بیش از دو ماه از شکست تلخ استرالیا در ضربات پنالتی مقابل مصر گذشت که به ماجراجویی جام جهانی آنها پایان داد، ماجراجوییای که با شروعی درخشان آغاز شده بود. با وجود اینکه سوکروسها ترکیه را شگفتزده کردند و با جوانترین تیم تورنمنت به مرحله حذفی صعود کردند، تونی پوپوویچ، سرمربی، با انتقاداتی در مورد انتخابهایش، به خصوص در ضربات پنالتی در دالاس، مواجه شد. سرمربی که سهشنبه در اولین حضور رسانهای خود از زمان جام جهانی در سیدنی، پشت تریبون قرار گرفته بود، سرانجام آماده صحبت بود. «همیشه پشت هر تصمیمی که گرفتم، هدفی وجود داشته است. و من با آن هدف برای همه آنها راحت هستم. «با نگاهی به گذشته، شاید تنها نکته واقعاً...» پوپوویچ مکث میکند و سعی میکند کلمات مناسب را پیدا کند. پیروزی استرالیا مقابل ترکیه در اولین بازی تورنمنت، انتظارات را به اوج رساند. شکست مقابل آمریکا باعث دلسردی شد، حتی اگر نیمه دوم نشان داد که تیم حرفهای بیشتری برای گفتن دارد. سوکروسها از سد بازی پاراگوئه گذشتند، سپس در مقابل مصر نزدیک به پیروزی بودند، قبل از اینکه با ضربات هری سوتار و لوکاس هرینگتون، قلبشان شکست. میانگین سنی تیم جام جهانی سوکروسها ۲۵ سال و ۱۶۵ روز بود که جوانترین در تورنمنت محسوب میشد و ۱۵۵ روز جوانتر از ساحل عاج، دومین تیم جوان تورنمنت بود. آنها نشان داده بودند که میتوانند در سطح جهانی رقابت کنند. با این حال، احساس ناخوشایندی وجود داشت که تیم میتوانست فراتر از این برود. پوپوویچ در سیدنی، در حالی که رسانهها را زیر نظر دارد، ادامه میدهد. او میگوید که خودش منتقد خودش است. که همیشه به تصمیماتی که میگیرد نگاه میکند. که بینش فقط بعداً حاصل میشود. «تنها نکته واقعاً مصر بود،» او میگوید. «خط حمله - و به هر دلیلی، حریف نیز میتواند در خوب بازی کردنش نقش داشته باشد - ما در بازی آخر واقعاً در خط حمله تأثیرگذار نبودیم.» در تورنمنتی که عمدتاً موفقیتآمیز بود، این بزرگترین مانع استرالیا بود. آنها پس از تساوی مقابل مصر، نتوانستند راهی برای شکست دادن حریفان خود پیدا کنند و ظرف یک ساعت، چمدانهای خود را بستند. او میگوید: «از دست دادن جردی بوز و یعقوب ایتالیانو (که قبلاً مصدوم بود) که پویا بودند، کمکی نکرد.» «مدافع چپ آنها [کریم حافظ]، این اولین بازی او [فیکس] در جام جهانی بود. در نیمه اول، ما با کریستین [ولپاتو] و جردی بوز مشکلات زیادی برای او ایجاد کردیم. و متأسفانه، وقتی جردی رفت، کمی از آن پویایی را از دست دادیم، و سپس کریستین خسته شد. «اما تمام بازی خوب ما و بسیاری از موقعیتهای ایجاد شده از آن سمت بود. ما فقط نتوانستیم از آنها بهره ببریم، این یک نقطه ضعف واقعی برای آنها بود که ما از آن اطلاع داشتیم، اما ما فقط نتوانستیم... متأسفانه، در بازی، ما نتوانستیم از آنها در آن سمت راست بهره ببریم.» هواداران از انتخابهای بحثبرانگیز پوپوویچ برای ضربات پنالتی، از جمله آوردن متی