در حالی که کیمبرها به طرز تهدیدآمیزی به سمت جنوب می‌روند، زندگی در رم ادامه دارد. شهاب‌سنگ قطعاً در این مسیر است، اما مردم طبق معمول به سر کار می‌روند، غذا می‌خورند، می‌نوشند و برنامه‌ریزی می‌کنند. وایت واکرها به دیوار نزدیک می‌شوند، اما درگیری بین خاندان‌های بزرگ ادامه دارد. همه در لیگ برتر می‌دانند که بحران نزدیک است، فکر می‌کنند - امیدوارند، می‌ترسند؟ - که ممکن است آخرالزمانی باشد، اما تا زمانی که فرا نرسد، چه کاری می‌توانید انجام دهید جز اینکه به زندگی ادامه دهید؟
بعد از هر وقفه، همیشه لحظه ناخوشایندی وجود دارد که همه چیز دوباره تنظیم می‌شود. داستان با چه هیجان‌انگیزی در سریال به پایان رسید؟ چه خط داستانی جدیدی کاشته شده بود؟ این یکی از دلایلی است که هفته‌های بین‌المللی بسیار مختل‌کننده هستند. نه تنها داستان لیگ برتر برای مدتی کند می‌شود، بلکه به ما یادآوری می‌شود که این موجودیت‌ها ابدی نیستند، بلکه اتحادهای مصلحتی بین کارمندان پولی هستند که زندگی خارج از سریال دارند.
اما هرگز پیش از این وقفه بین‌المللی به این اندازه مختل‌کننده نبوده است، هرگز چنین حس غیرواقعی بودن در مورد آخر هفته‌ای از فوتبال لیگ برتر وجود نداشته است. اینطور نیست که، به جز جام جهانی ۲۰۲۲، این طولانی‌ترین وقفه بین‌المللی تاریخ بوده است. هیچ‌کس هم نباید از روایت غالب این پنجره بی‌خبر باشد: بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸، منچسترسیتی مرتکب تقلب شده است. شاید یک بازی خارج از خانه در آنفیلد برای سیتی به اندازه‌ای که پپ گواردیولا و یورگن کلوپ در اوج خود بودند، نباشد، اما همچنان باید یک رویداد بزرگ فوتبالی باشد. با این حال، این بعدازظهری بود که فوتبال در درجه دوم اهمیت قرار گرفت.
سیتی به اعتراض به بی‌گناهی خود ادامه می‌دهد و به فرمول آشنای فعلی چسبیده است که آنها دارای مجموعه‌ای جامع از شواهد غیرقابل انکار هستند که به نحوی نام آنها را پاک خواهد کرد، اگر فقط مردم به آن ایراد نگیرند. آنها درخواست تجدیدنظر کرده‌اند، اما اگر شکست بخورد، مجازات به احتمال زیاد بی‌سابقه و شدید خواهد بود. آیا بازی‌هایشان اهمیت دارد؟ آیا قبل از پایان فصل لغو خواهند شد؟ آیا این پیروزی فقط تفاوت بین پایان فصل با ۱۰۰- امتیاز و ۹۷- امتیاز بود؟ آیا آنها می‌توانند از لیگ اخراج شوند؟ تا زمانی که حکم اعلام شود، حس موقتی بودن در مورد همه کارهایی که انجام می‌دهند وجود خواهد داشت. این ثانیه‌های پس از یک حادثه است که همه می‌دانند VAR بررسی خواهد کرد، فوتبال شبح‌گونه‌ای که ممکن است لغو شود، اما برای هفته‌ها تمدید می‌شود.
این، با این حال، فقط مسئله حال حاضر نیست؛ مسئله‌ای از گذشته است. مجازات ممکن است سیتی را از عناوین قهرمانی‌اش محروم کند یا نکند. بسیاری از هواداران سیتی چنین مجازاتی را نادیده می‌گیرند، به ادعای آن افتخارات ادامه می‌دهند، اشاره خواهند کرد که خاطرات را نمی‌توان به این راحتی از بین برد. اما حتی اگر تجدیدنظر سیتی موفقیت‌آمیز باشد، یا حتی اگر مجازات گذشته را دوباره مورد بررسی قرار ندهد، در ذهن کسانی که هوادار سیتی نیستند، و شاید همچنین در ذهن برخی از کسانی که هستند، علامت سوالی وجود خواهد داشت. جرایم چلسی را اضافه کنید، و لیگ برتر به پایان یک دوره ۱۸ ساله نزدیک می‌شود که در آن بسیار کم چیزها آنطور که به نظر می‌رسیدند، بودند.
موزهای بادی که در روز یکشنبه توسط هواداران سیتی در آنفیلد به اهتزاز درآمدند، ممکن است به دوره‌ای قدیمی‌تر و بی‌گناه‌تر اشاره داشته باشند، اما راه بازگشتی وجود ندارد. سیتی دیگر باشگاه ایمره وارادی نیست؛ همانطور که هست، آنها باشگاهی هستند که به دلیل بزرگترین عمل تقلب در تاریخ فوتبال انگلیس مقصر شناخته شده‌اند. هوادارانشان می‌توانند در روحیه مقاومت، پوزنان را انجام دهند، اما نمی‌توانند پشت خود را به شرمی که رهبرانشان بر سر آنها آورده‌اند، برگردانند.
اینکه این امر چه معنایی برای اعتبار بلندمدت لیگ دارد، تنها قابل حدس و گمان است. اساس ورزش، ایمان است. پایان‌های باورنکردنی زمانی کم‌اهمیت می‌شوند که هیچ چیز قابل باور نباشد. چرا رنج‌های عاطفی را تحمل کنیم اگر نتیجه ممکن است یک دهه بعد به دلیل تخلفاتی که در دفاتر تهویه مطبوع یک ایالت دوردست انجام شده است، حذف شود؟ آیا تصمیم سیتی به ایمان لطمه می‌زند، یا آن را تأیید می‌کند، به عنوان اثباتی بر اینکه متقلبان موفق نمی‌شوند، که آنها - در نهایت - افشا خواهند شد، که لیگ برتر، تقریباً به تنهایی در این دنیای کثیف سازش و تسلیم در برابر ثروتمندان، آماده انجام کار درست است؟
به سیتی توهین شد، شعارهایی مبنی بر "سقوط کردن" سر داده شد و تعداد انگشت شماری بنر وجود داشت، اما آنفیلد آن گودال خشمگین انزجار که بسیاری پیش‌بینی می‌کردند، نبود. همچنین خشم زیادی مربوط به سیتی در زمین‌های دیگر وجود نداشت، اگرچه هواداران منچستریونایتد، با پاک کردن تمام جام‌های ۱۵ سال گذشته، شمارش خود را در استرتفورد اند از طول زمانی که سیتی آخرین بار قهرمانی را به دست آورد، از سر گرفتند. حس کلی سردرگمی و حیرت است؛ این به چه معناست؟ چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟
انگار که ابعاد تخلفات سیتی هنوز به طور کامل درک نشده است، که هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند چه اتفاقی ممکن است بیفتد. هواداران سیتی نیز به طور مشابه در مسیری از نافرمانی به نظر می‌رسند، انگار که این رسوایی چیزی است که به آنها تحمیل شده است، نه نتیجه اقدامات مدیران خودشان. تا حدی، این قابل درک است. تا زمانی که مجازات‌ها اعلام نشوند، تا زمانی که نتیجه تجدیدنظر مشخص نشود، حس غیرواقعی بودن، جنگ فریبکارانه، ادامه خواهد داشت. بحران در راه است، اما تأثیر آن هنوز احساس نشده است.