پس از ۹ بازی در ۲۸ روز، جیان پیرو گاسپرینی سرانجام در شامگاه یکشنبه فرصتی برای توقف و تأمل یافت. سرمربی رم در لیگوریا، جایی که نزدیک به یک دهه در دو دوره در جنوا کار کرده بود، برای دریافت جایزه‌ای از Stelle Nello Sport – انجمنی که برای ترویج ورزش در منطقه تشکیل شده است – بازگشت تا دستاوردهای شغلی و تعهد خود به فوتبال هجومی جسورانه را جشن بگیرد.

زمان‌بندی خوب بود. تیم رم گاسپرینی روز شنبه ساسولو را ۳-۰ در هم کوبید و پس از شکست در اواسط هفته مقابل منچستریونایتد، بازگشت قدرتمندانه‌ای داشت. این نتیجه به این معنی بود که هواداران جالوروسی در ۱۱ بازی سری آ ۳۱ گل به ثمر رسانده بودند. در ۶۵ سال گذشته، تنها دو تیم ایتالیایی – تیم‌های یوونتوس و ناپولی در فصل ۱۸-۲۰۱۷ – چنین شروع پرباری در یک فصل سطح اول رقابت‌ها داشته‌اند. مهم‌تر از آن، پیروزی رم به این معنی بود که آنها در این فصل در رقابت‌های داخلی بدون شکست باقی ماندند. درست مانند همسایگانشان لاتزیو، که در بازی زودهنگام یکشنبه مقابل ناپولی با نتیجه ۱-۱ مساوی کردند.

آیا رم پایتخت جهان است؟ عبارت قدیمی لاتین، رم را پایتخت جهان می‌نامد. احتمالاً کمی اغراق‌آمیز است، با توجه به نتیجه رم مقابل یونایتد. لاتزیو حتی در این فصل در رقابت‌های اروپایی شرکت نمی‌کند و سرمربی خودشان، جنارو گتوسو، همچنان ادعا می‌کند که اولویتش اجتناب از سقوط است.

با این حال، این یک لحظه فوق‌العاده برای فوتبال در پایتخت است. طبق گزارش اوپتا، این اولین بار است که دو تیم از یک شهر در ۱۱ بازی ابتدایی فصل سری آ بدون شکست باقی می‌مانند. هنگامی که در نظر بگیرید که دو باشگاه برتر رم تنها پنج اسکودتو بین خود کسب کرده‌اند – در مقایسه با ۴۰ عنوان مشترک برای اینتر و میلان – این آمار حتی برجسته‌تر می‌شود.

گاسپرینی در مصاحبه‌ای پس از دریافت جایزه‌اش، با اذعان به این نکته، نتوانست تضاد بین تیمش و رقبایش را بیان نکند. او گفت: «اینکه در ماه نوامبر شاهد وضعیت دربی اسکودتو باشیم، برای همه کمی غافلگیرکننده است. اما این بازتاب ارزش‌های شهر است. رم شهری فوق‌العاده است که اشتیاق زیادی به فوتبال دارد. برای رم، ورزشگاه همیشه پر است. لاتزیو ممکن است مشکلات دیگری داشته باشد. اما شور و شوق فوتبال در رم باورنکردنی است.»

اشاره او به تحریم گسترده بازی‌های خانگی لاتزیو توسط هواداران بود که دلایل آن در شماره‌های اخیر این ستون پوشش داده شده است. آمار تماشاگران بازی‌های خانگی آبی‌پوشان در ورزشگاه المپیکو در این فصل حدود ۱۰,۰۰۰ نفر است. رم روز شنبه ۶۴,۶۷۴ تماشاگر برای بازی با ساسولو داشت – که با میانگین آنها مطابقت دارد. فروش بلیت بازی‌های فوتبال را تعیین نمی‌کند. لاتزیو قبل از وقفه بین‌المللی صدر جدول است. اما رم نیز دلایل زیادی برای خوشحالی دارد.

ساسولو بهترین تیمی بود که آنها می‌توانستند در این آخر هفته با آن روبرو شوند. رم که به دنبال بازگشت پس از فروپاشی در منچستر بود، مقابل حریفی صف‌آرایی کرد که در شش بازی قبلی خود تنها یک امتیاز کسب کرده بود و ضعیف‌ترین خط دفاعی لیگ را داشت.

لئوناردو بالردی یک ضربه سر داشت که از روی خط دروازه برگشت داده شد، قبل از اینکه ماریو هرموسو در دقیقه ۲۷ رم را پیش انداخت و از دفاع بی‌تصمیم حریف بهره برد. لحظاتی بعد، یک شوت ناموفق از دنیل مالن – که دور از هدف می‌لغزید – پس از برخورد با دو بازیکن ساسولو، به گل تبدیل شد. تنها سوال باقی مانده این بود که رم چند گل دیگر اضافه خواهد کرد. در نهایت تنها یک گل دیگر به ثمر رسید، رودریگو مورا از سمت چپ نفوذ کرد و با مالن پاس‌کاری کرد و سپس از سمت راست محوطه جریمه با ضربه‌ای به گوشه پایین دروازه توپ را فرستاد.