رایان به جای پاتریک بیچ در دروازه، و دادن ضربه چهارم پرفشار به نوجوان هرینگتون، انتقاد کردهاند. سرمربی میگوید که هیچ کاری را متفاوت انجام نمیداد. او میگوید: «شما میتوانید پنالتیزنها و اتفاقات را تحلیل کنید، [اما] کسی باید اشتباه کند، و کسی صعود خواهد کرد. «این همیشه در ضربات پنالتی اتفاق میافتد. اگر روز بعد دوباره ضربات پنالتی را میزدیم، همان بازیکنان آن را میزدند و همان دروازهبان در دروازه بود.» پوپوویچ میگوید که پس از تورنمنت به زمان نیاز داشت تا «آرام شود» و ناامیدی را هضم کند. «صعود از گروه یک دستاورد بسیار مهم بود، و سپس ناامیدی از شکست زمانی که اینقدر نزدیک بودید. بدیهی است که این احساسی است که با آن میروید، و این همان چیزی است که برای مدتی آزارتان میدهد و هنوز هم آزار میدهد و به آزار دادن ادامه خواهد داد. اما همچنین، این همان چیزی است که به ما الهام میبخشد.» از زمان تورنمنت، ۱۱ عضو تیم جام جهانی جابجا شدهاند، و دو نفر - هرینگتون و الساندرو سیرکاتی - رکورد قبلی هزینه انتقال یک استرالیایی را شکستهاند. مو تورé در این فصل چهار گل برای نورویچ به ثمر رسانده است، و هرینگتون برای تیم شگفتیساز لیگ برتر، هال، بازی کرده است. پوپوویچ از سرعت بخشیدن به این گروه از بازیکنان جوان، از جمله نستوری ایرانکوندا و پل اوکون-انگستلر، به سوکروسها افتخار میکند و میداند که فوتبال استرالیا احتمالاً از تجربه آنها در سالهای ۲۰۳۰ و ۲۰۳۴ بهرهمند خواهد شد. اما او همچنین افزود که ممکن است فداکاریهایی در این راه وجود داشته باشد. او گفت: «من فکر نمیکنم که هرگز به آینده فوری خودم فکر کرده باشم، و اگر فقط به خودم فکر میکردم، آنگاه تیم در جام جهانی بسیار متفاوت میبود.» او خاطرنشان میکند که تیم از نظر استقامت در بین بازیکنان هجومی کمبود داشت. او گفت: «اگر به ۹ بازیکن خط حمله ما نگاه کنید، ما در مجموع ۲۵ بازی ۹۰ دقیقهای در بین ۹ نفر از آنها در طول شش ماه داشتیم.» «بنابراین وقتی به دقیقه ۶۰ یا ۷۰ میرسد - این در مورد فوتبال باشگاهی نیست، ما در مورد سطح جام جهانی صحبت میکنیم - آنها خسته، فرسوده هستند، چیزی برایشان باقی نمانده است.» «این همان چیزی بود که ما داشتیم. ما قبل از جام جهانی از آن خبر داشتیم. و ما میدانستیم که باید این بازیکنان را در طول بازیها مدیریت کنیم تا بهترین استفاده را از آنها ببریم و تأثیرگذار باشیم.» او اکنون برای دو بازی دوستانه مقابل برزیل در کوئینزلند در اواخر این ماه آماده میشود، زیرا جام ملتهای آسیا در ژانویه به سرعت نزدیک میشود. پوپوویچ میگوید: «ما قطعاً باید در نیمه نهایی برای کسب سهمیه فینال بجنگیم، و وقتی به آنجا رسیدیم، میخواهیم آن را ببریم.» این احتمال بسیار واقعی وجود دارد که این آخرین بازی او در این سمت باشد. پوپوویچ قرارداد خود را در آستانه جام جهانی تمدید کرد که او را تا پایان جام ملتهای آسیا در این سمت نگه میدارد. علیرغم وع
