«من مجبور بودم صبور باشم و سعی کنم خونسردی خودم را حفظ کنم، چون همهجا آتش بود.» ادوارد مندی به یاد میآورد. در دیگجوش ورزشگاه پرنس مولای عبدالله در رباط، دروازهبان سنگال قرار بود در وقتهای اضافه فینال جام ملتهای آفریقا، در مقابل میزبان، مراکش، ضربه پنالتی را مهار کند. مندی پس از ۱۷ دقیقه تأخیر که او و بیشتر همتیمیهایش به دلیل اعتراض به تصمیم داور مبنی بر اعلام پنالتی به سود مراکش پس از کرنر، به شکلی بحثبرانگیز به رختکن رفته بودند، کارت زرد دریافت کرده بود. سنگال همچنین چند دقیقه قبل گلی مردود شده بود، در حالی که شکایات مندی به داور کنگو، ژان-ژاک ندالا، در مورد دزدیده شدن حولهاش توسط اسماعیل سایباری – تخلفی که مهاجم بایرن مونیخ بعداً عذرخواهی کرد – و هدایت لیزرها به چشمانش از سوی تماشاگران، ظاهراً به جایی نرسید. اکنون دروازهبانی که در سال ۲۰۲۱ با چلسی قهرمان لیگ قهرمانان شد، سعی کرد تمرکز خود را حفظ کند در حالی که براهیم دیاز، بازیکن رئال مادرید، بالای توپ ایستاده بود. مندی که به طور گستردهای به عنوان یکی از بهترین دروازهبانان آفریقایی شناخته میشود و نقش اصلی را در موفقترین دوره تاریخ سنگال ایفا کرده است، میگوید: «دو قدم قبل از شوت زدنش متوجه شدم… معمولاً وقتی بازیکنی پاننکا میزند، در قدم آخر سرعتش را کم میکند، اما من متوجه شدم که او زودتر این کار را کرد. من میدانم که سمت مورد علاقه او سمت راست است. اما وقتی دیدم او خیلی زودتر سرعتش را کم کرد، فقط بلند شدم و توانستم توپ را بگیرم.» چهار دقیقه بعد از وقت اضافه، گل پاپه گوئیه به این معنی بود که سنگال و مندی برای دومین بار در چهار سال قهرمان آفریقا شدند. یا حداقل اینطور به نظر میرسید. بیش از هفت ماه پس از اینکه کنفدراسیون فوتبال آفریقا در ماه مارس پیروزی ۳-۰ مراکش را اعلام کرد، زیرا سنگال را به دلیل ترک زمین در فینال بازنده اعلام کرده بود، جلسه مقدماتی برای درخواست تجدیدنظر آنها در ماه آینده در دادگاه عالی ورزش در سوئیس برگزار خواهد شد. مندی گفت: «تنها چیزی که باید به خاطر بسپاریم این است که بازی تا پایان ادامه یافت. ما زمین را ترک کردیم اما بازی از سر گرفته شد. برای من هیچ مشکلی وجود ندارد، زیرا فینال کامل شد – ما جام را دریافت کردیم و در کشورمان جشن گرفتیم. همین بود. وقتی درباره جام ملتهای آفریقا با من صحبت میکنید، من به سادگی به شما میگویم: «بله، ما آن را دو بار بردهایم.» این هیچ توهینی به مردم مراکش یا هیچکس دیگری نیست. این فقط احساس ماست. من وکیل نیستم اما این عقل سلیم است. شما نمیتوانید چیزی را که قبلاً تصمیمگیری شده است تغییر دهید.» در این میان، مندی با قهرمانی در دومین دوره متوالی لیگ قهرمانان آسیا با الاهلی، جام قهرمانی دیگری را به گنجه پر از جامهایش اضافه کرد، پس از مصدومیت زانو در مقابل نروژ طعم تلخ جام جهانی را چشید و در سن ۳۴ سالگی، هفته گذشته از فوتبال ملی خداحافظی کرد. حتی تماس