کاریک در استفاده از فرصت ناکام بود… صد و نود و نهمین دربی منچستر با دو تصمیم بحثبرانگیز داوری تعریف شد: اخراج فیل فودن در نیمه اول به دلیل لگد زدن به برونو فرناندز، و مداخله VAR برای اعلام گل پیروزیبخش ارلینگ هالند با وجود اینکه به نظر میرسید انزو فرناندز از موقعیت آفساید در بازی دخالت داشته است. در هر دو مورد، مقدار زیادی عقل سلیم میتوانست منجر به نتیجهای متفاوت شود – و پرو رف (Pro Ref) بعداً اعتراف کرد که گل هالند نباید پذیرفته میشد. با این حال، استدلال اینکه نتیجه نهایی برای یونایتد سختگیرانه بود دشوار است. اخراج فودن فرصت بزرگی به میزبان داد که نتوانستند از آن استفاده کنند، بهترین فرصتشان در وقتهای تلف شده به برایان امبوئمو رسید. مایکل کاریک دوران خود را با پیروزی ۲-۰ دربی خانگی مقابل ۱۱ مرد در ماه ژانویه آغاز کرد، بنابراین این یک گام رو به عقب برای سرمربی بود که نتوانست راهی برای کنترل بازی پیدا کند. کاریک همچنین از دو روز استراحت بیشتر سیتی پس از بازیهای لیگ قهرمانان در این هفته گلایه کرد – اما تصمیم گرفت فرناندز و دیگران را در پیروزی ۴-۰ مقابل صباح برای ۹۰ دقیقه نگه دارد. دو بازی بعدی یونایتد در لیگ خارج از خانه مقابل فولام و در خانه مقابل اسپرز است. کاریک برای جلوگیری از تبدیل شدن لرزش اولیه فصل به چیزی جدیتر، نیاز به هوشمندی بیشتری خواهد داشت. نیل مکوی … در حالی که نقشه اصلی ماریسکا جواب میدهد اخراج فودن همچنین آزمون بزرگی برای انزو ماریسکا بود که اولین دربی خود را به عنوان سرمربی منچسترسیتی هدایت میکرد. پس از شروعی قوی اما نه چندان چشمگیر در فصل لیگ، این میتوانست یک بعدازظهر دردناک برای تیم ۱۰ نفره او باشد. در عوض، این مربی ایتالیایی تصمیمات هوشمندانهای برای کسب یک نتیجه روحیهبخش گرفت – و با آرسنال همگام شد، هر دو تیم در حال حاضر از رقبای مورد انتظار خود پیشی گرفتهاند. ماریسکا تنها یک تغییر در ۸۰ دقیقه اول ایجاد کرد، اما آوردن ایلیمان ندیایه به جای رایان چرکی به تیمش تهدید مستقیمتری در ضدحملات داد. همتیمیهای جدید انزو فرناندز و الیوت اندرسون به سرعت جا افتادند، دومی در میانه میدان در نیمه دوم که سیتی به ندرت کمبود بازیکن داشت، بینقص بود. در دفاع، مارک گوهی به سختی اشتباهی مرتکب شد زیرا تیم ماریسکا استحکامی را نشان داد که فاقد آن بود. نحوه پیروزی هالند حداقل خوششانس بود، اما نمایش نیمه دوم میهمان شایسته هر سه امتیاز بود. انامسی مرغهای دریایی پرگل کاونتري را غرق کردند در روز دیگری، هر یک از گلهای عالی انفرادی از چارالامپوس کوستولاس، مالیک یالکوویه و یاسین آیاری میتوانست گل برتر در شکست سنگین برایتون مقابل کاونتری باشد. اما هیچکدام نمیتوانست با شوت خیرهکننده لوئیس دانک از فاصله ۳۵ یاردی به گوشه بالا مقایسه شود. اینکه یک مدافع میانی حتی به فکر شوت زدن از جایی که او زد فکر کند، مضحک است، اما دانک اصرار داشت که “این نوع شوت در