ان‌دبلیواِسل (NWSL) و انجمن بازیکنان ان‌دبلیواِسل (NWSLPA) به توافقی دست یافتند تا معیارهای محدودکننده پیرامون قانون بحث‌برانگیز «بازیکنان تأثیرگذار کلیدی» (HIP) را حذف کنند و به هر بازیکنی اجازه دهند تا بالاترین دستمزد لیگ را کسب کند.

ان‌دبلیواِسل این قانون را اواخر سال گذشته معرفی کرد و به تیم‌ها اجازه داد تا ۱ میلیون دلار بالاتر از سقف دستمزد برای جذب بازیکنان ستاره هزینه کنند. بازیکنان دارای این عنوان باید یکی از هشت معیار را برآورده می‌کردند، از دقایق بازی در تیم ملی آمریکا و شناخت بالون دور گرفته تا افتخارات بهترین تیم ان‌دبلیواِسل و فهرست‌های رسانه‌ای، از جمله ۱۰ بازیکن برتر گاردین و رتبه‌بندی که ورزشکاران را بر اساس قابلیت بازاریابی دسته‌بندی می‌کرد.

ان‌دبلیواِسل‌پی‌ای با این سازوکار مخالفت کرد و شکایتی را ثبت کرد و استدلال کرد که طبقه‌بندی بازیکنان نقض قانون فدرال کار و توافق‌نامه جمعی موجود است. حدود ۱۰۰ بازیکن بر اساس این معیارها واجد شرایط این عنوان بودند – مجموعه‌ای که شامل بازیکنانی مانند ترینتی رادمن و سوفیا ویلسون می‌شد اما بازیکنانی مانند سم کر، دو بار بهترین بازیکن ان‌دبلیواِسل، و کاتارینا مکاریو، ستاره آمریکایی را حذف می‌کرد.

طبق این توافق که جمعه اعلام شد، معیارهای واجد شرایط بودن حذف شدند. از ۱ ژانویه ۲۰۲۷، باشگاه‌ها قادر خواهند بود هر بازیکنی را به عنوان بازیکن تأثیرگذار کلیدی معرفی کنند، به شرطی که دستمزدشان حداقل ۱۲ درصد از سقف دستمزد پایه باشد. لیگ همچنین می‌تواند محدودیتی را برای تعداد بازیکنان تأثیرگذار کلیدی در هر باشگاه تعیین کند.

این دو طرف در مجموع شش شکایت را حل و فصل کردند، از جمله یکی بر سر رد پیشنهاد قراردادی بین واشینگتن اسپریت و رادمن. مورد دیگر مربوط به سیاست پوشاک لیگ بود که برندهای قابل استفاده بازیکنان در طول بازی‌ها را دیکته می‌کرد.

«این توافق قطعاً نشان‌دهنده قدرت و تعهد ان‌دبلیواِسل‌پی‌ای در اجرای مفاد توافق‌نامه جمعی است»، مگان بورک، مدیر ان‌دبلیواِسل‌پی‌ای به ای‌اس‌پی‌ان گفت.

بیل اوردوور، نایب رئیس اجرایی ان‌دبلیواِسل، در بیانیه‌ای گفت: «اختلاف نظرها بخشی طبیعی از هر رابطه کاری بالغانه است، به خصوص در لیگی که به سرعت لیگ ما در حال رشد و تکامل است. آنچه اهمیت دارد نحوه حل و فصل آنهاست. این توافق به بازیکنان، باشگاه‌ها و لیگ شفافیت و قطعیت بیشتری در آینده می‌دهد و در عین حال تمامیت و تعادل رقابتی را که برای ان‌دبلیواِسل اساسی است، حفظ می‌کند.»

نسخه اولیه قانون تأثیرگذار کلیدی توسط لیگ در دسامبر گذشته معرفی شد. این قانون به تیم‌ها اجازه می‌داد تا ۱ میلیون دلار بالاتر از سقف دستمزد – برای فصل ۲۰۲۶، که ۳.۷ میلیون دلار تعیین شده بود – برای حفظ بازیکنان ستاره در میان موجی از استعدادهایی که به اروپا می‌رفتند، جایی که تیم‌ها تابع سقف دستمزد نیستند، هزینه کنند.

این قانون در دسامبر توسط هیئت حاکمه لیگ تصویب شد و از ۱ ژوئیه اجرایی شد. این قانون به طور غیررسمی به عنوان «قانون رادمن» شناخته شد زیرا معرفی آن با ماجرای طولانی قرارداد ترینتی رادمن، ستاره واشینگتن اسپریت، در فصل گذشته همزمان بود.

رادمن پیشنهادهای پرسودی از تیم‌های اروپایی دریافت کرده بود که اسپریت نمی‌توانست تحت قوانین سقف دستمزد ان‌دبلیواِسل با آنها رقابت کند. در نوامبر، قبل از معرفی قانون تأثیرگذار کلیدی، اسپریت تلاش کرد تا رادمن را با قراردادی با میانگین بیش از ۱ میلیون دلار در سال مجدداً استخدام کند، اما جسیکا برمن، کمیسر ان‌دبلیواِسل، این پیشنهاد را مسدود کرد و گفت که به دلیل ساختار با پشتوانه عقب‌مانده، قوانین لیگ را نقض می‌کند. ان‌دبلیواِسل‌پی‌ای به نمایندگی از رادمن شکایتی را ثبت کرد و این امتناع را «نقض آشکار» حقوق آزادی عمل بازیکن خواند.

چند هفته بعد، لیگ قانون تأثیرگذار کلیدی را معرفی کرد. رادمن در ژانویه با قراردادی رکوردشکن به ارزش بیش از ۲ میلیون دلار در سال، از جمله پاداش‌ها، تحت شرایط قانون تأثیرگذار کلیدی، با اسپریت مجدداً قرارداد بست. شکایت اتحادیه بر سر امتناع اولیه از قرارداد رادمن پس از امضای قرارداد جدید او همچنان باز بود.

لیگ همچنان این اختیار را خواهد داشت که قراردادها را به دلیل دور زدن سقف دستمزد رد کند، اما باید اتحادیه را از تصمیم مطلع کرده و ظرف ۷۲ ساعت توضیحی ارائه دهد.

این توافق همچنین به سیاست پوشاک لیگ پرداخت. در طول این فصل، برخی از بازیکنان به دلیل پوشیدن کفش‌هایی از برندهایی که حامیان مالی رسمی نبودند، اخطار و جریمه دریافت کرده‌اند. لیگ اکنون قراردادهای حمایتی از پیش موجود را برای اکثر بازیکنان محترم خواهد شمرد و جریمه‌های قبلی را پس خواهد گرفت.