در یک عصر گرم تابستانی در موریفیلد، به نیوکاسل یونایتد هشدار زودهنگامی درباره مشکلاتی که در پی خواهد آمد داده شد.
نیوکاسل یونایتد در پیش‌فصل توسط اورتون از نظر فیزیکی و تاکتیکی عقب افتاده بود. بحث‌ها پس از آن حول این محور بود که آیا تیم ماتیاس جایسل برای فصل جدید آماده خواهد بود یا خیر.
پس از بازی از جایسل همین سوال پرسیده شد. او به فرآیندهای خود اطمینان داشت و اصرار داشت که کار سخت ادامه خواهد یافت.
با این حال، شک‌ها حتی پس از رفتن او باقی ماند.
البته، عملکردی که در روز افتتاحیه فصل مقابل لیورپول به دنبال داشت، نشان‌دهنده تیمی در حال پیشرفت بود. اما این یک طلوع کاذب بود.
به نوامبر که می‌رسیم، در حالی که باران از آسمان تاریک تاین‌ساید می‌بارید، اورتون یک بار دیگر در مقابل نیوکاسل پیروز شد، و چند روز قبل نیز در جام اتحادیه همین کار را انجام داده بود.
به سادگی، یک عصر کسل‌کننده بود. از نظر من، نیوکاسل انسجام کمتری نسبت به اسکاتلند داشت.
در ماه اوت، نیوکاسل در واقع بازی را مثبت آغاز کرده بود و در حالی که بقیه بازی باعث نگرانی بود، حداقل این توجیه وجود داشت که جایسل تازه وارد شده بود.
این اجازه اولیه برای یک مربی جدید به طور فزاینده‌ای دشوار می‌شود.
ما اکنون ۹ بازی در فصل لیگ برتر هستیم و هویت بازی که جایسل می‌خواهد ایجاد کند، شاید کمتر از زمانی که او برای اولین بار در تابستان در مقابل رسانه‌های شمال شرق نشست، مشخص است.
فرض بر این بود که بازی عمودی به معنای پیشروی به سمت جلو به سریع‌ترین و کارآمدترین شکل ممکن است. این منطقی است.
همچنین فرض بر این بود که یک پرس هماهنگ کلید آن رویکرد خواهد بود و به نیوکاسل اجازه می‌دهد توپ را در بالای زمین پس بگیرد.
نیوکاسل می‌خواهد شدید باشد. جایسل خودش پس از شکست روز دوشنبه این را گفت. آنها می‌خواهند از این شدت برای هیجان‌زده کردن جمعیت سنت جیمز پارک استفاده کنند.
همانطور که یک منبع ارشد گفت، نیوکاسل به این سبک بازی «متعهد» است، که آنها معتقدند «بهترین تناسب» را برای باشگاه و هوادارانش دارد. آنها جایسل را به عنوان سرمربی استخدام کردند تا این هدف را رهبری کند.
پس چرا رویکردی که بر اساس پیشرفت هدفمند ساخته شده است، چنین پاس‌های بلند امیدوارکننده‌ای را تولید کرده است؟
سبک جایسل احتمالاً در هر جایی می‌تواند کار کند، به شرطی که بازیکنان مناسب را داشته باشید. تاکنون، این تیم نشان نداده است که می‌تواند این رویکرد را به طور مداوم اجرا کند.
این قطعاً سوالاتی را در مورد جذب تابستانی باشگاه مطرح می‌کند، اما این بحث برای روز دیگری است زیرا تا ژانویه هیچ کاری در این زمینه نمی‌توان انجام داد.
سوال اکنون این است که آیا جایسل می‌تواند به خود کمک کند یا مایل به انجام آن است.
خطر برای جایسل این است که اصرار بر رویکردی نامناسب برای بازیکنان موجود، باعث تکرار همان مشکلات می‌شود.
او هنوز وقت دارد تا مسیر متفاوتی را در پیش بگیرد.
سرمربی جوان آلمانی پس از سوت پایان روز دوشنبه چهره‌ای فوق‌العاده ناراحت داشت و روشن کرد که بازیکنانش طرحی را که روی آن کار کرده بودند، اجرا نکرده‌اند.
پاس‌های بلند که باعث چنین رنجشی در سکوها شد، قرار نبود اتفاق بیفتد.
مشکل این است که اصرار جایسل بر سیستمی که با این گروه به وضوح کار نمی‌کند، به این مسائل دامن می‌زند.
به نظر می‌رسد این تیم فاقد کیفیت لازم برای بازی دقیقاً همانطور که او می‌خواهد، است.
در نتیجه، ما اکنون در نقطه‌ای هستیم که جایسل باید سازگاری نشان دهد و راه‌حلی پیدا کند که با بازیکنان موجود کار کند.
لازم نیست رادیکال باشد. لازم نیست هدف نهایی آنچه را که او در نهایت می‌خواهد تیم نیوکاسلش به آن تبدیل شود، نشان دهد. فقط باید کار کند.
اولین حرکت بدیهی به نظر می‌رسد. شان استور باید در فولام شروع کند.
حضور ۲۰ دقیقه‌ای او مقابل اورتون در روز دوشنبه به نیوکاسل انگیزه‌ای داد که در بیشتر شب فاقد آن بود.
در سن ۱۸ سالگی، جایسل ظاهراً مایل به محافظت از استور است اما به اندازه کافی نشان داده است که شایسته فرصت بیشتری است.
علاوه بر این، استور نیاز به بازی به عنوان بخشی از یک خط میانی سه نفره متشکل از یک شماره شش و دو شماره هشت دارد.
تمرکز فعلی بر بازی نیکو گونزالس به عنوان یک شش که آنقدر عقب است که گویی در دفاع است، با جوئلینتون که به نظر می‌رسد همه جا و هیچ جا همزمان است و جو ویلوک که در نقش شماره ۱۰ که مناسب او نیست، گنجانده شده است، باید پایان یابد.
نیوکاسل یک شماره ۱۰ طبیعی در تیم خود ندارد، بنابراین ادامه بازی با یکی از آنها به طور فزاینده‌ای دشوار می‌شود.
البته، نیوکاسل همچنین باید بالینی‌تر باشد.
آنها لحظاتی مقابل اورتون داشتند که با وجود تمام مسائل دیگر عملکرد، واقعاً باید از آنها بیشتر استفاده می‌کردند.
اما اگر خط میانی بتواند منسجم‌تر شود، شانس بیشتری برای ایجاد فرصت‌های بیشتر وجود دارد. این همان چیزی است که نیوکاسل به شدت قبل از سفر برای رویارویی با یک تیم در حال بهبود فولام به آن نیاز دارد.
این بازی‌ای است که آنها باید چیزی از آن بگیرند، به خصوص با توجه به بازی‌های دشوارتر پس از وقفه بین‌المللی بعدی.
بهبودها باید حاصل شود. بدون آنها، بررسی روش‌های جایسل تنها تشدید خواهد شد.