پیروزی‌ای که تقریباً به اندازه‌ی آرامش‌بخش بود که مقدمات آن پرآشوب بود، استرالیا در حالی که درامای هفته‌ای که تمام تمرکزها به جز فوتبال بود را کنار گذاشت، با نتیجه قاطع ۳-۰ قطر را شکست داد.
استرالیا با پرس از جلو، در حمله بی‌رحم بود و هر زمان که حریفان حتی به فکر پیشروی می‌افتادند، تسلط داشت و نتیجه را در ۴۵ دقیقه اول قطعی کرد . تا دقیقه ۳۸ طول کشید تا قطر اولین لمس توپ را در محوطه جریمه استرالیا ثبت کند، و تا آن زمان ۲-۰ عقب بودند، و گل سوم نیز دو دقیقه بعد برای اطمینان بیشتر به ثمر رسید. هنگامی که المعز علی در دقیقه ۷۲ اولین شوت قهرمانان آسیا را ثبت کرد، تونی پوپوویچ تمام تعویض‌های خود را انجام داده بود، و سم کلین تازه‌وارد قبل از اینکه پاتریک بیچ نگران دفع توپ باشد، خود را جلوی شوت انداخت.
تقریباً تمام تمرکزها قبل از بازی روز جمعه به آن معطوف نبود، بلکه به بازی استرالیا مقابل اردن در سه‌شنبه آینده معطوف بود؛ روز پنجشنبه اعلام شد که بازی به دلیل مقاومت بازیکنان در برابر سفر به امان، به دوحه منتقل شده است. اما پس از اینکه رایلی مک‌گِری، اولین گل ملی خود را پس از بیش از چهار سال در دقیقه پنجم به ثمر رساند، که نشان داد آنها آماده‌اند تا فوتبالشان صحبت کند، در حالی که فدراسیون فوتبال استرالیا در جریان مذاکرات، تنها با مصاحبه‌های از پیش ضبط شده صحبت می‌کرد.
شاید بهترین توصیف برای گل، شکارچیانه بود: مهاجم میدلزبورو چشم‌های دروازه‌بان قطر، محمود عبداللہ، را خواند، در حالی که او توسط تته ینگی تحت فشار بود، توپ را که قصد داشت به عاصم مادبو برساند، قطع کرد و توپ را به تور رساند. شکار با گل دوم ادامه یافت، این بار زمانی که یک دفع ناقص از عبداللہ در دقیقه ۳۲ به کانر متکالف اجازه داد تا توپ را بگیرد و پاسی با وزن عالی برای ینگی ارسال کند تا او توپ را به گوشه پایین دروازه بفرستد.
زمانی که ستاره بازی، نستوری ایرانکوندا، پنج دقیقه مانده به پایان نیمه اول، سومین گل را از عبداللہ عبور داد، این بار پس از اینکه پاسی که از احمد فتحی برگشته بود، از المعز علی دور شد و متکالف آن را گرفت، رسانه‌های محلی قطر در مورد اخراج خولن لوپتگی صحبت می‌کردند – و می‌پرسیدند چرا او تیمش را در مواجهه با فشار استرالیا مجبور به بازی از عقب می‌کرد.
اگر دو بازی مقابل برزیل در سپتامبر نشانه‌هایی از رشد استرالیا به تیمی نشان داده بود که قادر به انجام کارهای بسیار بیشتری نسبت به دفاع در برابر بهترین‌ها است، بازی روز جمعه نشانه‌هایی از آنچه که آنها قادر به تبدیل شدن به آن هستند را زمانی که بار بر دوش آنها بود، ارائه داد. هر سه گل آنها از پرسشان ناشی شد، که نشان‌دهنده نوع بی‌رحمی بود که پوپوویچ گفته است می‌خواهد بیشتر از تیمش ببیند، زیرا آنها بالغ می‌شوند و اعتماد به نفس پیدا می‌کنند – از تیمی پر از امید به تیمی شناخته شده به عنوان یک نیروی غالب در آسیا تبدیل می‌شوند.
البته، استرالیا در این بازی با خوب نبودن قطر کمک شد. حتی با چهار بازیکن تازه‌وارد در زمین در پایان بازی، مارون‌ها نتوانستند بیچ را مجبور به مهار توپی کنند – گل دقیقه ۸۸ علی که مردود شد، بسیار آفساید بود – و لوپتگی اکنون ممکن است با یک بازی سرنوشت‌ساز مقابل کره جنوبی در سه‌شنبه آینده روبرو شود. پس از جام عرب و جام جهانی ناامیدکننده، و در میان ترس از رکود، یک شکست ضعیف مقابل تِه‌گِک واریرز ، که دومین شکست متوالی خانگی بود و به وضوح نشان داد که دو قهرمان متوالی قاره از نخبگان آسیا سقوط کرده‌اند، می‌تواند به معنای نابودی دوران مربیگری او باشد.
اما با توجه به گمانه‌زنی‌ها در مورد دوران مربیگری خودش پس از تعویق جام ملت‌های آسیا، پوپوویچ تصمیم گرفته بود تا با ترکیبی نزدیک به کامل برای این بازی شروع کند، و اگر به دنبال نشانه‌هایی بود که باید در این مسیر باقی بماند، احتمالاً از آنچه دید تشویق شده بود. علاوه بر کلین، الی آدامز، کیسی بوز و دیزل هرینگتون نیز در این بازی اولین بازی خود را انجام دادند.