چه کسی امسال هاروی الیوت خواهد بود؟

هر سال، قراردادهای قرضی با بهترین نیت‌ها از سوی همه طرف‌ها امضا می‌شود – برای اینکه بازیکنان حاشیه‌ای دقایق بیشتری بازی کنند، یا برای آماده‌سازی آن‌ها جهت بازگشت به تیم اصلی یا برای نمایش آن‌ها به منظور فروش دائمی – اما گاهی اوقات اوضاع طبق خواسته پیش نمی‌رود.

فصل گذشته، الیوت به طور قابل توجهی در دوران قرضی خود در استون ویلا از لیورپول، انگشتانش را می‌چرخاند. امتناع ویلا از فعال کردن انتقال دائمی، او را در حاشیه نگه داشت – و او تنها کسی نبود که قرضی بی‌فایده‌ای را تجربه می‌کرد .

ما هنوز در روزهای نسبتاً اولیه این فصل هستیم، اما این وضعیت زیاد طول نخواهد کشید. به زودی، برخی از بازیکنان قرضی که کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند، ممکن است نگران باشند که در کلاس ۲۰۰۶/۰۷ قرضی‌های بی‌فایده قرار خواهند گرفت – به خصوص وقتی ژانویه فرصتی برای فرار به آن‌ها بدهد.

در اینجا هشت انتقال قرضی در این فصل که باشگاه‌های لیگ برتر درگیر آن هستند و در حال حاضر به نظر می‌رسد که اتلاف وقت برای همه باشد، آورده شده است.

آلخاندرو گارناچو (استون ویلا، قرضی از چلسی) استون ویلا احتمالاً باید از امضای بازیکنان دور ریخته شده از باشگاه‌های برتر لیگ برتر که سعی در هم‌سطح شدن با آن‌ها دارند – و به نظر می‌رسد موفق هم هستند – دست بردارد.

فکر می‌کنید آن‌ها از درس فصل گذشته الیوت عبرت گرفته باشند. اما دوباره، آن‌ها موافقت کردند که تعهدی برای خرید بازیکن قرضی خود بسته به معیارهای حضور در بازی داشته باشند. ویلای احمق.

گارناچو هنوز در هیچ رقابتی برای ویلا بازی نکرده است. او هفت بار از روی نیمکت، مجموعاً ۹۵ دقیقه بازی کرده است. در سه بازی از چهار بازی اخیر لیگ، او حتی در ترکیب هم نبوده است.

در تابستان این حس وجود داشت که اگر اونای امری گارناچو را می‌خواست، باید دلیل خوبی وجود داشته باشد. شما می‌بینید که او نیکلاس جکسون را پس از امضای قرارداد با او ارتقا داده است و تعجب می‌کنید که آیا ویلا فکر می‌کرد او می‌تواند با گارناچو هم همین کار را بکند. اما این اتفاق نمی‌افتد.

برخلاف الیوت، گارناچو در همان فصلی که انتقال قرضی خود را تکمیل کرد، برای باشگاه اصلی خود بازی نکرد، بنابراین ممکن است شانسی برای خروج در ژانویه وجود داشته باشد. اگر نه، و اگر اوضاع در ویلا پارک برای او بهبود نیابد، او در معرض حاشیه نشینی قرار می‌گیرد.

گارناچو که هنوز ۲۲ ساله است، نباید یک پرونده از دست رفته باشد. اما او یک اشتباه پرهزینه برای چلسی بود و یک لوکس بودن که روی نیمکت ویلا پوسیده است.

پرومیس دیوید (برایتون، قرضی از یونیون SG) گاهی اوقات چیزی که می‌دانی نیست، بلکه چه کسی را می‌شناسی. برایتون به لطف دخالت تونی بلوم در یونیون سن ژیلواز، جایی که مهاجم در ۸۲ بازی میانگین یک گل در هر دو بازی را داشت، همیشه در مقابل رقبای خود که سعی در جذب دیوید داشتند، برتری داشت.

برایتون چیزهایی در مورد حرکات هوشمندانه می‌داند و شما می‌توانستید فکر کنید که این یکی دیگر از آن‌هاست. اما دیوید فرصتی برای اثبات قول خود (ببخشید) در آمکس نداشته است.

