بی‌جهت نیست که به نوجوانان، لقب «بحرانی» داده‌اند.
مکس داومن ۱۶ ساله است (مطمئن نیستم کسی قبلاً به این موضوع اشاره کرده باشد). پدیده کودک آرسنال یکی از هیجان‌انگیزترین استعدادهای فوتبال است، هرچند به عنوان کسی که هنوز به سن قانونی رانندگی نرسیده، تا رسیدن به بلوغ کامل فاصله دارد. کارت قرمز مستقیمی که او مقابل فلیت‌ود دریافت کرد، و ناشی از کم‌حوصلگی رایج در سن و سال او بود، نشانه بارزی از این امر محسوب می‌شود.
فریاد او بی‌دلیل نبود؛ هریسون نیل، هافبک فلیت‌ود، با یک تکل قیچی‌وار به سمت او یورش بروده بود؛ از همان نوع تکل‌هایی که سابقه شکستن پا را دارند. اما این موضوع توجیحی برای از دست دادن کنترل اعصاب نیست، حداقل در این سطح از مسابقات. سن او هم توجیه مناسبی نیست، زیرا در زمین مسابقه سن و سال فاکتور تعیین‌کننده‌ای به شمار نمی‌رود؛ به او اعتماد شده تا در فوتبال بزرگسالان بازی کند، بنابراین انتظار می‌رود مانند یک بازیکن بزرگسال رفتار کند.
باز کردن تصویر در گالری
مکس داومن به دلیل رفتار خشونت‌آمیز مقابل فلیت‌ود از زمین اخراج شد (رویترز)
شوت از راه دور داومن، حتی اگر آرام بود، یک اشتباه بزرگ از سوی او به حساب می‌آمد. او اکنون - مگر اینکه درخواست تجدیدنظرش موفقیت‌آمیز باشد - سه جلسه محروم است و تا تاریخ ۲۹ نوامبر و دیدار مقابل منچسترسیتی فرصتی برای جبران نخواهد داشت. این یعنی بیش از یک ماه دوری از میادین.
او باید از سوی سرمربی‌اش توبیخ شود تا درسی را که باید فرا بگیرد، به خوبی بیاموزد؛ به ویژه با توجه به اخراجش در تیم زیر ۱۹ سال انگلیس در ابتدای ماه. الگویی از بی‌انضباطی در حال شکل‌گیری است که آرسنال باید آن را در نطفه خفه کند.
با این حال، روش خوبی برای رسیدگی به این مسائل وجود دارد و یک روش بد، به‌ویژه زمانی که بازیکن مورد نظر هنوز به سن قانونی نرسیده است. میکل آرتتا وقتی در برابر دیدگان همه از کنار زمین واکنش خشمگینانه‌ای نسبت به داومن هنگام حرکت او به سمت تونل نشان داد، روش دوم را انتخاب کرد. حالا این موضوع به داستان اصلی تبدیل شده است، حتی بیشتر از کارت قرمز او.
برای تأکید مجدد، آرتتا کاملاً حق داشت از بازیکن خود عصبانی باشد. اخراج او احمقانه، از سر لجبازی و کاملاً قابل اجتناب بود و آرسنال را در پنج دقیقه پایانی با یک بازیکن کمتر مواجه کرد؛ دقایقی که در طی آن می‌توانستند گل پیروزی‌بخش را در دقایق پایانی به ثمر برسانند و از خطرات ضربات پنالتی فرار کنند. این اخراج، چاشنی انفجار حذف تحقیرآمیز آرسنال از جام اتحادیه شد که ۲۱ دقیقه بعد قطعی گردید.
اما اینکه او را این‌قدر علنی هدف انتقاد قرار دهد، به جای اینکه صبر کند تا به حریم خصوصی رختکن برسند، غیرمسئولانه به نظر می‌رسید. داومن در موقعیت کاملاً منحصربه‌فردی قرار دارد، بازیکنی که تنها در سن ۱۵ سالگی در بالاترین سطح فوتبال ظهور کرد. خود آرتتا بارها تأکید کرده است که باشگاه چقدر باید در پرورش او تا رسیدن به پتانسیل کاملش احتیاط کند.
پس از اینکه داومن با گلزنی مقابل اورتون در ماه مارس به جوان‌ترین گلزن تاریخ لیگ برتر تبدیل شد، آرتتا بسیار مشتاق بود که سر و صداهای پیرامون داومن بیش از حد نشود و حتی به رسانه‌ها گفت: «بچه‌ها، من در این زمینه به کمک شما نیاز دارم.» میکل، تو خودت اینجا به خودت کمک نکردی.
باز کردن تصویر در گالری
میکل آرتتا هنگام خروج داومن از زمین، سخنان قاطعی با او داشت (گتی ایماژ)
او با واکنشی که نشان داد، روغن روی آتش ریخت؛ واکنشی که اکنون با توجه به توضیحاتی که درباره چرایی رفتار خود داد، بوی دو‌رویی می‌دهد.
آرتتا گفت: «ما وقتی شرایط مسابقه را آماده می‌کردیم، کاملاً روشن بود که چه انتظاراتی داریم و از نظر احساسی چه چیزهایی را باید کنترل کنیم.» با این حال، سرمربی ۴۴ ساله آرسنال نیز ثابت کرده است که در زمینه احساسات مصون از خطا نیست. آرتتا باید خودش را کنترل می‌کرد و توبیخ کردن بازیکن را برای رختکن نگه می‌داشت. در عوض، او از کوره در رفت.
به ندرت دیده می‌شود که یک سرمربی چنین خشمی را در انظار عمومی متوجه بازیکنی کند که از زمین اخراج شده است. قدم زدن سنگین میان خط طولی زمین تا تونل معمولاً فضایی آزاردهنده دارد؛ گاهی اوقات یک ضربه تسلی‌بخش به پشت بازیکن زده می‌شود، گاهی نگاهی از سر نارضایتی، چرخاندن چشم‌ها یا عدم توجه کامل دیده می‌شود. پس چرا داومن با چنین برخورد انفجاری‌ای مواجه شد؟
باز کردن تصویر در گالری
واکنش تند آرتتا نسبت به داومن به داستان اصلی تبدیل شده است (گتی ایماژ)
پل مرسون، هافبک پیشین آرسنال، این پرسش را مطرح کرد که آیا یک بازیکن باتجربه‌تر در آرسنال نیز هدف همین خشم قرار می‌گرفت یا خیر. او گفت: «باید به یاد داشته باشید که او ۱۶ ساله است؛ او یک بچه است.»
«اگر آن بازیکن ویکتور گیوکرش بود، او [آرتتا] چنین کاری نمی‌کرد. این همان چیزی است که من دوست ندارم. اگر او یک بازیکن باتجربه ملی‌پوش بود، فکر نمی‌کنم آرتتا این کار را می‌کرد. او یک انسان است. او آخرین نفری نیست که از آرسنال اخراج می‌شود و اولین نفر هم نخواهد بود.»
آنچه پشت درهای بسته در لندن کلنی برای رسیدگی به اخراج داومن رخ می‌دهد، مسئله‌ای مربوط به باشگاه آرسنال است. اما اکنون فضایی مبهم پیرامون رابطه این بازیکن ۱۶ ساله با سرمربی‌اش ایجاد شده که خود آرتتا آن را به وجود آورده است. این آخرین چیزی است که این وضعیت به آن نیاز دارد. هر دو طرف باید در آن شب دلگیر در شمال غربی انگلستان عاقلانه‌تر عمل می‌کردند؛ مسئله اینجاست که یکی پسربچه بود و دیگری یک مرد.