تلفنی پاتریک ویرا، سرمربی جدید سنگال، نتوانست او را متقاعد کند که نظرش را تغییر دهد و شاید به ۵۹ بازی ملی خود اضافه کند. مندی میگوید: «او [ویرا] یک اسطوره است، بنابراین فرصت کار کردن با او واقعاً چیزی بود که به ذهنم خطور کرد. اما در پایان تماس، از او خواستم مدتی به همه چیز فکر کنم. چند روز بعد با او تماس گرفتم و توضیح دادم که میخواهم به تصمیمم پایبند باشم. بعد از جام ملتهای آفریقا شروع به فکر کردن در مورد آن کردم و به این نتیجه رسیدم که زمان من برای توقف فرا رسیده است.» مندی امیدوار است که نسل بعدی سنگال، که شامل لامینه کامارا از موناکو – هافبکی که تقریباً در تابستان به چلسی پیوست – و ابراهیم امبای از استون ویلا میشود، بتوانند دستاوردهای او را تکرار کنند. شیرهای ترانگا در سال ۲۰۲۲ قهرمان آفریقا شدند، حدود هشت ماه پس از اینکه مندی در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۲۱ کلین شیت کرد. اما او میگوید وقتی اکنون به گذشته نگاه میکند، هیچ مقایسهای بین این دو وجود ندارد. «[قهرمانی در جام ملتهای آفریقا] بهترین لحظه دوران حرفهای فوتبال من بود: ۱۰ برابر بهتر [از لیگ قهرمانان]. اکنون میتوانم مقایسه کنم چون دو بار قهرمان لیگ قهرمانان آسیا نیز شدهام. قهرمانی برای باشگاهتان چیزی واقعاً باورنکردنی است. اما نمیتوانید با قهرمانی برای کشورتان مقایسه کنید، به خصوص وقتی که آنها قبلاً هیچ چیزی نبردهاند. این فقط یک بار در زندگی شما اتفاق میافتد، بنابراین بخشی از تیمی بودن که تاریخساز شد، شگفتانگیز بود.» درخشش مندی در سال ۲۰۲۱ منجر به انتخاب او به عنوان بهترین دروازهبان در جوایز بهترین فیفا شد که اکنون منحل شده است، اما او جایزه یاشین را که توسط برگزارکنندگان توپ طلا به جیانلوئیجی دوناروما اهدا شد، از دست داد. هر دو دوباره برای جایزه امسال نامزد شدهاند و مندی میگوید که پس از آنچه او «بهترین سال من از زمان حرفهای شدن» توصیف میکند، پس از فصلی که هیچ دروازهبان دیگری به اندازه او افتخارات مهمی کسب نکرد، از اینکه دوباره در این گفتگو حضور دارد، احساس غرور میکند. او میگوید: «نامزد شدن برای جایزه یاشین در حالی که در عربستان سعودی بازی میکنم، برای من بسیار ارزشمند است. سفر من آسان نبوده است – همه چیز در مورد کار سخت و انعطافپذیری است. وقتی دروازهبانان سنگال را با پیراهن شماره ۱۶ میبینم، احساس غرور میکنم. این به این معنی است که در مقطعی به آنها الهام دادهام و این بسیار قدرتمند است.» مندی در نرماندی به دنیا آمد و دوران حرفهای خود را در شربورگ آغاز کرد اما پس از تحمل سقوطهای متوالی، یک سال بیکار بود. او در نهایت فرصت دیگری از سوی مارسی دریافت کرد و اکنون به تأمین مالی مدرسهای در زادگاه والدینش، کور ماسار، که اخیراً به ۲۰۰ دانشآموز گسترش یافته است، کمک میکند. مندی همچنین پشت طرحی است که از کارآفرینان مشتاق در این کشور حمایت میکند. او میگوید: «استعدادهای زیادی
