فصل عادی با... تعریف شد

داستان‌های جذابی که لیگ را در طول تابستان شلوغ ورزشی جالب نگه داشتند. سال‌های فاصله‌دار که نه المپیک هستند و نه جام جهانی، اغلب برای NWSL آرام‌تر هستند (نگاه کنید به: میانگین تماشاگران در تیم‌های غیر توسعه‌ای تقریباً ثابت بود). در سالی که جام جهانی مردان در خاک خود برگزار شد و فصل سالگرد مهمی برای WNBA بود، اکثر تیم‌های NWSL نمایش قابل قبولی داشتند، با رقابت نزدیک برای شیلد، رقابت هیجان‌انگیز برای کفش طلایی و بازگشت چندین ستاره بزرگ. حتی تیم‌هایی که نمایش قابل قبولی نداشتند - سلام، شیکاگو - در نهایت حرکات دلگرم‌کننده‌ای در جهت درست انجام دادند. (لوئیزویل، نوبت شماست.) اِلا براکوی لیگ در تلاش برای سنجش نبض هوادارانش بود. هفته‌های اخیر صحنه‌های بحث‌برانگیزی را به ویژه در پورتلند شاهد بوده است، زیرا سازمان‌های ترنس‌فوبیک تلاش می‌کنند تا مانند WNBA، در گفتمان لیگ نفوذ کنند. اما فراتر از آن، نوآوری‌های قابل توجهی با هدف جلب توجه بیشتر صورت گرفته است. «قانون رودمن» تا حدی برای جلوگیری از پیوستن بحث‌برانگیزترین بازیکن آمریکایی به خارج از کشور، با عجله به مرحله تولید رسید. لیگ به طور خلاصه به دنبال راه MLS بود و برنامه بازی‌های خود را معکوس کرد، اما پس از واکنش اولیه بازیکنان و مردم، این رأی رد شد. حتی در Ted Lasso نیز حضور داشت. این تلاش‌ها زمان می‌برد، اما این تمایل به تغییر تقریباً هر چیزی در ساختار لیگ، اگر بتواند آن را بهبود بخشد، زیاد است. جف روتر رقابت برای صدر – و برای قعر. رقابت هم برای شیلد و هم برای کفش طلایی شدید بود. اشلی سانچز برای کفش جلو افتاد، اما باربرا باندا، سوفیا ویلسون، یانین سونس و ترینتی رودمن آتش‌بازی واقعی به راه انداختند. (اگر باندا به دلیل سیاست‌های سفر فدرال در ماه آخر بازی‌ها از کشور خارج نمی‌شد، شاید می‌توانست سانچز را به چالش بکشد.) رقابت برای شیلد حتی نزدیک‌تر بود، با سه تیم که دو بازی مانده به پایان همچنان در رقابت بودند. با این حال، لیگ در حفظ این کیفیت در تمام سطوح با مشکل مواجه بود. شیکاگو، لوئیزویل و بِی اف سی در طول فصل به طرز شرم‌آوری بد - و خسته‌کننده - بودند. این داستانی است که خیلی آشناست و به نظر نمی‌رسد به زودی به طور واقعی تغییر کند. به همان اندازه که بازاریابی لیگ بر برابری تمرکز دارد، انتخاب‌های آن اولویت را به توسعه می‌دهد. با ورود دو باشگاه جدید در سال ۲۰۲۸ و باشگاه‌های بیشتر پس از آن، من نگرانم که استعداد در تمام سطوح همچنان رقیق شود، به خصوص که سقف دستمزد لیگ و حداقل دستمزد پایین بازیکنان نخبه را به تیم‌های اروپا، مکزیک و برزیل سوق می‌دهد. NWSL باید با دردسرهای اجتناب‌ناپذیر رشد و آنهایی که واقعاً باید از آنها اجتناب کرد، مقابله کند. ابِگِیل سِگِل بهترین تیمی که به پلی‌آف نرسید

