فدراسیون فوتبال اسکاتلند تنها می‌تواند به درسی از گذشته برای ارزیابی یک پنجره بین‌المللی نگران‌کننده تکیه کند. استیو کلارک در اوایل دوران مربیگری خود تحت فشار بود. شکست‌های متوالی ۴-۰ مقابل بلژیک و روسیه در سال ۲۰۱۹ باعث شد کلارک احساس کند که بهتر بود در مدیریت باشگاه باقی بماند. اما احیا باعث شد کلارک کشورش را به سه دوره از چهار دوره مسابقات برساند.

با این حال، تفاوت‌های اساسی بین داستان کلارک و داستانی که سباستین پوکونولی روایت می‌کند، وجود دارد. کلارک یک عمل‌گرا بود که دهه‌ها مربیگری نشان می‌داد او توانایی احیای اسکاتلند را دارد. پوکونولی، شش بازی پس از آغاز دوران مربیگری خود، در خطر تبدیل شدن به یک ایده‌آل‌گرای رؤیابین است که ایده‌هایش برای نحوه بازی اسکاتلند غیرقابل اجرا به نظر می‌رسد. طبیعت ضعیف فروپاشی اسکاتلند در شکست ۴-۰ مقابل سوئیسِ ذخیره، قابل تأسف بود. ارزیابی بلژیکی‌ها، با تمجید بیش از حد به عنوان یک موضوع کلیدی، باعث تعجب شد.

تیم پوکونولی در شش بازی لیگ ملت‌ها پنج گل به ثمر رساند که چهار گل مقابل مقدونیه شمالی بود. آنها در سه بازی نتوانستند گلی بزنند. دریافت ۱۰ گل نشان‌دهنده تیمی است که در مقابل ضربات ایستگاهی و بازی رو به جلو ضعیف است. اسکاتلند وینگرهایی دارد که به دلیل تعهد به یک سیستم به درستی به کار گرفته نمی‌شوند. آنها کمبود آشکاری در مرکز دفاع دارند، اما پوکونولی همزمان از سه مدافع میانی استفاده می‌کند. خط میانی تعادل ندارد. هیچ بازیکنی تحت نظر پوکونولی به طور مداوم درخشان نیست.

پوکونولی در مورد تاکتیک‌های خود لجباز است. در سطح باشگاهی، این می‌تواند به دلیل کار روزانه در زمین تمرین مؤثر باشد. اسکاتلند به سیستم ۳-۴-۲-۱ پایبند است که برای اکثر بازیکنانش مناسب نیست. هیچ ظرفیتی در پنجره نقل و انتقالات برای تغییر این وضعیت وجود ندارد. اصرار پوکونولی بر «فلسفه» او زنگ خطر را به صدا در می‌آورد. اگرچه زبان انگلیسی او قوی است، اما کاملاً بی‌نقص نیست، که سؤالاتی را در مورد ارتباطات ایجاد می‌کند. اسکاتلند در رویکرد خود، منظم و شفاف به نظر نمی‌رسد، که حتی قبل از فاجعه سوئیس، در پیروزی ضعیف خانگی مقابل مقدونیه شمالی مشهود بود.

هیچ مدرک دقیقی وجود ندارد که نشان دهد پوکونولی می‌تواند سازگار شود یا بهبود را مدیریت کند. او در بلژیک موفقیت بزرگی کسب کرد و با «اتحاد سنت ژیلواز» قهرمان شد، قبل از یک دوره کوتاه در موناکو. ایمان عمیق «فدراسیون فوتبال اسکاتلند» به این مربی ۳۹ ساله، در میان تمام یاوه‌گویی‌ها در مورد معیارها و تحلیل‌ها، تنها بر اساس کمی بیش از ۱۰۰ بازی به عنوان مربی بود. همچنان محتمل است که این انجمن در عدم جذب مربی با تجربه مربیگری در کشوری با مقیاس مشابه اسکاتلند اشتباه کرده باشد. این همیشه بوی تلاش برای هوشمندی بیش از حد را می‌داد.

