ژان فیلیپ ماتتا ممکن است در تلاش برای لغو سال آخر قراردادش در تابستان ناکام مانده باشد، اما تلاش‌های او برای بی‌اعتبار کردن کریستال پالاس بی‌وقفه ادامه دارد.
عقاب‌ها فقط یک کار داشتند. یک امتیاز - یک امتیاز غم‌انگیز، اندوهگین و منفرد - می‌توانست آن‌ها را به رده هفدهم برساند و منچستر یونایتدِ در بحران را پس از نه بازی به منطقه سقوط بفرستد.
*یک* کار.
حتی با بهبود اخیر تاتنهام، این خواسته زیادی نبود. پالاس در دو سفر قبلی خود به این گوشه شمال لندن پیروز شده بود، که اخیراً در ماه مارس بود. دکتر اکنون آن‌ها را ویزیت می‌کرد.
اما مانند هفت ماه پیش، یک کارت قرمز به ناچار مسیر بازی را تغییر داد.
آن زمان، اسپرز پس از اخراج میکی فن ده ون، از بازی خارج شد و از نتیجه ۱-۰ در زمان اخراج این بازیکن هلندی در دقیقه ۳۸، تا نیمه اول با نتیجه ۳-۱ عقب افتاد.
فن ده ون دوباره در این بازی دخیل بود، اما در نقش صلح‌طلب در برابر متجاوز ماتتا.
با انصاف، هنگام تعقیب پاس کمی بیش از حد ارسال شده دایچی کامادا در خط میانی، تنها پاسخ منصفانه و عادلانه این بود که میخ‌های کفش را به پشت ساق پای فن ده ون کشید و همزمان یان پل فن هِکه را در یک نمایش واقعاً چشمگیر از چندوظیفگی، به زمین انداخت.
در حالی که پالاس تا آن زمان با کمتر از یک چهارم مالکیت توپ، به سختی غالب بود، برنامه بازی آن‌ها تا حدودی بی‌اثر شد و این باعث یک سفر کوتاه اما به طرز خشمگینانه‌ای بی‌ثمر شد.
تقریباً ۵۰ دقیقه‌ای که آن‌ها با یرمی پینو در خط حمله و در جلوی خط میانی دوایت مک‌نیل، آدام وارتون و کامادا گذراندند، از وجودی‌ترین دقایقی بود که هر باشگاهی در تاریخ لیگ برتر تجربه کرده است.
با ورود ادی انکتیا، یک مهاجم نوک واقعی، وضعیت خیلی بهتر نشد.
اسپرز پس از اخراج، به ندرت مالکیت توپ خود را زیر ۸۰ درصد رساند، هرچند عمدتاً با بازی با حریف تا زمانی که با گل‌های ضربه ایستگاهی آرچی گری و فن هِکه، گام‌های مبهمی برداشتند.
با این حال، اسپرز همان اسپرز بود، این پیروزی به هیچ وجه آسان نبود. آن‌ها ۳۴ شوت در مقابل یک شوت پس از کارت قرمز داشتند، و همچنان یکی از موقعیت‌های به همان اندازه قابل قبول نسبت به ۳۴ شوت دیگر بود. اینکه این موقعیت به دوایت مک‌نیل رسید، که ضربه او توسط دومینیک سولنک در محوطه جریمه پس از یک حرکت تیمی درخشان دفع شد، یک موهبت بود.
دوازده بازیکن حداقل یک شوت داشتند؛ فن هِکه پنج شوت داشت، از جمله دو شوت برای گلش. آنتونین کینسکی، که تقریباً در تمام طول بازی تحت فشار نبود زیرا پالاس هرگونه ادعای پرس معنادار را رها کرده بود، حتی یک پاس را هم اشتباه نفرستاد.
اسپرز نمی‌توانستند مسیر آسان‌تری برای سومین پیروزی متوالی لیگ برتر، اولین بار از فوریه ۲۰۲۵، زمانی که آنگه پوستکوگلو به طور کامل مسائل داخلی را کنار گذاشت تا در فصل دومش همیشه چیزی ببرد، رفیق ، بخواهند.
پالاس اکنون در میان تیم‌های مدعی لیگ اروپا قرار دارد، اما وضعیت آن‌ها در لیگ برتر به شدت تهدید می‌شود. و پیر سِیجِ در حال غرق شدن ممکن است به درستی بپرسد که وقتی بازیکنانش، به ویژه ماتتا و رئیس مدافعان، اکسل دیساسی ، چنین تصمیمات احمقانه و ویرانگری به طور مداوم می‌گیرند، او چه کاری باید انجام دهد.