دنور سامیت. من به اندازه هر کس دیگری ناامید هستم که نمی‌توانیم شاهد ادامه گلزنی‌های سانچز در این مرحله از فصل باشیم، اما همچنین دوست دارم ببینم دنور و گلزنانش به عنوان دومین تیم توسعه‌یافته که در سال اول خود به پلی‌آف رسیدند، چه کار می‌کردند. آنها با ۵۳ گل در فصل عادی، با کارولینای شمالی در سال ۲۰۱۸ برابری کردند. ای.بی. از نظر استعداد و در لحظات، به نظر می‌رسید که حضور تیم توسعه‌یافته دنور سامیت در بین هشت تیم برتر اجتناب‌ناپذیر باشد. در نهایت، عدم ثبات و ناتوانی در تبدیل بازی‌های نزدیک از تساوی به پیروزی، آنها را عقب نگه داشت. تنها شیکاگو پس از وقفه تابستانی، فشار دفاعی کندتری داشت، و در حالی که کمترین تیم خطا کننده لیگ بودن امتیاز روحی به دست می‌آورد، به حریفان دنور زمان زیادی برای ساختن بازی‌ها داد. جِی.آر. برای دومین سال متوالی، کارولینای شمالی کوریج. کوریج بیشتر فصل را بالای خط پلی‌آف گذراند، اما وقتی آمار سانچز در ماه آخر کاهش یافت، آنها فاقد ساختار هجومی برای حفظ گلزنی بودند، که تمام سال از دفاع متزلزل آنها پوشش می‌داد. مک لیند به دنبال استفاده از اولین فصل کامل خارج از فصل خود برای یافتن راهی پایدار برای جبران غیبت ماناکا ماتسوکوبو خواهد بود - جدایی او در اواسط فصل به او لطمه زد، و موفقیت آنها برای تقریباً تمام باقی فصل با توجه به این موضوع چشمگیرتر است. اِی.اس. اسب‌های سیاه

اَنجل سیتی. هیچ تیمی در فرم بهتری نیست. پس از شروعی دشوار در فصل، اَنجل سیتی پس از وقفه تابستانی کشتی را هدایت کرد و اخیراً درخشان بوده است، با هشت پیروزی، دو تساوی و صفر شکست از ۳۱ اوت. آنها در سه بازی اخیر خود ۹ گل زده‌اند و مَدِی دیماریا، تازه‌وارد، که به تازگی از نمایش ۱۲ گله خود در جام جهانی زیر ۱۷ سال بازگشته است، برای بازی مقابل کانزاس سیتی در دسترس خواهد بود. از آنها می‌ترسم. ای.بی.

برای یک بار هم که شده، گاتهام واجد شرایط نیست. از زمان فروش آلیسا تامپسون به چلسی، اَنجل سیتی با استعداد قابل توجهی از رکود خود خارج شده است. هیچ تیمی از ۲۸ اوت نرخ امتیاز در هر بازی بالاتری نداشته است (۲.۶)، و آنها در گاتهام به تساوی رسیدند و در واشنگتن پیروز شدند. اَلی سنتور به سرعت سازگار شده است، و استعداد قابل توجهی از جمله تهدید گلزنی سوِینْدیس یونسدوتر، استحکام دفاعی اِمیلی سمز و نقاط قوت همه‌جانبه گیزِل تامپسون وجود دارد. جِی.آر. اَنجل سیتی. باشگاهی که برندینگ آن به طور سنتی بهتر از فوتبال آن بوده است، فصل را داغ شروع کرد، اما در عرض چند بازی به جایگاه مورد انتظار خود در میانه جدول بازگشت. در ماه ژوئن، مدیر کل مارک پارسونز به اندازه کافی دید و مدیر الکساندر استراوس را اخراج کرد. جانشین موقت او، لِیف سِمرود، با بازگرداندن آنها به اصول اولیه، توانسته است بیشترین بهره را از ترکیب تیم ببرد. حتی سنتور، که در یوتا یا کانزاس سیتی به پتانسیل خود نرسید، پس از پیوستن در اواسط فصل، درخشان ظاهر شده است. این یک تیم سرسخت است که در زمان مناسب به اوج رسیده است. اِی.اس. تیم بزرگی که در خطر حذف زودهنگام است

می‌دانم که انتخاب علیه این تیم در پلی‌آف خطرناک است، اما من گاتهام را انتخاب می‌کنم. از بین تمام تیم‌های این لیگ، آنها احتمالاً تیمی با بهترین سیستم قابل تعویض هستند، که در آن بازیکنان می‌توانند در صورت نیاز جایگزین دیگران شوند. سوال این است: آیا آنها بدن‌های سالم کافی برای انجام این کار خواهند داشت؟ بسیاری چیزها به در دسترس بودن جِلین هاول، رُز لاوِل و جِدین شاو بستگی دارد. ای.بی.