بهترین تیم‌های اسکاتلند به طور غیرقابل انکاری بازی کردن در مقابلشان سخت است، فیزیکی، پرانرژی و مستقیم هستند. کمبودهای مهارت با نگرش جبران می‌شود. نسخه پوکونولی در تمام جبهه‌ها، کند و ترسو، مخالف این است. ارتش تارتان، که به هیچ وجه گروهی به شدت مطالبه‌گر نیست، نتوانسته است هیچ هیجانی را نسبت به پوکونولی نشان دهد.

این به هیچ وجه ستایشی از کلارک نیست. پس از هفت سال، تغییر لازم بود. این چرخشی بود که «فدراسیون فوتبال اسکاتلند» در اجرای یک استراتژی جدید انجام داد که به طور فزاینده‌ای مشکوک به نظر می‌رسد.

فوتبالیست‌ها معمولاً موجوداتی خودخواه هستند. در حال حاضر، برای تیم اسکاتلند مناسب است - و منصفانه است - که بگوییم پوکونولی به زمان نیاز دارد و آنها از او حمایت می‌کنند. نه تنها زبان بدن در میان فروپاشی در سنت گالن چیز دیگری را نشان می‌داد، بلکه بازیکنان احتمالاً موضع متفاوتی اتخاذ خواهند کرد اگر تمرکز به سمت آنها معطوف شود. سهم اسکاتلند از بازیکنان تأثیرگذار و باتجربه سنگین است.

هیچ نشانه‌ای از اینکه «فدراسیون فوتبال اسکاتلند» در این مقطع پوکونولی را کنار بگذارد، وجود ندارد. نه تنها چنین حرکتی زودرس خواهد بود، بلکه اعتراف به شکست را نیز به همراه خواهد داشت که کسانی که نهاد حاکم را اداره می‌کنند، هرگز تمایلی به ارائه آن ندارند. آنها از امکانات و جایگاه فراهم شده توسط تیم ملی بدون هیچ گونه مسئولیت‌پذیری مجاور لذت می‌برند. آنها در این زمینه با وسواس فوتبال داخلی در کشور کمک می‌گیرند. در این هفته برای مدت کوتاهی زمزمه‌هایی در مورد پوکونولی وجود خواهد داشت قبل از اینکه این موضوع در بایگانی قرار گیرد.

قرعه‌کشی بعدی انتخابی یورو ۲۰۲۸ یوفا در ماه آینده، که اسکاتلند از گلدان سه در آن حضور خواهد داشت، جذابیت و خطر را برای پوکونولی به همراه دارد. این فرض که اسکاتلند در این تورنمنت حضور خواهد داشت، با عملکرد تضعیف شده است؛ انگلیس، اسکاتلند، ولز و جمهوری ایرلند میزبان مشترک هستند و حداکثر دو سهمیه برای هر یک از این ملت‌هایی که واجد شرایط نباشند، باز است. عدم حضور در مسابقاتی که بازی‌ها در گلاسکو برگزار می‌شود، برای «فدراسیون فوتبال اسکاتلند» توهین‌آمیز خواهد بود.

اگر اسکاتلند به جای بازی‌های دوستانه، بازی‌های رقابتی در ماه مارس داشته باشد، که پس از قرعه‌کشی مشخص خواهد شد، پوکونولی به بهبود چشمگیری نیاز دارد. بدون آن، کارفرمایان او سپس باید تصمیمی بگیرند در حالی که به دنبال زنده نگه داشتن رؤیاهای یورو ۲۰۲۸ هستند. وضعیت در حال حاضر به این حاد است.

پوکونولی بخشی از تیم اسکاتلند نبود که روز سه‌شنبه از زوریخ وارد گلاسکو شد. خانواده او در بلژیک مانده‌اند. پوکونولی که تنها با افکارش در مسیر بازگشت به خانه بود، باید سختی محیط جدید خود را تأمل کرده باشد. او با چالش‌برانگیزترین چالش‌ها برای خاموش کردن سر و صدای مشروع پس‌زمینه روبرو است.