همانطور که باران اطراف منطقه دولتی اسلو را می‌شورد، لیسه کلاونِس خود را از باد پناه می‌دهد و سعی می‌کند تاکتیک‌ها را مشخص کند. او می‌گوید: «البته ما نمی‌توانیم همه کارها را به تنهایی انجام دهیم، اما ما صدا داریم، حق صحبت کردن داریم، حق پیشنهاد دادن داریم، پس بیایید ببینیم.» «حداقل سعی خواهیم کرد پیشگام باشیم.»
رئیس فدراسیون فوتبال نروژ می‌خواهد فیفا و سایر نهادهای حاکمیتی را در مورد موضوع جبران خسارت دوباره درگیر کند. جنبه‌ای کمی مبهم از سیاست حقوق بشر در زمان‌های عادی، اهمیت جبران خسارت در پی جام جهانی در قطر بسیار روشن شد، زمانی که خانواده‌های افراد آسیب‌دیده یا کشته‌شده در کارهایی که منجر به این مسابقات شد، بدون غرامت مالی باقی ماندند، زیرا فیفا تصمیم گرفت یک صندوق میراث را به جای دیگری هدایت کند.
به تحریک کلاونِس، فیفا بررسی‌ای را در مورد این فرآیند انجام داد. این گزارش در نهایت دریافت که سازمان مسئولیت جبران خسارت را بر عهده دارد، اما فیفا تصمیم گرفت پول را تغییر مسیر ندهد. کلاونِس می‌خواهد دوباره تمرکزها را بر این موضوع معطوف کند و اطمینان حاصل کند که شیوه‌های جدیدی برای یورو ۲۰۲۸، که میزبان مشترک آن انگلستان، اسکاتلند، ولز و جمهوری ایرلند هستند، و همچنین جام جهانی ۲۰۳۴ در عربستان سعودی که منابع جنبش کارگری نشان می‌دهند در حال حاضر نظارت خارجی کمی یا هیچ بر شرایط کارگران وجود دارد، در نظر گرفته شود.
او این کار را در یک نقطه حساس انجام می‌دهد. در حالی که جیانی اینفانتینو به شنوندگان اطمینان داده است که «اکثریت قریب به اتفاق» انتخابات فیفا از انتخاب مجدد او به عنوان رئیس در سال آینده حمایت خواهند کرد، بسیاری در این ورزش این را فرصتی برای تغییر می‌دانند. کلاونِس یکی از آنهاست، که از زمانی که او اولین بار موضوع جبران خسارت را در کنگره فیفا در سال ۲۰۲۲ مطرح کرد، خار در چشم اینفانتینو بوده است و پس از رسوایی‌های کارت قرمز بالوگان و رسوایی فیفا فوروارد انترپرایز، او را در تابستان امسال به استعفا فراخوانده است.
کلاونِس ۴۵ ساله به عنوان یک نامزد احتمالی در انتخابات ریاست جمهوری فیفا مطرح شده است و تأیید نه چندان مطلوب سپ بلاتر را به دست آورده است. رئیس سابق رسوا شده گفت که کلاونِس «شایسته بیشترین احترام است» و «زمان آن رسیده است که یک زن رهبری را بر عهده بگیرد». کلاونِس در پاسخ یادآوری کرد که بلاتر «می‌خواست ما با شورت‌های کوتاه‌تر بازی کنیم». موضع او در مورد رقابت برای ریاست جمهوری امروز تقریباً، اگر نه کاملاً، رد کردن آن است.
او می‌گوید: «نام من چند بار مطرح شده است و من آن را نشانه نگرانی [مردم] در مورد حکمرانی می‌دانم، زیرا ما در مورد حکمرانی بسیار صریح بوده‌ایم.» «ما نقشی بین‌المللی داشته‌ایم که کارآمدترین راه برای کسب رأی نیست. فکر می‌کنم بسیار صریح بوده‌ایم، بنابراین این بار فکر نمی‌کنم این برای من امکان‌پذیر باشد و این موضوع برای من نیز یک موضوع واقعی نبوده است.»