نمی‌گویم لزوماً انتظار دارم هر یک از چهار تیم برتر شکست بخورند، اما رتبه‌بندی تنها دلیل من برای تمایل به کانزاس سیتی نیست. برای چندین سال، Current توانسته است با درخشش بی‌نظیر تموا چاوینگا در ضدحملات، بر شدیدترین چالش‌ها غلبه کند، اما سارا گوردن از اَنجل سیتی مدافع نادری است که سرعت بازگشت کافی برای همگام شدن با ملی‌پوش مالاوی را دارد. Current در مقابل تیم‌هایی که سعی در بازی‌سازی از عقب زمین دارند خوب عمل می‌کند، اما اَنجل سیتی در دفاع و ضدحمله کاملاً توانا است. می‌توانم تصور کنم که آنها اولین مرحله از اولین فصل پلی‌آف کریس آرمس را به سرعت به پایان برسانند. جِی.آر. واشنگتن بهترین نمایش فصل خود را در ۱۷ اکتبر داشت و برای اولین بار از سال ۲۰۲۴، رقیب خود گاتهام را شکست داد. این سرانجام یک بازی کامل و متقاعدکننده از یک تیم ناپایدار بود. اما بازی بعدی، در کانزاس سیتی، باخت ۲-۱ بود که با پارگی رباط صلیبی هَل هِرسفلت، مهره کلیدی میانی، به طور قابل توجهی بدتر شد. بازی بعدی در روز تعیین‌کننده مقابل شیکاگوی قعرنشین بود. به جای یک پیروزی قاطع، اسپریت یک پیروزی ۲-۰ آرام به دست آورد که اعتماد به نفس کمی از اوج گرفتن تیم برای پلی‌آف باقی گذاشت. واشنگتن به دو فینال آخر رسیده است، و ممکن است دوباره این کار را انجام دهد، اما آنها باید به سرعت خط میانی خود را که در تمام فصل سیال بوده است، تثبیت کنند و به شدت به بازیکنان جدید کلارا لووانگا و ملیسا بثی تکیه خواهند کرد تا طوری عمل کنند که گویی لیگ را از بر هستند. اِی.اس. بازیکن مورد توجه

ترینتی رودمن . برای اولین بار در دو سال - تقریباً می‌خواهم هنگام تایپ کردن به چوب بکوبم - مهاجم ستاره اسپریت واشنگتن سالم وارد مرحله پلی‌آف NWSL می‌شود. در سال ۲۰۲۴، او تمام دقایق سه بازی پلی‌آف خود را بازی کرد اما در تمام طول آن با مشکلات کمر دست و پنجه نرم می‌کرد. در سال ۲۰۲۵، او به ۳۵ دقیقه در سه بازی با مصدومیت MCL محدود شد. امسال، او در تمام ۳۰ بازی فصل عادی شروع کرد و بخشی از بهترین فوتبال خود را بازی کرد (۱۲ گل و ۸ پاس گل). او برای هرگونه پیشروی اسپریت حیاتی است. ای.بی.

اگر هنوز افتخار تماشای او را نداشته‌اید، حتماً پیِترا توردین را تماشا کنید. بازیساز پورتلند تورنز در فصل دوم خود خیره‌کننده بوده است، و به عنوان یک هافبک هجومی حیله‌گر با ترفندهای فراوان برای خنثی کردن هر کسی که او را به صورت انفرادی علامت‌گذاری می‌کند، تثبیت شده است. شراکت او با ویلسون واشنگتن را از راحت بودن بیش از حد باز خواهد داشت، و او قطعاً پس از اولین بازی خود برای اما هیز در اکتبر، یکی از بازیکنان مورد توجه برای USWNT در کوتاه مدت و بلند مدت است. جِی.آر.

