جانشین مایکل کریک با تصمیمات دشواری برای شروع کار دشوار خود در آنفیلد مواجه است
مائوریسیو پوچتینو قرار است به عنوان جانشین مایکل کریک هدایت منچستر یونایتد را بر عهده بگیرد و این موضوع هواداران را به گمانه‌زنی درباره ترکیب اصلی او در نخستین بازی واداشته است.
شیاطین سرخ پس از آخرین وقفه بازی‌های ملی در سال ۲۰۲۶ بازمی‌گردند تا روز یکشنبه ۲۲ نوامبر در رقابت‌های لیگ برتر، در دیداری دشوار مهمان رقیب سنتی خود لیورپول باشند.
پوچتینو تیمی را تحویل می‌گیرد که در این فصل تنها یک پیروزی در ۱۰ بازی لیگ برتر کسب کرده است؛ مجموعه‌ای از نتایج که منچستر یونایتد را در منطقه سقوط قرار داده است.
سبک بازی این سرمربی آرژانتینی بر پرس از جلو و توانایی بازیسازی از عقب زمین تمرکز دارد؛ دو موضوعی که یونایتد تا اینجای فصل در اجرای آن‌ها با مشکل مواجه بوده است.
مصدومیت‌ها در سراسر زمین روی انتخاب‌های پوچتینو تأثیر خواهد گذاشت و کارلوس بالبا و بنجامین سسکو به طور قطع بازی در آنفیلد را از دست داده‌اند.
نکته جالب اینجاست که پوچتینو ممکن است وسوسه شود از کاریک تقلید کند و لنی یورو را در پست دفاع راست به میدان بفرستد. در هنگام از دست دادن توپ، مدافع راست به داخل زمین مایل می‌شود تا در سیستم مورد علاقه پوچتینو یک خط دفاعی سه نفره تشکیل دهد، اما با آماده بودن یک مدافع چپ تخصصی، دلیل زیادی وجود ندارد که مدافعان در پست غیرتخصصی بازی کنند.
به همین دلیل، دیوگو دالو احتمالاً به عنوان دفاع راست و با رویکرد دفاعی بسیار ساده‌تری بازی را آغاز خواهد کرد. حضور یورو و آیدن هیون در قلب خط دفاعی می‌تواند سرعت بیشتری نسبت به خط دفاعی شامل هری مگوایر به یونایتد ببخشد، اما در حالی که پوچتینو به دنبال ایجاد تعادل در تیمی است که از نظر روحی اعتماد به نفس کمی دارد، نادیده گرفتن تجربه لیساندرو مارتینز ممکن است دشوار باشد.
پاتریک دورگو گزینه مناسبی به نظر می‌رسد که در دفاع چپ قرار گیرد. آنتونی رابینسون در دوران حضورش در تیم ملی آمریکا عاشق پیشروی به جلو برای پوچتینو بود و این وینگ‌بک یک تهدید تهاجمی اثبات‌شده است.
پوچتینو در تیم ملی آمریکا روی آرایش ۴-۳-۳ تمرکز کرده است که خط میانی آن شامل یک بازیکن دفاعی در پشت دو هم‌تیمی فعال‌تر است.
مشکل فوری پوچتینو با ترکیب یونایتد این واقعیت خواهد بود که هیچ گزینه مشخصی به عنوان هافبک دفاعی وجود ندارد. بالبای مصدوم در پوشش خط دفاعی عملکرد خوبی دارد، اما نقاط قوت او بیشتر بر اساس پیشروی با توپ است.
داستان برای آندری سانتوس نیز مشابه است؛ هافبکی که هنوز مطمئن نیست بهترین پست او هافبک دفاعی (شماره ۶)، هافبک میانی (شماره ۸) یا هافبک هجومی (شماره ۱۰) است.
نقش بازیساز عقب‌نشین، نبردی میان کوبی مینو و یوری تیلمانس است. پوچتینو تمایل خود را به اعتماد به بازیکنان جوان و مستعد نشان داده است، بنابراین تعجب‌آور نخواهد بود که ببینیم سرمربی سابق تاتنهام تلاش می‌کند جادوی خود را با مینو به کار گیرد.
تیلمانس می‌تواند در کنار مینو نقش هافبک باکس‌تو‌باکس را ایفا کند و در طول دوران گذار به رویکرد ایده‌آل پوچتینو، تجربه به تیم تزریق کند.
در حالی که پوچتینو در تیم ملی آمریکا از یک بازیکن در نقش عقب‌تر در میانه میدان استفاده کرده است، این احتمال وجود دارد که او در یونایتد مجبور شود خط هافبکی تهاجمی‌تر بسازد.
دلیل این امر آن است که برونو فرناندز، کاپیتان باشگاه، به وضوح بهترین بازیکن شیاطین سرخ است و همین امر حضور او را در ترکیب کاملاً توجیه می‌کند.
ماتئوس کونیا به عنوان یک جرقه خلاقانه گزینه مناسبی در بال چپ به نظر می‌رسد، در حالی که سرعت برایان امبومو در بال راست به پوچتینو اجازه می‌دهد تا ساختار تهاجمی مشابه‌ای با تیم ملی آمریکا ایجاد کند.
با این حال، با توجه به گزینه‌های محدود یونایتد در خط حمله، تعجب‌آور نخواهد بود که امبومو خط حمله را رهبری کند و آماد دیالو به جای او در سمت راست بازی کند.