در این بازی که در حومه شهر هراکلیون، شهر باستانی کنوسوس، که با افسانه مینوتور و هزارتوی ساخته شده توسط ددالوس برای مهار آن مرتبط است، برگزار شد، تیم سارینا ویگمن برای عبور از دفاع عمیق یونان نیاز به حرکتی پیچیده داشت. پاس سریع لورا بلیندکید براون به آلسیا روسو با ضربه اول هنرمندانه همتیمی آرسنال او، جورجیا استنوی، به گل تبدیل شد و این هافبک توپ را از فافیلیا پتالوتی، دروازهبان، عبور داد.
پس از گل، جشنهای آرامی برگزار شد که نشاندهنده ناامیدی آنها از صرف ۳۹ دقیقه برای به ثمر رساندن اولین گل خود در برابر تیمی بود که ۵۴ رتبه پایینتر از آنها قرار داشت.
این ناامیدی آشنا بود، زیرا علیرغم دو قهرمانی در اروپا و یک فینال جام جهانی، انگلیس نتوانسته است اتهام مشکل در برابر تیمهای دفاعی را کاملاً رد کند. علیرغم نتیجه بازی و تسلط بر توپ، شیرها در بخشهایی از بازی احساس راحتی نمیکردند یا خوشحال نبودند.
سرعت تفکر و خلاقیت در پاسدهی عامل تفاوت در گل اول بود؛ این همان درخششی است که انگلیس باید در آن لحظات دشوار پیدا کند.
آلسیا روسو پس از بازی گفت: «وقتی با یک تیم دفاعی روبرو میشویم، سخت است. ما این را زیاد در سطح باشگاهی و اینجا در انگلیس تجربه میکنیم… مهم این است که صبور باشیم و سپس وقتی آن لحظه فرا میرسد، کیفیت پاس و سرعت بخشیدن به بازی برای ایجاد نیم یارد فضا برای شوتزنی مهم است.»
این گلی بود که معمولاً به آنها فضای بیشتری میداد، اما در هراکلیون اینطور نشد. تیم میزبان فشرده باقی ماند و شکست با اختلاف کم برای آنها در بازی برگشت در لستر در سهشنبه شب مطلوبتر از شکست با اختلاف زیاد بود که ممکن بود با تلاش جسورانه برای بازگشت به بازی با آن روبرو شوند. تنها زمانی که بازیکنان در برابر قهرمانان اروپا خسته شدند، تیم میزبان خود را بیشتر در معرض خطر قرار داد.
گل دوم حیاتی که تسکین زیادی به همراه داشت، در دقیقه ۶۳ به ثمر رسید. اینکه این گل توسط مایا له تیسیر، جایگزین لوسی برنز، به ثمر رسید، مهم بود، زیرا کالیستی بروکسیر دو بار از مدافع میانی منچستریونایتد فرار کرده بود تا در نیمه اول در یکی از نادرترین حملات به یک سوم هجومی برای یونان، کرنر ارسال کند. له تیسیر در ورزشگاه پانکریتio به عنوان وینگبک بازی کرد، اما ویگمن همچنان او را بهترین گزینه برای جایگزینی برنز میدانست، علیرغم اینکه او هفته به هفته در پست مدافع میانی برای باشگاهش بازی میکند و – به جز آن دو فرصت برای حریف در نیمه اول – این گل پایانی بر یک نمایش خوب بود. له تیسیر گفت که از تغییر پست برای باشگاه و کشور و همچنین سایه سنگین برنز، ترسی ندارد.
او گفت: «من به اندازه کافی در این پست بازی کردهام تا بدانم چه انتظاری از من میرود. هر بار که وارد زمین میشوم، فقط میخواهم بهترین تلاش خود را بکنم، هر کاری که میتوانم انجام دهم و هر کاری که سارینا از من میخواهد انجام دهم. من بازیکن برونزی نیستم، سعی میکنم بازی خودم را انجام دهم و عاشق این هستم که توپ را بگیرم و موقعیتهایی را در جلوتر ایجاد کنم. وقتی جوانتر بودم به او نگاه میکردم، اما مردم باید بفهمند که شما یکسان نیستید. بازیکنان زیادی وجود دارند؛ بازیکنانی که در همان پست بازی میکنند اما کاملاً متفاوت هستند و من سعی نمیکنم مانند برونزی باشم، فقط سعی میکنم خودم باشم و تا جایی که میتوانم خوب بازی کنم.»
پاس گل روسو برای گل سوم انگلیس نیز قابل توجه بود. این سومین گل مهاجم در سه بازی اخیرش برای باشگاه و کشور پس از پنج بازی بدون گلزنی بود. با توجه به اینکه اگی بیور-جونز از فرم خارج شده و از ترکیب تیم دور است و از ماه مارس برای چلسی گلزنی نکرده است، و آزمایشهای ناموفق با لورن جیمز و لورن همپ در نقش شماره ۹، پیدا کردن فرم گلزنی روسو و حفظ آمادگی او برای جاهطلبیهای انگلیس در جام جهانی حیاتی است.
روسو گفت: «من خودم بزرگترین منتقد خودم هستم، بنابراین شاید کمی بیش از حد فکر میکردم. میدانستم که بازگشت به عقب و لذت بردن از فوتبال و عدم استرس بیش از حد مهم است.»
شاید سادهلوحانه باشد که بخواهیم از این بازیهای مقدماتی پاییزه، نتیجهگیری زیادی در مورد پتانسیل انگلیس در جام جهانی داشته باشیم، زیرا ویگمن و کادرش به وضوح هنوز در حال آزمایش و تنظیم برای یافتن بهترین ترکیب یازده نفره و بهترین مهاجمان (تعویضی) برای ترکیب تیمش در برزیل هستند. تیم همچنین در مرحله گذار است، در ابتدای یک چرخه جدید تحت هدایت ویگمن پس از دورهای پر از موفقیت.
با این حال، فرصتهای آزمایش بین اکنون و جام جهانی بسیار کم است و دریافت یک گل در یونان، که با جشنهای وحشیانه و کمی ناباوری میزبان روبرو شد، هم نشاندهنده کار جدی است که هنوز باید انجام شود و هم کورسوی امیدی را به حریفی میدهد که نباید هیچ امیدی داشته باشد.
