فرقی نمی‌کند ادی هاو، یولیان ناگلزمن، آنتونیو کونته یا اونای امری باشد، اولین قدم برای سرمربی جدید منچستر یونایتد باید انتخاب یک کاپیتان جدید باشد.
برونو فرناندز دیگر نمی‌تواند ادامه دهد؛ هم به این دلیل که او بازیکنی نق‌نقو، بهانه‌گیر و زیرآب‌زن است و هم اینکه تقریباً به طور قطع پس از این فصل در باشگاه نخواهد بود؛ شاید هم زودتر از پنجره نقل‌وانتقالات ژانویه .
سرمربی جدید به کسی نیاز دارد که بتواند استانداردها را بالا ببرد، در روزهای سخت روحیه‌ها را تقویت کند، هم تیمی‌ها را در لحظات خوب متواضع نگه دارد، فضایی مثبت در رختکن حفظ کند و به عنوان پلی میان بازیکنان، کادر فنی و مدیران ارشد عمل کند.
آنها چندان هم حق انتخاب زیادی ندارند.
روبن آموریم تقریباً درست دو سال پیش که وارد اولدترافورد شد، یک گروه رهبری شش نفره تشکیل داد. تام هیتون، دروازه‌بان سوم، ممکن است از بین این شش نفرِ فاجعه‌بار یعنی فرناندز، لیساندرو مارتینز، هری مگوایر، دیوگو دالو و نصیر مزراوی، بهترین شانس را برای ماندن در تیم پس از فصل جاری داشته باشد.
کوبی مینو در آن زمان با وجود اینکه تنها ۱۹ سال داشت، به شکلی چشمگیر در این جمع غایب بود؛ ستاره‌ای از آکادمی که در فصل درخشان ۲۰۲۴-۲۰۲۳ طوفانی ظاهر شد، گلی در فینال جام حذفی مقابل منچسترسیتی به ثمر رساند و پیش از اینکه در یورو ۲۰۲۴ برای تیم ملی انگلیس بدرخشد.
کاملاً مشخص شد که چرا آموریم، مینو را به عنوان یکی از رهبران خود در طول ۱۴ ماهِ غیرقابل توجیه بعدی و نیمکت‌نشینی این هافبک انتخاب نکرده بود؛ بازیکنی که با آمدن مایکل کریک فوراً به ترکیب تیم فراخوانده شد.
مینو روز دوشنبه به وب‌سایت رسمی منچستر یونایتد گفت: «من بسیار سپاسگزارم که سرمربی به محض ورودش به من اعتماد کرد، این باور را به من داشت و تمام توصیه‌هایش را در اختیار من گذاشت.»
«با دانستن اینکه او بازیکنی است که در این باشگاه بوده، تاریخچه آن را می‌شناسد و می‌داند برای برنده شدن چه چیزی لازم است، این سخنان را با جان و دل می‌پذیرم و تلاش می‌کنم هر روز در تمرینات و مسابقات آنها را به کار ببندم.»
«مصاحبه با این بازیکن محبوبِ پرورش‌یافته در آکادمی اقدامی هوشمندانه از سوی بخش رسانه‌ای شیاطین سرخ در یکی از بدترین دوران تاریخ منچستر یونایتد بود. مینو تقریباً تنها بازیکنی بود که آنها می‌توانستند به سراغش بروند بدون اینکه هوادارانِ به لب خط‌رسیده را بیش از پیش عصبانی کند.
هر سرمربی جدیدی باید دقیقاً به همین دلیل، مینو را به عنوان کاپیتان جدید خود در نظر بگیرد.
مینو در ادامه گفت: «ی یونایتد یک باشگاه بزرگ است، بنابراین فکر می‌کنم خیلی‌ها ارزش‌های این باشگاه را می‌شناسند که از طریق کسانی که اینجا کار کرده و بازی کرده‌اند، به نسل‌های بعد منتقل شده است.»
«احساس می‌کنم در این زمینه و در زمینه ترویج هویت منچستر یونایتد به عنوان کسی که از آکادمی بالا آمده، مسئولیتی بر دوش دارم. برنامه‌ام این است که این پیام را تا جایی که می‌توانم منتقل کنم.»
«تلاش کرده‌ام مسئولیت بیشتری در تیم بر عهده بگیرم. می‌خواهم بیشتر در بازی‌ها تاثیرگذار باشم و این قطعا به انجام این کار کمک کرده است و با سپردن مسئولیت بیشتر در مالکیت توپ به من کمک کرده‌اند. پستی و بلندی‌هایی وجود داشته، اما من باید حتی در این روزهای سخت هم به خودم باور داشته باشم.»
«احساس می‌کنم در تمام دوران ورزشی‌ام تا به امروز، تلاش کرده‌ام نکات مثبتی از آنها استخراج کنم. حتی در زمان‌هایی که بازی نمی‌کنم چیزهایی یاد گرفته‌ام و هنوز هم تا به امروز آنها را به کار می‌بندم.»
به نظر می‌رسد او کاملاً دارد برای کاپیتانی خیز برمی‌دارد. او در حال «بر عهده گرفتن مسئولیت» است و روی آن DNA حیاتی منچستر یونایتد تأکید می‌کند؛ تفاوت کلیدی میان ژنتیک او و سرمربیانی مثل کریک و اوله گنار سولسشر که «باشگاه را می‌شناسند» این است که مینو از قبل فراتر از هر شک و تردیدی ثابت کرده که برای این باشگاه به اندازه کافی خوب است.
او تعهد و عشق خود را به منچستر یونایتد با اصرار نکردن بر جدایی در دوران به شدت دشوار زیر نظر آموریم نشان داده است؛ به طوری که اگر کار به بدترین شکل ممکن می‌شد، تنها اصرار به انتقال قرضی داشت تا بتواند به باشگاه دوران کودکی‌ات بازگردد.
مینو افزود: «احساس می‌کنم راه ما برای جبران این موضوع این است که در زمین و خارج از آن حامی سرمربی باشیم و به عنوان یک تیم برای خودمان بجنگیم.»
«در این روزهای سخت نمی‌توانید انتظار داشته باشید که هواداران در صددرصد مواقع وقتی نتیجه نمی‌گیریم، خوشحال باشند و تشویق کنند. ما به آنها مدیونیم که نتایجی رقم بزنیم تا دوباره بتوانند تشویق کنند.»
«البته که فصل سختی بوده است. نتایجی که می‌خواستیم را نگرفته‌ایم، اما می‌دانید که اکنون باید به جلو نگاه کنیم. بازی‌های بسیار بزرگی در پیش است و احساس می‌کنم تنها یک برد با تغییر این وضعیت فاصله داریم.»
«من مدت زیادی است که در این باشگاه هستم و می‌دانم همیشه پستی و بلندی وجود خواهد داشت. مسیر رسیدن به اوج هرگز هموار و بدون مانع نخواهد بود. بنابراین انتظار دست‌اندازها را دارید و بهترین چیز درباره آنها این است که می‌توانید از جایتان بلند شوید و بازگردید.»
او هنوز فقط ۲۱ سال دارد، اما این موضوع را به راحتی می‌توان یک نکته مثبت تلقی کرد. و بله، او تنها گزینه واقعی است. اما برای نگاه کردن به جنبه روشن ماجرا، منچستر یونایتد و سرمربی بعدی این باشگاه بزرگ سابق، تا حدودی بسیار خوش‌شانس هستند که تنها گزینه موجود، هم مثل کسی که شایسته بازوبند است بازی می‌کند و هم صحبت می‌کند.