چهار حضور او برای برایتون تاکنون همگی به عنوان تعویضی بوده است. تنها دو مورد در لیگ برتر بود، که آخرین آن‌ها در اولین بازی آن‌ها در سپتامبر بود.

برایتون در حال حاضر در خط حمله بازیکنان کافی دارد. آن‌ها حتی امسال در لیگ کنفرانس اروپا حضور دارند، اما حتی این هم بستری برای چرخاندن دیوید در ترکیب نبوده است.

این مورد دیگری از بازیکنی است که به دلیل بند خرید اجباری عقب نگه داشته شده است؛ برایتون مجبور خواهد شد بیش از ۲۰ میلیون پوند برای او هزینه کند اگر تعداد مشخصی بازی کند، اما آن‌ها تاکنون صبور/مردد بوده‌اند.

آلتای باییندر (سلتاویگو، قرضی از منچستریونایتد) این واقعاً مشکل یونایتد نیست. باییندر هرگز کسی نبود که آن‌ها با فروش او پول زیادی به دست آورند، حتی اگر در دوران قرضی خوب عمل می‌کرد. صرفاً منطقی بود که با فرستادن او به جایی دیگر، فضا را پاک کنند.

اما از دیدگاه خودش، دروازه‌بان ممکن بود امیدوار باشد که پس از سه سال ذخیره بودن برای یونایتد، ذخیره سلتاویگو نباشد.

ایونوت رادو همچنان دروازه‌بان اصلی سلتا است، و تنها حضور باییندر تاکنون در پیروزی ۵-۰ جام حذفی مقابل سالامانکا بوده است. او حتی در لیگ اروپا هم فرصتی نداشته است.

جابجایی از یک نقش ذخیره به دیگری… کمی بی‌فایده، نه؟

روبینیو واز (هال سیتی، قرضی از رم) درست در همین زمان سال گذشته، واز در حال تثبیت خود به عنوان یک استعداد در خط حمله مارسی بود. اما دو انتقالی که او در سال ۲۰۲۶ انجام داده، در بهترین حالت غیرمطلعانه بوده است.

رم در ژانویه او را با قیمت ۲۵ میلیون یورو خرید، اما او همیشه قرار بود پشت دونیل مالن باشد. بنابراین آن‌ها او را برای یک فصل قرضی به هال فرستادند.

مشکل اینجاست که هال تابستان امسال همه را خرید. واز به دلیل رقابت کنار گذاشته شده و هنوز در لیگ برتر بازی نکرده است. او مجبور شد اوایل این ماه به بازی زیر ۲۱ سال سقوط کند.

به جز حضور یک ساعته خود به عنوان بازیکن اصلی در جام اتحادیه انگلیس مقابل ساندرلند، طولانی‌ترین حضور او برای هال تاکنون فقط ۲۲ دقیقه بوده است.

باشگاه اصلی او، که احتمالاً در وهله اول بیش از حد برای او هزینه کرده است، باید نگران باشد که او ارزش خود را از دست می‌دهد. هال بدون اینکه او خیلی برجسته باشد، وضعیت نسبتاً خوبی دارد، بنابراین هنوز دلیلی برای تغییر جایگاه او در سلسله مراتب خود ندارند.

ژان-ماتئو باهوئیا (لیدزیونایتد، قرضی از اینتراخت فرانکفورت) باهوئیا تاکنون سه بار برای لیدز بازی کرده است. هر سه حضور به عنوان تعویضی بوده است، با مقدار ناچیزی زمان در زمین. یکی، چهار و شش دقیقه دقیقاً.

او حتی برای آخرین بازی قبل از وقفه بین‌المللی در ترکیب لیدز قرار نگرفته بود.

دنیل فارکه گفته است: «او باید کمی فیزیک به بازی خود اضافه کند.» «او باید تصمیم‌گیری، تمام‌کنندگی و همه چیز را بهبود بخشد. جنبه‌های مختلفی در بازی وجود دارد که او باید بهبود بخشد، و ما می‌خواهیم این کار را انجام دهیم.»

اما اگر لیدز بیش از ۲۵ میلیون پوند برای خرید دائمی او بپردازد، ممکن است مجبور شود. شاید به همین دلیل است که آن‌ها ترمز را کشیده‌اند.

