دورتمیاوند شب گذشته با نتیجه ۱-۰ در برابر اینتراخت فرانکفورت به پیروزی رسید. ماکسیمیلیان بایر گل پیروزی را برای سیاه و زردها به ثمر رساند، که در مقاطعی در بازی باز خود را نشان دادند.
اما در دورتموند رضایت وجود دارد. رضایت از اینکه پس از سه بازی بدون پیروزی، دومین پیروزی متوالی را جشن گرفتند.
لارس ریکِن پس از بازی با فرانکفورت توضیح داد: «نمی‌توانیم این پیروزی را بدیهی فرض کنیم. از اواخر ماه اوت به شدت در حال سفر بوده‌ایم. ما فشار را افزایش دادیم و در نهایت اینتراخت را به جایی که می‌خواستیم، کشاندیم. خوب است که دو بازیکنی که از روی نیمکت آمدند، بازی را تعیین کردند. البته، این برای اعتماد به نفس ما نیز خوب است وقتی نه تنها احساس می‌کنیم تیم بهتری بودیم، بلکه در واقع سه امتیاز را کسب می‌کنیم.»
دورتموند گامی کوچک به جلو برداشت
عملکرد ناامیدکننده‌ای هم نبود. به خصوص در دفاع، آنها در واقع به جز چند لحظه ناامن کوچک، کاملاً مطمئن بودند. بازی‌سازی آنها در مقاطعی کمی بیش از حد نامشخص بود و خطاهای فنی کوچک گاهی به فرانکفورت فرصت می‌داد. اما BVB هرگز تحت فشار جدی قرار نگرفت.
عکس: گتی ایماژ
مسئله بزرگتر، یک بار دیگر، خلاقیت در حمله بود. بله، گل بایر زیبا کار شده بود، اما قبل از آن در نهایت دوره‌های طولانی فاقد سرعت و ایده وجود داشت و فرصت‌ها باید به سختی به دست می‌آمدند. بدون زوج یونانی کارتسیاس/کنستانتلییاس و بدون ایتان نوانری در ترکیب اصلی، این درخشش‌های جوی ورمان بود که گاهی پاسی خط‌شکن ایجاد می‌کرد. مارسل سابیتزر، که در کنار فابیو سیلوا و سرعو گیراسی در حمله بازی می‌کرد، بازیکنی نیست که به خاطر دریبل‌زنی یا پاس‌های شکافنده دفاعش شناخته شود. بنابراین نمی‌توان او را زیاد سرزنش کرد.
آنچه در مقایسه با بازی‌های اخیر بهبود یافت، تعادل بود. بدون شک بهتر از بازی خانگی مقابل برمن و بهتر از بازی در آذربایجان بود. به همین دلیل پس از بازی نارضایتی واقعی وجود نداشت و هم نتیجه و هم عملکرد به عنوان یک گام کوچک به جلو دیده شد.
این مقاله توسط هوش مصنوعی به زبان انگلیسی ترجمه شده است. می توانید نسخه اصلی را به زبان آلمانی 🇩🇪 در اینجا بخوانید.