همانطور که چلسی و منچستریونایتد تاکتیک‌های نیمه اول را کنار گذاشتند و به نوبت به جلو یورش بردند، اشک ریختن مفسران TNT می‌توانست یک مخزن را پر کند.

«چطور ممکن است هنوز ۰-۰ باشد؟!»، فلتچ از اَلی و جو پرسید. سوال خوبی بود. تنها ترکیبی از اعصاب لرزان و شانس بازی را بدون گل نگه داشت.

اما کل ماجرا یادآور نبرد ضربات شروع مجدد در جبهه غربی بود. نوبت حمله با چه کسی بود؟ آیا واقعاً میلیاردها پوند برای خلق این منظره سرمایه‌گذاری شده است؟

تنها چیز گمشده یک سرباز بازنشسته چلسی بود که با مسلسل زمین را پاک می‌کرد. در پایان، مایکل کریک قطعاً به جوخه آتش محکوم شده بود .

این بازی در طول یک نسل از بازی ممتاز لیگ برتر و فینال واقعی لیگ قهرمانان به یک دربی الاغ تبدیل شده است.

در اعماق وجود، هم چلسی و هم یونایتد در حسرت گذشته‌ای باشکوه هستند که در حافظه اخیر جای دارد. حقیقت ناخوشایند این است که شرایط آن - برتری مالی بی‌چون و چرا و مربیان منجی - دیگر در دسترس نیست.

اما استمفورد بریج پر بود و زیر نور آفتاب روشن پاییزی غرق شده بود. آن مکان قدیمی این روزها کمی فشرده به نظر می‌رسد، اما هر سیاستمدار پوپولیستی که نمک خود را می‌شناخت، به آن وضعیت بنای تاریخی فهرست شده می‌داد.

برونو فرناندز برای یونایتد فراخوانده شد، در حالی که یوری تیلمانس پس از شروع کند فصل کنار گذاشته شد.

«دوست دارم داخل سر فرناندز را ببینم»، دارن فلچر گفت و هم عدم تخیل حیرت‌آور خود و هم داستانی را که تمام هفته برای ما ساخته شده بود، آشکار کرد.

در عمل، او یک فرصت نیمه اول را پس از کنترل عالی پاس بلند برایان امبوئمو، به هوا فرستاد، قبل از اینکه به غرولندهای هم‌تیمی‌هایش که مطمئناً اکنون باید آن را نویز سفید بدانند ، بیفتد.

برای چلسی، استواو اولین بازی خود را در فصل انجام داد. مدت زیادی است که او بدون هیچ نشانی از کنایه از هوای انگلیسی تعریف می‌کرد، اما او در شروع آشفته در حال انجام کارهایی بود.

ژابی آلونسو جوان‌ترین تیم فصل لیگ برتر را با میانگین سنی زیر ۲۴ سال انتخاب کرده بود. پدرو نتو (و سبیل چیپسی‌اش) با ۲۶ سال مسن‌ترین بازیکن آنها بود.

چلسی دیگر دور دایره مرکزی جمع نمی‌شوند، اما بخشی از بی‌تجربگی آنها خود را در ایجاد فضای زیاد برای ضدحمله یونایتد نشان داد.

اَمَد دو بار وسلی فوفانا را مغلوب کرد، اما خونسردی نداشت. کنترل ماتیوس کونیا در مقابل دروازه کاملاً برزیلی بود، به طور خاص فرد در جام جهانی ۲۰۱۴ که بدنام شد.

کونیا همچنان بدشانس بود که گلزنی نکرد، ضربه سر هوشمندانه او پس از هل دادن توسط مدافع چلسی به موقعیت آفساید، مردود شد.

یکی از ایرادات رو به رشد ما این است که مفسران تصمیمات را از قبل اعلام می‌کنند - فلچر با گفتن