سومین بازی متوالی در سری آ که این بازیکن ۱۹ ساله در آن گلزنی کرد، او همچنین در مقابل یونایتد پاس گل اول ماتیاس سوله را داد. و این بازیکن پرتغالی حتی توپ اولیه را برای ایجاد فرصتی که منجر به پنالتی آنها در آن بازی شد نیز ارسال کرد.

گاسپرینی هرگز در ابراز اشتیاق خود نسبت به مورا تردید نداشته است. این مربی پس از قرار دادن این نوجوان در ترکیب اصلی برای پیروزی ۴-۰ مقابل فیورنتینا در ماه اوت گفت: «ما با یک استعداد خارق‌العاده روبرو هستیم. هر بار که او به توپ ضربه می‌زند، اتفاق زیبایی رخ می‌دهد.»

تنها او متوجه این موضوع نشده است. مورا این هفته توسط پرتغال برای بازی‌های لیگ ملت‌های اروپا مقابل دانمارک و ولز فراخوانده شد. او قبلاً با تیم بزرگسالان تمرین کرده بود اما برای آنها بازی نکرده بود. اکنون که کریستیانو رونالدو از فوتبال ملی بازنشسته شده است، فرصت‌های بیشتری برای انجام این کار وجود خواهد داشت، اگرچه مورا نیز از اینکه نتوانست دوباره با مردی که او را «بت من» توصیف کرد، تمرین کند، ابراز تأسف کرد.

در رم، گاسپرینی سعی کرده است که از مورا بیش از حد انتظار نداشته باشد و تنها یک بار در پیروزی قاطعانه در لیگ قهرمانان اروپا مقابل اسلوان براتیسلاوا، ۹۰ دقیقه کامل به او بازی دهد. در غیر این صورت، او در این دوره شلوغ ابتدای فصل، شروع‌های متناوب با فرصت‌هایی از روی نیمکت را برای او در نظر گرفته است.

این وضعیت تنها در هفته گذشته تغییر کرد. مورا مقابل اودینزه شروع کرد و گل دوم را در پیروزی ۵-۲ به ثمر رساند، سپس در ترکیب اصلی برای بازی مقابل یونایتد قرار گرفت. تصمیم گاسپرینی برای تعویض او در نیمه اول آن بازی به طور گسترده‌ای مورد انتقاد قرار گرفت. این مسائل همیشه ساده‌سازی می‌شوند، اما درست است که تهدید تهاجمی رم با غیبت مورا پس از استراحت به نظر از بین رفت.

گاسپرینی در پایان آن شکست گفت که این درسی است که رم می‌تواند از آن بیاموزد. تیم او هنوز در حال پیشرفت است، اما روندها بیش از حد امیدوارکننده هستند. رم با پیروزی در شش بازی از هفت بازی پایانی فصل گذشته، سهمیه لیگ قهرمانان خود را تضمین کرد. آنها بیش از ۱۱ ماه است که در خانه در سری آ شکست نخورده‌اند و حتی آخرین شکست خارج از خانه آنها در سری آ، مقابل اینتر، به ماه آوریل بازمی‌گردد.

صعود سریع مورا لایه‌ای جدید اضافه کرده است. حمله ای که ما در سه بازی اخیر رم شاهد آن بودیم، با بازی او و سوله در دو طرف مالن در سیستم ۳-۴-۲-۱، حریفان را با چنین اثربخشی ویرانگری باز کرده است که ممکن است شروع به این فکر کنید که آیا پائولو دیبالای سالم – که مدت‌ها استعداد برجسته این تیم بود – جایی از ترکیب اصلی را از آنها خواهد گرفت.

این واقعاً بحثی نیست که کسی نیاز به آن داشته باشد. رم امیدوار است پس از وقفه بین‌المللی، دیبالا را از مصدومیت عضله ساق پایش بازگرداند، اما بدن او همیشه در هر فصل برای او وقفه ایجاد کرده است و جالوروسی در هر صورت به چرخش بازیکنان برای تازه نگه داشتن همه در طول یک فصل طولانی نیاز خواهد داشت.

از سوی دیگر، بهبود عمق ترکیب رم دلیلی برای باور به اینکه آنها می‌توانند شروع قوی خود را حفظ کنند، است. گاسپرینی، مانند اکثر مربیان، ترجیح می‌دهد به جای بحث در مورد جاه‌طلبی‌های قهرمانی در این مرحله زودهنگام فصل، در مورد بازی بعدی صحبت کند، اما وقتی خبرنگاری پرسید که آیا او اکنون برای تضمین مقام دوم قرارداد امضا می‌کند، او این ایده را رد کرد.

او گفت: «نیازی نیست خودمان را دچار توهمات کاذب کنیم، اما دلیلی هم ندارد که خودمان را بی‌دلیل سرکوب کنیم. من نمی‌دانم به چه چیزی می‌توانیم دست پیدا کنیم.»