اختیار من است” و فابیان هورتزلر گفت که همه در باشگاه از تکنیک شوتزنی او آگاه هستند. دانک یکی از پنج گلزن مختلف در روز یکشنبه بود زیرا برایتون همچنان نشان میدهد که میتواند برخلاف فصل گذشته، زمانی که دنی ولبک با ۱۳ گل لیگ برتر بهترین تهدید تهاجمی آنها بود، کارها را متفاوت انجام دهد. در این فصل، هشت بازیکن مختلف برایتون در تنها چهار بازی لیگ گلزنی کردهاند. و وقتی مدافع میانی شما میتواند توپ را اینگونه بزند، چه کسی واقعاً به یک مهاجم ستاره نیاز دارد؟ «غم» آرتتا ناعادلانه به ساندرلند است داوران قرار است این فصل با درگیری، گرفتن و کشیدن پیراهن در توپهای مرده برخورد کنند – اما تا دقیقه ۵۸ در ورزشگاه لایت در روز شنبه، هم ساندرلند و هم آرسنال در کرنرها و اوتها از بسیاری چیزها گذشتند. کنایه این بود که وقتی جان بروکس در نهایت از ازری کنساه به دلیل کشیدن دان بالارد در یک اوت جریمه کرد و به ساندرلند پنالتی داد، که متعاقباً توسط بررسی VAR تأیید شد، بحثبرانگیز بود. استدلال قوی وجود داشت که “غلت زدن جودو” هوشمندانه بالارد باعث شد کنسای که قطعاً بیگناه نبود، در دردسر بزرگی بیفتد. مهم نبود که ذخیره درخشان دیوید رایا باعث شد پنالتی انزو لو فه متعاقباً بیاهمیت شود؛ میکل آرتتا متعاقباً مطالعهای از خشم مقدس را نشان داد. او گفت که برای فوتبال “غمگین” است و از تمایل به “محافظت از بازی” صحبت کرد. هنگامی که دو دقیقه پس از از دست دادن لو فه، برونو گیمارش یک شوت عالی را به ثمر رساند، آرسنال در مسیر پیروزی ۲-۰ بود که با پنالتی دیرهنگام بوکایو ساکا تکمیل شد و شروع بینقص آنها در فصل ادامه یافت. با این حال، ساندرلند خوب بازی کرده بود و شایسته اعتبار بیشتری از سوی آرتتای نه چندان سخاوتمند بود. لوئیز تیلور شکنندگی میانه میدان، ایراولا را آزار میدهد آندونی ایراولا ناگزیر در مرحله یادگیری دوران لیورپول خود حقایق ناخوشایندی را کشف خواهد کرد. دومین تساوی متوالی در لیگ برتر در آنفیلد – هفتمین آنها از ۱۲ بازی در سال ۲۰۲۶ – چندین مورد را آشکار کرد، از عدم اطمینان کوستاس تسیمیکاس به عنوان بازیکن اصلی تا ماهیت نفوذپذیر زوج میانه میدان رایان خرافنبرخ و دومینیک سوبوسلای. ایراولا مجبور شد با توجه به زمان بسیار کوتاه از پیروزی چهارشنبه در لیگ قهرمانان مقابل اتلتیکو مادرید، اولین تجربه خود را در انجام این کار با لیورپول، تغییراتی ایجاد کند و غیبت الکسیس مک آلیستر تأثیر بیثباتکنندهتری نسبت به آنچه او تصور میکرد، داشت. خرافنبرخ و سوبوسلای مقاومت حداقلی در برابر تیمی از فولام ارائه دادند که به راحتی از آنها عبور کرد و همراه با فلوریان ویرتس، چیز کمی به حمله ناکارآمد لیورپول که با هزینه هنگفتی assembled شده بود، ارائه دادند. تغییرات بیشتری در زمان ورود تاتنهام در جام اتحادیه در روز سهشنبه رخ خواهد داد. هافبک نوجوان تری نیونی، که در پیشفصل تاثیرگذار بود، باید فرصتی برای نشان دادن اینک
