مایکل کریک، با استعاره از یکی از مدیران سابق منچستر یونایتد، میدانست که طوفان خواهد آمد. نیمه دوم فصل گذشته همه چیز برای او بیش از حد عالی پیش رفت. در مقطعی بادهای نامساعدی خواهد وزید. این همان چیزی بود که کریک قبل از این دیدار از فولام احساس میکرد. احساسات او پس از این چه بود؟ قطعاً تسکین مهمترین احساس بود. زیرا پس از شکست در دربی مقابل منچستر سیتی در یکشنبه گذشته و حذف از جام اتحادیه در اواسط هفته مقابل برایتون – هر دو در اولدترافورد – کریک با یک هتتریک ناخواسته روبرو بود. همه اینها پس از لغزشهای دیگر از آخر هفته افتتاحیه که یونایتد در هال شکست خورد، اتفاق افتاد. یک گل به خودی تاریک و کمدی توسط لیساندرو مارتینز، امیدهای فولام را برای اولین پیروزی لیگ برتر تحت هدایت آلوارو اربلوآ افزایش داد. یونایتد در فصلهای اخیر تقریباً همیشه در این گوشه از جنوب غربی لندن پیروز شده است. برخورد با تیمی که در پایین جدول شروع کرده بود، غیرقابل تصور بود. کریک و تیمش با خوششانسی بزرگی که در پایان زمان تقریباً به دست آوردند، از فاجعه جلوگیری کردند. چیز زیادی برای ماتیوس کونیا در لبه محوطه جریمه، در سمت چپ مرکز، وجود نداشت، بنابراین او برای گوشه نزدیک شوت زد. برن لنو، دروازهبان فولام، به نظر میرسید که آن را پوشش داده است. سپس یک انحراف عظیم از دیوید آفرنگوبر باعث شد توپ به گوشه مخالف بچرخد. یونایتد فرار کرد. درست است که فولام پس از لحظه وحشتناک مارتینز، با عقبنشینی، فشار را دعوت کرد. آنها فاقد یک راه خروج بودند. اما به نظر نمیرسید که یونایتد بتواند لحظه لازم نفوذ را پیدا کند. بازیکنان کریک اعتماد به نفس کمی داشتند؛ حرکات آنها اغلب قابل پیشبینی بود. آنها نتوانستند در نیمه دوم از دفاع عبور کنند، تنها تلاشهایشان از خارج از محوطه جریمه بود. خوشبختانه برای کریک، کونیا یکی را به کار انداخت. چیزهای زیادی برای دوست داشتن در مورد فولام وجود داشت، که تحت هدایت اربلوآ همچنان در حال پیشرفت است. به نظر میرسد او به این نتیجه رسیده است که به امنیت بیشتری در مرکز خط میانی نیاز دارد – از این رو ساندر برگ و شیا چارلز، با الکس ایووبی در بال چپ. برای فولام، بازیکنان در پستهای مناسب خود قرار داشتند، که برای یونایتد کاملاً صادق نبود، هرچند آنها توانستند لوک شاو را در سمت چپ دفاع خود بازگردانند. بدون بنجامین سسکو به دلیل مصدومیت (دوباره)، کریک بدون تنها مهاجم نوک خالص خود بود. راه حل او، دوباره، استفاده از کونیا به عنوان یک مهاجم کاذب و درخواست از برونو فرناندز برای بازی نزدیک به او بود. این یک خط میانی جعبهای بود، با یوری تیلمانس و کابی ماینو در عقبتر. اربلوآ بالهای خود، اسکار بوب و ایووبی را وادار کرد تا در مقاطعی به داخل بیایند و تأثیر خوبی داشته باشند. نبرد برای کنترل میانه زمین در جریان بود، با جاش کینگ که بخش مهمی از تصویر بود. شماره ۱۰ فولام، که طبق گفته توماس توخل در روز جمعه «نزدیک» به دعوت به تیم ملی انگلیس بود، زمانی که در نیمه اول که فولام تیم عجولتر و خلاقتری بود، به سمت راست متمایل شد، تهدید کرد. کینگ در دقیقه ۳۲ پس از به دست آوردن یک یارد فضا از شاو، سن لامینس را به چالش کشید و این تنها باری نبود که یونایتد احساس کرد قلبش تند میزند. فولام باید از اینکه قبل از استراحت گلزنی نکردند، ناراحت بودند. گونزالو گارسیا دو بار در حالی که در موقعیت خوبی بود، ضربه خود را خراب کرد؛ در موقعیت دوم، برگ در فاز دوم حرکت، لامینس را به چالش کشید. همچنین لحظهای وجود داشت که بوب به فضایی در لبه محوطه جریمه چرخید اما به بیرون کشید. کینگ در دقیقه ۴۵ پس از دویدن به هری مگوایر، در لبه محوطه جریمه به دنبال ضربه آزاد بود اما به دنبال برخورد بود و به درستی به دلیل تمارض کارت زرد گرفت. یونایتد در نیمه اول دو بار به تیرک دروازه کوبید و ضربات دیگری نیز داشت. آنها به موقعیتهای خوبی رسیدند اما در یک سوم پایانی به دیوار برخورد کردند. پاسهای آنها گاهی اوقات بیش از حد پیچیده بود. کونیا برای عبور از آفرنگوبر در سمت راست و کشیدن توپ برای فرناندز که به تیرک دور کوبید، خوب عمل کرد. کونیا با انحراف توپ از راه دور، که به سمت بالا حلقه زد و در بیرون تیرک عمودی فرود آمد، تقریباً خوششانس بود. مارتینز برن لنو را در اوایل بازی مجبور به یک مهار خوب کرد. مارکوس رشفورد یک فرصت خوب را به سمت بالا زد. یونایتد پس از شروع مجدد سعی کرد بالاتر بازی کند؛ تا ریتم سریعتری بیاورد. آنها با زحمت بازی میکردند و گل به خودی ضربه روحی برای آنها بود. این زمانی شروع شد که کونیا نتوانست توپ را در موقعیت عمیق خط میانی نگه دارد. او توسط کالوین باسی، که بیشتر آن را میخواست، مغلوب شد. کاپیتان فولام تا لبه محوطه جریمه پیش رفت و وقتی شوت زد، مشکلات یونایتد در شرف عمیقتر شدن بود. مهار لامینس نامطمئن بود و مارتینز، که رو به دروازه خود ایستاده بود، به طرز وحشتناکی کند بود. او نتوانست پاهای خود را به درستی تنظیم کند و به سادگی توپ را به سمت دروازه خودی زد. سپس لامینس، شاید با این فکر که آیا پاس رو به عقب است، سعی کرد با پاهایش آن را دفع کند و ناموفق بود. این یک آشفتگی عظیم بود. یونایتد میتوانست چراغهای قرمز هشدار را ببیند. آنها برای با ثبات شدن جنگیدند. فولام در هر دو بازی خانگی ابتدایی خود تحت هدایت اربلوآ سه گل دریافت کرد. آنها در اینجا قویتر بودند. آنها عقب نشستند و فضاها را فشرده کردند. برایان امبومو و کونیا با شوتهای از راه دور لنو را مجبور به مهار خوب کردند اما یونایتد فاقد پیچیدگی بود. به نظر میرسید که اوضاع فقط در یک جهت برای آنها پیش میرود، به خصوص زمانی که کوین، که به عنوان تعویضی فولام وارد شد، تقریباً لامینس را برای ۲-۰ شکست داد. کونیا ناجی بود. گسلها عمیق باقی ماندهاند.
