رژیس لو بری، سرمربی ساندرلند، در پایان بازی از نتیجه به دست آمده ناراضی و سرخورده به نظر می‌رسید.
تیم او که در قعر جدول قرار دارد، شاید سزاوار پیروزی در این بازی بود، اما در روزی که طوفان «بلو» فوتبال را به شدت تحت تأثیر قرار داد، به تساوی رضایت داد.
در حالی که دانیل فرکه احتمالاً این تساوی خارج از خانه را برای لیدز، که روند رو به بهبودی را طی می‌کند، امتیازی مثبت تلقی خواهد کرد، اما اکنون همه چیز به بازی شنبه ساندرلند مقابل کاونتری بستگی دارد.
باد به قدری شدید و متغیر بود که پرچم‌های کرنر را خم می‌کرد، زباله‌ها را در اطراف زمین به چرخش درمی‌آورد و قضاوت‌ها را به شدت مختل می‌کرد، اما برای برهم زدن تعادل برایان بروآی، به طوفان نیاز بود.
خبر خوب برای ساندرلند این بود که مهاجم قدرتمندشان از مصدومیت همسترینگ بهبود یافته بود و از درگیری فیزیکی با ژاکا بیول لذت می‌برد.
بروآی در نیمه اول دو فرصت گلزنی داشت. یکی با سانتر انزو لو فه و شوت کمی منحرف شده که باعث واکنش خوب جیمز ترامفد شد.
سپس لحظه‌ای فرا رسید که بروآی، بیول را مجبور به پاس رو به عقب کوتاه کرد و خودش به سمت توپ دوید و قبل از ترامفد به آن رسید. باید به دروازه‌بان انگلیسی فرکه تبریک گفت که خونسردی خود را حفظ کرد، با شجاعت در جای خود ایستاد و در نهایت با پا توپ را مهار کرد.
لیدز نیز مهاجم قابل توجهی به نام دومینیک کالورت-لوین دارد. او تست آمادگی جسمانی را برای پای ضربه دیده خود با موفقیت پشت سر گذاشت و اگرچه در ابتدا کمتر از بروآی درگیر بازی بود، اما به نظر می‌رسید مأموریت دارد تا لوک اونین را در یک رقابت شخصی درگیر کند.
خیلی زود مشخص شد که کالورت-لوین علاقه‌ای به مارک شدن توسط نوردی موکیله، هم‌تیمی اونین در دفاع میانی، ندارد و به همین دلیل در هر فرصتی خود را در موقعیت‌های درگیری با اونین قرار می‌داد.
با وجود اینکه اونین چند لغزش داشت، اما در دقیقه ۱۱ یک تکل حیاتی و شاید گل‌جلوگیرانه روی کالورت-لوین زد، درست قبل از پایان نیمه اول.
نیمه دوم به سختی آغاز شده بود که بخت با ساندرلند یار نبود. در یک تلاش برای دفع توپ، اونین آرنج خود را به طور تصادفی به گلوی موکیله زد. مدافع سابق پاری سن ژرمن نیاز به درمان طولانی داشت و لو بری با نگرانی به او نگاه می‌کرد.
در نهایت مشخص شد که موکیله مصدوم است و نمی‌تواند به بازی ادامه دهد و عمر آلدریته که اخیراً عملکرد متغیری داشته، از روی نیمکت به جای او وارد زمین شد.
در این زمان، لیدز که در رتبه دوم قرار داشت، دوباره جان گرفت و دفع توپ‌های مهم آلدریته و لو فه برای متوقف کردن حرکت خطرناک جی‌دن بوگل و آئو تاناکا لازم بود.
ساندرلند بدون توجه به این موضوع، دوباره به بازی برگشت. نلسون آنگولو در بال چپ فرم خوبی داشت و دو شوت از این بازیکن اکوادوری، ترامفد را مجبور به دو مهار هوشمندانه کرد.
کمی بعد از دقیقه ۶۰، بروآی که دیگر توان سابق را نداشت، جای خود را به تیمور توتیروف، مهاجم جوان اوکراینی، داد اما در همان زمان، فرکه نیز مهاجمان تازه‌نفس خود را به بازی فرستاد.
این بازیکنان نوید اوآکا و آنتون اشتش بودند که فضاهای پشت کالورت-لوین را پر کردند؛ جایی که هری ویلسون و برندن آرونسون برای برهم زدن خط دفاعی لو بری تلاش کرده بودند.
بازی همچنان در تعادل بود. ترامفد به خوبی توپ را به بیرون فرستاد، زیرا سانتر گرانیت ژاکا تقریباً از او عبور کرده بود، اما روبین روئفس مجبور شد با شیرجه زدن، توپ را از پای کالورت-لوین که پس از شوت تاناکا توپ را از دست داده بود، بگیرد. کالورت-لوین خواهان پنالتی بود، اما استوارت اتول، داور، با او موافق نبود و بررسی کمک داور ویدئویی نیز این نظر را تأیید کرد.
وقتی شان لانگ‌استاف، بازیکن سابق نیوکاسل که به عنوان تعویضی برای لیدز وارد شده بود، شوت خطرناک و زمینی از فاصله ۲۰ یاردی را زد، هواداران ورزشگاه لایت وحشت کردند، اما روئفس با یک دست، توپ را به طرز فوق‌العاده‌ای به بیرون از تیرک دروازه فرستاد.