اوان گساند (کریستال پالاس، قرضی از استون ویلا) پالاس پس از اینکه فصل گذشته را به صورت قرضی از استون ویلا در آنجا گذراند، متقاعد به خرید دائمی گساند نشد، بنابراین ادامه دادند… او را دوباره به صورت قرضی از استون ویلا خریدند.

این واقعیت که او از آن زمان تاکنون در لیگ برتر بازی نکرده است و به جز در جام اتحادیه انگلیس مقابل فولام، از اوت ماه حضور نداشته است، نشان می‌دهد که قصد آن‌ها در مورد انتقال دائمی بدون تغییر باقی مانده است.

پیر سیج، گساند را از فهرست تیم لیگ اروپا خود حذف کرد، بنابراین در نهایت فقط سه بازی به مهاجم فرانسوی داد.

گساند فقط می‌تواند امیدوار باشد که جانشین سیج، که انتظار می‌رود توماس فرانک باشد، برای او ارزش بیشتری قائل شود. در حال حاضر، این فقط به نظر می‌رسد که تاخیر در اجتناب‌ناپذیر است، با ویلا که قرار است در سال ۲۰۲۷ راه‌حل جدیدی برای گساند پیدا کند.

سوزا (پورتو، قرضی از تاتنهام) آیا انتقال سوزا به اسپرز در ژانویه از ابتدا اتلاف وقت بود؟ او جوان است، بنابراین نمی‌توان با قطعیت گفت، اما شاید اینطور بوده است.

برنامه بلندمدت، که به وضوح یک برنامه بلندمدت بود، همیشه این بود که اندی رابرتسون را برای پست دفاع چپ جذب کنند. تا تابستان طول کشید تا اسپرز این کار را انجام دهد، اما تا آن زمان، سوزا نیمی از سال را در انگلیس گذرانده بود بدون اینکه تأثیر زیادی بگذارد.

پورتو مقصد جالبی برای گام بعدی او بود. بسیاری از برزیلی‌ها قبل از این در آنجا شکوفا شده‌اند، اما این یک باشگاه بزرگ با انتظارات بالا است و لزوماً مسیر آسانی برای ورود به تیم اصلی برای کسی مانند سوزا نیست.

همانطور که انتظار می‌رفت، او هنوز در لیگ یا لیگ قهرمانان بازی نکرده است. البته اوضاع ممکن است شروع به بهتر شدن کند، زیرا او اولین بازی خود را در جام حذفی در اواخر اکتبر انجام داد و سپس در اولین بازی خود در لیگ نیمه کامل بازی کرد، اما شروعی کند برای این بازیکن ۲۰ ساله بوده است.

هاروی الیوت (والنسیا، قرضی از لیورپول) چه می‌شود اگر هاروی الیوت امسال، خود هاروی الیوت باشد؟

ببینید، اوضاع به بدی دوران قرضی او در ویلا نیست؛ او فقط ۲۵ دقیقه با عبور از زمان بازی خود در آن دوره بد یمن فاصله دارد. اما تمام دقایقی که او تاکنون در لالیگا برای والنسیا جمع کرده، از روی نیمکت بوده است.

این می‌توانست حرکتی باشد که او برای آزاد شدن و پشت سر گذاشتن گذشته به آن نیاز داشت. اما او در ششمین بازی لیگ خود در نشانه‌ای که اوضاع ممکن است بیشتر از هم بپاشد، اخراج شد.

او در جام حذفی گلزنی کرد، اما این فقط مقابل تاورنس بود، که معمولاً در دسته ششم فوتبال اسپانیا بازی می‌کند.

الیوت با پوشیدن پیراهن شماره ۱۰، انتظار داشت که بیشتر برای والنسیا بازی کند. شاید آن‌ها فقط پس از این همه وقت در حاشیه در فصل گذشته، با او صبور هستند.

اما بدون هیچ گزینه‌ای یا تعهدی برای والنسیا برای خرید او، او به راحتی می‌تواند تابستان آینده به لیورپول بازگردد، دو سال پس از اینکه فکر می‌کردند او را برای همیشه فروخته‌اند. اگر این اتلاف وقت نباشد، ما نمی‌دانیم چیست.