در حالی که بیشتر اکسیژن لالیگا صرف اولین ال‌کلاسیکوی پس از بازگشت ژوزه مورینیو به رئال مادرید شد، یک رقابت دیگر الکس فریمن را در کانون توجه قرار داد.
در واقع، چندین کانون توجه. در حالی که دربی والنسیا و ویارئال جزو مشهورترین دربی‌های اسپانیا نیست، اما از زمانی که فرناندو روئیگ، میلیاردر، ویارئال را خرید و راه برادرش پاکو را که ریاست والنسیا را بر عهده داشت، دنبال نکرد، به یک رقابت منطقه‌ای با دندان‌های قابل توجه تبدیل شده است.
برای فریمن، که در بازی وسط هفته لیگ قهرمانان مقابل لیورپول از روی نیمکت به میدان آمد، اولین تجربه او از این رقابت در روز شنبه در پستی نسبتاً ناآشنا بود – مدافع چپ. فریمن تا حد زیادی با وجود دور بودن از جایگاه معمول خود در سمت راست، توانست انتظارات را برآورده کند و تحسین مائوریسیو پوچتینو را از درک بازی او در آخرین پنجره بین‌المللی ایالات متحده برانگیزد.
فریمن شانس خوبی برای آزمایش کارایی پای چپ خود داشت و قبل از اینکه والنسیا از روی نقطه پنالتی گلزنی کند، دو موقعیت گلزنی ایجاد کرد. به نظر می‌رسید بهترین شانس ویارئال برای تساوی از روی ضربه ایستگاهی باشد، اما در عوض از جریان بازی به دست آمد – و فریمن آنجا بود تا آن را به ثمر برساند.
بازیکن پرورش‌یافته اورلاندو سیتی پس از تعویض‌های حدود دقیقه ۶۵، به پست معمول خود یعنی دفاع راست بازگشت و از او خواسته شد تا با توجه به تعویض هافبک راست، عرض تهاجمی را فراهم کند. این تنظیم به سرعت هوشمندانه ثابت شد. ویارئال در دقیقه ۶۹ از جناح چپ حمله کرد و فریمن را درست پشت محوطه جریمه صاحب توپ کرد. فریمن توپ را از میان انبوه مدافعان والنسیا عبور داد و باریک‌ترین فضا را بین دروازه‌بان و آخرین مدافع خود پیدا کرد تا اولین گل خود را در لالیگا به ثمر برساند.
فریمن بعداً با ورود مدافع دیگری توسط ایینیگو پرز به پست سوم منتقل شد و در پست هافبک راست بازی کرد. اگرچه فریمن مستقیماً در گل پیروزی‌بخش در لحظات پایانی نقشی نداشت، اما با وجود اینکه ویارئال از جناح چپ و میانی برای کشش دفاعی استفاده می‌کرد، او همچنان در جناح خود پیشروی می‌کرد. بیشتر بازیکنان ویارئال با سوت پایان بازی روی زانوهای خود افتادند. فریمن این کار را نکرد، بلکه به اطراف قدم زد و به هم‌تیمی‌های خود برای بازگشت در شرایطی که یک بازیکن کمتر داشتند تبریک گفت.
پس از بازی، پرز از فریمن به عنوان یکی از چهار مدافع کناری «سطح بالا» که در اختیار او هستند و «بنیادی و حیاتی برای توسعه دیدگاه من از فوتبال» هستند، تمجید کرد.
پرز افزود: «ما به آنها نیاز داریم که بسیار همه‌کاره باشند و در این مورد، الکس یک بازیکن فوق‌العاده است. او به راحتی می‌تواند در پست مدافع میانی، مدافع کناری، مدافع چپ، جلوتر، بال-بک بازی کند؛ او حتی در هر دو جناح برای تیم ملی خود بازی کرده است. بنابراین، این تطبیق‌پذیری و پویایی، همراه با سطح مهارت او، به این معنی است که برای یک مربی، اطمینان به بازی دادن او در هر پستی یا درخواست از او برای انجام کارهایی که ممکن است او را شگفت‌زده کند، مرا جسورتر می‌کند و همانطور که دیده‌اید، او قادر به بازی با آرامش شگفت‌انگیزی است.»
با انتخاب شدن به عنوان بهترین بازیکن بازی برای تلاش‌هایش، فراموش کردن اینکه فریمن هنوز یک سال هم در اروپا سپری نکرده است، آسان است. فریمن رسماً در ۲۹ ژانویه اورلاندو را ترک کرد و ویارئال با امضای قرارداد با او قبل از درخشش او در جام جهانی، با securing his future با نرخ اولیه ۴ میلیون دلار، بسیار هوشمندانه عمل کرده است.
حرکت بعدی او ممکن است به یک رقم اضافی نیاز داشته باشد، اگرچه هنوز عناصری برای اصلاح وجود دارد. مهاجمان باتجربه والنسیا به راحتی از حیله‌گری خود برای موقعیت‌یابی بهتر برای شکست دادن فریمن در ارسال‌های هوایی استفاده کردند و با قدرت بیشتری در مواضع خود قرار گرفتند و نیم ثانیه سریع‌تر از بازیکن پرورش‌یافته اورلاندو سیتی زوایا را خواندند. بخشی از این می‌تواند به دلیل بازی در جناح مخالف پست معمول او باشد، اما هنوز هم یک تنظیم است که می‌توان انتظار داشت او با افزایش زمان بازی آن را انجام دهد. او قبلاً در استفاده از دریبل خود برای ایجاد فضای اضافی از مدافعش مشکل داشت، اگرچه قبل از اخراج ویارئال چند پیشروی ارزشمند در زمین داشت.
این آخرین نمایش قوی برای بازیکنی بود که پوچتینو مدت‌هاست او را دارای پتانسیل جهانی می‌داند.
پوچتینو پس از گلزنی فریمن در پیروزی مقابل استرالیا در ۱۹ ژوئن که صعود تیم را قطعی کرد، گفت: «او بسیار فروتن است، شخصیت فوق‌العاده‌ای دارد، همیشه گوش می‌دهد. لذت بردن از بودن با او، مربیگری او، و او یک بازیکن شگفت‌انگیز است. از نظر من، او پتانسیل این را دارد که یکی از بهترین بازیکنان جهان در پست خود باشد.»
در مجموع، فریمن در حال حاضر چیزی شبیه به یک نایاب برای مردان آمریکایی در خارج از کشور است: مدافعی که می‌تواند بازی‌ها را برای یک باشگاه در سطح لیگ قهرمانان تغییر دهد. هیچ بازیکنی از زمان ورود پوچتینو ستاره‌ای درخشان‌تر نساخته است و او تازه در ابتدای راه است.