازیکن با استعداد شگفت‌انگیز است که احساساتش او را مستعد دوره‌های داغ و سرد می‌کند. تا زمانی که او به استعداد جهانی خود تکیه کند، که هنوز وجود دارد، مطمئن هستم که او در مقطعی از این کمپین هنوز طولانی، این طلسم را خواهد شکست.
به محض اینکه دوباره شروع به گلزنی کند، اعتماد به نفس او به سرعت بازسازی خواهد شد. من معتقدم که اگر این وینگر موی ناتان سلیبا را نمی‌کشید، این پست احتمالاً لازم نبود ساخته شود و این برزیلی حداقل یک گل دیگر از بازی ویارئال به ثمر رسانده بود.
از طرف دیگر، شاید تغییر محیط بهترین چیز برای وینی باشد. از زمان ورود کیلیان امباپه به برنابئو، بازیکن ۲۶ ساله نتوانسته است فرم و اعتماد به نفسی را که در سه فصل قبل داشت، بازیابد. اینطور نیست که وینی مجبور باشد کانون توجه باشد - او آن را به خوبی با کریم بنزما و جود بلینگهام تقسیم می‌کرد - اما او حداقل به بخشی از آن نیاز دارد. از زمان ورود کیلیان امباپه به پایتخت اسپانیا، یک چهره فرانسوی بلندقد و پرگل در کانون توجه قرار گرفته است. در حالی که جود بلینگهام می‌تواند بدون کانون توجه به خوبی کار کند، وینی از نداشتن آن متأثر می‌شود.
حتی اگر وینی در مقطعی از این فصل فرم خود را بازیابد، چه کسی می‌تواند بگوید که سال آینده همین بحث‌ها را نخواهیم داشت در حالی که همان مسائلی که مادرید را در دو سال گذشته تحت تأثیر قرار داده و همچنان آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد، در آینده قابل پیش‌بینی باقی می‌ماند؟ فلورنتینو پرز همیشه تصویر - از خود و باشگاه - را در اولویت تصمیم‌گیری‌های خود به عنوان رئیس رئال مادرید قرار داده است.
در طول سال‌ها، وسواس او به تصویر افزایش یافته است، و بنابراین، پس از هفت سال تعقیب او، دشوار است که فلورنتینو پرز اجازه دهد کیلیان امباپه را رها کند، تا زمانی که او رئیس باقی بماند - یا تا زمانی که امباپه به اواسط دهه ۳۰ زندگی خود برسد. تعقیب یک فوق ستاره به مدت هفت سال فقط برای فروش او پس از سه یا چهار فصل ناموفق، تصویر وحشتناکی برای رئیس خواهد داشت و معادل این خواهد بود که او اساساً اعتراف کند که حماسه ۱۰ ساله رئال مادرید پیرامون کیلیان امباپه، همه اتلاف وقت عظیمی بوده است.
با پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری رئال مادرید، پرز حداقل تا سال ۲۰۳۰ در قدرت باقی می‌ماند، که تا آن زمان وینی ۳۰ ساله خواهد بود و احتمالاً به پایان سال‌های اوج خود نزدیک می‌شود، با توجه به طول عمر غیرقابل اعتماد مهارت و سرعت وینگرهای وابسته. آیا وینی می‌خواهد این چرخه را برای بقیه سال‌های اوج خود تکرار کند؟
عشق او به مادرید (یا پیشنهاد ۵۰ میلیون یورویی سالانه آنها) پس از حماسه قراردادش در تابستان نشان داده شد، اما آیا انتقال برای رهبری تیمی مانند آرسنال واقعاً برای حرفه او بهتر خواهد بود؟ شاید هرگز نفهمیم. و اشکالی ندارد، زیرا مانند اکثر تراژدی‌ها، این داستان پایان رضایت‌بخش و اطمینان‌بخشی ندارد. حداقل هنوز نه.