کارنت شاید هیجان‌انگیزترین ترکیب مهاجمان لیگ را داشته باشد. چاوینگا، میشل کوپر، دبینه و هیلی هاپکینز گروهی ترسناک هستند. با این حال، مغز متفکر پشت سر آنها کسی است که همه چیز را به حرکت در می‌آورد. کرویکس بتهون همچنان سرگرم‌کننده‌ترین بازیکن برای تماشا در لیگ است، که به طور مداوم هم‌تیمی‌ها را به هم متصل می‌کند و از هیچ، موقعیت ایجاد می‌کند. بتهون در اوایل پاییز به دلیل مصدومیت غایب بود اما بدون هیچ مشکلی بازگشته است، از جمله کسب یک پاس گل مقابل تیم سابق خود واشنگتن دو هفته پیش. اگر بتهون فصل MVP خود را ادامه دهد، هیچ کاری نیست که کانزاس سیتی نتواند انجام دهد. اِی.اس. پیش‌بینی قهرمانی NWSL

سن دیگو ۲-۱ اَنجل سیتی. یک مسابقه تمام ساحل غربی برای فینال ساحل شرقی. اَنجل سیتی در این فصل یک پیروزی و یک تساوی مقابل کانزاس سیتی دارد (اگرچه نتیجه دوم در مقابل تیمی با بازیکنان کمتر Current بود). آنها در غافلگیر کردن خوب هستند، و من می‌توانم یک حضور در فینال در دی.سی. را تصور کنم. ویو کمی از شیلد عقب افتاد، اما آنها در گردآوری استعداد در طیف سنی، از بهترین تازه‌کار سال، میمی ون زانتن گرفته تا ترینتی بایرز ۲۳ ساله، تا کنزا دالی، نامزد مخفی MVP در ۳۵ سالگی، عالی عمل کرده‌اند. آنها ترکیبی برای بردن قهرمانی دارند. ای.بی. گاتهام ۲-۱ سن دیگو. در حالی که حملات پرواز بلند دل‌ها و ذهن‌ها را می‌برد، دفاع قابل اعتماد یک کف‌زننده ارزشمند است. گاتهام اولین شیلد خود را با ایجاد کنترل بیشتر در بازی‌ها به دست آورد، اما رکورد گلزنی پایین آنها نشان می‌دهد که در یک سوم پایانی پتانسیل بیشتری برای بهره‌برداری وجود دارد. من به درخشش جمعی لاوِل، شاو و سم کر اعتماد دارم که مانند همیشه در لحظات بزرگ خودنمایی کنند. جِی.آر. سن دیگو ۲-۱ اَنجل سیتی. براکت امسال به طرز عجیبی نامتعادل به نظر می‌رسد. برنده کانزاس سیتی در مقابل اَنجل سیتی احتمالاً در نیوجرسی برای نیمه‌نهایی با گاتهام روبرو خواهد شد (با فرض اینکه قهرمان شیلد، سیاتل رده هشتمی را شکست دهد). گاتهام هیولاهای مرحله پلی‌آف هستند، همانطور که در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵ مشهود است، اما بدون هاول و جوردین ددلی مصدوم، آنها بسیار کمتر استوار و بسیار کمتر تهدیدآمیز به نظر می‌رسند. (با این حال، دروازه‌بان اَن-کاترین برگر می‌تواند گناهان زیادی را خنثی کند.) برنده این نیمه‌نهایی بین این سه تیم یک قرعه‌کشی است، اما من برای ایجاد هرج و مرج اَنجل سیتی را انتخاب می‌کنم. در سمت دیگر براکت، سن دیگو در اوج است در حالی که واشنگتن، پورتلند و یوتا بسیار کمتر متقاعدکننده هستند. ویو سبک مبتنی بر مالکیت توپ خود را با یک ترکیب بسیار متعادل و باثبات تقریباً کامل کرده است. من در حال حاضر تیم بهتری نمی‌بینم. اِی.اس.