آرسنال در کورس قهرمانی با شکست سنگین در دربی لندن مقابل چلسی، ضربه بزرگی خورد. گل آلیسا تامپسون در نیمه اول، تنها اختلاف در یک بعدازظهر رقابتی در استمفورد بریج بود، اما در نهایت رنه اسلیگرز را با سوالات بیشتری درباره چگونگی نجات فصل تیمش مواجه کرد. اسلیگرز گفت: «نگرانم؟ نه. اعتماد به نفس چیزی است که نوسان دارد. آنها میدانند کی هستند و میدانند چه چیزی میتوانند ارائه دهند. مهم این است که همیشه مراحلی در فصل وجود دارد و چیزهای متفاوتی وجود دارد که باید روی آنها کار کنید یا روی آنها تمرکز کنید. «مهم است که هرگونه فشار و پیچیدگی را از بازیکنان دور نگه داریم زیرا ما به آنها ایمان داریم. فقط واقعاً مهم است که این سادگی و ذهنیت شفاف را برای بازیکنان حفظ کنیم.» هیچ بازیای در سوپرلیگ بانوان به اندازه دیدار چلسی و آرسنال با چنین اشتیاقی انتظار نمیرود. در حالی که دربیها و دوئلهای دیگر در مراحل اولیه توسعه خود هستند، دربی لندن سال به سال فشاری، درام و البته توجهها را به خود جلب میکند. در حالی که هر دو تیم به وضوح احترام زیادی برای یکدیگر خارج از زمین قائل هستند، حس متمایزی وجود دارد که به محض عبور از خط سفید، خصومت رقابتی واقعی وجود دارد که سطح همه را در مجاورت بالا میبرد. این دوره نیز از این قاعده مستثنی نبود و انتظار و اضطراب قبل از شروع بازی در استمفورد بریج موج میزد و روایتهای جدیدی نیز وجود داشت. این اولین بار بود که کیتی مککب، ۱۱ سال توپچی، پس از انتقال در تابستان، با تیم سابق خود روبرو میشد. آیا او به چلسی کمک میکرد تا درد بیشتری به شروع متزلزل آرسنال وارد کند، یا میتوانست تیم اسلیگرز با قرار دادن یک سنجاق در بادکنک فشار، جان تازهای به جستجوی اولین عنوان قهرمانی خود در هشت سال بدهد؟ هر دو تیم با عدم آمادگی کامل وارد این دیدار شدند. آرسنال فرصتهایی ایجاد کرده بود اما در ساخت بازی قابل پیشبینی بود و فاقد قدرت تمامکنندگی بود. در مقابل، چلسی پرانرژی و سرشار از ایده به نظر میرسید اما به جز پیروزی مقابل منچستر یونایتد، در بیرحمی در مقابل دروازه نیز دچار مشکل شده بود. سونیا بومپاستور قبل از شروع بازی با خبر در دسترس بودن کیرا والش و لورن جیمز برای شروع، تقویت قابل توجهی دریافت کرد. لکسی پاتر در کنار والش در خط میانی انتخاب شد، که نشاندهنده میزان اعتماد سرمربی به این بازیکن ۲۰ ساله بود، در حالی که ملوین مالارد به اندازه کافی آماده بود تا در جلو شروع کند. در همین حال، اسلیگرز تغییراتی را از پیروزی سخت آرسنال مقابل HB Køge در طول هفته اعمال کرد. دو بازیکنی که باقی ماندند، کیرا کونی-کراس و دروازهبان آنهکه بوربه بودند که میسا رودریگز را مهار کرد. میهمانان با انرژی فراوان و به دنبال ایجاد یک بیانیه زودهنگام وارد زمین شدند. آنها در اوایل بازی با ۴۴.۲٪ از بازی در سوم دفاعی چلسی در ربع اول، تسلط داشتند و آرسنال به دنبال برداشتن پاداش فشار بالای خود بود. بزرگترین تهدید آنها در اوایل از لیزا باوم بود. این بازیکن ۱۹ ساله یکی از جنبههای مثبتتر فصل آنها تا به امروز بوده و چلسی به او فضا در سمت راست داده بود. با وجود تمام کنترلشان، با این حال، داستان قدیمی برای تیم اسلیگرز تکرار شد، که با ناتوانی در گل کردن فرصتهایشان تسخیر شده بود. از هشت شوت آنها، نتوانستند حتی یکی را در چارچوب ثبت کنند و دو بار توسط کیم لیتل و ماریونا کالدنتی تیرک دروازه را به لرزه درآوردند. با هر ضربه به تیرک دروازه که در استمفورد بریج طنینانداز میشد، اعتماد به نفس اولیه آرسنال کاهش یافت و تیم بومپاستور شروع به لذت بردن بیشتر کرد. آبیها وقتی فرصتشان فرا رسید، از آن استفاده کردند و مالارد از اشتباه استف کیتلی در بازیسازی از عقب استفاده کرد. بوربه ابتدا با یک مهار خوب، والش را رد کرد اما ریباند به تامپسون رسید تا با ضربهای محکم گلزنی کند. این زمان عالی برای گلزنی بود و چلسی با تغییر قابل توجه در روند بازی، با برتری به رختکن رفت. آنها با دو موقعیت خوب توسط مالارد که شوتش را از کنار دروازه به بیرون کشید، فرصتهای بزرگی ایجاد کردند. در حالی که آرسنال توانست فرصتهایی ایجاد کند، میزبان احساس راحتی میکرد و با دفاع مستحکم، بازی را به پایان رساند و سه امتیاز ارزشمند را به خانه برد.