پس کاملاً نه، اما چه او نامزد شود چه نشود، کلاونِس مدافع مداوم اصلاحات است. او معتقد است نامزدهای دیگری وجود دارند که می‌توانند اینفانتینو را به چالش بکشند و تغییر ایجاد کنند. او می‌گوید بسیار مهم است که هر فردی متقاعد شود قبل از پایان مهلت نامزدی در ۱۸ نوامبر، نامزد شود. او می‌گوید: «داشتن یک نامزد و کسی که بتواند برنده شود، بسیار مهم است.» «ما از هر نامزدی استقبال خواهیم کرد، اما صرفاً معرفی کسی که ببازد...» او شانه بالا می‌اندازد. «فکر می‌کنم اکنون مهم است که در مورد اینکه چه کسی می‌تواند سکوی پرتابی برای پیروزی داشته باشد، بحث کنیم.»
او در مورد چالش اینفانتینو می‌گوید: «بی‌اعتمادی وجود داشته است، و نه فقط در اروپا، بلکه در بسیاری از جاهای دیگر غیر از اروپا.» «البته، این بسیار سیاسی شده است، به همین دلیل من آن را به بازی تاج و تخت تشبیه می‌کنم. نامزدها باید پایگاهی در کنفدراسیون‌های مختلف داشته باشند. ما نمی‌دانیم اینفانتینو تا زمانی که چنین نامزد مخالفی وجود نداشته باشد، چقدر می‌تواند به چالش کشیده شود. اما قطعاً افرادی هستند که می‌توانند او را به چالش بکشند.»
در این روز حداقل، کلاونِس تمایلی به اظهارات تهاجمی زیاد در مورد اینفانتینو یا فیفا ندارد. او می‌گوید: «مردم همیشه از من در مورد اینفانتینو می‌پرسند، اما موضوع او نیست.» «برای من موضوع حکمرانی رو به جلو است. او با پلتفرمی از اصلاحات انتخاب شد که ما واقعاً به آن اعتقاد داشتیم، اما واقعاً اجرا نشد و این ما را ناامید کرد.»
کلاونِس می‌گوید او می‌خواهد هرگونه اصلاحات مربوط به جبران خسارت برای همه برگزارکنندگان و مسابقات اعمال شود. او در مورد ایجاد اتحاد برای حمایت از پیشنهادهایی صحبت می‌کند که تضمین می‌کند قبل از برگزاری مسابقات، وجوهی برای جبران خسارت کنار گذاشته شود و سازوکارهایی برای نحوه توزیع هرگونه پول ایجاد شود. او می‌خواهد چنین پیشنهادهایی را در کنگره بعدی فیفا ارائه دهد. «این باید در یوفا و جاهای دیگر نیز باشد، اما بیایید با فیفا شروع کنیم، بیایید از بالا شروع کنیم، و اکنون که حکمرانی بر سر زبان‌ها افتاده است، بیایید این را بخشی از پیشنهاداتی کنیم که به کنگره ارائه خواهیم داد، چه با هم و چه به تنهایی.»
رویکرد مشارکتی برای دستیابی به راه‌حل‌ها، به جای توافق‌های پشت درهای بسته، روش ترجیحی کلاونِس است و در روز سه‌شنبه، هافبک سابق با ۷۳ بازی ملی برای نروژ، مورد جبران خسارت را در جمع سیاستمدارانی که پنجاهمین سالگرد دستورالعمل‌های سازمان همکاری اقتصادی و توسعه برای «رفتار تجاری مسئولانه» را گرامی می‌داشتند، مطرح کرد. کلاونِس دیگر صدای تنها در کف کنگره نیست، بلکه متحدانی دارد و تعداد فزاینده‌ای از افرادی که - حداقل در خلوت - ادعا می‌کنند ارزش‌های او را دارند. اینکه او بر دو تیم ملی موفق نیز ریاست می‌کند، ضرری ندارد.
تیم ملی زنان نروژ برای صعود به جام جهانی سال آینده با ولز روبرو خواهد شد. در همین حال، مردان در این سال دل‌ها و بازی‌ها را در ایالات متحده بردند. کلاونِس با کمی سردرگمی تجربه جام جهانی را به یاد می‌آورد. او می‌گوید: «من هفت هفته با ۶۵ مرد در جاده بودم.» «من همچنین ارلینگ هالند را با یک راکون مرده دیدم. فوتبال چیزهای زیادی است، یک ورزش، یک رقابت، یک پدیده فرهنگی. همچنین یک ابزار اجتماعی است، اما اگر می‌خواهیم بازی برای همه باشد، درگیری وجود خواهد داشت.» خیلی طول نمی‌کشد که آن درگیری از سر گرفته شود.»